Աշխատանքի նորմավորում

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի Հանրապետության սոցիալական վիճակի ազդեցությունը տնտեսության վրա արտահայտվում է բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության մակարդակի, ժողովրդագրական իրավիճակի և սոցիալական ապահովության համակարգի միջոցով։ Սոցիալական պայմանների բարելավումը նպաստում է աշխատուժի որակի բարձրացմանը, սպառողական պահանջարկի աճին և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Ընդհակառակը՝ բարձր աղքատության մակարդակը, գործազրկությունը և սոցիալական անհավասարությունը սահմանափակում են ներքին շուկայի զարգացումը և նվազեցնում ներդրումային գրավչությունը։ ՀՀ-ում սոցիալական վիճակի վրա մեծ ազդեցություն ունեն նաև միգրացիոն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են աշխատուժի արտահոսքի և ժողովրդագրական խնդիրների խորացման։ Միաժամանակ սոցիալական աջակցության ծրագրերը և պետական քաղաքականությունը փորձում են մեղմել սոցիալական լարվածությունը և խթանել տնտեսական կայունությունը։ Սոցիալական և տնտեսական ոլորտների փոխկապվածությունը ցույց է տալիս, որ կայուն տնտեսական զարգացումը հնարավոր է միայն սոցիալական հավասարակշռության ապահովման պայմաններում։

Այլ առարկաներ

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է քրեական օրենքի գործողության ուսումնասիրությանը ժամանակի ընթացքում՝ ընդգրկելով դրա կիրառման սկզբունքները, հետադարձ ուժի խնդիրները և իրավական կարգավորումների առանձնահատկությունները քրեական իրավունքի համակարգում։ Աշխատանքում ներկայացվում է քրեական օրենքի ժամանակային գործողության էությունը, ըստ որի օրենքը կիրառվում է այն ժամանակահատվածում կատարված արարքների նկատմամբ, երբ տվյալ իրավական նորմը եղել է ուժի մեջ։ Քննարկվում է հիմնական սկզբունքը՝ օրենքի ոչ հետադարձ ուժը, ըստ որի անձի վրա չի կարող կիրառվել ավելի խիստ քրեական օրենք, եթե հանցագործությունը կատարվել է մինչև այդ օրենքի ընդունումը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նոր օրենքը մեղմացնում է պատասխանատվությունը կամ բարելավում է անձի վիճակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենքի ուժի մեջ մտնելու և ուժը կորցնելու պահերին, ինչպես նաև դրանց իրավական հետևանքներին քրեական պատասխանատվության և պատժի նշանակման գործընթացում։ Աշխատանքում վերլուծվում են նաև բացառիկ դեպքերը, երբ թույլատրվում է հետադարձ ուժի կիրառումը՝ մեղմացնող կամ ապաքրեականացնող նորմերի դեպքում, ինչը համապատասխանում է մարդասիրական և իրավական արդարության սկզբունքներին։ Ներկայացվում են նաև միջազգային իրավական մոտեցումները և տարբեր երկրների քրեական օրենսդրության համեմատական վերլուծությունը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ քրեական օրենքի ժամանակային գործողության կարևորությունը իրավական որոշակիության, արդարության և անձի իրավունքների պաշտպանության ապահովման գործում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան մոնղոլների պատմության ուսումնասիրությանը՝ հայերեն պատմական աղբյուրների և ժամանակակիցների վկայությունների հիման վրա։ Այն արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ կենտրոնանում է մոնղոլական նվաճումների, Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում նրանց հայտնվելու ու քաղաքական ազդեցության վերաբերյալ հայկական մատենագրության պահպանած տեղեկությունների համակարգման և վերլուծության վրա։ Հետազոտության հիմքում օգտագործված նյութերը ներառում են միջնադարյան հայ պատմիչների երկերից քաղված տեղեկություններ, մասնավորապես Վարդան Արևելցու, Ստեփանոս Օրբելյանի, Սմբատ Սպարապետի և Կիրակոս Գանձակեցու պատմական երկերը։ Կ. Պ. Պատկանովի կազմած երկհատորյակը հրատարակվել է 1873-1874 թվականներին. առաջին հատորում ներառված են Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի աշխատություններից քաղված հատվածներ, իսկ երկրորդը նվիրված է Կիրակոս Գանձակեցու պատմությունից քաղված նյութերին։ Աշխատության մեջ հայ պատմական աղբյուրները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու մոնղոլական արշավանքների ընթացքը, նվաճված տարածքների քաղաքական իրավիճակը, տեղական իշխանությունների և մոնղոլական իշխանության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև բնակչության կրած սոցիալական և տնտեսական հետևանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն տեղեկությունները, որոնք վերաբերում են XIII դարի իրադարձություններին, մոնղոլական զորքերի առաջխաղացմանը դեպի Կովկաս և Մերձավոր Արևելք, տեղական իշխանների քաղաքական վարքագծին և նորաստեղծ իշխանական համակարգի հետ հարաբերություններին։ Հայկական աղբյուրների համադրումը թույլ է տալիս ոչ միայն վերականգնել առանձին իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև ուսումնասիրել մոնղոլական տիրապետության ազդեցությունը տարածաշրջանի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևոր է նաև աղբյուրագիտական մոտեցումը, քանի որ տարբեր պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները կարող են տարբերվել ծավալով, շեշտադրումներով և իրադարձությունների մեկնաբանությամբ։ Այդ պատճառով նյութի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների մասին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ հայկական միջնադարյան պատմագրությունը դիտարկվում է որպես մոնղոլների պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրային շերտ. ժամանակակից ուսումնասիրություններում նույնպես Կիրակոս Գանձակեցու, Վարդանի, Ստեփանոս Օրբելյանի և Սմբատի տեղեկությունները օգտագործվում են մոնղոլների՝ Կովկասում և Առաջավոր Ասիայում գործունեությունը վերականգնելու համար։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ միջնադարյան պատմագրության տեղեկությունների հասանելիությանը և համակարգմանը՝ դրանք ներկայացնելով թարգմանության և բացատրական ծանոթագրությունների միջոցով։ Պատկանովի աշխատանքը կարևոր տեղ ունի մոնղոլական շրջանի ուսումնասիրության աղբյուրագիտական գրականության մեջ և հետագայում օգտագործվել է Կովկասի ու Արևմտյան Ասիայի XIII-XIV դարերի պատմությանը վերաբերող ուսումնասիրություններում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, միջնադարագետներին, արևելագետներին, մոնղոլագիտության և հայագիտության մասնագետներին, աղբյուրագետներին, ինչպես նաև Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է 16-րդ դարի օսմանյան պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումներին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Բաքիի ստեղծագործական ժառանգությանը և նրա դիվանի գեղարվեստական առանձնահատկություններին։ Նյութում վերլուծվում է այն մշակութային և պատմական միջավայրը, որտեղ ձևավորվել է օսմանյան դասական պոեզիայի բարձրագույն փուլը՝ ընդգծելով պալատական հովանավորչության, պարսկական գրական ավանդույթի ազդեցության և լեզվական կատարելագործման դերը։ Բաքիի դիվանը դիտարկվում է որպես այդ շրջանի գեղագիտական իդեալների արտահայտություն, որտեղ հստակ երևում է ձևի կատարելության, չափական համակարգի խստության և պատկերավորման նրբության համադրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քասիդայի և գազելի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, ինչպես նաև սիրային, փիլիսոփայական և պանեգիրիկ թեմաների մշակմանը, որոնք բնորոշ էին օսմանյան պոեզիայի բարձր դասական փուլին։ Միաժամանակ ընդգծվում է Բաքիի լեզվական վարպետությունը, որի միջոցով նա կարողացել է ստեղծել հավասարակշռված և արտահայտիչ բանաստեղծական աշխարհ՝ միավորելով ավանդական ձևերը և անհատական գեղարվեստական ձայնը, ինչը նրան դարձրել է իր դարի ամենանշանավոր պոետներից մեկը։

Կենսաբանություն

Այս գիտաբժշկական ուսումնասիրությունը նվիրված է նոր կենսաբանական մոդուլյատորի և ինտերֆերոնային պատրաստուկների դերին հակաուռուցքային պաշտպանության մեխանիզմներում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են օրգանիզմի իմունային համակարգի հակաուռուցքային գործառույթները, կենսաբանական պատասխանների կարգավորման գործընթացները և ինտերֆերոնների ազդեցությունը ուռուցքային բջիջների աճի ու տարածման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նոր կենսաբանական մոդուլյատորի ազդեցության մեխանիզմները՝ գնահատելով դրա կարողությունը խթանելու իմունային պատասխանը, ակտիվացնելու պաշտպանական բջիջները և բարձրացնելու օրգանիզմի դիմադրողականությունը չարորակ նորագոյացությունների նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտերֆերոնային թերապիայի արդյունավետությանը, դրա համակցմանը այլ բուժական մոտեցումների հետ և հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների գնահատմանը փորձարարական ու կլինիկական պայմաններում։ Աշխատությունը համադրում է ուռուցքաբանության, իմունաբանության և կենսաբժշկական հետազոտությունների տվյալները՝ նպաստելով հակաուռուցքային բուժման նոր ռազմավարությունների մշակմանը։ Այն օգտակար է ուռուցքաբանների, իմունոլոգների, դեղագիտության մասնագետների և կենսաբժշկական գիտությունների ոլորտի հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է լապարոտոմիկ և լապարոսկոպիկ խոլեցիստէկտոմիայի ընթացքում սրտի և իմունային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վիրահատական միջամտության տարբեր մեթոդների ազդեցությունը օրգանիզմի հոմեոստազի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է վիրահատական սթրեսի պատասխան մեխանիզմները՝ հեմոդինամիկ փոփոխություններ, սիմպաթիկ-ադրենալ համակարգի ակտիվացում և սրտային գործունեության դինամիկ ցուցանիշների տատանումներ։ Գրքում դիտարկվում են նաև իմունային համակարգի արձագանքները՝ բորբոքային ցիտոկինների մակարդակի փոփոխություններ, բջջային իմունիտետի ճնշում կամ ակտիվացում և հետվիրահատական իմունային դիսֆունկցիաների ռիսկերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու վիրաբուժական մոտեցումների՝ բաց (լապարոտոմիկ) և նվազ ինվազիվ (լապարոսկոպիկ) մեթոդների համեմատական գնահատմանը՝ հեմոդինամիկ կայունության, իմունային արձագանքի և վերականգնման արագության տեսանկյունից։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կլինիկական ցուցանիշների մոնիտորինգի տվյալները՝ սրտային ռիթմ, արյան ճնշում, լեյկոցիտային և ցիտոկինային պրոֆիլներ։ Աշխատությունը ընդգծում է նվազ ինվազիվ վիրաբուժության առավելությունները՝ կապված օրգանիզմի սթրեսային արձագանքի նվազեցման և վերականգնման բարելավման հետ։ Այն օգտակար է վիրաբույժների, սրտաբանների և կլինիկական իմունոլոգների համար։