Асимптотический анализ напряженно- деформированных состояний анизотропных слоистых полос, пластин и оболочек

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Պարսկաստանում տեղի ունեցած ժողովրդավարական շարժումը, որի նպատակն էր սահմանադրության ընդունումը, միապետական իշխանության սահմանափակումը և պետական բարեփոխումների իրականացումը։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հեղափոխության պատճառները Սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամ, քաղաքական անարդարություն և հասարակական դժգոհություն։ Սահմանադրական շարժում Պայքար սահմանադրության ընդունման և խորհրդարանի (մեջլիս) ստեղծման համար։ Հայերի մասնակցությունը Հրաչիկ Սիմոնյան-ի ուսումնասիրությամբ՝ հայ համայնքները ակտիվ մասնակցություն են ունեցել հեղափոխական շարժումներին, մամուլին և քաղաքական կազմակերպություններին։ Քաղաքական և ռազմական զարգացումներ Հեղափոխական և հակահեղափոխական ուժերի պայքարը, ներքին բախումները։ Հեղափոխության հետևանքները Սահմանադրության հաստատում, բայց նաև երկարատև անկայունություն տարածաշրջանում։

Տեխնոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է համայնքների հայտնաբերման ինֆորմացիոն-տեսական մոտեցումների հետազոտմանը և համապատասխան խորհրդատվական միջավայրի մշակմանը՝ բարդ տվյալային համակարգերում կառուցվածքային խմբերի բացահայտման նպատակով։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են համայնքների (clusters) հայտնաբերման ալգորիթմական հիմքերը, տեղեկատվության տեսության կիրառությունները և ցանցային տվյալների վերլուծության մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել տարաբնույթ օբյեկտների միջև թաքնված կապերն ու կառուցվածքային օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոդելավորման և հաշվարկային մոտեցումների համադրությանը, ինչպես նաև տվյալների մշակման արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին մեծ ծավալների տեղեկատվական հոսքերի պայմաններում։ Ներկայացվում է նաև խորհրդատվական միջավայրի նախագծման գաղափարը, որը պետք է ապահովի օգտատիրոջ համար ինտերակտիվ վերլուծություն, արդյունքների մեկնաբանում և որոշումների կայացման աջակցություն։ Աշխատությունը կարևոր է տվյալագիտության, արհեստական բանականության և տեղեկատվական համակարգերի զարգացման տեսանկյունից՝ նպաստելով բարդ համակարգերի վերլուծության նոր մեթոդների մշակմանը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբանական համակարգերում ջրի հնարավոր դերի ուսումնասիրությանը ոչ իոնացնող բնույթի ֆիզիկական գործոնների ազդեցության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն պատկերացումն է, որ ջուրը, լինելով բջիջների և հյուսվածքների հիմնական բաղադրիչներից մեկը, կարող է մասնակցել արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների էներգիայի ընկալման, փոխանցման և կենսաբանական համակարգի հետ փոխազդեցության գործընթացներին։ Քննվում են ջրի մոլեկուլային կառուցվածքի, ջրածնային կապերի, հիդրատացիոն շերտերի և լուծված նյութերի հետ փոխազդեցությունների առանձնահատկությունները՝ կենսաբանական միջավայրի ֆիզիկաքիմիական կազմակերպման տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոչ իոնացնող ֆիզիկական ազդեցությունների և ջրային միջավայրի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու փորձարարական մոտեցումներին՝ տարբերակելով հաստատված ֆիզիկական երևույթները դեռևս քննարկվող կենսաբանական մեկնաբանություններից։ Դիտարկվում է, թե ջրային միջավայրի ֆիզիկական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ կենսամոլեկուլների կառուցվածքային վիճակի, թաղանթային գործընթացների, իոնային հավասարակշռության և բջջային նյութափոխանակության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման մեթոդաբանական խնդիրը, քանի որ նման հետազոտություններում անհրաժեշտ է տարբերակել անմիջական ֆիզիկական ազդեցությունները, ջերմային փոփոխությունները և դրանցից անկախ հնարավոր ոչ ջերմային երևույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մաքուր ջրի, ջրային լուծույթների և ավելի բարդ կենսաբանական համակարգերի վերաբերյալ տվյալները՝ պարզելու համար, թե միջավայրի կազմն ինչպես է պայմանավորում արձագանքի բնույթը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ազդեցության ինտենսիվության, տևողության, հաճախականային բնութագրերի և կենսաբանական համակարգի սկզբնական վիճակի նշանակությանը։ Նման ուսումնասիրությունները գտնվում են կենսաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի և բջջային կենսաբանության հատման տիրույթում և կարևոր են արտաքին ֆիզիկական գործոնների կենսաբանական ազդեցության մեխանիզմների գիտական մեկնաբանման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես կենսաքիմիական գործընթացների միջավայր, այլև որպես բարդ կենսաֆիզիկական համակարգի բաղադրիչ, որի հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ոչ իոնացնող ազդեցությունների և կենդանի համակարգերի փոխազդեցության օրինաչափությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում սեփականաշնորհման գործընթացի ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության փորձին։ Հեղինակը վերլուծում է կենտրոնացված պլանային տնտեսությունից շուկայական համակարգի անցման ընթացքում իրականացված սեփականաշնորհման քաղաքականությունը, դրա տնտեսական նախադրյալները, ֆինանսական մեխանիզմները և սոցիալ-տնտեսական հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պետական սեփականության վերափոխման գործընթացները, սեփականաշնորհման տարբեր մոդելների արդյունավետությունը, ներդրումային միջավայրի ձևավորման խնդիրները, կապիտալի կուտակման առանձնահատկությունները և ֆինանսական շուկաների զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սեփականաշնորհման ընթացքում առաջացած ֆինանսական ռիսկերը, ակտիվների գնահատման, սեփականության վերաբաշխման, ձեռնարկությունների վերակազմավորման և ներդրումների ներգրավման հետ կապված մարտահրավերները։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է սեփականաշնորհման ազդեցությունը պետական բյուջեի, բանկային համակարգի, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական աճի վրա՝ համադրելով Հայաստանի փորձը այլ անցումային երկրների զարգացումների հետ։ Գրքում առաջարկվում են տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման և սեփականաշնորհման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել շուկայական ինստիտուտների ամրապնդմանը և տնտեսության կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման մասնագետների և անցումային տնտեսությունների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի և ռուսերենի դարձվածային միավորների տիպաբանական ու զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ անգլալեզու գեղարվեստական ստեղծագործությունների և դրանց ռուսերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում երկու լեզուների դարձվածաբանության կառուցվածքային, իմաստաբանական, ոճական և գործառական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև բնագրում հանդիպող դարձվածքների՝ թարգմանության ընթացքում փոխանցման եղանակները։ Քննության են առնվում դարձվածային միավորների կառուցվածքային տիպերը, բաղադրիչների միջև իմաստային հարաբերությունները, ամբողջական դարձվածային նշանակության ձևավորումը և դրանց արտահայտչական հնարավորությունները գեղարվեստական խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անգլերեն դարձվածքների և դրանց ռուսերեն համապատասխանությունների միջև լիակատար, մասնակի և համատեքստային համարժեքության հարաբերություններին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ դեպքերում երկու լեզուներում գոյություն ունեն կառուցվածքով և իմաստով մոտ դարձվածային միավորներ, իսկ որ դեպքերում թարգմանիչը ստիպված է կիրառել այլ լեզվական միջոցներ՝ բնագրի իմաստային ու ոճական ազդեցությունը պահպանելու համար։ Դիտարկվում են դարձվածքային համարժեքի ընտրությունը, նկարագրական փոխանցումը, բառային փոխարինումը, կառուցվածքային վերափոխումը և այլ թարգմանական լուծումներ՝ որպես երկու լեզուների տարբեր համակարգերով պայմանավորված երևույթներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածքների ազգային-մշակութային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը, քանի որ կայուն արտահայտություններում հաճախ արտացոլվում են տվյալ լեզվակիր հանրության պատմական փորձը, պատկերավոր մտածողությունը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Գեղարվեստական տեքստում դարձվածքները դիտարկվում են նաև կերպարների խոսքի անհատականացման, հեղինակային ոճի ձևավորման, հուզական երանգավորման և պատկերավորության ստեղծման միջոցներ։ Բնագրի ու թարգմանության համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու թարգմանության ընթացքում հնարավոր իմաստային կամ ոճական փոփոխությունները և գնահատելու դրանց ազդեցությունը տեքստի ընդհանուր ընկալման վրա։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է դարձվածաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և թարգմանագիտության մոտեցումները՝ նպաստելով անգլերեն ու ռուսերեն դարձվածային համակարգերի ընդհանրությունների և տարբերությունների, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության ընթացքում դրանց փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական բացահայտմանը։

Պատմություն

Հայուհին պատմության առջև-ը գաղափարական և պատմագիտական բնույթի աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում է հայ կնոջ դերը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր փուլերում՝ սկսած հին և միջնադարյան շրջանից մինչև նոր և ժամանակակից ժամանակներ։ Գրքում ընդգծվում է, որ հայուհին ոչ միայն ընտանեկան և հասարակական կյանքի կենտրոնական կերպար է եղել, այլ նաև ակտիվ մասնակցություն է ունեցել ազգային ինքնության պահպանման, կրթության զարգացման, մշակութային արժեքների փոխանցման և երբեմն նաև քաղաքական ու ազատագրական շարժումների մեջ։ Հեղինակը անդրադառնում է այն պատմական պայմաններին, որոնցում հայ կինը ստիպված է եղել հանդես գալ որպես թե՛ մայր, թե՛ ուսուցիչ, թե՛ հասարակական գործիչ՝ հաճախ դժվար և սահմանափակ հնարավորությունների պայմաններում։ Միաժամանակ շեշտվում է նրա դիմադրողականությունը, բարոյական ուժը և ազգային արժեքներին նվիրվածությունը, որոնք ձևավորել են հայ հասարակության շարունակականությունը հատկապես ճգնաժամային ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը փորձում է վերարժևորել կանանց ներդրումը պատմության մեջ՝ հակազդելով այն մոտեցմանը, որը հաճախ անտեսել կամ նվազեցրել է նրանց դերակատարությունը, և ցույց է տալիս, որ հայուհին եղել է պատմության ոչ միայն ականատես, այլ նաև ձևավորող ուժերից մեկը։