Ավագ դեռահաս դպրոցականների անձնային ուղղվածության ձևավորումը արդի պայմաններում

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ցածր մոլեկուլյար կշռի հեպարինների (ՑՄԿՀ) ֆարմակոկինետիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը մեծահասակ հիվանդների մոտ՝ ութ օր տևողությամբ թրոմբոկանխարգելիչ բուժման ընթացքում։ Վերլուծության մեջ դիտարկվում են դեղերի ներծծման, բաշխման, մետաբոլիզմի և արտազատման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները կրկնակի և շարունակական կիրառման պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակա-Xa ակտիվության դինամիկային, պլազմայում դեղի կոնցենտրացիայի կայունացման գործընթացին և այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել ֆարմակոկինետիկ պարամետրերի վրա՝ ներառյալ երիկամային ֆունկցիան, մարմնի քաշը, տարիքը և ուղեկցող հիվանդությունները։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև դեղաչափերի անհատականացման անհրաժեշտությունը՝ թրոմբոզի կանխարգելման արդյունավետությունը բարձրացնելու և արյունահոսական բարդությունների ռիսկը նվազեցնելու նպատակով։ Միաժամանակ վերլուծվում են կլինիկական դիտարկումների տվյալները, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես է բուժման ընթացքում ձևավորվում կայուն ֆարմակոկինետիկ հավասարակշռություն և ինչ պայմաններում կարող են առաջանալ կուտակման կամ արդյունավետության նվազման երևույթներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ ցածր մոլեկուլյար կշռի հեպարինների ճիշտ ֆարմակոկինետիկ գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի թրոմբոկանխարգելիչ բուժման անվտանգության և արդյունավետության ապահովման համար։

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքային կառավարման համակարգի աշխարհագրական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տարածքային զարգացման, վարչական կազմակերպման և սոցիալ-տնտեսական տարածական տարբերությունների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է երկրի տարածքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, բնակչության տեղաբաշխման, բնական ռեսուրսների օգտագործման, տնտեսական գործունեության տարածքային կազմակերպման և տարածաշրջանային անհամաչափությունների ձևավորման պատճառները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարածքային կառավարման արդյունավետության վրա ազդող աշխարհագրական գործոնները, մարզերի զարգացման առանձնահատկությունները, քաղաքային և գյուղական տարածքների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարածքային քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքային զարգացման խնդիրներին, ենթակառուցվածքների տեղաբաշխմանը, սահմանամերձ և լեռնային տարածքների առանձնահատկություններին, ինչպես նաև կայուն տարածքային կառավարման սկզբունքների կիրառմանը։ Ներկայացվում են աշխարհագրական վերլուծություններ, քարտեզագրական և վիճակագրական մոտեցումներ, ինչպես նաև գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել տարածքային կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը և տարածաշրջանային հավասարակշռված զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետներին, տարածքային կառավարման մասնագետներին, քաղաքաշինության և զարգացման ծրագրերի ոլորտի աշխատակիցներին, պետական կառավարման ներկայացուցիչներին, գիտաշխատողներին և ուսանողներին։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1683 թվականին հայերեն գրառմամբ պահպանված Վերսալի նկարագրության ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է բացառիկ արժեք ունեցող պատմամշակութային աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել XVII դարի վերջին Ֆրանսիայի արքունական միջավայրի, Վերսալի պալատական համալիրի և այնտեղ այցելած հայերի դիտարկումների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած նյութը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ այն ստեղծվել է ժամանակակից հայի կողմից և հայերենով՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ Վերսալը դեռևս գտնվում էր իր ընդարձակման և արքունական կենտրոնի վերածվելու գործընթացում։ Հետազոտության առարկան հրապարակվել է Հովսեփ Օրբելու կողմից 1921 թվականին և ներառվել է «Известия Российской академии истории материальной культуры» պարբերականի առաջին հատորում, որտեղ այն զբաղեցնում է 391–399-րդ էջերը։ Աղբյուրը հատկապես հետաքրքիր է Ֆրանսիայի և հայերի պատմական կապերի տեսանկյունից։ 1683 թվականի փետրվարի 2-ին հայկական պատվիրակություն է ընդունվել Վերսալի և Սեն-Կլու պալատներում, ինչը ցույց է տալիս, որ այդ ժամանակաշրջանում հայ գործիչներն արդեն կարող էին անմիջականորեն առնչվել Ֆրանսիայի արքունական միջավայրին։ Հայերեն գրառման առանձնահատկությունն այն է, որ այն պարզապես ճարտարապետական օբյեկտի չոր նկարագրություն չէ․ այն դիտողի հայացքով ներկայացված վկայություն է, որտեղ եվրոպական արքունական մշակույթը ընկալվում և նկարագրվում է հայերեն լեզվամշակութային միջավայրի շրջանակում։ Այդ պատճառով նյութը արժեքավոր է միաժամանակ մի քանի գիտակարգերի համար։ Պատմաբանի համար այն տեղեկություն է XVII դարի Ֆրանսիայի, Լյուդովիկոս XIV-ի ժամանակաշրջանի արքունական կյանքի և Վերսալի զարգացման վերաբերյալ, իսկ լեզվաբանի համար՝ վաղ աշխարհաբարին ու ժամանակի հայերեն գրավոր լեզվին առնչվող նյութ, որը կարող է ցույց տալ օտար իրականության, տեղանունների և մշակութային հասկացությունների հայերեն փոխանցման եղանակները։ Հովսեփ Օրբելու հրապարակումը հետագայում հենց այդ պատճառով գնահատվել է որպես կարևոր պատմական և լեզվաբանական նյութ պարունակող ուսումնասիրություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նկարագրության կառուցվածքի և բովանդակության վերլուծությունը։ Վերսալի պալատական միջավայրը XVII դարում եվրոպական միապետական մշակույթի ամենանշանավոր կենտրոններից էր, և դրա մասին հայերեն ժամանակակից վկայության առկայությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն պալատի ֆիզիկական տեսքը, այլև այն տպավորությունը, որ այն թողնում էր օտարազգի այցելուների վրա։ Նկարագրության մեջ արտացոլված մանրամասները կարող են վերաբերել շինությունների ճոխությանը, ներքին հարդարմանը, արքունական կենցաղին, պարտեզներին, հանդիսավոր միջավայրին և պալատական տարածքի կազմակերպմանը։ Այսպիսի տեղեկությունները հատկապես արժեքավոր են, քանի որ դրանք լրացնում են պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների շրջանակը՝ ներկայացնելով նույն երևույթը հայկական դիտորդի տեսանկյունից։ Լեզվաբանական առումով աղբյուրը հետաքրքիր է նաև օտար անունների ու հասկացությունների հայերենացման պատճառով։ XVII դարի հայերեն գրավոր լեզուն իր մեջ համադրում էր գրաբարյան ավանդույթը, միջին հայերենից ժառանգված տարրերը և կենդանի խոսակցական լեզվի ազդեցությունը։ Ֆրանսիական տեղանունների, անձնանունների և մշակութային հասկացությունների փոխանցումը կարող է ցույց տալ, թե հայ հեղինակներն ինչպիսի լեզվական միջոցներով էին նկարագրում եվրոպական իրականությունը։ Այդ պատճառով նյութը կարող է օգտագործվել հայերենի պատմական բառապաշարի, օտար բառերի փոխառության, տառադարձության և թարգմանական գործելակերպի ուսումնասիրության համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նյութը պահպանվել և ուսումնասիրվել է մի քանի ձեռագրային կամ գրավոր օրինակների համադրման միջոցով։ Հրատարակության հիմքում ընկած հետազոտական աշխատանքը նախատեսում էր տարբեր օրինակների համեմատություն, լեզվական անկանոնությունների և աղավաղումների ուղղում, ինչպես նաև տարբեր ընթերցումների ներկայացում, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել առավել վստահելի քննադատական բնագիր։ Այս մոտեցումը կարևոր է, քանի որ պատմական ձեռագրային աղբյուրներում հնարավոր են արտագրական սխալներ, լեզվական փոփոխություններ և հետագա միջամտություններ, իսկ դրանց համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ վերականգնել սկզբնական տեքստը։ Աշխատության արժեքը մեծ է նաև հայկական սփյուռքի և եվրոպական մշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ XVII դարում հայ վաճառականները, հոգևորականները և մտավորականները ակտիվորեն ներգրավված էին եվրոպական տարբեր քաղաքների առևտրական և մշակութային կյանքում։ Ֆրանսիայի հետ հայկական կապերի մասին տեղեկությունները ցույց են տալիս, որ հայերի ներկայությունը այնտեղ միայն տնտեսական գործունեությամբ չէր սահմանափակվում, այլ կարող էր ներառել դիվանագիտական, մշակութային և հասարակական շփումներ։ Այս համատեքստում 1683 թվականի գրառումը կարող է դիտարկվել որպես հայ-ֆրանսիական վաղ հարաբերությունների անմիջական վկայություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն միավորում է պատմական աղբյուրագիտությունը, հայագիտությունը, լեզվաբանությունը և եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր XVII դարի հայ ընթերցողին կամ դիտորդին ներկայացվում Ֆրանսիայի արքունական աշխարհը, ինչպես էին հայերենում արտահայտվում նոր մշակութային երևույթները և ինչպիսի պատկերացում էր ձևավորվում եվրոպական քաղաքական ու մշակութային կենտրոնների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XVII դարի հայ-եվրոպական մշակութային շփումների, հայերեն պատմագրական և ուղեգրական գրության, Վերսալի վաղ շրջանի պատմության և ժամանակի հայերեն լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ եվրոպական արքունական իրականությունը ներկայացնում է ոչ թե միայն պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների, այլ հայկական գրավոր վկայության միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (ՕԵՆ) հիմնախնդիրներին Հայաստանում՝ կենտրոնանալով գերմանական ներդրումների փորձի վրա և ընդգծելով ներդրումների արդյունավետության, քաղաքական-տնտեսական միջավայրի և իրավակիրառական պայմանների դերակատարությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է ներդրումային գործընթացի կառուցվածքը, արտաքին ներդրողների հետաքրքրության և ռիսկերի գնահատումը, ներդրումային քաղաքականության խոչընդոտները, հարկային, իրավական և կազմակերպչական ասպեկտները, ինչպես նաև համատեղ ձեռնարկությունների և օտարերկրյա ներդրողների գործունեության արդյունավետության չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմանական ընկերությունների փորձին՝ ընդգծելով նրանց ներդրման մեխանիզմները, կառավարման մոտեցումները և հայկական շուկայի պայմաններին հարմարվելու ուղիները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսագետների, ներդրումային խորհրդատուների, պետական կառավարման մարմինների և ձեռնարկատերերի համար՝ նպաստելով օտարերկրյա ներդրումների դյուրին ինտեգրմանը, Հայաստանի տնտեսության զարգացումը խթանող ռազմավարությունների մշակմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները և կիրառական նոր մոտեցումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է հիփոթեքային վարկավորման ոլորտում առկա հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են բնակարանային ֆինանսավորման ժամանակակից մեխանիզմները, հիփոթեքային վարկի դերը բնակչության բնակարանային պայմանների բարելավման և ֆինանսական համակարգի զարգացման գործում, ինչպես նաև այն տնտեսական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք ազդում են հիփոթեքային վարկավորման մատչելիության և արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ հիփոթեքային շուկայի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններին, բանկերի և վարկային կազմակերպությունների գործունեությանը, վարկավորման պայմաններին, տոկոսադրույքներին, վարկի ժամկետներին, կանխավճարի պահանջներին և վարկառուների վճարունակության գնահատման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հիփոթեքային վարկավորման հասանելիության խնդիրը, քանի որ բնակարանների գների, բնակչության եկամուտների, տոկոսադրույքների և վարկային պարտավորությունների հարաբերակցությունը էական ազդեցություն ունի ընտանիքների ֆինանսական հնարավորությունների վրա։ Քննարկվում են նաև հիփոթեքային վարկավորման հետ կապված ռիսկերը՝ ներառյալ վարկային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության և շուկայական ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ինչպես առանձին վարկառուների, այնպես էլ ֆինանսական համակարգի կայունության վրա։ Գիրքը կարող է անդրադառնալ նաև անշարժ գույքի շուկայի և հիփոթեքային վարկավորման փոխկապակցվածությանը՝ ցույց տալով, թե բնակարանների գների փոփոխությունները, պահանջարկի տատանումները և շուկայի ակտիվությունը ինչպես են անդրադառնում վարկավորման ծավալների և պայմանների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի պետական քաղաքականության և աջակցության ծրագրերի ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով փորձ է արվում ընդլայնել բնակարան ձեռք բերելու հնարավորությունները, խթանել հիփոթեքային վարկավորումը և որոշակի սոցիալական խմբերի համար նվազեցնել ֆինանսական բեռը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ անդրադառնում է հիփոթեքային շուկայի զարգացման խոչընդոտներին և հնարավոր բարեփոխումներին՝ դիտարկելով վարկավորման պայմանների կատարելագործումը, ֆինանսական ռիսկերի կառավարումը, վարկառուների պաշտպանության մեխանիզմները և ֆինանսական շուկայի կայունության ապահովումը։ ՀՀ օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական շուկայի առանձնահատկությունները և գնահատել այն խնդիրները, որոնք ձևավորվում են տնտեսական փոփոխությունների, գնաճային գործընթացների, եկամուտների դինամիկայի, անշարժ գույքի գների և ֆինանսական շուկայի զարգացումների ազդեցությամբ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման համակարգի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ որպես հիփոթեքային վարկավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրման նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Հայաստանի հիփոթեքային շուկայի զարգացման տրամաբանությունը, բացահայտելու դրա հիմնական խնդիրներն ու ռիսկերը և դիտարկելու այն հնարավոր ուղղությունները, որոնց միջոցով կարելի է բարձրացնել հիփոթեքային վարկավորման արդյունավետությունը, մատչելիությունը և կայունությունը։