Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ 13

Պատմություն

Պատմաժողովրդագրական և վիճակագրական բնույթի այս փաստաթուղթը նվիրված է Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Կարսի մարզի ժամանակավորապես բնակվող բնակչության ազգային և կրոնական կազմի ներկայացմանը՝ 1900 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ։ Այն պաշտոնական վիճակագրական տեղեկագիր է, որում բնակչության վերաբերյալ տվյալները համակարգված են ըստ ազգությունների և կրոնական պատկանելության։ Փաստաթուղթն արտացոլում է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Կարսի մարզի բազմազգ ու բազմակրոն ժողովրդագրական միջավայրը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու տարածաշրջանում բնակվող տարբեր ազգային և կրոնական համայնքների թվաքանակն ու հարաբերակցությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հայերի, ռուսների, հույների, թուրքերի, քրդերի և այլ բնակչական խմբերի վերաբերյալ վիճակագրական տեղեկությունները, ինչպես նաև քրիստոնեական տարբեր դավանանքների և մահմեդական բնակչության ներկայացվածությունը։ Տեղեկագրի տվյալները կարող են օգտագործվել բնակչության ժամանակավոր տեղաշարժերի, տարածաշրջանային ժողովրդագրական փոփոխությունների և բնակչության ազգային ու դավանական կառուցվածքի պատմական ուսումնասիրության համար։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է նաև Կարսի մարզի վարչատարածքային պատմության, Ռուսական կայսրության վիճակագրական հաշվառման համակարգի և Հարավային Կովկասի ժողովրդագրական գործընթացների հետազոտության տեսանկյունից։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական վիճակագրությունը մարդահամարների, վարչական հաշվետվությունների և այլ պատմական աղբյուրների հետ՝ հաշվի առնելով մշտական ու ժամանակավոր բնակչության հաշվառման տարբերությունները։ Տեղեկագիրը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, պատմական ժողովրդագրության, ազգագրության, Կովկասագիտության և պատմական վիճակագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական հարաբերությունների իրավական կարգավորման էության, կառուցվածքի, գործառույթների և զարգացման հիմնական ուղղությունների տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իրավական կարգավորումը դիտարկվում է որպես իրավունքի միջոցով հասարակական հարաբերությունների կազմակերպման, ուղղորդման և պաշտպանության համակարգված գործընթաց։ Քննության են առնվում իրավական նորմերի ստեղծման, դրանց իրականացման և կիրառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև իրավունքի ազդեցությունը անհատների, կազմակերպությունների և պետական մարմինների վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական կարգավորման կառուցակարգի հիմնական տարրերին՝ իրավական նորմերին, իրավաբանական փաստերին, իրավահարաբերություններին, սուբյեկտիվ իրավունքներին ու իրավական պարտականություններին, իրավակիրառ ակտերին և պատասխանատվության միջոցներին։ Վերլուծվում է այդ տարրերի փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը իրավական կարգավորման միասնական գործընթացում։ Կարևորվում են իրավական կարգավորման նպատակները՝ հասարակական հարաբերությունների կայունության ապահովումը, անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը, իրավակարգի պահպանումը, հասարակական հակասությունների կարգավորումը և իրավաչափ վարքագծի համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում են կարգավորման տարբեր մեթոդներն ու եղանակները, թույլատվությունների, պարտավորությունների և արգելքների նշանակությունը, ինչպես նաև դրանց արդյունավետ կիրառման պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում իրավաստեղծ և իրավակիրառ գործունեության փոխհարաբերությանը, օրենսդրության որակին, իրավական նորմերի հստակությանն ու կանխատեսելիությանը և դրանց գործնական իրականացման ընթացքում առաջացող խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև հասարակական, տնտեսական և տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությամբ իրավական կարգավորման համակարգի վերափոխման անհրաժեշտությունը և նոր հարաբերությունների իրավական կարգավորման հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում թվայնացման, նոր տեխնոլոգիաների և հասարակական հարաբերությունների արագ փոփոխության պայմաններում իրավական մեխանիզմների արդիականացման հարցերին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել իրավական կարգավորման կառուցակարգի գործունեության մասին և բացահայտել դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ ուղղված իրավունքի արդյունավետության բարձրացմանը, օրենսդրության զարգացմանը և հասարակության փոփոխվող պահանջներին համապատասխանող կայուն ու գործուն իրավական համակարգի ձևավորմանը։

Գերմաներեն

Գիրքը գերմաներեն լեզվի քերականության ուսուցմանն ուղղված ձեռնարկ է, որը նախատեսված է լեզվի կառուցվածքը համակարգված ուսումնասիրելու և քերականական կանոնները գործնականում կիրառելու համար։ Այն պատկանում է օտար լեզուների ուսուցման այն ավանդույթին, որի շրջանակում լեզվական գիտելիքները ներկայացվում էին կանոնների և քերականական ձևերի հաջորդական ուսումնասիրության միջոցով՝ նպաստելով ընթերցանության, գրավոր խոսքի և լեզվի ճիշտ գործածության հմտությունների զարգացմանը։ Ձեռնարկի թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է գերմաներենի քերականական համակարգին, որի կարևոր բաղադրիչներն են գոյականների հոլովումը, բայերի խոնարհումը, սեռի և թվի արտահայտումը, բառերի ու նախադասության անդամների փոխհարաբերությունները և նախադասությունների կառուցման սկզբունքները։ Գործնական քերականության ուսումնասիրությունը սովորողին հնարավորություն է տալիս ավելի լավ ըմբռնել գերմաներենի առանձնահատկությունները, համեմատել դրանք իրեն ծանոթ լեզուների կառուցվածքի հետ և ամրապնդել լեզվական գիտելիքները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ կրթական և լեզվաբանական մտքի պատմության տեսանկյունից՝ որպես հայ ընթերցողին օտար լեզու սովորեցնելու նպատակով ստեղծված ուսումնական գրականության օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել գերմաներենի ուսուցիչներին, լեզվաբաններին, բանասերներին և 19-րդ դարի հայկական կրթական հրատարակությունների ուսումնասիրողներին։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է հայ մեծանուն բանաստեղծ, գրականագետ և հասարակական գործիչ Պարույր Սևակի կյանքի ու ստեղծագործական ժառանգության ամբողջական մատենագիտական ներկայացմանը։ Այն կազմված է կենսագրական և մատենագիտական նյութերի համադրությամբ և ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևելու գրողի կյանքի հիմնական փուլերին, գրական գործունեության զարգացմանը, ստեղծագործությունների հրապարակումներին և նրա մասին տարբեր տարիներին ստեղծված գրականագիտական ու քննադատական ուսումնասիրություններին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այստեղ մեկտեղված են ոչ միայն Սևակի առանձին գրքերը, բանաստեղծություններն ու ժողովածուները, այլև պարբերական մամուլում, ժողովածուներում և այլ հրատարակություններում լույս տեսած նրա ստեղծագործությունները։ Մատենագիտական բաժինը կարող է ներառել նաև թարգմանությունների, տարբեր հրատարակությունների, գրականագիտական հոդվածների, գրախոսությունների և այլ նյութերի վերաբերյալ տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու բանաստեղծի ստեղծագործությունների տարածման ու ընկալման մասին։ Առանձին կարևորություն ունի Սևակի մասին գրականության մատենագիտությունը, որը ներկայացնում է նրա ստեղծագործությանը նվիրված հոդվածները, մենագրությունները, ուսումնասիրությունները, հիշողությունները և այլ հրապարակումները։ Այսպիսով, գիրքը ոչ միայն տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, այլև արժեքավոր գործիք Սևակի գրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Կենսագրական նյութերի ընդգրկումը մատենագիտական ցանկերի հետ մեկտեղ թույլ է տալիս ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկել պատմական և կենսագրական համատեքստում՝ կապելով գրողի կյանքի կարևոր իրադարձությունները նրա գրական գործունեության տարբեր փուլերի հետ։ Հատուկ հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել Սևակի ստեղծագործությունների հրատարակչական պատմությունը, քանի որ տարբեր տարիների հրատարակությունները, ժողովածուները և վերահրատարակությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու նրա ստեղծագործությունների տարածմանն ու հետագա ուսումնասիրությանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է նաև այն հետազոտողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են 20-րդ դարի հայ գրականությունը, խորհրդահայ գրական գործընթացը, Պարույր Սևակի պոեզիայի զարգացման առանձնահատկությունները և նրա ազդեցությունը հետագա հայ գրականության վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, մատենագետներին, բանասիրության ֆակուլտետների ուսանողներին, գրադարանավարներին, ուսուցիչներին և Սևակի ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համակարգված ձևով ներկայացնում է Պարույր Սևակի կենսագրական ու գրական ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվությունը և կարող է ծառայել որպես հուսալի մեկնակետ նրա ստեղծագործության հետագա ուսումնասիրությունների, աղբյուրների որոնման և գիտական աշխատանքների պատրաստման համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայկական լեռնանունների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ դրանց իմաստային բովանդակության, բառակազմական կառուցվածքի, ծագման և պատմական զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում լեռնանունները դիտարկվում են որպես տեղանունների համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որոնցում պահպանվել են լեզվի տարբեր ժամանակաշրջաններին, բնակչության պատմական տեղաշարժերին, աշխարհագրական միջավայրին, ժողովրդական պատկերացումներին և մշակութային ավանդույթներին վերաբերող արժեքավոր տեղեկություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանումների իմաստային դասակարգմանը՝ պարզելու, թե ինչ հատկանիշներ են հիմք դարձել այս կամ այն լեռան անվանակոչության համար։ Քննվում են բնական միջավայրի, արտաքին տեսքի, գույնի, չափի, դիրքի, բուսական ու կենդանական աշխարհի, անձնանունների, ցեղանունների, պատմական իրադարձությունների, հավատալիքների և այլ գործոնների հետ կապված անվանակոչման սկզբունքները։ Կառուցվածքային տեսանկյունից ուսումնասիրվում են պարզ, ածանցավոր, բարդ և բաղադրյալ անվանումները, դրանց ձևավորման բառաքերականական միջոցները, բաղադրիչների փոխհարաբերությունները և տեղանվանակազմության մեջ գործածվող բնորոշ լեզվական կաղապարները։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում անվանումների հնչյունական, ձևաբանական և իմաստային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու դրանց պատմական զարգացման ընթացքին։ Լեռնանունների ստուգաբանական քննության ընթացքում կարող են համադրվել լեզվական տվյալները պատմական աղբյուրների, հին քարտեզների, աշխարհագրական նկարագրությունների, մատենագրական հիշատակությունների և ժողովրդական ավանդությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնիկ հայկական անվանումներին և տարբեր լեզուների հետ պատմական շփումների հետևանքով ձևավորված կամ փոփոխված տեղանուններին՝ բացահայտելով դրանց լեզվական շերտերը և փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական աշխարհագրության համար, քանի որ լեռնանունների տարածքային բաշխումը և հին ձևերի վերականգնումը կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել բնակավայրերի, ճանապարհների, պատմական տարածքների և բնակչության լեզվամշակութային հարաբերությունների վերաբերյալ։ Համակարգված իմաստային և կառուցվածքային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական տեղանվանակազմության ընդհանուր օրինաչափությունները և լեռնանունների տեղը հայերենի բառապաշարային համակարգում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայոց լեզվի պատմության, տեղանվանագիտության, ստուգաբանության, բարբառագիտության, պատմական աշխարհագրության և հայագիտական ուսումնասիրությունների խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է սրտային անբավարարության առաջացման պատճառների, զարգացման մեխանիզմների, կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են սրտի պոմպային ֆունկցիայի խանգարման առանձնահատկությունները, հիվանդության տարբեր ձևերը, ռիսկի գործոնները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցնում են սրտանոթային համակարգի աշխատանքի վատթարացմանը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է հիվանդության ախտորոշման մեթոդներին, այդ թվում՝ կլինիկական գնահատմանը, գործիքային և լաբորատոր հետազոտություններին, ինչպես նաև բուժական ռազմավարություններին՝ ներառելով դեղորայքային թերապիայի, կենսակերպի փոփոխության և կանխարգելման նշանակությունը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հիվանդների երկարաժամկետ վերահսկման, բարդությունների կանխարգելման և կյանքի որակի բարելավման խնդիրները։ Գիրքը նախատեսված է սրտաբանների, բժիշկների, բժշկական գիտաշխատողների, բուժաշխատողների, բժշկական բուհերի ուսանողների և սրտանոթային հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։