Բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտի ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Եվրամիության կողմից Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացմանն ուղղված աջակցության ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով համագործակցության հիմնական ուղղություններին, մեխանիզմներին և դրանց ազդեցությանը երկրի սոցիալ-տնտեսական գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են Հայաստանի և Եվրամիության միջև տնտեսական հարաբերությունների ձևավորումն ու զարգացումը, եվրոպական կառույցների կողմից իրականացվող ֆինանսական, տեխնիկական և ինստիտուցիոնալ աջակցության ծրագրերը, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը Հայաստանի տնտեսական համակարգի արդիականացման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ներդրումների խթանմանը, փոքր և միջին ձեռնարկությունների զարգացմանը, առևտրային կապերի ընդլայնմանը, ենթակառուցվածքների կատարելագործմանը, մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը և պետական կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական բարեփոխումների իրականացման գործում եվրոպական փորձի կիրառմանը, օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ համակարգերի կատարելագործմանը և Հայաստանի տնտեսության մրցունակության բարձրացման հնարավորություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտաքին ֆինանսավորման և աջակցության այն գործիքներին, որոնց միջոցով իրականացվում են զարգացման ծրագրեր տարբեր ոլորտներում, ինչպես նաև դրանց տնտեսական և սոցիալական արդյունքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտելու Եվրամիության աջակցության դրական ազդեցությունները, առկա սահմանափակումները և այն պայմանները, որոնց դեպքում արտաքին գործընկերության ռեսուրսները կարող են առավել արդյունավետ նպաստել կայուն տնտեսական աճին։ Միաժամանակ դիտարկվում է եվրոպական ինտեգրման գործընթացի և Հայաստանի տնտեսական զարգացման միջև կապը՝ հաշվի առնելով շուկաների հասանելիության ընդլայնումը, տնտեսական կառավարման բարելավումը, ներդրումային միջավայրի զարգացումը և միջազգային տնտեսական համագործակցության խորացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, քաղաքականություն մշակողների, միջազգային հարաբերությունների և եվրոպական ինտեգրման ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների և հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի տնտեսական զարգացման գործում եվրոպական աջակցության դերի և հեռանկարների վերաբերյալ։

Տնտեսագիտություն

Բնօգտագործման էկոնոմիկա աշխատությունը նվիրված է բնօգտագործման էկոնոմիկայի տեսական հիմքերին և գործնական կիրառություններին՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել բնական ռեսուրսների օգտագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման ուղիները և դրանց կապը կայուն զարգացման հետ։ Հեղինակը՝ Հակոբյան Լ.Լ., գրքում համակարգված ձևով վերլուծում է բնական ռեսուրսների՝ հողի, ջրի, անտառների, օգտակար հանածոների և էներգետիկ պաշարների տնտեսական արժեքը և դրանց օգտագործման կազմակերպման խնդիրները։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բնօգտագործումը ոչ միայն տնտեսական, այլ նաև էկոլոգիական և սոցիալական գործընթաց է, որի ճիշտ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի երկրի երկարաժամկետ զարգացման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է բնօգտագործման հիմնական տնտեսական ցուցանիշները՝ ռեսուրսների արդյունավետություն, արտադրողականություն, ծախս-օգուտ հարաբերակցություն, ինչպես նաև բնապահպանական վնասի գնահատման մոտեցումները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են բնօգտագործման կարգավորման մեխանիզմները՝ պետական քաղաքականության, հարկային և տնտեսական գործիքների միջոցով։ Հեղինակը շեշտում է, որ ռեսուրսների անարդյունավետ օգտագործումը կարող է հանգեցնել տնտեսական կորուստների և բնապահպանական խնդիրների խորացման, ուստի անհրաժեշտ է ներդնել արդյունավետ կառավարման և վերահսկման համակարգեր։ Աշխատությունում նաև վերլուծվում են կայուն զարգացման սկզբունքները և դրանց կիրառումը բնօգտագործման ոլորտում՝ ներառելով միջազգային փորձը և ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակը կարևորում է ռեսուրսների վերականգնման, վերամշակման և խնայողական օգտագործման մեխանիզմները, որոնք նպաստում են տնտեսական աճի և բնապահպանական հավասարակշռության համադրմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտության, բնապահպանության, գյուղատնտեսության, պետական կառավարման և էկոլոգիայի ոլորտների ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը վերաբերում է երեխաների մոտ նախասրտային միջնապատի արատի վիրաբուժական շտկումից հետո զարգացող հետպերիկարդիոտոմիկ սինդրոմի կլինիկական առանձնահատկություններին, առաջացման մեխանիզմներին և ընթացքի առանձնահատկություններին։ Հետազոտության կենտրոնում է այն բորբոքային-իմունային արձագանքը, որը կարող է առաջանալ սրտի պերիկարդի վիրահատական վնասումից հետո և արտահայտվել որպես ջերմություն, կրծքավանդակի ցավ, պերիկարդային կամ պլևրալ հեղուկի կուտակում և ընդհանուր բորբոքային նշաններ։ Աշխատանքը վերլուծում է սինդրոմի զարգացման հաճախականությունը, ռիսկի գործոնները և կլինիկական դրսևորումների փոփոխականությունը մանկական հիվանդների շրջանում՝ հաշվի առնելով օրգանիզմի իմունային համակարգի առանձնահատկությունները աճող տարիքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման մեթոդներին, ներառյալ էխոկարդիոգրաֆիան, լաբորատոր բորբոքային ցուցանիշները և կլինիկական դիտարկումը, որոնք միասին թույլ են տալիս տարբերակել այս վիճակը այլ հետվիրահատական բարդություններից։ Ներկայացվում են նաև բուժման մոտեցումները՝ հակաբորբոքային թերապիայի կիրառմամբ և ծանր դեպքերում հավելյալ միջամտությունների անհրաժեշտությամբ, ինչպես նաև կանխարգելման հնարավոր ռազմավարությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է մանկական սրտավիրաբուժության մեջ հետվիրահատական բարդությունների ավելի լավ հասկանալու և հիվանդների վերականգնման որակը բարելավելու համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է որոշ համեմունքներ աղտոտող սնկերի տեսակային կազմի, տարածվածության և թունավոր հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է սննդամթերքի մանրէաբանական անվտանգության կարևոր խնդիրը, քանի որ համեմունքները մշակման, չորացման, պահպանման և տեղափոխման տարբեր փուլերում կարող են ենթարկվել սնկային աղտոտման։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են համեմունքներում հայտնաբերվող սնկային միկրոօրգանիզմների տեսակային բազմազանությունը, դրանց տարածման առանձնահատկությունները և զարգացմանը նպաստող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սնկատեսակներին, որոնք կարող են արտադրել կենսաբանական ակտիվ կամ թունավոր նյութեր՝ առաջացնելով սննդամթերքի որակի և անվտանգության խնդիրներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սնկերի նույնականացումը և դրանց միջև տարբերությունների բացահայտումը՝ հաշվի առնելով ինչպես ձևաբանական, այնպես էլ կենսաբանական հատկանիշները։ Միաժամանակ գնահատվում է հայտնաբերված սնկերի հնարավոր թունածինությունը՝ հնարավորություն տալով տարբերակել համեմատաբար անվնաս աղտոտիչները այն տեսակներից, որոնք կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու առողջության համար։ Աշխատությունը ուշադրություն է դարձնում նաև համեմունքների պահպանման պայմաններին, խոնավությանը, ջերմաստիճանին և այլ գործոններին, որոնք կարող են նպաստել սնկերի աճին և դրանց կողմից անցանկալի մետաբոլիտների առաջացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել համեմունքների մանրէաբանական որակի վերահսկման, պահպանման պայմանների բարելավման և սննդամթերքի անվտանգության ապահովման միջոցառումների մշակման համար։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ սնկային աղտոտումը կարող է ոչ միայն փոխել արտադրանքի արտաքին տեսքը, հոտը և համային հատկությունները, այլև որոշ դեպքերում հանգեցնել մարդու առողջության համար վտանգավոր նյութերի կուտակման։ Ուսումնասիրությունը համադրում է սնկաբանության, մանրէաբանության և սննդի անվտանգության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել համեմունքների սնկային աղտոտման բնույթի և հնարավոր ռիսկերի վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանների, սնկաբանների, սննդի անվտանգության մասնագետների, սննդի արտադրության և որակի վերահսկման ոլորտի աշխատակիցների, ինչպես նաև կենսաբանության, սննդագիտության և հարակից մասնագիտությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ընդհանուր անիզոտրոպ հատկություններով օժտված բարակ կառուցվածքային տարրերի սեփական և հարկադրական տատանումների սահմանային խնդիրների ասիմպտոտիկ լուծումների կառուցմանն ու դրանց մեխանիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այնպիսի մաթեմատիկական մոդելների վերլուծությունն է, որոնցում նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները տարբեր ուղղություններով տարբեր են, ինչի հետևանքով տատանողական գործընթացների նկարագրությունը զգալիորեն բարդանում է իզոտրոպ մարմինների համեմատ։ Քննվում են շարժման համապատասխան դիֆերենցիալ հավասարումները, սահմանային պայմանները և կառուցվածքի երկրաչափական ու նյութական պարամետրերի ազդեցությունը տատանումների բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սեփական տատանումների խնդիրներին, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել համակարգի բնական հաճախականությունների և տատանման ձևերի վարքագիծը։ Միաժամանակ դիտարկվում են արտաքին ժամանակային ազդեցությունների հետևանքով առաջացող հարկադրական տատանումները՝ կարևորելով գրգռող ուժերի հաճախականության և համակարգի սեփական դինամիկական հատկությունների փոխազդեցությունը։ Ասիմպտոտիկ մեթոդները կիրառվում են հատկապես այն դեպքերում, երբ կառուցվածքի երկրաչափական չափերի միջև առկա է էական տարբերություն կամ խնդրում կարելի է առանձնացնել փոքր պարամետր, ինչը հնարավորություն է տալիս բարդ սահմանային խնդիրը ներկայացնել ավելի պարզ մոտարկումների հաջորդականությամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է լուծումների վարքագծի ուսումնասիրությունը կառուցվածքի եզրային հատվածներում, որտեղ սահմանային պայմանների ազդեցությամբ կարող են ձևավորվել ընդհանուր դաշտից տարբերվող տեղային երևույթներ։ Քննվում է նաև անիզոտրոպության աստիճանի և ուղղությունների ազդեցությունը լարումների, տեղաշարժերի, տատանման ձևերի և հաճախականությունների վրա։ Ստացված անալիտիկ ու ասիմպտոտիկ արդյունքները կարող են օգտագործվել թվային հաշվարկների ճշտության գնահատման և ավելի բարդ կառուցվածքային մոդելների ուսումնասիրության համար։ Նման խնդիրներն ունեն կիրառական նշանակություն մեքենաշինության, ավիացիոն և տիեզերական կառուցվածքների, շինարարության ու կոմպոզիտային նյութերից պատրաստված տարրերի դինամիկական հաշվարկներում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, կառուցվածքների դինամիկայի, տատանումների տեսության և ասիմպտոտիկ վերլուծության մեթոդները՝ ուղղված անիզոտրոպ շերտերի ու թիթեղների դինամիկական վարքագծի առավել ամբողջական մաթեմատիկական նկարագրությանը։