Բուլյան և ստոխաստիկ համակարգեր և դրանց կիրառությունները

Աշխարհագրություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հողի հեղուկացման երևույթի համակողմանի վերլուծությանը և դրա կապին Հայաստանի ակտիվ սեյսմատեկտոնական գործընթացների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Սարդարապատի կառուցվածքի, Փամբակ–Սևան–Սյունիքի ակտիվ խզվածքի և Սևանա լճի ավազանի վերաբերյալ նոր երկրաբանական, սեյսմոլոգիական և պալեոսեյսմոլոգիական տվյալներ՝ գնահատելով դրանց դերը ուժեղ երկրաշարժերի առաջացման և երկրաբանական վտանգների ձևավորման գործում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հողի հեղուկացման հետքերը որպես անցյալ սեյսմիկ իրադարձությունների վկայություններ, վերլուծվում են դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական քարտեզագրման, գեոֆիզիկական հետազոտությունների և լաբորատոր տվյալների արդյունքները, ինչպես նաև ներկայացվում են սեյսմիկ վտանգի գնահատման նոր մոտեցումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ակտիվ խզվածքների կառուցվածքին, դրանց շարժման առանձնահատկություններին և երկրաշարժերի հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների և բնական միջավայրի վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է երկրաբանների, սեյսմոլոգների, ինժեներ-երկրաբանների, բնական աղետների ռիսկերի գնահատմամբ զբաղվող մասնագետների, ինչպես նաև երկրաբանական գիտություններով հետաքրքրվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Գիրքը նախատեսված է հայ մանուկների կրթության և ուսուցման համար՝ նպատակ ունենալով զարգացնել նրանց գիտելիքները, լեզվական կարողությունները և ազգային մշակույթի վերաբերյալ պատկերացումները։ «Դասարան» անվանումը մատնանշում է ուսումնական բնույթի աշխատություն, որը կարող էր կիրառվել կրթական միջավայրում՝ որպես դասավանդման նյութ կամ աշակերտների ինքնուրույն ուսուցման միջոց։ 19-րդ դարի հայերեն ուսումնական գրականության մեջ կարևոր տեղ էին զբաղեցնում երեխաների գրագիտության զարգացումը, ընթերցանության և գրավոր խոսքի ուսուցումը, ինչպես նաև հայոց լեզվի ու մշակույթի փոխանցումը նոր սերնդին։ Այդպիսի գրքերը նպաստում էին կրթության կազմակերպմանը և հայալեզու ուսումնական նյութերի տարածմանը՝ ինչպես հայկական համայնքներում, այնպես էլ արտերկրի կրթական կենտրոններում։ Վերնագրում «Հայկազն» բնորոշումը կարող է ընդգծել հայ երեխաների ազգային պատկանելությունն ու կրթության կապը հայ մշակութային ինքնության պահպանման հետ։ Մանկական ուսումնական աշխատությունները հաճախ միավորում էին լեզվական գիտելիքները, ընթերցանության վարժությունները և դաստիարակչական նպատակները՝ սովորողին աստիճանաբար ծանոթացնելով գրավոր խոսքի և կրթական նյութերի հետ։ Այնուամենայնիվ, կոնկրետ դասերի, թեմաների կամ վարժությունների կազմը հնարավոր չէ հաստատել միայն մատենագիտական տվյալներով։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ մանկավարժության, հայերեն դասագրքերի պատմության, մանկական կրթության զարգացման և սփյուռքահայ կրթական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Մշակույթ

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության հավաքագրմանը, համակարգմանը և ընթերցողներին ներկայացմանը։ Քննության են առնվում հայկական մշակութային ժառանգության, արվեստի պատմության, մշակութային կյանքի և ստեղծագործական գործունեության տարբեր բնագավառներին առնչվող հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրման ու դասակարգման սկզբունքները։ Տեղեկատուի թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական արվեստի, մշակութաբանության և մշակութային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ գրականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր հրատարակությունների մասին ընթացիկ տեղեկատվության տրամադրմանը, մասնագիտական գրականության որոնման դյուրացմանը և հետազոտական աշխատանքների համար անհրաժեշտ աղբյուրների բացահայտմանը։ Ներկայացվող մատենագիտական տեղեկությունները կարող են ներառել գրքերի, գիտական հոդվածների, ժողովածուների, պարբերական հրատարակությունների և մշակույթի ու արվեստի ոլորտին վերաբերող այլ նյութերի նկարագրություններ։ Դիտարկվում են գրականության թեմատիկ համակարգման, մատենագիտական տվյալների ներկայացման և համապատասխան տեղեկատվության հասանելիության ապահովման առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը նպաստում է հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ տեղեկատվական միջավայրի ձևավորմանը, նոր գիտական ու մասնագիտական աշխատությունների հանրայնացմանը և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացմանը։ Տեղեկատուն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, գրադարանային աշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Այս երաժշտագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայկական դաշնամուրային սոնատի զարգացման ուղիների և հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը XIX դարի 80-ական թվականներից մինչև XX դարի 70-ական թվականների սկիզբը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է հայկական դաշնամուրային սոնատի ձևավորման և աստիճանական զարգացման գործընթացը՝ այն կապելով հայ պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական դպրոցի կայացման, ազգային երաժշտական մտածողության զարգացման և եվրոպական երաժշտական ավանդույթների յուրացման հետ։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են սոնատի ժանրի կառուցվածքային, ձևային, հարմոնիկ, ռիթմական և թեմատիկ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց կրած փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են հայկական կոմպոզիտորները դասական և ռոմանտիկական սոնատի ավանդական սկզբունքները համադրել ազգային երաժշտական մտածողության, ժողովրդական մեղեդային նյութի, ռիթմական առանձնահատկությունների և հայ երաժշտությանը բնորոշ ինտոնացիոն համակարգերի հետ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ժանրի զարգացման հիմնական փուլերը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման վրա ազդած գեղարվեստական, պատմամշակութային և մասնագիտական գործոնները։ Քննարկվում են նաև սոնատի կառուցվածքային սկզբունքների փոփոխությունները, բազմամաս ձևերի կիրառությունը, թեմատիկ զարգացման եղանակները և դաշնամուրային արտահայտչամիջոցների ընդլայնումը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հայկական դաշնամուրային սոնատի ինքնատիպության բացահայտումը՝ համաշխարհային երաժշտական ժառանգության և եվրոպական սոնատային ավանդույթի համատեքստում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ժանրի զարգացման ընթացքում առաջացած ստեղծագործական խնդիրներին, այդ թվում՝ ազգային և համաեվրոպական սկզբունքների համադրման, ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցության, ինչպես նաև դաշնամուրային երաժշտության ազգային ոճի ձևավորման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական դաշնամուրային սոնատի էվոլյուցիային՝ վաղ շրջանի փորձերից մինչև ավելի հասուն և անհատականացված կոմպոզիտորական լուծումներ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ դաշնամուրային երաժշտության պատմության և ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կոմպոզիտորներին, դաշնակահարներին, երաժշտական բուհերի դասախոսներին ու ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական դասական երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Մատենագիտական բնույթի գիտական հրատարակությունը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների պատմության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1587–1920 թվականներին արտասահմանյան գրականությունից հայերեն թարգմանված և հրատարակված ստեղծագործությունների մատենագիտական ժառանգությունը։ Այն ներկայացնում է հայ թարգմանական գրականության զարգացման կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու օտարալեզու գրականության ներթափանցումը հայկական մշակութային միջավայր, տարբեր ժողովուրդների գրական ավանդույթների փոխազդեցությունը և հայ ընթերցողական հասարակության ծանոթությունը համաշխարհային գրական արժեքներին։ Մատենագիտական ուղեցույցի երրորդ պրակը կենտրոնանում է արտասահմանյան գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգման և ներկայացման վրա՝ ընդգծելով թարգմանական գործունեության նշանակությունը հայ գրականության, գրահրատարակչության և մշակութային կապերի զարգացման գործում։ Հրատարակության ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ թարգմանական գրականության ձևավորման և զարգացման երկարատև ընթացքին՝ վաղ տպագիր գրականության շրջանից մինչև 20-րդ դարի առաջին տասնամյակները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է տարբեր լեզուներից կատարված գեղարվեստական թարգմանություններին, արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործությունների հայերեն հրատարակություններին, թարգմանիչների գործունեությանը և գրական երկերի տարածման պատմությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանական գրականության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, դասակարգման և գիտական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների և թարգմանական ժողովածուների բացահայտմանը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն թարգմանությունների աշխարհագրական և մշակութային ընդգրկումը, քանի որ հայ գրահրատարակչական կենտրոնները պատմականորեն գործել են տարբեր երկրներում և կարևոր դեր կատարել եվրոպական ու համաշխարհային գրականության տարածման գործում։ Թարգմանական գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ գրական միջավայրում օտար հեղինակների ընդունելության առանձնահատկությունները, գրական ճաշակի ձևավորման գործընթացները և համաշխարհային գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցությունը հայ գրական մտածողության զարգացման վրա։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունները, գրաբարի և աշխարհաբարի կիրառման պատմական պայմանները, արևելահայերեն և արևմտահայերեն թարգմանական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև գրական լեզվի հարստացման գործում թարգմանիչների ունեցած ներդրումը։ Հրատարակության թեմատիկան առնչվում է գրական ժանրերի տարածման, արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և գեղարվեստական այլ տեսակների թարգմանության պատմությանը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների գրական ստեղծագործությունները հասանելի դարձել հայ ընթերցողին։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը կարևոր հիմք է ստեղծում գրական փոխառնչությունների, մշակութային ազդեցությունների և թարգմանական ավանդույթների համեմատական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ գրքի պատմության, հրատարակչական գործունեության, թարգմանական շարժման և միջազգային գրական կապերի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանաբանության և գրադարանագիտության բնագավառներում իրականացվող հետազոտությունների համար։ Այն օգտակար է նաև առանձին հեղինակների հայերեն թարգմանությունների պատմությունը, տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված թարգմանությունների մատենագիտական տվյալները և հայ ընթերցողական միջավայրում արտասահմանյան գրականության տարածման օրինաչափությունները ուսումնասիրելու նպատակով։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, բանասերների, թարգմանաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, մշակույթի պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ունի պատմամշակութային, գիտատեղեկատվական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ թարգմանական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրությանը, համաշխարհային գրականության հետ հայկական մշակույթի բազմադարյա կապերի բացահայտմանը և հայերեն թարգմանական գրականության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Տնտեսագիտություն

Վիճակագրության ընդհանուր տեսություն աշխատությունը վիճակագրության գիտության հիմնարար դասագիրք է, որը նվիրված է վիճակագրական մեթոդաբանության տեսական հիմքերի, հիմնական հասկացությունների և վերլուծական գործիքների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, վիճակագրության, ֆինանսների, սոցիոլոգիայի և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են վիճակագրության ընդհանուր տեսության հիմնական բաժինները՝ վիճակագրական դիտարկում, տվյալների խմբավորում, ընդհանրացնող ցուցանիշների հաշվարկ և վերլուծություն, բացատրվում են միջինների, հարաբերական մեծությունների, տատանումների չափման ցուցանիշների և ինդեքսների տեսական հիմքերը, մանրամասն քննարկվում են ընտրանքային մեթոդների սկզբունքները, մեծ և փոքր ընտրանքների առանձնահատկությունները և դրանց կիրառությունը սոցիալ-տնտեսական երևույթների ուսումնասիրության մեջ, աշխատությունը անդրադառնում է նաև հավանականության տեսության տարրերին և դրանց կապին վիճակագրական եզրակացությունների ձևավորման հետ, ներկայացվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության և տնտեսական գործընթացների դինամիկայի ուսումնասիրության հիմնական մեթոդները, ինչպես նաև վիճակագրական եզրակացության և կանխատեսման մեթոդաբանությունը, գրքում ընդգծվում է վիճակագրության ընդհանուր տեսության դերը գիտական հետազոտությունների, տնտեսական վերլուծության և կառավարչական որոշումների հիմնավորման գործընթացներում, աշխատությունը համադրում է տեսական վիճակագրական հիմքերը և կիրառական վերլուծական մոտեցումները՝ ձևավորելով վիճակագրության գիտության ամբողջական և համակարգված պատկերացում։