Բուլյան և ստոխաստիկ համակարգեր և դրանց կիրառությունները

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը հուշում է գաղտնի դատական կամ դատավորական մարմնի գործունեության շուրջ ծավալվող պատմություն, որի կենտրոնում կարող են լինել արդարադատության, դատավորների անկախության, գաղտնի քննության և իրավական պատասխանատվության հարցերը։ Դատական թեմաները գեղարվեստական գրականության մեջ հաճախ օգտագործվում են հասարակական հակասությունները, իշխանության և անհատի հարաբերությունները, արդարության որոնումը և բարոյական ընտրության դժվարությունները ներկայացնելու համար։ Անկախ դատավորների գաղափարը կարևոր է իրավական մտքի տեսանկյունից, քանի որ առնչվում է որոշումների անաչառությանը, օրենքի կիրառմանը և դատական իշխանության՝ արտաքին ազդեցություններից զերծ գործելուն։ Գաղտնի ատյանի հիշատակությունը կարող է մատնանշել փակ կամ ոչ հրապարակային դատական գործընթացների պատկերումը, ինչպես նաև այդպիսի միջավայրում առաջացող հակասություններն ու խորհրդավոր հանգամանքները։ XIX դարի հայերեն գեղարվեստական գրականության մեջ հասարակական և իրավական թեմաներով երկերը նպաստել են ընթերցողների ուշադրությունը մարդու իրավունքների, արդարության և հասարակական կարգի խնդիրների վրա հրավիրելուն։ Միաժամանակ վերնագիրն ինքնին բավարար չէ ստեղծագործության կոնկրետ սյուժեն, հերոսներին կամ պատմական հիմքը որոշելու համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գեղարվեստական արձակի, դատական թեմաների գրական արտացոլման, իրավական պատկերացումների և XIX դարի հայ տպագիր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ներկայացմանն ու մասնագիտական գնահատմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ճարտարապետի ստեղծագործական ուղին, նրա նախագծային մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական և մասնագիտական սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարիներին իրականացված նախագծերն ու կառույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին, որոնց միջոցով Թորոսյանը ձգտել է ժամանակակից ճարտարապետությունը կապել հայկական ազգային ճարտարապետական ավանդույթների, պատմական հիշողության և տեղական մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա աշխատանքներում ձևի, տարածության, նյութի, ծավալի և միջավայրի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ճարտարապետական լուծումների գեղագիտական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հասարակական և քաղաքային նշանակության կառույցներին, հուշարձանային և միջավայրային լուծումներին, որոնց միջոցով արտահայտվել են ազգային ինքնության, պատմության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ճարտարապետի առանձին ստեղծագործությունները դիտարկում է ավելի լայն պատմաճարտարապետական համատեքստում՝ ներկայացնելով դրանց տեղը 20-րդ դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման գործընթացում։ Հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայկական ճարտարապետական մտքի և քաղաքային միջավայրի ձևավորման գործում, ինչպես նաև հասկանալու նրա մոտեցումների ազդեցությունն ու նշանակությունը հետագա ճարտարապետական մշակույթի համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, քաղաքաշինության մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի քերականության ուսումնասիրությանը և նախատեսված է հայերենի կառուցվածքի, լեզվական կանոնների ու գրավոր խոսքի առանձնահատկությունների ուսուցման համար։ Վերնագրում օգտագործված «դպրություն» բառը կապված է ուսուցման և կրթության հասկացությունների հետ, իսկ «նոր քերականություն հայերենի» ձևակերպումը ցույց է տալիս, որ գիրքը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնելու հայոց լեզվի քերականական գիտելիքները։ Քերականական աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեն լեզվի ուսուցման գործընթացում, քանի որ բացատրում են բառերի կազմությունը, խոսքի մասերի առանձնահատկությունները, բառերի փոփոխման ձևերը, նախադասությունների կառուցման սկզբունքները և գրավոր խոսքի ճիշտ կիրառության կանոնները։ Հայոց լեզվի քերականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու լեզվի ներքին կառուցվածքը, տարբեր լեզվական միավորների փոխհարաբերությունները և այն օրինաչափությունները, որոնց միջոցով բառերը միավորվում են իմաստալից արտահայտությունների ու նախադասությունների մեջ։ Նման դասագրքերում սովորաբար կարևոր տեղ են զբաղեցնում հնչյունների և տառերի ուսումնասիրությունը, վանկերի ու բառերի կազմությունը, գոյականի, ածականի, դերանվան, թվականի, բայի և այլ խոսքի մասերի քերականական հատկանիշները, ինչպես նաև բառերի հոլովման ու խոնարհման ձևերը։ Քերականական կանոնների համակարգված ներկայացումը սովորողին օգնում է տարբերակել բառերի գործառույթները, ճիշտ կիրառել լեզվական ձևերը և ավելի հստակ արտահայտել մտքերը թե՛ բանավոր, թե՛ գրավոր խոսքում։ Հայերենի ուսուցման համար նախատեսված աշխատությունները կարող էին ներառել նաև ուղղագրության, կետադրության, շարահյուսության և գրավոր շարադրանքի հետ կապված բացատրություններ՝ նպաստելով լեզվական գրագիտության զարգացմանը։ Քերականական գիտելիքների յուրացումը կարևոր է ոչ միայն դպրոցական կրթության, այլև գրական տեքստերի ընթերցման, գրավոր հաղորդակցության և լեզվի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ XIX դարում հայերեն քերականական գրքերի հրատարակությունը կապված էր հայ կրթական կյանքի ընդլայնման, դպրոցների գործունեության և մայրենի լեզվի ուսուցման մեթոդների կատարելագործման հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայերենով դասագրքերի և ուսումնական ձեռնարկների ստեղծումը կարևոր միջոց էր կրթությունը կազմակերպելու, լեզվական գիտելիքները սերունդներին փոխանցելու և գրավոր լեզվի միասնականությանն աջակցելու համար։ Հայկական կրթական միջավայրում քերականական աշխատությունները նպաստում էին լեզվի կանոնների ուսուցմանը, ընթերցանության ու գրավոր խոսքի զարգացմանը և հայերենով գիտելիքներ ստանալու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Կ. Պոլիսը հայ մշակութային և կրթական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ գործել են հայկական դպրոցներ, տպարաններ և հրատարակչական հաստատություններ։ Այդ միջավայրում լույս տեսած ուսումնական գրքերը շրջանառվել են կրթական ու մտավորական շրջանակներում և մասնակցել հայերեն տպագիր գրքի զարգացմանը։ Նման աշխատությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանց ուսուցողական նշանակությամբ, այլև լեզվաբանական մտքի պատմության համար ունեցած կարևորությամբ։ Դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել այն մասին, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում դասակարգվում քերականական երևույթները, ինչ տերմինաբանություն էր կիրառվում, ինչպես էին բացատրվում լեզվական կանոնները և ինչ մեթոդներով էին կազմակերպվում հայերենի ուսուցումը։ Քերականական դասագրքերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվաբանական մոտեցումները, բացահայտելու քերականական տերմինների փոփոխությունները և դիտարկելու հայերենի դասավանդման պատմական զարգացումը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, հայ լեզվաբանական մտքի զարգացմամբ, հին դասագրքերով, հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությամբ և XIX դարի հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև կարևոր սկզբնաղբյուր լինել հին հայերեն քերականական ձեռնարկների լեզուն, կառուցվածքը և ուսուցողական սկզբունքներն ուսումնասիրելու համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել՝ աշխատությունն առավելապես վերաբերում է գրաբարին, աշխարհաբարին, հայերենի որևէ այլ լեզվական տարբերակի, թե ներկայացնում է քերականական ընդհանուր կանոններ։ Հնարավոր չէ նաև ճշգրիտ նշել գրքում ներառված բաժինները, վարժությունները կամ հեղինակի կիրառած քերականական մեթոդը՝ առանց բովանդակության կամ գրքի նախաբանի ուսումնասիրության։ Հետևաբար, նկարագրությունը ներկայացնում է հրատարակության հիմնական ուսումնական և լեզվաբանական ուղղվածությունը՝ հիմնվելով վերնագրի վրա և չվերագրելով գրքին չստուգված մանրամասներ։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Թուրքիայի միջև պատմական, քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ երկու երկրների փոխհարաբերությունները դիտարկելով Հարավային Կովկասի և ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների համատեքստում։ Բովանդակության առանցքում կարող են լինել հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները, դրանց զարգացման տարբեր փուլերը, երկկողմ հարաբերությունների վրա ազդեցություն ունեցած իրադարձությունները և հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատմական հիշողության և Հայոց ցեղասպանության հարցին, որի վերաբերյալ Հայաստանի և Թուրքիայի պաշտոնական ու հասարակական մոտեցումները պատմականորեն տարբերվել են, ինչպես նաև այդ խնդրի ազդեցությանը երկկողմ քաղաքական հարաբերությունների և հանրային խոսույթի վրա։ Քննության առարկա կարող են դառնալ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման փորձերը, պետական ներկայացուցիչների բանակցությունները, սահմանային հաղորդակցության խնդիրները և տարբեր ժամանակաշրջաններում հարաբերությունների կարգավորման նպատակով առաջադրված մոտեցումները։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրը և Հայաստանի, Թուրքիայի ու հարևան պետությունների շահերի փոխազդեցությունը՝ հաշվի առնելով Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Տնտեսական տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել առևտրային կապերի, տրանսպորտային հաղորդակցության, սահմանային տնտեսական համագործակցության և հնարավոր տարածաշրջանային ծրագրերի նշանակությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն կարող է դարձվել հասարակությունների միջև շփումներին, գիտական և մշակութային համագործակցությանը, քաղաքացիական նախաձեռնություններին և փոխադարձ ընկալումների ձևավորման գործընթացներին։ Պատմագիտական ուսումնասիրության դեպքում կարևոր նշանակություն ունեն տարբեր ծագման աղբյուրների համադրումը և կողմերի պատմական մեկնաբանությունների քննադատական վերլուծությունը՝ փաստաթղթավորված իրադարձությունները քաղաքական գնահատականներից ու հետագա մեկնաբանություններից տարբերակելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային դերակատարների և կազմակերպությունների մասնակցությանը հարաբերությունների կարգավորման տարբեր նախաձեռնություններին՝ դրանք ներկայացնելով համապատասխան ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական պայմանների շրջանակում։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հայ-թուրքական հարաբերությունները դիտարկել ոչ թե մեկ առանձին խնդրի, այլ պատմական հիշողության, անվտանգության, դիվանագիտության, տնտեսության և հասարակական կապերի փոխազդեցությամբ ձևավորված բազմաշերտ հարաբերությունների համակարգի տեսանկյունից։ Այն կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի նորագույն պատմության, Թուրքիայի ուսումնասիրությունների, Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների պատմության հետազոտման համար։

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման հիմնախնդիրների համակողմանի վերլուծությանը՝ դիտարկելով ծառայությունների ոլորտը որպես տնտեսության արագ զարգացող և բարձր դինամիկա ունեցող հատված, որտեղ բիզնեսի իրական արժեքի ճիշտ գնահատումը ունի կարևոր նշանակություն ներդրումային որոշումների, կառավարման արդյունավետության և շուկայի մրցունակության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են բիզնեսի գնահատման հիմնական մեթոդները՝ եկամտային, համեմատական և ծախսային մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները ՀՀ ծառայությունների ոլորտում գործող ընկերությունների համար, որոնք հաճախ բնութագրվում են ոչ նյութական ակտիվների բարձր մասնաբաժնով և շուկայի փոփոխական պայմաններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնահատման գործընթացում առաջացող դժվարություններին՝ կապված ֆինանսական տեղեկատվության սահմանափակ հասանելիության, ոչ ֆորմալ տնտեսական հարաբերությունների ազդեցության, ինչպես նաև ծառայությունների որակի և հաճախորդների բավարարվածության չափման բարդությունների հետ։ Քննարկվում են նաև թվային տնտեսության զարգացումը, ծառայությունների թվայնացումը և մրցակցային միջավայրի փոփոխությունները, որոնք նոր պահանջներ են առաջադրում բիզնեսի արժեքի գնահատման մեթոդաբանությանը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ ծառայությունների ոլորտում բիզնեսի գնահատման արդյունավետ իրականացումը պահանջում է համալիր մոտեցում, որը համադրում է ֆինանսական վերլուծությունը, շուկայի գնահատումը և ոչ նյութական գործոնների հաշվառումը:

History

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Լիբանանի Այնճար բնակավայրի հայ բնակչության ինքնության փոխակերպումներին՝ այն դիտարկելով որպես սփյուռքյան համայնքի ձևավորման և պահպանման յուրահատուկ օրինակ՝ պատմական, սոցիալ-մշակութային և քաղաքական գործոնների ազդեցության համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են Այնճարի հիմնադրման պատմական հանգամանքները՝ կապված 20-րդ դարի սկզբի տեղահանությունների հետ, ինչպես նաև համայնքի հաստատման գործընթացը Լիբանանի սոցիալական և իրավական միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնության բազմաշերտ կառուցվածքին՝ լեզվի պահպանություն, կրոնական և մշակութային ավանդույթների շարունակականություն, ինչպես նաև լիբանանյան պետական և քաղաքացիական համակարգերին ինտեգրման գործընթացները։ Քննարկվում են նաև ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները՝ գլոբալիզացիայի ազդեցություն, երիտասարդ սերնդի արժեքային համակարգի վերափոխում և սփյուռք-հայրենիք կապերի նոր ձևավորումներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ Այնճարի հայ համայնքի ինքնությունը ձևավորվում է միաժամանակ պահպանողական և փոփոխվող գործոնների փոխազդեցությամբ՝ արտացոլելով սփյուռքյան գոյության դինամիկ և բազմաշերտ բնույթը։