Ձեռնարկատիրական գործունեության ոլորտում էլեկտրոնային առևտրի ներդրման հիմնախնդիրները (ՀՀ օրինակով)

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների մատենագիտական ցանկ, որի հիմնական նպատակն է մեկտեղել, համակարգել և ընթերցողին ու մասնագետներին հասանելի դարձնել համապատասխան թեմատիկ ոլորտներում լույս տեսած գրականության մասին տեղեկությունները։ Այն ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով հետևել մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից բնագավառների վերաբերյալ նոր գրքերի, ժողովածուների, ուսումնասիրությունների և այլ հրատարակությունների համալրմանը։ Նյութը կազմված է մատենագիտական սկզբունքներով և նպատակ ունի հեշտացնել անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը՝ ներկայացնելով հրատարակությունների հիմնական նույնականացնող տվյալները։ Ցանկի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ թե առանձին թեմայի շուրջ վերլուծական ուսումնասիրություն է, այլ տեղեկատվության համակարգված մատուցման գործիք, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված ու հրատարակված գրականության ծավալի և ուղղությունների մասին։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով ընթերցողը կարող է տեղեկանալ աշխատությունների հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության տվյալների և այլ անհրաժեշտ bibliographic մանրամասների մասին։ Նման ցանկերը կարևոր դեր են կատարում գիտական և կրթական աշխատանքում, քանի որ օգնում են հետազոտողներին արագ բացահայտել իրենց թեմային առնչվող աղբյուրները, կազմել գրականության ցանկեր և հետևել ոլորտի նոր հրապարակումներին։ Հրատարակությունը կարող է ընդգրկել ինչպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նյութեր, այնպես էլ ավելի լայն մշակութաբանական և արվեստագիտական թեմաներ՝ կախված կազմման ժամանակաշրջանից և ընդգրկման սկզբունքներից։ Այն արժեքավոր է նաև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային տեղեկատվական դաշտը փաստագրող աղբյուր, քանի որ մատենագիտական ցանկում արտացոլված հրատարակությունները ցույց են տալիս, թե որ թեմաներն ու արվեստի ուղղություններն են տվյալ շրջանում առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվել և ներկայացվել։ Հավաքված տեղեկությունները կարող են օգտագործվել հետագա գիտական հետազոտությունների, ուսումնական աշխատանքների, գրադարանային սպասարկման և թեմատիկ մատենագիտական որոնումների ժամանակ։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների և մասնագիտական հաստատությունների համար, քանի որ նպաստում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ֆոնդերի համալրմանը և ընթերցողների տեղեկատվական կարիքների բավարարմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և մշակույթի ու արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող բոլոր նրանց, ովքեր անհրաժեշտություն ունեն արագ և համակարգված կերպով կողմնորոշվելու համապատասխան գրականության մեջ։

История

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XVII դարի երկրորդ կեսին հայերի, ռուսների և վրացիների միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական և հասարակական փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանում տարածաշրջանում ձևավորված պատմական պայմանները, տարբեր քաղաքական ուժերի միջև կապերը և փոխադարձ շահերի ազդեցությունը հարաբերությունների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ու վրացական շրջանակների և ռուսական պետության միջև հաստատված շփումներին, դիվանագիտական նախաձեռնություններին, պատվիրակությունների գործունեությանը և քաղաքական համագործակցության հնարավորություններին։ Վերլուծվում են տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երեք կողմերի հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև քաղաքական ու տնտեսական գործոնների փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում են փոխհարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները, դրանցում ներգրավված աշխարհիկ և հոգևոր գործիչների դերակատարությունը և արտաքին քաղաքական պայմանների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII դարի երկրորդ կեսի Հարավային Կովկասի միջպետական ու միջժողովրդական կապերի և հայ-ռուս-վրացական հարաբերությունների պատմական զարգացման վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Ռուսաստանի և Վրաստանի պատմության, կովկասագիտության ու միջազգային հարաբերությունների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների և ուսանողների համար։

Политология

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի վեցերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ որպես 19-րդ դարի արևմտահայ համայնքի ազգային կառավարման և հասարակական կյանքի պատմական վավերագիր։ Այն պահպանում է ժողովի աշխատանքների ընթացքի, քննարկումների և մասնակիցների արտահայտած դիրքորոշումների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Արձանագրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նիստի կազմակերպական կառուցվածքը, ժողովական ընթացակարգերը, հարցերի ներկայացման ու քննարկման ձևերը և ազգային ներկայացուցչական մարմնի գործունեության առանձնահատկությունները։ Ազգային ընդհանուր ժողովի նման փաստաթղթերը կարևոր են Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի ինքնակառավարման համակարգի, ազգային հաստատությունների դերակատարության և համայնքային խնդիրների լուծման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ են ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական տերմինաբանության և հասարակական հաղորդակցության մշակույթի բացահայտման տեսանկյունից։ Ատենագրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ազգային կառավարման մարմնի գործունեության առանձին փուլերը և վերակազմելու արևմտահայ համայնքի կազմակերպական կյանքի պատմական ընթացքը՝ նպաստելով հայոց հասարակական-քաղաքական պատմության ավելի ամբողջական ուսումնասիրությանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի և Հայաստանի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայկական պետականության, հասարակական կյանքի, մշակույթի և ազգային ինքնության ձևավորման հիմնական փուլերը։ Գրքի բովանդակությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական պատմության զարգացման ընթացքին՝ հնագույն ժամանակներից մինչև ավելի ուշ ժամանակաշրջաններ՝ անդրադառնալով այն քաղաքական, ռազմական, սոցիալական և մշակութային իրադարձություններին, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայկական պետականությունների ձևավորումն ու զարգացումը, դրանց հարաբերությունները հարևան տերությունների և ժողովուրդների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը Հայաստանի վրա։ Պատմական իրադարձությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին դեպքերի հաջորդականություն, այլև որպես երկարատև գործընթաց, որի ընթացքում ձևավորվել և փոխակերպվել են հայկական հասարակությունը, պետական կառավարման համակարգերը, մշակութային ավանդույթներն ու ազգային ինքնագիտակցությունը։ Առանձին կարևորություն է տրվում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքին, քանի որ այն մշտապես գտնվել է տարբեր քաղաքակրթությունների և խոշոր քաղաքական ուժերի փոխազդեցության գոտում։ Այդ հանգամանքը նշանակալի դեր է ունեցել ինչպես հայկական մշակույթի զարգացման, այնպես էլ երկրի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ։ Աշխատության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ հայ ժողովրդի պատմությունը ներկայացվում է ավելի լայն տարածաշրջանային և միջազգային համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու Հայաստանի և հարևան պետությունների միջև հարաբերությունների փոփոխությունները, պատերազմների ու քաղաքական վերադասավորումների հետևանքները և դրանց ազդեցությունը հայ հասարակության վրա։ Գրքում կարող են անդրադարձ լինել նաև հայկական մշակույթի, քրիստոնեության ընդունման և տարածման, եկեղեցու պատմական դերի, կրթության, գրի ու գրականության զարգացման, ճարտարապետության և արվեստի կարևոր դրսևորումներին։ Այս համատեքստում պատմական գործընթացը ներկայացվում է որպես քաղաքական և մշակութային զարգացման փոխկապակցված ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ինչպես հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, այնպես էլ Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ֆրանսերեն լեզվով ներկայացված պատմագիտական նյութը հատկապես օգտակար է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել հայկական պատմությունը եվրոպական, մասնավորապես ֆրանսալեզու պատմագիտական ավանդույթի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ ժողովրդի պատմական զարգացման հիմնական ուղղությունների, հայկական պետականության ու մշակույթի ժառանգության և Հայաստանի՝ տարածաշրջանային ու համաշխարհային պատմության մեջ ունեցած նշանակության մասին։

Психология

Սա սոցիալ-հոգեբանական և մանկավարժական հետազոտություն է, որը նվիրված է ծնողազուրկ և ծնողական խնամքից զրկված երեխաների սոցիալական հարմարեցման գործընթացին, ինչպես նաև այդ գործընթացի ընթացքում առաջացող դժվարությունների հոգեբանական պատճառների վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երեխայի անձի ձևավորման առանձնահատկությունները խնամքի բացակայության պայմաններում, հուզական կապերի խաթարումը, վստահության և անվտանգության զգացողության նվազումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական վարքագծի, հաղորդակցման հմտությունների և ինքնագնահատականի վրա, աշխատանքը ընդգծում է նաև ինստիտուցիոնալ խնամքի միջավայրի դերը՝ որպես սոցիալականացման միջավայր, և այն մարտահրավերները, որոնք կապված են խմբային դաստիարակության, անհատական ուշադրության պակասի և սոցիալական ինտեգրման դժվարությունների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են հոգեբանական աջակցման, վերականգնողական ծրագրերի և մանկավարժական միջամտությունների հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարելավել երեխաների ադապտացիան և կյանքի որակը։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ հին գրականության ներկայացումն ու մեկնաբանությունը «Բազմավէպ» հանդեսի էջերում՝ բացահայտելով այն գիտական, գաղափարական և մշակութային մոտեցումները, որոնց միջոցով միջնադարյան գրական ժառանգությունը ներմուծվել և վերարժևորվել է նոր ժամանակների գիտական մտքի շրջանակում։ Վերլուծվում են այն հոդվածները, ուսումնասիրությունները և հրապարակումները, որոնք անդրադառնում են հայ հին հեղինակներին, նրանց տեքստերի լեզվական, պատմական և գեղարվեստական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «Բազմավէպ»-ի դերին որպես գիտական-մշակութային հարթակի, որը նպաստել է հայ միջնադարյան գրականության համակարգված ուսումնասիրությանը, աղբյուրագիտական նյութերի տարածմանը և գրական ժառանգության հանրայնացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է հայ գրականության պատմության, մամուլի ուսումնասիրության և հայագիտության զարգացման գործընթացները խորությամբ հասկանալու համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես է գիտական մամուլը ձևավորել հին գրականության ընկալման ժամանակակից պատկերացումները։