Հայ հին գրականությունը «Բազմավէպի» էջերում

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայկական ԽՍՀ-ի (Խորհրդային Հայաստանի) մասնակցության ուսումնասիրությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի՝ խորհրդային պատմագրության մեջ հայտնի որպես Հայրենական մեծ պատերազմի (1941–1945 թթ.) համատեքստում՝ ընդգծելով հանրապետության ռազմական, տնտեսական և սոցիալական ներդրումը ընդհանուր խորհրդային հաղթանակի գործում։ Գրքում վերլուծվում է Հայաստանի արդյունաբերության վերակառուցումը պատերազմի պայմաններում, արտադրական կարողությունների ռազմականացման գործընթացը, ինչպես նաև ռազմաճակատին մատակարարվող զինամթերքի, պարենի և այլ ռազմավարական ռեսուրսների ապահովման կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական զորամիավորումների ձևավորմանը, հայ զինվորների մասնակցությանը տարբեր ռազմաճակատներում մղվող մարտերին և նրանց ներդրմանը կարևոր ռազմավարական գործողություններում՝ սկսած Մոսկվայի պաշտպանությունից մինչև Բեռլինի գրավումը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև թիկունքի դերը՝ բնակչության աշխատանքային մոբիլիզացիան, գիտական և բժշկական ներուժի օգտագործումը, ինչպես նաև հասարակական-մշակութային կյանքի վերակազմակերպումը պատերազմի տարիներին։ Վերլուծվում են ժողովրդագրական կորուստները, հետպատերազմյան վերականգնման խնդիրները և պատերազմի ազդեցությունը Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել Հայաստանի բազմակողմանի ներդրումը Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակում՝ պատմական փաստերի և արխիվային նյութերի հիման վրա։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի պատմության համապարփակ ակնարկ՝ սկսած հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից շրջան։ Գրքում լուսաբանվում են հայկական քաղաքակրթության ձևավորման հիմնական փուլերը, պետականության զարգացման ընթացքը, ինչպես նաև տարածաշրջանային և միջազգային քաղաքական գործընթացներում Հայաստանի դերը։ Հեղինակը անդրադառնում է Ուրարտական ժառանգությանը, հելլենիստական և միջնադարյան Հայաստանի պատմությանը, քրիստոնեության ընդունմանը որպես պետական կրոն, ինչպես նաև տարբեր դարաշրջաններում հայկական պետական կազմավորումների վերելքներին ու անկումներին։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև XIX–XX դարերի ազգային-ազատագրական շարժումներին, Հայաստանի առաջին հանրապետության փորձին, խորհրդային շրջանին և անկախության վերականգնմանը։ Ներկայացվում են նաև մշակութային, սոցիալական և տնտեսական զարգացման հիմնական միտումները՝ ընդգծելով հայկական ինքնության ձևավորման շարունակականությունը։

Գրականություն

Հովհաննես Թումանյան-ի պատմվածքների և գեղարվեստական ստեղծագործությունների ժողովածու է, որտեղ ներկայացված են մարդկային հարաբերությունները, գյուղական կյանքի պատկերները, ազգային մտածողությունը և բարոյական արժեքները։ Այս գրքում ընդգրկված ստեղծագործություններից յուրաքանչյուրը ունի իր առանձնահատուկ թեման ու գաղափարական շեշտադրումը, սակայն բոլորին միավորում է Թումանյանի մարդասիրական աշխարհայացքը և պարզ, կենդանի լեզուն։ «Ախթամար»-ը կառուցված է հայկական հայտնի լեգենդի հիման վրա և պատմում է ողբերգական սիրո, նվիրումի և անմար զգացմունքների մասին։ Ստեղծագործության մեջ հեղինակը գեղեցիկ կերպով ներկայացնում է սիրո ուժն ու զոհաբերության գաղափարը՝ միաժամանակ ստեղծելով հուզիչ և խորհրդավոր մթնոլորտ։ «Գաբո բիձու շերամապահությունը» պատմվածքում արտացոլվում է գյուղական կյանքի առօրյան, աշխատասիրությունը և հասարակ մարդու հումորով լի բնավորությունը։ Թումանյանը ջերմությամբ ու սիրով պատկերում է հասարակ մարդկանց կյանքը, նրանց դժվարություններն ու մարդկային պարզ ուրախությունները։ «Երկու հայր» ստեղծագործությունը շոշափում է ընտանեկան հարաբերությունների, ծնողական սիրո և պատասխանատվության թեմաները՝ ցույց տալով մարդկային հոգեբանության բարդ կողմերը և բարոյական ընտրության կարևորությունը։ «Արջաորս»-ում հեղինակը ներկայացնում է արկածային և երբեմն հումորային իրավիճակներ՝ միաժամանակ բացահայտելով մարդու և բնության փոխհարաբերությունները, քաջությունն ու ընկերասիրությունը։ Ժողովածուն առանձնանում է պատկերավոր նկարագրություններով, կենդանի երկխոսություններով և խոր մարդասիրական գաղափարներով, որոնք ընթերցողին օգնում են հասկանալ կյանքի արժեքներն ու մարդկային բնավորության առանձնահատկությունները։ Այս ստեղծագործությունները կարևոր տեղ ունեն հայ դասական գրականության մեջ և շարունակում են սիրվել տարբեր սերունդների կողմից։

Գրականություն

Վահան Տերյան․ Երկեր — հայ նորագույն քնարերգության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկի՝ Վահան Տերյան-ի ստեղծագործությունների ամբողջական կամ համահավաք ժողովածուն է, որտեղ ընդգրկված են նրա բանաստեղծությունները, քնարական շարքերը և տարբեր տարիների գրական գործերը, որոնք միասին ձևավորում են Տերյանի յուրահատուկ գեղարվեստական աշխարհը։ Այս ժողովածուն առանձնանում է խորապես զգացմունքային, երաժշտական և խորհրդանշական լեզվով, որտեղ գերակշռում են մելանխոլիկ տրամադրությունը, սիրո, կարոտի, միայնության և հոգևոր ներաշխարհի նուրբ երանգները։ Տերյանի պոեզիայում մարդը հաճախ ներկայացվում է որպես զգացմունքների և ներքին հակասությունների կրող, իսկ բնությունը՝ որպես այդ զգացմունքների արտացոլում ու շարունակություն։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունեն նաև հայրենիքի, անցյալի և կորուստի թեմաները, որոնք արտահայտվում են ոչ թե բացահայտ պաթոսով, այլ ներքին խորը քնարականությամբ և մեղմ տխրությամբ։ «Երկեր» ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Տերյանի ստեղծագործական զարգացման, նրա ոճի ձևավորման և հայ սիմվոլիստական պոեզիայի վրա ունեցած ազդեցության մասին։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց միաժամանակ բարձրարվեստ և երաժշտական, ինչը նրա բանաստեղծությունները դարձնում է հիշվող և զգայականորեն ազդեցիկ։ Այս գիրքը կարևոր աղբյուր է ինչպես հայ գրականության ուսումնասիրողների, այնպես էլ ընթերցողների համար, ովքեր գնահատում են քնարական, փիլիսոփայական և զգացմունքային պոեզիան։

Մշակույթ

Այս գիրքը ներկայացնում է «Հայկական գորգ. մատենագիտություն» աշխատանքը՝ որպես հայկական գորգարվեստին վերաբերող գրականության, աղբյուրների և ուսումնասիրությունների համակարգված ցուցակ-ուղեցույց։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջաններում հրապարակված գիտական հոդվածներ, մենագրություններ, կատալոգներ և ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են հայկական գորգերի պատմությանը, տեխնիկային, զարդանախշերին և տարածաշրջանային առանձնահատկություններին։ Գրքում առանձնացվում են նաև գորգերի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները՝ արվեստաբանական, ազգագրական, պատմական և կիրառական-տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ձևավորվել հայկական գորգարվեստի ուսումնասիրության գիտական դաշտը և ինչ աղբյուրներ են առավել կարևոր այս ոլորտի համար։ Նյութը կարևոր օժանդակ գործիք է հետազոտողների, արվեստաբանների և մշակութաբանների համար՝ ապահովելով տեղեկատվական հենք հայկական գորգարվեստի խորքային ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 20–50-ական թվականների հայ ինքնակենսագրական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված վիպական ինքնարտահայտման հիմնական միտումները, կառուցվածքային մոդելները և գեղարվեստական մտածողության զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծվում են ինքնակենսագրական նյութի և գեղարվեստական հորինվածքի փոխհարաբերությունները, հիշողության և պատմողականության ձևերը, կերպարային համակարգի կառուցման սկզբունքները, ինչպես նաև հեղինակի «ես»-ի տարբեր դրսևորումները վեպի ներսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի սոցիալ-պատմական իրողությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, անհատական և կոլեկտիվ փորձառության համադրմանը, ինչպես նաև գաղափարական ու էթիկական շեշտադրումների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հայ ինքնակենսագրական վեպի ձևավորման փուլերը, նրա ժանրային ինքնատիպությունը և տեղը XX դարի հայ արձակի ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացված գիտական ընդհանրացումները արժեքավոր են գրականագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժամանակակից արձակով հետաքրքրվողների համար։