Հայ հին գրականությունը «Բազմավէպի» էջերում

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է եկեղեցական քարոզ, որը, ըստ վերնագրի, կապված է Շամախու եկեղեցում արտասանված կամ ներկայացված հոգևոր խոսքի հետ։ Քարոզը քրիստոնեական եկեղեցական ավանդույթի կարևոր տեսակներից է, որի հիմնական նպատակն է հավատացյալներին փոխանցել Սուրբ Գրքի ուսմունքները, մեկնաբանել քրիստոնեական հավատքի հիմնադրույթները և նպաստել հոգևոր ու բարոյական արժեքների ընկալմանը։ Եկեղեցական քարոզները սովորաբար կառուցվում են աստվածաշնչյան որևէ հատվածի, կրոնական գաղափարի, քրիստոնեական տոնի կամ բարոյական խնդրի շուրջ և նախատեսված են ունկնդիրներին ոչ միայն կրոնական գիտելիքներ հաղորդելու, այլև նրանց առօրյա կյանքում հավատքի սկզբունքների կիրառումը խրախուսելու համար։ Դրանցում կարող են քննարկվել Աստծո հանդեպ հավատարմությունը, աղոթքի նշանակությունը, ապաշխարությունը, ողորմածությունը, ներողամտությունը, արդարությունը, համբերությունը, բարեգործությունը և մերձավորի հանդեպ պատասխանատվությունը։ Քարոզչական խոսքը հայ եկեղեցական մշակույթում դարեր շարունակ ծառայել է որպես հոգևոր դաստիարակության և կրոնական գիտելիքների տարածման միջոց։ Այն կարևոր դեր է ունեցել հավատացյալների համայնքային կյանքի կազմակերպման, եկեղեցական տոների իմաստավորման և քրիստոնեական ավանդույթների փոխանցման գործում։ Քարոզի բովանդակությունը կարող է պայմանավորված լինել այն հանգամանքով, թե ինչ առիթով է այն արտասանվել՝ եկեղեցական տոնի, հիշատակի օրվա, պատարագի, համայնքային իրադարձության կամ այլ հոգևոր հավաքի ընթացքում։ Վերնագրում Շամախու եկեղեցու հիշատակումը կարևոր աշխարհագրական և եկեղեցական հանգամանք է, քանի որ կապում է հրատարակությունը պատմական Շամախու հայ համայնքի և նրա հոգևոր կյանքի հետ։ Շամախին Հարավային Կովկասի պատմական բնակավայրերից է, որտեղ տարբեր ժամանակաշրջաններում գոյություն են ունեցել հայկական համայնքներ և գործել են եկեղեցական հաստատություններ։ Այդպիսի համայնքներում եկեղեցին ոչ միայն պաշտամունքի վայր էր, այլև կարևոր կենտրոն՝ ազգային ինքնության, կրթության, մշակութային ավանդույթների և հասարակական կապերի պահպանման համար։ Եկեղեցական քարոզները կարող էին անդրադառնալ համայնքի հոգևոր կարիքներին, բարոյական խնդիրներին և այն արժեքներին, որոնք միավորում էին հավատացյալներին։ Դրանք նաև հնարավորություն էին տալիս հոգևորականներին մեկնաբանելու քրիստոնեական ուսմունքը՝ հաշվի առնելով ունկնդիրների կյանքի պայմաններն ու ժամանակի հասարակական իրողությունները։ Հայերեն քարոզների տպագրությունը նշանակալի դեր է ունեցել հոգևոր գրականության պահպանման և տարածման գործում։ Տպագիր տարբերակները հնարավորություն էին տալիս քարոզի խոսքը պահպանելու գրավոր ձևով, այն հասանելի դարձնելու ավելի լայն ընթերցողական շրջանակի և ընդգրկելու հայ եկեղեցական գրավոր ժառանգության մեջ։ Նման հրատարակությունները կարող են հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, քարոզչական գրականությամբ, հայ համայնքների հոգևոր կյանքով և XIX դարի հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Դրանք նաև արժեքավոր նյութ կարող են լինել եկեղեցական խոսքի լեզվական առանձնահատկությունների, կրոնական բառապաշարի, քարոզչական ոճի և ժամանակաշրջանի հոգևոր մտածողության ուսումնասիրության համար։ Վերնագրի սկզբում նշված «Ե.» տառը հավանաբար ներկայացնում է համարակալում կամ անվանման կրճատ ձև, սակայն առանց գրքի ամբողջական վերնագրաթերթի կամ բնագրի հնարավոր չէ հաստատել դրա ճշգրիտ նշանակությունը։ Նույն կերպ, միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ որոշել քարոզի հեղինակի անունը, այն առիթը, որի ժամանակ արտասանվել է, աստվածաշնչյան հիմքը կամ հիմնական գաղափարները։ Հետևաբար, նկարագրությունը հիմնված է վերնագրից հաստատվող ընդհանուր տեղեկությունների և հայ եկեղեցական քարոզչության պատմական առանձնահատկությունների վրա՝ առանց հրատարակության կոնկրետ բովանդակությունը չհաստատված ձևով ներկայացնելու։

Другие предметы

Գրքում ուսումնասիրվում է կարտոֆիլի վիրուսազերծ տնկանյութի սորտաթարմացման ժամկետների արդյունավետությունը Հայաստանի Հանրապետության նախալեռնային գոտու պայմաններում, վերլուծվում են սերմանյութի որակի պահպանման, վիրուսային վարակների տարածման և բերքատվության նվազման միջև կապերը, դիտարկվում են տարբեր սորտերի կենսաբանական առանձնահատկությունները և դրանց դիմացկունությունը վիրուսային հիվանդությունների նկատմամբ, ներկայացվում են սերմնարտադրության և վերարտադրության փուլերը, ինչպես նաև տնկանյութի պարբերական թարմացման անհրաժեշտության գիտական հիմքերը, գնահատվում են ագրոկլիմայական պայմանների ազդեցությունը մշակաբույսի առողջության և արտադրողականության վրա, կիրառվում են դաշտային փորձարկումների և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ օպտիմալ թարմացման ժամկետների որոշման համար, առաջարկվում են գործնական լուծումներ՝ ուղղված կարտոֆիլի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, հիվանդությունների կանխարգելմանը և գյուղատնտեսական կայուն զարգացման ապահովմանը, աշխատանքը միավորում է ագրոբիոլոգիական, վիրուսաբանական և արտադրական մոտեցումները՝ ծառայելով որպես կիրառական ուղեցույց գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների համար։

Религия

Աստվածաշունչը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սուրբ գիրքն է, որն իր մեջ միավորում է Հին և Նոր կտակարանների գրությունները՝ ներկայացնելով կրոնի, հոգևոր կյանքի և բարոյական մտածողության առանցքային գաղափարները։ Այն ընդգրկում է աշխարհի արարման, մարդկության պատմության, Աստծո և մարդու հարաբերության, հավատքի, աստվածային պատվիրանների, բարոյական ընտրության և հոգևոր պատասխանատվության վերաբերյալ պատմություններ ու ուսմունքներ։ Հին կտակարանը ներառում է պատմական, օրենքների, իմաստության և մարգարեական գրություններ, որոնք արտացոլում են հին կրոնական ավանդույթները, հավատքի փորձություններն ու աստվածային ուխտի գաղափարը։ Նոր կտակարանը կենտրոնանում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, գործունեության և ուսմունքի, նրա առակների ու քարոզների, ինչպես նաև առաքյալների ծառայության և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման վրա։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական դավանանքի, եկեղեցական ավանդության, պաշտամունքի և հոգևոր դաստիարակության համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու սաղմոսներին, աղոթքներին, բարոյական պատգամներին և հավատքի հիմնադրույթներին՝ խորհելով սիրո, ներողամտության, արդարության, խղճի ու մարդկային կյանքի իմաստի շուրջ։ Միաժամանակ ժողովածուն արժեքավոր աղբյուր է պատմության, գրականության, լեզվի և մշակույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ դարերի ընթացքում խոր ազդեցություն է թողել տարբեր ժողովուրդների, այդ թվում՝ հայ հասարակության հոգևոր ու մտավոր կյանքի վրա։

География

Այս թեման վերաբերում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության տնտեսաաշխարհագրական համալիր հետազոտությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երկրի տնտեսական զարգացման տարածական առանձնահատկությունները, բնական ռեսուրսների բաշխվածությունը, արտադրական և ենթակառուցվածքային համակարգերի տեղաբաշխումը, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը բնակչության, ուրբանիզացիայի և տարածաշրջանային անհավասար զարգացման հետ։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրանի աշխարհագրական դիրքին՝ որպես Մերձավոր Արևելքի և Կենտրոնական Ասիայի միջև կարևոր կապող օղակ, ինչպես նաև նրա էներգետիկ պաշարներին՝ նավթի և բնական գազի խոշոր պաշարներին, որոնք հանդիսանում են տնտեսության հիմնական շարժիչ ուժերից մեկը։ Միաժամանակ դիտարկվում է արդյունաբերական կենտրոնների տարածական կենտրոնացումը, մասնավորապես Թեհրանի, Իսֆահանի, Թավրիզի և այլ քաղաքային ագլոմերացիաների դերը տնտեսական ակտիվության կուտակման և ծառայությունների զարգացման գործում։ Գյուղատնտեսության ոլորտում ընդգծվում են կլիմայական գոտիների բազմազանությունը և ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունը, որոնք ազդում են արտադրողականության և տարածքային մասնագիտացման վրա։ Հետազոտությունը նաև ներառում է տրանսպորտային ցանցերի, արտաքին առևտրի ուղղությունների և միջազգային տնտեսական կապերի վերլուծություն՝ հաշվի առնելով երկրի ռազմավարական դիրքը և տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Իրանի տնտեսաաշխարհագրական կառուցվածքի բարդությունները և զարգացման անհավասարությունները, ինչպես նաև գնահատել դրանց ազդեցությունը երկրի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման հեռանկարների վրա։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է բջջային թաղանթների լիպիդային կազմի և օպիատային ընկալիչների զգայունության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը շաքարային դիաբետի պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բջջաթաղանթի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, լիպիդների դերը թաղանթի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների պահպանման գործում, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությունը ընկալիչների ակտիվության և բջջային ազդանշանային գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն նյութափոխանակային փոփոխություններին, որոնք կարող են առաջանալ շաքարային դիաբետի ժամանակ և անդրադառնալ բջջային թաղանթների լիպիդային բաղադրության, կառուցվածքի, հոսունության և թափանցելիության վրա։ Ուսումնասիրվում է, թե նման փոփոխությունները ինչպիսի կապ կարող են ունենալ օպիատային ընկալիչների ֆունկցիոնալ վիճակի, ազդակների փոխանցման արդյունավետության և տարբեր կենսաբանական ազդեցությունների նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքի հետ։ Քննարկվում են թաղանթային ֆոսֆոլիպիդների, խոլեստերինի և այլ լիպիդային բաղադրիչների նշանակությունը ընկալիչային համակարգերի բնականոն աշխատանքի համար, ինչպես նաև դրանց հարաբերակցության փոփոխությունների հնարավոր հետևանքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ընկալիչների զգայունության փոփոխությունների կենսաքիմիական մեխանիզմների բացահայտումը և դրանց կապը դիաբետին բնորոշ նյութափոխանակային խանգարումների հետ։ Վերլուծվում են բջջային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները, որոնք կարող են ազդել ընկալիչների կառուցվածքային միջավայրի, թաղանթում դրանց տեղակայման և ներբջջային ազդանշանային համակարգերի գործունեության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հանգամանքին, որ լիպիդային փոխանակության խանգարումները կարող են ներգրավված լինել հիվանդության ընթացքում առաջացող տարբեր ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ձևավորման մեջ։ Կլինիկական և կենսաքիմիական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող ցուցանիշների միջև հնարավոր կապերը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հիվանդության ժամանակ բջջային կարգավորման մեխանիզմներում տեղի ունեցող փոփոխությունների մասին։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել շաքարային դիաբետի ժամանակ նյարդահումորալ և ընկալիչային կարգավորման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը, ինչպես նաև հիվանդության հետ կապված կենսաքիմիական փոփոխությունների գնահատման նոր մոտեցումների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կենսաքիմիայի, էնդոկրինոլոգիայի, բջջային կենսաբանության, դեղաբանության և ընկալիչային համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է 1918–1920 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ Մեծ Բրիտանիայի քաղաքականության ձևավորմանն ու զարգացմանը՝ ընդգծելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Հարավային Կովկասում ստեղծված աշխարհաքաղաքական նոր իրավիճակի ազդեցությունը բրիտանական արտաքին քաղաքականության վրա։ Նյութում վերլուծվում են Մեծ Բրիտանիայի ռազմավարական շահերը տարածաշրջանում՝ կապված Օսմանյան կայսրության փլուզման, ռուսական հեղափոխության հետևանքով առաջացած ուժային վակուումի և Կասպյան-Կովկասյան հաղորդակցության ուղիների վերահսկման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պետականության ճանաչման, սահմանային հարցերի, դիվանագիտական առաքելությունների և մարդասիրական օգնության քաղաքականության շուրջ ձևավորված բրիտանական մոտեցումներին։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բրիտանական ռազմական և քաղաքական ներկայացուցիչների գործունեությանը տարածաշրջանում, ինչպես նաև նրանց ազդեցությանը Հայաստանի Հանրապետության ներքին և արտաքին քաղաքական որոշումների վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես են միջազգային ուժային կենտրոնների հակասությունները և տարածաշրջանային անկայունությունը սահմանափակել բրիտանական քաղաքականության արդյունավետությունը՝ ձևավորելով բարդ և հաճախ հակասական հարաբերություններ Հայաստանի հետ այդ պատմական փուլում։