Էվլիյա Չելեբիի ուղեգրությունը, հատոր Ա

Literature

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Զուր հույսեր» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է մարդկանց կեղծ սպասումները, անիրատեսական երազանքներն ու դրանց հետևանքով առաջացող հիասթափությունները։ Ստեղծագործության հիմնական գաղափարն այն է, որ հասարակական միջավայրում շատ մարդիկ առաջնորդվում են ոչ թե իրական հնարավորություններով կամ առողջ դատողությամբ, այլ պատրանքներով ու հեշտ հաջողության հույսերով, որոնք ժամանակի ընթացքում փլուզվում են և բերում ցավալի գիտակցման։ Շիրվանզադեն բացահայտում է նաև այն սոցիալական պայմանները, որոնք նպաստում են նման «զուր հույսերի» ձևավորմանը՝ նյութական դժվարությունները, հասարակական անհավասարությունը և մարդկանց միջև մրցակցային հարաբերությունները։ Հերոսների ճակատագրերի միջոցով հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես են անիրական սպասումները աստիճանաբար վերածվում հիասթափության և հոգեբանական կոտրվածքի՝ ընդգծելով մարդու և իրականության բախման անխուսափելիությունը։

Literature

Այս գրականագիտա-թարգմանաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենից ռուսերեն կատարված բանաստեղծական թարգմանություններում հեղինակի ստեղծագործական անհատականության դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են թարգմանության տեսական հիմնադրույթները՝ համարժեքության, ադապտացիայի և վերաստեղծման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը պոետական տեքստերի փոխանցման գործընթացում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է թարգմանիչը վերարտադրում բնօրինակի պատկերային համակարգը, ռիթմիկ-հնչյունական կառուցվածքը, ոճական առանձնահատկությունները և ազգային-մշակութային ենթատեքստը՝ միաժամանակ ներդնելով սեփական ստեղծագործական մեկնաբանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանչի անհատական ոճի ձևավորմանը, լեզվական ընտրություններին, փոխակերպման ռազմավարություններին և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների պահպանման ու վերաիմաստավորման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև հայ պոեզիայի ռուսերեն թարգմանությունների օրինակներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել մշակութային միջնորդության և գրական փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և հայ-ռուսական գրական կապերի ուսումնասիրության մեջ՝ ընդգծելով թարգմանչի ստեղծագործական դերը որպես համահեղինակային գործընթացի մաս։

History

Աշխատությունն անդրադառնում է Սուրբ վայրերում ազգային սեփականության, համատեղ օգտագործման իրավունքների, եկեղեցական արարողությունների և հաստատված սովորույթների կարգավորմանը։ Այն առնչվում է քրիստոնեական սրբավայրերի նկատմամբ տարբեր ազգային և եկեղեցական համայնքների իրավունքներին, դրանց պահպանմանն ու տնօրինմանը, ինչպես նաև այդ վայրերում ձևավորված ավանդական կարգերի պահպանման հարցերին։ Երուսաղեմի սրբավայրերը պատմականորեն ունեցել են առանձնահատուկ նշանակություն քրիստոնեական աշխարհի համար և եղել են տարբեր եկեղեցիների ու համայնքների հոգևոր կյանքի կարևոր կենտրոններ։ Դրանց օգտագործման, սպասարկման, սեփականության և արարողությունների իրականացման հարցերը կարգավորվել են պատմականորեն ձևավորված իրավունքներով, պայմանավորվածություններով և սովորույթներով։ Նման հարցերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու սրբավայրերի շուրջ եկեղեցական հարաբերությունների բարդ համակարգը, համայնքների իրավական դիրքը և կրոնական ավանդույթների պահպանման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես Հայ առաքելական եկեղեցու՝ Երուսաղեմի սրբավայրերում ունեցած իրավունքների և ներկայության պատմական համատեքստում։ Այն կարող է հետաքրքրել եկեղեցական իրավունքով, կանոնական ավանդույթներով, Երուսաղեմի հայ համայնքի պատմությամբ և քրիստոնեական սրբավայրերի կառավարման հարցերով զբաղվող ընթերցողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի պայմաններում հողային պաշարների արդյունավետ կառավարման մեթոդների կատարելագործման և երկրատեղեկատվական համակարգերի կիրառման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հողային պաշարների օգտագործման և պահպանության սկզբունքները, հողային ֆոնդի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսական նշանակության հողերի կառավարման խնդիրները և հողօգտագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արարատի մարզի բնակլիմայական, հողային և տնտեսական պայմաններին, հողերի որակական ու քանակական գնահատմանը, հողային ռեսուրսների տարածական բաշխմանը և դրանց նպատակային օգտագործման կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում են երկրատեղեկատվական համակարգերի, թվային քարտեզագրման, հեռահար զոնդավորման և տարածական տվյալների վերլուծության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները հողային պաշարների հաշվառման, մշտադիտարկման և կառավարման որոշումների հիմնավորման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում հողերի դեգրադացիայի, աղակալման, էրոզիայի, ոռոգման արդյունավետության և հողօգտագործման կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են հողային կադաստրի տեղեկատվական ապահովման կատարելագործումը, հողերի օգտագործման պլանավորումը, բնական ռեսուրսների պահպանությունը և կայուն հողօգտագործման սկզբունքների ներդրումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հողաշինարարների, երկրատեղեկատվական համակարգերի մասնագետների, կադաստրի և տարածքային կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, գյուղատնտեսության մասնագետների, բնապահպանների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Գրադարանագիտական և մասնագիտական-մեթոդական բնույթի այս հոդվածների ժողովածուն նվիրված է Հայկական ՍՍՌ գրադարանների գործունեության փորձի ընդհանրացմանը, գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին և ոլորտի գործնական խնդիրների լուսաբանմանը։ Ժողովածուում կարող են ներկայացված լինել հանրապետության հանրային, գիտական, ուսումնական և մասնագիտական գրադարանների գործունեության տարբեր ուղղությունները՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի մշակութային և կրթական քաղաքականության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային ֆոնդերի համալրման, գրականության հաշվառման և պահպանման, գրացուցակների կազմման, մատենագիտական սպասարկման և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման հարցերին։ Հոդվածներում կարող են քննարկվել ընթերցանության կազմակերպման, գրքի տարածման, մշակութային-լուսավորչական միջոցառումների իրականացման և բնակչության տարբեր խմբերի գրադարանային սպասարկման գործնական փորձը։ Դիտարկվում են գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, աշխատանքի մեթոդների կատարելագործման, գրադարանների միջև համագործակցության և առաջավոր փորձի փոխանակման հնարավորությունները։ Ժողովածուն կարող է անդրադառնալ նաև գյուղական ու քաղաքային գրադարանների գործունեության առանձնահատկություններին, գրադարանային ցանցի զարգացմանը և գրադարանների դերին հասարակության կրթական ու մշակութային կյանքում։ Հրապարակված նյութերը կարող են արժեքավոր աղբյուր հանդիսանալ խորհրդային Հայաստանի գրադարանային համակարգի կազմակերպական կառուցվածքի, մասնագիտական մոտեցումների և պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, գրադարանագիտության մասնագետների, մշակույթի պատմաբանների և Հայաստանի գրադարանային գործի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Religion

Աշխատությունը քրիստոնեական աղոթական և ապաշխարական գրականության ժողովածու է, որը նախատեսված է անհատական աղոթքի և հոգևոր ինքնաքննության համար՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով զղջման, ապաշխարության, մեղքերի գիտակցման և հոգևոր մաքրագործման գաղափարներին։ Այն ներկայացնում է քրիստոնեական այն կարևոր սկզբունքը, ըստ որի մարդու հոգևոր վերափոխման առաջին քայլը սեփական սխալների ու մեղքերի անկեղծ գիտակցումն է, դրանց համար զղջալը և Աստծու ողորմածությանը դիմելը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է անհատական աղոթողի համար ապահովել հոգևոր խորհրդածության և Աստծու հետ անձնական հաղորդակցության միջոց՝ աղոթական խոսքի միջոցով առաջնորդելով նրան դեպի ներքին խաղաղություն, բարոյական ինքնակատարելագործում և հավատքի ամրապնդում։ Բովանդակային առումով ժողովածուի կենտրոնում զղջման և ապաշխարության թեման է, որը քրիստոնեական աշխարհայացքում դիտարկվում է ոչ միայն որպես անցյալ արարքների համար ափսոսանք, այլև որպես մարդու ներաշխարհի գիտակցված վերափոխում։ Զղջումը ենթադրում է սեփական խղճի առջև անկեղծ կանգնել, ճանաչել մարդկային թուլությունները, ընդունել գործած սխալների պատասխանատվությունը և ձգտել ուղղելու սեփական վարքագիծը։ Այս հոգևոր ընթացքը կապված է մեղքի գիտակցման, աստվածային ողորմածության հայցման, ներողամտության ակնկալիքի և առաքինի կյանքի վերականգնման գաղափարների հետ։ Աղոթական նյութերը կոչված են օգնելու անհատին արտահայտելու իր ներքին ապրումները, խոստովանելու հոգևոր թերությունները, հայցելու Աստծու ներողամտությունը և ամրապնդելու բարին գործելու կամքը։ Աշխատության գաղափարական կարևոր հենասյուներից է մարդու և Աստծու անձնական հարաբերության ընկալումը։ Անհատական աղոթքը ներկայացվում է որպես հոգևոր հաղորդակցության անմիջական ձև, որի ընթացքում հավատացյալը կարող է անկեղծորեն արտահայտել իր վախերը, տագնապները, զղջումը, երախտագիտությունն ու հույսը։ Աղոթքի միջոցով մարդը ոչ միայն խնդրում է մեղքերի թողություն, այլև փորձում է վերագտնել ներքին հավասարակշռությունը, ամրացնել հավատը և իր կյանքը համապատասխանեցնել քրիստոնեական բարոյական սկզբունքներին։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևորում է խղճի մաքրությունը, խոնարհությունը, անկեղծությունը, համբերությունը, ինքնազսպումը, ներողամտությունն ու հոգևոր պատասխանատվությունը։ Զղջման գաղափարը միաժամանակ ներկայացվում է որպես հուսահատության հաղթահարման և հոգևոր նորոգման ճանապարհ։ Աստծու ողորմածության նկատմամբ վստահությունը հավատացյալին հնարավորություն է տալիս գիտակցելու, որ մարդկային սխալները վերջնական դատավճիռ չեն, եթե դրանց հաջորդում են անկեղծ ապաշխարությունն ու վարքագծի բարեփոխումը։ Այս առումով ժողովածուն ունի նաև բարոյադաստիարակչական նշանակություն՝ նպաստելով անհատի ինքնաճանաչողության և պատասխանատու կյանքի ձևավորմանը։ Գրական առանձնահատկությունների առումով աշխատությունը պատկանում է հայ քրիստոնեական աղոթագրության ավանդույթին։ Աղոթական խոսքին բնորոշ են հանդիսավորությունը, խոնարհության արտահայտությունները, աստվածային ողորմածության հայցումը և հոգևոր ապրումների անմիջական ներկայացումը։ Նման գրականության լեզվական ու պատկերային համակարգը ձևավորվել է աստվածաշնչյան աղոթքների, սաղմոսների և քրիստոնեական ապաշխարական մտածողության ազդեցությամբ։ Աղոթքի կառուցվածքում սովորաբար համադրվում են Աստծու փառաբանությունը, սեփական մեղավորության գիտակցումը, ներողամտության խնդրանքը և հոգևոր օգնության ակնկալիքը։ Այս հաջորդականությունը ստեղծում է ներքին խորհրդածության տրամաբանական ընթացք՝ ընթերցողին առաջնորդելով ինքնաքննությունից դեպի հույս և հոգևոր վերականգնում։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն անհատական օգտագործման նպատակադրումն է, որը այն տարբերակում է բացառապես եկեղեցական ընդհանուր պաշտամունքի համար նախատեսված ծիսական գրքերից։ Այն նախատեսված է հավատացյալի անձնական հոգևոր կյանքի համար՝ հնարավորություն տալով աղոթելու առանձնության մեջ, խորհրդածելու սեփական վարքի շուրջ և պահպանելու աղոթական մշտական կապը Աստծու հետ։ Պատմամշակութային առումով ժողովածուն կարևոր տեղ ունի տասնիններորդ դարի հայ կրոնական գրականության և հոգևոր կրթության պատմության մեջ։ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը հայ կրթական ու մշակութային կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր, որտեղ մեծ ուշադրություն էր դարձվում հայոց լեզվի, գրականության, պատմության, գիտության և հոգևոր ժառանգության պահպանմանն ու զարգացմանը։ Ճեմարանի տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայերեն գրքերի տարածմանը, կրթական ու կրոնական գրականության հասանելիությանը և հայ համայնքների մտավոր ու հոգևոր կյանքի աշխուժացմանը։ Այսպիսի աղոթագրքերի հրատարակությունը վկայում է անհատական բարեպաշտության, քրիստոնեական ինքնակրթության և բարոյական դաստիարակության նկատմամբ ժամանակաշրջանի հետաքրքրության մասին։ Հայկական տպագրական մշակույթում աղոթագրքերը կարևոր դեր են կատարել ոչ միայն եկեղեցական կյանքի, այլև ընտանեկան ու անհատական հոգևոր դաստիարակության գործում՝ հավատացյալին ապահովելով աղոթական խոսքի և հոգևոր խորհրդածության պատրաստի միջոցներով։ Աշխատության ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է նրա գործնական հոգևոր նշանակությամբ և համամարդկային բարոյական գաղափարներով։ Այն կարող է հետաքրքրել Հայ եկեղեցու աղոթական ավանդությամբ, ապաշխարական գրականությամբ, հայ հոգևոր մատենագրությամբ և տասնիններորդ դարի կրոնական հրատարակություններով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև քրիստոնեական բարոյագիտությամբ և անհատական աղոթքի մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ժողովածուն կարևոր վկայություն է հայ հոգևոր գրականության այն ուղղության մասին, որը կենտրոնանում է անհատի ներաշխարհի, խղճի, զղջման և բարոյական վերափոխման վրա՝ ներկայացնելով աղոթքը որպես ինքնաճանաչողության, հոգևոր մաքրագործման և Աստծու հետ հաղորդակցության անփոխարինելի միջոց։