Excel - գիրք

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է կոնվերսիայի (conversion)՝ որպես լեզվական երևույթի և ուսուցման մեթոդական գործիքի ուսումնասիրությանը, որի միջոցով ձևավորվում են լեզվաբանական և կոմպենսատորական (լրացուցիչ) կարողություններ ռուս բանասիրության ֆակուլտետներում սովորող ուսանողների մոտ Հայաստանի Հանրապետությունում։ Հեղինակը վերլուծում է կոնվերսիայի դերը բառապաշարի հարստացման, խոսքի ճկունության զարգացման և լեզվական կառուցվածքների ընկալման խորացման գործընթացներում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ռուսերենի ուսուցման առանձնահատկություններին ոչ ռուսալեզու միջավայրում։ Գրքում դիտարկվում են լեզվաբանական կոմպետենցիայի բաղադրիչները՝ քերականական, բառագիտական և հաղորդակցական հմտությունները, ինչպես նաև կոմպենսատորական ռազմավարությունները, որոնք օգնում են ուսանողներին հաղթահարել լեզվական դժվարությունները խոսքային և գրավոր հաղորդակցության ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման ինտերակտիվ մեթոդներին, վարժությունների համակարգերին և լեզվական վերլուծության կիրառական ձևերին, որոնք նպաստում են կոնվերսիայի ակտիվ յուրացմանը։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է կրթական գործընթացի կազմակերպման մեթոդական մոտեցումները, ուսումնական նյութերի ընտրության սկզբունքները և ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքի դերը լեզվական կարողությունների զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է ռուսերենի դասախոսների, մեթոդիստների և լեզվաբանական կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով արդյունավետ մոտեցումներ լեզվական կոմպետենցիաների ձևավորման համար։

Պատմություն

1945–1965 թվականներին Հայաստանում կրթության և լուսավորության ոլորտները զարգանում էին խորհրդային պետական քաղաքականության շրջանակներում՝ նպատակ ունենալով վերացնել անգրագիտությունը, բարձրացնել բնակչության կրթական մակարդակը և պատրաստել որակյալ մասնագետներ տնտեսության ու գիտության համար։ Հետպատերազմյան տարիներին առաջնահերթ խնդիրներից էր դպրոցական ցանցի վերականգնումն ու ընդլայնումը, քանի որ պատերազմի հետևանքով շատ կրթական հաստատություններ վնասվել էին կամ ունեին նյութական սուղ պայմաններ։ Աստիճանաբար ներդրվեց պարտադիր յոթամյա, ապա ութամյա և միջնակարգ կրթության համակարգը, ինչը նպաստեց կրթության հասանելիության աճին։ Միևնույն ժամանակ մեծ ուշադրություն էր դարձվում ուսուցիչների պատրաստմանը և վերապատրաստմանը, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետությունը մեծապես կախված էր մանկավարժական կադրերի որակից։ Բարձրագույն կրթության ոլորտում զարգացան բուհերը, ընդլայնվեցին մասնագիտությունների շրջանակները, և ավելացավ ուսանողների թիվը, ինչը կապված էր երկրի արդյունաբերականացման և գիտության զարգացման պահանջների հետ։ Կարևոր դեր ուներ նաև գրագիտության և մշակութային լուսավորության տարածումը գյուղական բնակչության շրջանում՝ գրադարանների, մշակույթի տների և քարոզչական միջոցառումների միջոցով։ Սակայն կրթության ոլորտում կային նաև մի շարք խնդիրներ։ Դրանցից էին նյութատեխնիկական բազայի ոչ բավարար մակարդակը, դասագրքերի և ուսումնական միջոցների պակասը, ինչպես նաև որոշ դեպքերում կրթության գաղափարականացված բնույթը, որը սահմանափակում էր ազատ մտածողությունը։ Գյուղական և քաղաքային կրթական հնարավորությունների միջև դեռևս կային տարբերություններ, ինչը երբեմն ազդում էր կրթության որակի վրա։ Չնայած այդ դժվարություններին՝ 1945–1965 թվականներին կրթությունը Հայաստանում զգալի զարգացում ապրեց և դարձավ հասարակության սոցիալական առաջընթացի կարևոր հիմքերից մեկը՝ ապահովելով գրագիտության բարձր մակարդակ և մասնագիտական կադրերի ձևավորում։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը վերաբերում է ոչ-գծային երկմակարդակ (bi-level) օպտիմալացման խնդիրների անալիտիկ մոդելների մշակմանը՝ կիրառական մաթեմատիկայի և օպտիմալացման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն կառուցվածքային առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են երկմակարդակ խնդիրներին, որտեղ վերին մակարդակի որոշումները կախված են ստորին մակարդակի օպտիմալ արձագանքից, և հակառակը՝ ստորին մակարդակի խնդիրն իր հերթին ենթարկվում է վերին մակարդակի սահմանափակումներին։ Ուսումնասիրվում են ոչ-գծային ֆունկցիաներով նկարագրվող նման համակարգերի լուծման գոյության և միարժեքության պայմանները, ինչպես նաև Կարուշ–Կուն–Թաքերի (KKT) պայմանների կիրառումը որպես փոխակերպման գործիք երկմակարդակ խնդիրները միամակարդակ համարժեք ձևերի բերելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անալիտիկ մոտեցումներին՝ որոնք թույլ են տալիս ստանալ լուծումների կառուցվածքային նկարագրություն առանց ամբողջական թվային սիմուլյացիայի, ինչպես նաև սենսիտիվության վերլուծությանը և կայունության գնահատմանը պարամետրերի փոփոխության նկատմամբ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նման մոդելների կիրառությունները տնտեսագիտության, ինժեներական համակարգերի օպտիմալ նախագծման, էներգետիկայի և կառավարման խնդիրներում, որտեղ հաճախ հանդիպում են հիերարխիկ որոշումների կայացման իրավիճակներ։ Միաժամանակ վերլուծվում են հաշվարկային բարդության խնդիրները և հնարավոր մոտարկման մեթոդները բարձր չափայնության ոչ-գծային համակարգերի համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է օպտիմալացման տեսության զարգացման մեջ՝ նպաստելով ոչ-գծային երկմակարդակ խնդիրների ավելի խորը տեսական ընկալմանը և կիրառական լուծումների մշակմանը։

Կենսաբանություն

Այս գիտաբժշկական և կենսատեխնոլոգիական հետազոտությունը նվիրված է ոսկու նանոմասնիկների կիրառման վրա հիմնված հոմոգեն իմունաանալիզի նոր մոտեցումների մշակմանը և դրանց վերլուծական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են իմունաքիմիական ռեակցիաների ժամանակակից սկզբունքները և նանոկառուցվածքային համակարգերի դերը բարձր զգայուն և արագ ախտորոշիչ մեթոդների ստեղծման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ոսկու նանոմասնիկների օպտիկական, մակերեսային և կոլոիդային հատկությունները, որոնք պայմանավորում են դրանց կիրառելիությունը կենսամարկերների հայտնաբերման և քանակական գնահատման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոմոգեն իմունաանալիզի մեթոդներին, որոնք չեն պահանջում փուլային բաժանումներ և թույլ են տալիս իրականացնել արագ, ճշգրիտ և բարձր ընտրողական չափումներ կենսաբանական նմուշներում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև նանոմասնիկ-հակամարմին կոնյուգատների ձևավորման մեխանիզմները, ազդանշանի ուժեղացման ռազմավարությունները և վերլուծական համակարգերի օպտիմալացման ուղիները։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման, կենսաքիմիայի, նանոբիոտեխնոլոգիայի և բժշկական ինժեներիայի ոլորտների համար՝ նպաստելով նոր սերնդի արագ և բարձր զգայուն ախտորոշիչ համակարգերի զարգացմանը։

Գրականություն

Ալբեր Քամյուը 20-րդ դարի ֆրանսիական գրականության և էքզիստենցիալիստական մտածողության կարևորագույն ներկայացուցիչներից է, թեև ինքը հաճախ չէր ընդունում իրեն որպես էքզիստենցիալիստ՝ ավելի շատ ընդգծելով աբսուրդի փիլիսոփայությունը։ Նա ծնվել է Ալժիրում և իր ստեղծագործություններում հաճախ անդրադարձել է մարդու և աշխարհի միջև հակասությանը, կյանքի իմաստի որոնմանը և այն գաղափարին, որ մարդը ապրում է մի իրականությունում, որտեղ վերջնական ու բացարձակ իմաստ չկա, սակայն նա պետք է շարունակի ապրել և գործել՝ պահպանելով իր բարոյական պատասխանատվությունը։ Քամյուի հայտնի ստեղծագործություններից են «Օտարը», «Ժանտախտը» և «Սիզիփոսի առասպելը», որոնցում նա ներկայացնում է մարդու միայնությունը, հասարակության օտարացումը և անհատի պայքարը անիմաստության դեմ։ Նրա փիլիսոփայական մոտեցման կենտրոնում աբսուրդի գաղափարն է, ըստ որի մարդու իմաստ փնտրելու ձգտումը բախվում է աշխարհի անտարբերությանը, սակայն հենց այդ հակասության գիտակցումն է տալիս մարդուն ազատություն և հնարավորություն ստեղծելու սեփական արժեքները։ Քամյուն նաև ակտիվորեն մասնակցել է իր ժամանակի հասարակական և քաղաքական քննարկումներին՝ պաշտպանելով արդարության, ազատության և մարդկային արժանապատվության գաղափարները։ 1957 թվականին նա ստացել է Նոբելյան մրցանակ գրականության ոլորտում իր ստեղծագործական կարևոր ավանդի համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ կոմպոզիտորների կողմից կլառնետի համար գրված մենանվագ և անսամբլային ստեղծագործությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական, ոճական և կատարողական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հայ երաժշտական ստեղծագործական դպրոցի զարգացումը կլառնետի ռեպերտուարում՝ դիտարկելով ինչպես մենակատարային պիեսները, այնպես էլ կամերային անսամբլների կազմում կլառնետի կիրառումը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական լեզվի առանձնահատկություններին՝ մեղեդայնություն, ռիթմիկ կառուցվածք, ազգային-ֆոլկլորային տարրերի ներմուծում և ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաների կիրառություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կատարողական խնդիրները՝ շնչառության վերահսկում, արտահայտչական հնարավորություններ, տեխնիկական բարդություններ և դրանց հաղթահարման մեթոդներ։ Գրքում ներկայացվում է նաև ստեղծագործությունների պատմական և գեղարվեստական համատեքստը՝ ցույց տալով կլառնետի դերի ընդլայնումը հայ երաժշտական մշակույթում XX–XXI դարերում։ Աշխատությունը օգտակար է երաժշտագետների, կատարողների, կոնսերվատորիայի ուսանողների և հայ ժամանակակից երաժշտության հետազոտողների համար՝ որպես համակարգված ուսումնասիրություն կլառնետի ռեպերտուարի վերաբերյալ։