Ֆինանսական դրության գնահատման և բարելավման հիմնախնդիրները արդյունաբերական առևտրային կազմակերպություններում (ՀՀ օրինակով)

Իրավաբանություն

Իրավագիտական և կրիմինալոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում անչափահասների հանցավորության կանխարգելման և դրա դեմ պայքարի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անչափահասների քրեական պատասխանատվության առանձնահատկությունները, նրանց նկատմամբ կիրառվող քրեաիրավական միջոցները և արդարադատության համակարգում տարիքային ու մտավոր հասունության հաշվառման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատժի, դաստիարակչական ու վերականգնողական միջոցների հարաբերակցությանը, անչափահասների գործերով վարույթի առանձնահատկություններին և նրանց իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են հանցավոր վարքագծի ձևավորմանը նպաստող սոցիալական, ընտանեկան, կրթական և տնտեսական գործոնները, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման հնարավորությունները։ Քննարկվում են քրեական օրենսդրության, կրիմինալոգիական կանխարգելման և սոցիալական վերականգնման միջոցների փոխկապակցվածությունը, իրավապահ ու սոցիալական կառույցների համագործակցությունը և կրկնահանցագործության կանխարգելման մոտեցումները։ Իրանի անչափահասների արդարադատության համակարգում առանձնացվում են հատուկ իրավական մոտեցումներ, սակայն մասնագիտական գրականության մեջ քննարկվում են նաև դրանց կիրառման և ընթացակարգային արդյունավետության հետ կապված խնդիրներ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի, կրիմինալոգիայի, անչափահասների արդարադատության և իրանագիտության ոլորտների հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արտակարգ իրավիճակներում մասնագիտական գործունեություն իրականացնող լրագրողների սոցիալական և հոգեբանական պատրաստվածության առանձնահատկությունների, ձևավորման պայմանների և մասնագիտական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հոգեբանական, հաղորդակցական և մասնագիտական կարողություններն են, որոնք անհրաժեշտ են ճգնաժամային, արագ փոփոխվող և բարձր լարվածությամբ պայմաններում տեղեկատվություն հավաքելու, ստուգելու, մշակելու և հանրությանը ներկայացնելու համար։ Քննվում են սթրեսակայունության, ինքնակարգավորման, ուշադրության կենտրոնացման, արագ կողմնորոշման, պատասխանատու որոշումների ընդունման և արդյունավետ հաղորդակցության նշանակությունը լրագրողական աշխատանքի համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ արտակարգ իրավիճակների լուսաբանումը կարող է ուղեկցվել տեղեկատվական անորոշությամբ, ժամանակի սահմանափակությամբ, հասարակական բարձր հետաքրքրությամբ և մասնագիտական պատասխանատվության մեծացմամբ, ինչն առանձնահատուկ պահանջներ է առաջադրում լրագրողի պատրաստվածությանը։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի և տեղեկատվության աղբյուրների, տուժած կամ խոցելի անձանց, փրկարարական ու այլ մասնագիտական ծառայությունների ներկայացուցիչների միջև հաղորդակցության սոցիալ-հոգեբանական կողմերը։ Կարևորվում են մասնագիտական էթիկայի սկզբունքները, անձնական տվյալների և արժանապատվության նկատմամբ հարգանքը, չստուգված տեղեկությունների տարածումից խուսափելը և հանրության շրջանում անհարկի վախ կամ խուճապ չառաջացնելու պատասխանատվությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև երկարատև հոգեբանական լարվածության, մասնագիտական հոգնածության և հուզական ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները, ինչպես նաև կազմակերպական աջակցության, մասնագիտական վերապատրաստման և հոգեբանական պատրաստության ծրագրերի նշանակությունը։ Սոցիալական պատրաստվածությունը ներառում է տարբեր խմբերի հետ փոխգործակցելու, հանրային արձագանքները հասկանալու և հաղորդագրությունները իրավիճակին համապատասխան կառուցելու կարողությունները, իսկ հոգեբանական պատրաստվածությունը կապված է սեփական հուզական վիճակի կառավարման և աշխատանքային արդյունավետության պահպանման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև նախնական ուսուցման և իրավիճակային վարժանքների դերը, որոնք կարող են օգնել լրագրողին ծանոթանալ ճգնաժամային հաղորդակցության առանձնահատկություններին և ձևավորել մասնագիտական վարքի կայուն հմտություններ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լրագրագիտության, սոցիալական հոգեբանության, ճգնաժամային հաղորդակցության և մասնագիտական պատրաստության մոտեցումները՝ ներկայացնելով լրագրողի սոցիալ-հոգեբանական պատրաստվածությունը որպես արտակարգ իրավիճակներում պատասխանատու և արդյունավետ մասնագիտական գործունեության կարևոր բաղադրիչ։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է բոքսիտային հումքի վերամշակման և ալյումինի արտադրության ընթացքում ձևավորվող արդյունաբերական թափոնների էլեկտրաքիմիական եղանակներով վերամշակման, արժեքավոր բաղադրիչների առանձնացման և երկրորդային օգտագործման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրական մնացորդների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, հանքային և տարրային կազմը, դրանցում առկա մետաղական ու ոչ մետաղական բաղադրիչները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են թափոնների հետագա մշակման տեխնոլոգիական արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրաքիմիական գործընթացների կիրառմանը՝ որպես հումքի համալիր վերամշակման և օգտակար նյութերի կորզման հնարավոր ուղղություն։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրոլիզի պայմանները, էլեկտրոլիտի բաղադրությունը, հոսանքի խտությունը, ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր, որոնք կարող են ազդել առանձին բաղադրիչների լուծման, նստեցման կամ տարանջատման արդյունավետության վրա։ Վերլուծվում են էլեկտրոդային գործընթացների առանձնահատկությունները և դրանց միջոցով արժեքավոր տարրերի ընտրողական կորզման հնարավորությունները։ Կարևորվում է տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել օգտակար բաղադրիչների կորզման աստիճանը, նվազեցնել էներգիայի և նյութերի ծախսը և ապահովել ստացվող արտադրանքի անհրաժեշտ որակը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել քիմիական վերլուծության, էլեկտրաքիմիական չափումների և փորձարարական մշակման արդյունքները՝ պարզելու հումքի բաղադրության և գործընթացի պարամետրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերական մնացորդների կուտակման հետ կապված բնապահպանական խնդիրներին, քանի որ դրանց արդյունավետ վերամշակումը կարող է նպաստել թափոնների ծավալների և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր բացասական ազդեցության նվազեցմանը։ Երկրորդային հումքի օգտագործումը դիտարկվում է նաև ռեսուրսախնայողության և շրջանաձև տնտեսության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով արտադրական մնացորդներում պարունակվող արժեքավոր նյութերը վերադարձնել տնտեսական շրջանառության մեջ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել համապատասխան տեխնոլոգիական սխեմաների մշակման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և արդյունաբերական թափոնների համալիր վերամշակման արդյունավետության բարձրացման համար։ Նման մոտեցումը կարող է միաժամանակ ունենալ տեխնոլոգիական, տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն՝ նպաստելով հումքային ռեսուրսների առավել ամբողջական օգտագործմանը և մետալուրգիական արտադրության կայունության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մետալուրգիայի, էլեկտրաքիմիայի, քիմիական տեխնոլոգիայի, հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման և արդյունաբերական թափոնների կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետությունում 1990–2003 թվականներին տեղի ունեցած սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները՝ ընդգրկելով անցումը պլանային տնտեսությունից դեպի շուկայական հարաբերություններ։ Գրքում վերլուծվում են անկախության առաջին տարիների տնտեսական ճգնաժամը, արդյունաբերության անկումը, սեփականաշնորհման գործընթացները, ֆինանսական համակարգի ձևավորումը և նոր տնտեսական ինստիտուտների կայացումը։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև գյուղատնտեսության, էներգետիկայի և ծառայությունների ոլորտներում տեղի ունեցած կառուցվածքային փոփոխություններին, ինչպես նաև բնակչության սոցիալական վիճակի վրա այդ վերափոխումների ազդեցությանը։ Նյութում քննարկվում են պետական տնտեսական քաղաքականության ուղղությունները, մակրոտնտեսական կայունացման միջոցառումները և միջազգային կազմակերպությունների դերը բարեփոխումների գործընթացում։ Գիրքը համադրում է վիճակագրական տվյալները և վերլուծական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի տնտեսական անցումային շրջանի բարդ և բազմաշերտ գործընթացների մասին։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նվիրված է գրադարանային կենտրոնացված համակարգի պայմաններում ոչ ստացիոնար սպասարկման կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և գործնական մեթոդներին։ Այն նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար և ուղղված է հատկապես այն ընթերցողների սպասարկման բարելավմանը, որոնք բնակության վայրի, աշխատանքի, ուսման կամ այլ հանգամանքների պատճառով չեն կարող կանոնավոր օգտվել մշտական գրադարանային ստորաբաժանումներից։ Նյութերում կարող են ներկայացվել շարժական գրադարանների, գրքատար ծառայությունների, գրադարանային կետերի և սպասարկման այլ արտագնա ձևերի կազմակերպման վերաբերյալ մեթոդական հանձնարարականներ։ Ուշադրություն է դարձվում սպասարկվող բնակչության և կազմակերպությունների ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրմանը, սպասարկման տարածքների ընտրությանը, գրականության նպատակային համալրմանն ու շրջանառությանը, ինչպես նաև կենտրոնական գրադարանի և ոչ ստացիոնար սպասարկման կետերի միջև աշխատանքային կապերի ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային հավաքածուների ընտրության, ժամանակավոր տրամադրման, հաշվառման, փոխանակման և վերադարձի կազմակերպման հարցերը։ Մեթոդական ցուցումները կարող են անդրադառնալ նաև ընթերցողների ներգրավման միջոցներին, գրականության հանրայնացմանը, թեմատիկ ցուցադրությունների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով սպասարկվող խմբերի հետաքրքրություններն ու կարիքները։ Կենտրոնացված համակարգի շրջանակում նման ծառայությունների կազմակերպումը դիտարկվում է որպես միասնական գրադարանային ցանցի բաղադրիչ, որտեղ կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների ռեսուրսները համատեղ օգտագործվում են ավելի լայն տարածքային ընդգրկում ապահովելու նպատակով։ Ուղեցույցը կարող է ներկայացնել նաև աշխատանքի պլանավորման, վիճակագրական հաշվառման, սպասարկման արդյունքների գնահատման և գրադարանային աշխատողների պարտականությունների բաշխման սկզբունքներ։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանում բնակչության գրադարանային սպասարկման հասանելիության ընդլայնման մեթոդները և կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական օժանդակ միջոց է՝ ուղղված գրադարանային ծառայությունների տարածքային հասանելիության բարձրացմանը, ընթերցողների տարբեր խմբերի ընդգրկմանը և ոչ ստացիոնար սպասարկման համակարգված կազմակերպմանը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում եգիպտացորենի ցանքատարածությունների մոլախոտվածության ուսումնասիրմանը և արդյունավետ պայքարի միջոցառումների մշակմանը։ Գրքում ներկայացվում են եգիպտացորենի ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունները, ցանքերում տարածված մոլախոտերի տեսակային կազմը, դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները և մշակաբույսի աճի ու բերքատվության վրա ունեցած բացասական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են մոլախոտերի տարածման պատճառները, դրանց զարգացման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր ագրոտեխնիկական և քիմիական պայքարի մեթոդների արդյունավետությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է մոլախոտերի դեմ պայքարի համալիր համակարգերի մշակմանը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բնակլիմայական պայմանները, հողային առանձնահատկությունները և մշակության տեխնոլոգիաները։ Աշխատությունում ներկայացված մոտեցումները նպատակ ունեն նպաստելու եգիպտացորենի ցանքերի արդյունավետ կառավարմանը, բերքատվության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրության կայուն զարգացմանը։ Գիրքը օգտակար է գյուղատնտեսության մասնագետների, ագրոնոմների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են բույսերի պաշտպանության և մշակաբույսերի արտադրության արդյունավետ մեթոդներով։