Ֆիզիկայի խորացված ուսուցման մեթոդիկայի կատարելագործման հիմնախնդիրը ավագ դպրոցում

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է թվային պատկերների իմաստաբանական բովանդակության վերլուծության ժամանակակից մեթոդների ուսումնասիրմանն ու դրանց գործնական իրականացմանը։ Հետազոտության առանցքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարելի է համակարգչային մեթոդների միջոցով ոչ միայն ճանաչել պատկերի առանձին տարրերը, այլև բացահայտել դրանց իմաստային նշանակությունը, փոխհարաբերությունները և ընդհանուր բովանդակությունը։ Քննարկվում են թվային պատկերների մշակման, առանձնահատկությունների հայտնաբերման, օբյեկտների ճանաչման, դասակարգման և պատկերային տեղեկատվության ավտոմատ մեկնաբանման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում պատկերների ներկայացման և վերլուծության այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս մեծածավալ տեսողական տվյալներից առանձնացնել առավել կարևոր և տեղեկատվական հատկանիշները։ Հետազոտվում են նաև պատկերների իմաստաբանական նկարագրության ձևավորման սկզբունքները և այն ալգորիթմները, որոնց միջոցով համակարգը կարող է կապ հաստատել տեսողական առանձնահատկությունների և դրանց համապատասխանող հասկացությունների միջև։ Գործնական հատվածում կարևորվում է մշակված մեթոդների ծրագրային իրականացումը, դրանց արդյունավետության գնահատումը և տարբեր պայմաններում աշխատանքի արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Նման մոտեցումները կարող են կիրառվել թվային արխիվների և գրադարանների կառավարման, բժշկական պատկերների վերլուծության, անվտանգության համակարգերի, մուլտիմեդիա տվյալների դասակարգման, որոնման համակարգերի և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծ քանակությամբ պատկերային տեղեկատվության ավտոմատ մշակում։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ թվային տվյալների արագ աճի պայմաններում պատկերների ձեռքով դասակարգումն ու նկարագրումը դառնում են ժամանակատար և սահմանափակ արդյունավետությամբ գործընթացներ։ Իմաստաբանական վերլուծության ավտոմատացված մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել տեղեկատվության որոնման արագությունն ու ճշգրտությունը, բարելավել տվյալների կազմակերպումը և ստեղծել ավելի խելացի պատկերային տեղեկատվական համակարգեր։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտությունների, արհեստական բանականության, համակարգչային տեսողության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային տվյալների մշակման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Մանկավարժություն

Կրթագիտական և առողջապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցներում մարդու իմունային անբավարարության վիրուսի (ՄԻԱՎ) և ձեռքբերովի իմունային անբավարարության համախտանիշի (ՁԻԱՀ) վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման նշանակությանը՝ որպես վարակի կանխարգելման և առողջ ապրելակերպի խթանման կարևոր միջոց։ Քննության են առնվում ՄԻԱՎ վարակի փոխանցման ուղիները, դրա կանխարգելման գիտականորեն հիմնավորված միջոցները, հիվանդության վերաբերյալ տարածված թյուրըմբռնումները և հավաստի տեղեկատվության մատուցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան առողջապահական կրթության կազմակերպմանը, ուսուցման արդյունավետ մեթոդների ընտրությանը և սովորողների իրազեկվածության մակարդակի բարձրացմանը։ Վերլուծվում են հանրակրթական ծրագրերում ՄԻԱՎ-ի և ՁԻԱՀ-ի վերաբերյալ թեմաների ընդգրկման հնարավորությունները, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության նշանակությունը և դպրոցական միջավայրում առողջության պահպանման մշակույթի ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ կրթության հոգեբանական ու սոցիալական կողմերը, պատասխանատու վարքագծի ձևավորումը, անձնական առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքը և ՄԻԱՎ-ով ապրող անձանց նկատմամբ խտրականության ու խարանի կանխարգելումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեղեկատվական հանդիպումների, ուսումնական քննարկումների, ինտերակտիվ դասերի և կրթական նյութերի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցի, ընտանիքի և առողջապահական հաստատությունների համագործակցության կարևորությանը՝ սովորողների համար անվտանգ, վստահելի և գիտականորեն ճշգրիտ տեղեկատվական միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, առողջապահական կրթության, հանրային առողջության և վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական պատմա-հնագիտական ընկերության կանոնադրական հիմքերի, կառուցվածքի և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ որպես գիտական կազմակերպչական ձևի կարևոր օրինակ, որի նպատակն է համակարգել պատմական և հնագիտական հետազոտությունները, նպաստել աղբյուրագիտական նյութերի հավաքագրմանը և ապահովել գիտական համագործակցության զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է ընկերության կազմակերպչական կառուցվածքը՝ ընդգծելով անդամակցության կարգը, ղեկավար մարմինների ձևավորման սկզբունքները, գիտական հանձնաժողովների գործառույթները և ֆինանսական ու վարչական գործունեության կարգավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանոնադրության նպատակային դրույթներին՝ կապված պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության, հնագիտական պեղումների կազմակերպման, գիտական հրատարակությունների պատրաստման և մշակութային ժառանգության պահպանման հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նման գիտական ընկերությունների դերը հայագիտության զարգացման, ազգային պատմական հիշողության պահպանման և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնման գործում։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է կազմակերպված գիտական գործունեությունը նպաստում համակարգված հետազոտությունների իրականացմանը և գիտելիքի ինստիտուցիոնալացմանը։ Շեշտվում է, որ նման կառույցների կանոնադրական հիմքերը ապահովում են գիտական աշխատանքի կայունություն, շարունակականություն և արդյունավետություն՝ ստեղծելով անհրաժեշտ պայմաններ պատմական և հնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը գրադարանային գործի կազմակերպմանն ուղղված մեթոդական-կազմակերպչական բնույթի փաստաթուղթ է, որը նախատեսված է կենտրոնական գրադարանի սպասարկման բաժնի աշխատանքի կառուցվածքը, նպատակները, գործառույթները և կազմակերպման հիմնական սկզբունքները սահմանելու համար։ Այն ներկայացնում է սպասարկման բաժնի գործունեության օրինակելի կարգավորման մոտեցում՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել բաժնի տեղը գրադարանի ընդհանուր կառուցվածքում, նրա խնդիրները, աշխատակիցների պարտականությունները և ընթերցողների սպասարկման կազմակերպման ձևերը։ Նյութում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում գրադարանի և ընթերցողի փոխհարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպումը։ Սպասարկման բաժինը դիտարկվում է որպես այն հիմնական ստորաբաժանումներից մեկը, որի միջոցով գրադարանը անմիջականորեն իրականացնում է իր տեղեկատվական և մշակութային գործառույթները՝ ընթերցողներին տրամադրելով անհրաժեշտ գրականություն, կազմակերպելով գրքային ֆոնդի օգտագործումը և ապահովելով գրադարանային ծառայությունների մատչելիությունը։ Կանոնադրական բնույթի փաստաթուղթը կարևորում է բաժնի գործունեության հստակ կանոնակարգումը։ Դրա շրջանակում կարող են սահմանվել բաժնի հիմնական խնդիրները, աշխատակարգը, աշխատակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, ղեկավարության և մյուս կառուցվածքային ստորաբաժանումների հետ փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև սպասարկման գործընթացի կազմակերպման ընդհանուր պահանջները։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրադարանի ներսում աշխատանքային պարտականությունները բաշխել ավելի հստակ և ապահովել ծառայությունների հետևողական իրականացումը։ Հատուկ նշանակություն ունի ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը։ Բաժնի աշխատանքը կարող է ներառել ընթերցողների գրանցում և հաշվառում, նրանց հարցումների սպասարկում, անհրաժեշտ գրականության որոնում և տրամադրում, գրքերի վերադարձի վերահսկում, տեղեկատու-մատենագիտական օգնություն և ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրություն։ Սպասարկման որակը մեծապես կախված է ոչ միայն ֆոնդի ծավալից, այլև գրադարանավարի աշխատանքի կազմակերպվածությունից, մասնագիտական պատրաստվածությունից և ընթերցողի տեղեկատվական պահանջները ճիշտ հասկանալու կարողությունից։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև գրադարանային ֆոնդի և դրա օգտագործման կազմակերպման տեսանկյունից։ Սպասարկման բաժնի գործունեությունը անմիջականորեն կապված է ֆոնդի պահպանության և արդյունավետ օգտագործման հետ, ուստի անհրաժեշտ է ապահովել գրականության ճիշտ հաշվառում, ժամանակին տրամադրում և վերադարձ, ինչպես նաև ընթերցողների կողմից գրքային նյութերի օգտագործման սահմանված կարգի պահպանում։ Բաժնի աշխատակիցների գործունեության կանոնակարգումը կարող է նպաստել այդ գործընթացների միասնական և հետևողական իրականացմանը։ Կազմակերպչական տեսանկյունից կարևոր է բաժնի ղեկավարի և աշխատակիցների լիազորությունների տարանջատումը։ Բաժնի ղեկավարը պատասխանատու է աշխատանքի պլանավորման, աշխատակիցների գործունեության համակարգման, առաջադրանքների կատարման վերահսկման և վերադաս ղեկավարությանը հաշվետվությունների ներկայացման համար, իսկ աշխատակիցներն իրականացնում են իրենց պաշտոնական պարտականություններից բխող սպասարկման և տեղեկատվական աշխատանքները։ Նման կառուցվածքը նպաստում է պատասխանատվության հստակ բաշխմանը և բաժնի աշխատանքի արդյունավետ վերահսկմանը։ Հրատարակության մեջ ներկայացվող սկզբունքները կարող են ներառել նաև սպասարկման բաժնի համագործակցությունը գրադարանի համալրման, մշակման, մատենագիտական և այլ ստորաբաժանումների հետ։ Ընթերցողի պահանջի արագ և որակյալ բավարարումը հաճախ կախված է այն բանից, թե որքան արդյունավետ են համագործակցում գրադարանի տարբեր օղակները։ Այդ պատճառով բաժնի գործունեությունը դիտարկվում է ոչ թե մեկուսացված, այլ գրադարանի ընդհանուր աշխատանքային համակարգի շրջանակում։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանային աշխատանքի պլանավորման և հաշվետվողականության համար։ Բաժնի աշխատանքը կարող է կազմակերպվել տարեկան, կիսամյակային կամ ընթացիկ պլանների հիման վրա, իսկ կատարված աշխատանքի արդյունքները կարող են արտացոլվել համապատասխան հաշվետվություններում և վիճակագրական ցուցանիշներում։ Ընթերցողների թվաքանակը, սպասարկումների ծավալը, գրականության շրջանառությունը և այլ ցուցանիշներ կարող են օգտագործվել բաժնի աշխատանքի արդյունավետությունը գնահատելու և հետագա գործունեությունը պլանավորելու համար։ Հրատարակության պատմական արժեքը ևս ուշագրավ է, քանի որ այն արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործի կազմակերպման և սպասարկման մեթոդական պատկերացումները։ Հայաստանի ազգային գրադարանի կատալոգում այն գրանցված է որպես 1978 թվականին Երևանում հրատարակված 8 էջանոց նյութ, ինչը ցույց է տալիս, որ այն ավելի շուտ գործնական մեթոդական հրահանգի և կազմակերպչական փաստաթղթի բնույթ ունի, քան ծավալուն տեսական ուսումնասիրության։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է երկաթբետոնե կախովի պանելների ջերմախոնավային և լարվածադեֆորմացիոն վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ջերմաստիճանի և խոնավության փոփոխությունների ազդեցությունը կոնստրուկցիայի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնց համաձայն արտաքին միջավայրի ջերմային և խոնավային պայմանների փոփոխությունը ազդում է պանելների նյութական վիճակի, ներքին լարումների, դեֆորմացիաների և շահագործման հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են երկաթբետոնե տարրերի ջերմաֆիզիկական և խոնավային հատկությունները, ինչպես նաև բետոնի և ամրանների փոխազդեցությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք առաջանում են ջերմաստիճանային տատանումների, խոնավության փոփոխության, բետոնի չորացման և ծավալային փոփոխությունների հետևանքով։ Նման գործոնների համատեղ ազդեցությունը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ներքին լարումներ և դեֆորմացիաներ, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և շահագործման ժամանակ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են պանելների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատման մեթոդները, հաշվարկային մոտեցումները և տարբեր պայմաններում դրանց վարքագծի վերլուծությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել երկաթբետոնե կախովի պանելների նախագծման և հաշվարկի մեթոդների կատարելագործմանը, դրանց շահագործման հուսալիության բարձրացմանը և վաղաժամ վնասվածքների առաջացման ռիսկի նվազեցմանը։ Թեման հատկապես արդիական է բազմաշերտ և արտաքին պատող կոնստրուկցիաների դեպքում, որտեղ ջերմային ու խոնավային ռեժիմները կարող են էականորեն ազդել ոչ միայն նյութի ամրության, այլև ամբողջ համակարգի երկարաժամկետ աշխատանքի վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, ճարտարապետներին, շինարարական ֆիզիկայի և երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։