«Ֆրանսիա-Հայաստան. պատմական և մշակութային երկխոսություն» միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածու ;

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է արևային էներգիայի կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական կոնցենտրատորային փոխակերպման համակարգի մշակմանը և հետազոտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել արևային ճառագայթման կենտրոնացման և դրա հետագա ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման համակցված տեխնոլոգիաների հնարավորությունները՝ բարձրացնելու արևային էներգիայի օգտագործման արդյունավետությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արևային ճառագայթման ֆիզիկական առանձնահատկությունները, ֆոտովոլտային փոխակերպման սկզբունքները և կիսահաղորդչային ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչների աշխատանքի մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնցենտրատորային համակարգի կառուցվածքին, որի միջոցով արևային ճառագայթումը հավաքվում և կենտրոնացվում է համեմատաբար փոքր մակերես ունեցող ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի վրա։ Այս մոտեցումը կարող է հնարավորություն տալ առավել արդյունավետ օգտագործել բարձրարժեք կիսահաղորդչային նյութերը և բարձրացնել համակարգի տեսակարար էներգետիկ ցուցանիշները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է օպտիկական կոնցենտրատորի և ֆոտոէլեկտրական փոխակերպիչի փոխհամաձայնեցված աշխատանքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել ճառագայթման կենտրոնացման աստիճանը, օպտիկական կորուստները, փոխակերպիչի արդյունավետությունը, ճառագայթման սպեկտրային կազմը և համակարգի աշխատանքի վրա արտաքին պայմանների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջերմային ռեժիմին, քանի որ արևային ճառագայթման բարձր ինտենսիվությունը կարող է բարձրացնել կիսահաղորդչային փոխակերպիչի ջերմաստիճանը և ազդել դրա էլեկտրական բնութագրերի ու արդյունավետության վրա։ Այդ պատճառով համակարգի նախագծման կարևոր խնդիրներից կարող է լինել ջերմահեռացման և ջերմաստիճանի կառավարման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը։ Աշխատության մեջ կարող են մշակվել համակարգի մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելներ, իրականացվել փորձարարական հետազոտություններ և գնահատվել հիմնական տեխնիկական պարամետրերը՝ ելքային հզորությունը, օգտակար գործողության գործակիցը, հոսանք-լարում բնութագրերը և արևային ճառագայթման ինտենսիվությունից համակարգի կախվածությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արևի դիրքին հետևող մեխանիկական կամ այլ կառավարման համակարգերի կիրառմանը, քանի որ ճառագայթման ճիշտ ուղղորդումը կարևոր է կոնցենտրատորի արդյունավետ աշխատանքի համար։ Կարևոր խնդիր է համակարգի տեխնիկական և տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ համեմատելով այն սովորական ֆոտովոլտային լուծումների հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել բարձր արդյունավետությամբ արևային էներգիայի փոխակերպման համակարգերի ստեղծմանը և վերականգնվող էներգիայի կիրառման ընդլայնմանը։ Նման տեխնոլոգիաները կարող են հեռանկարային լինել ինչպես ինքնավար էներգամատակարարման, այնպես էլ կենտրոնացված կամ մասնագիտացված արևային էլեկտրակայանների համար։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է արևային ճառագայթման ավելի արդյունավետ օգտագործման, կիսահաղորդչային փոխակերպիչների աշխատանքի օպտիմալացման և ֆոտովոլտային համակարգերի տեխնիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էներգետիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, արևային էներգետիկայի և ինժեներական համակարգերի նախագծման մասնագետներին, ինչպես նաև վերականգնվող էներգիայի ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող գիտնականներին և ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկատիրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը արդյունաբերական ոլորտում՝ Armenia-ի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են արդյունաբերական ձեռնարկատիրության ձևավորման և զարգացման հիմնական պայմանները, դրանց վրա ազդող ինստիտուցիոնալ, ֆինանսական և տեխնոլոգիական գործոնները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է փոքր և միջին արդյունաբերական ձեռնարկությունների դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման և արտահանման ներուժի ընդլայնման գործում՝ ընդգծելով ոլորտի կառուցվածքային խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային միջավայրին, վարկային հասանելիությանը, պետական աջակցության ծրագրերին և հարկային քաղաքականության ազդեցությանը ձեռնարկատիրական ակտիվության վրա։ Քննարկվում են նաև արդյունաբերության արդիականացման, տեխնոլոգիական վերազինման և նորարարությունների ներդրման հիմնախնդիրները՝ որպես մրցունակության բարձրացման հիմնական գործոններ։ Աշխատությունը ներկայացնում է առաջարկություններ ձեռնարկատիրության զարգացման խթանման համար՝ ուղղված ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներին և տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, գործարարների, պետական կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատիրության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Այս բառարանը նախատեսված է հյուսվածաբանության (հիստոլոգիայի) ոլորտում օգտագործվող մասնագիտական տերմինների համակարգված ներկայացման համար՝ երեք լեզուներով՝ հայերեն, ռուսերեն և լատիներեն։ Այն կարևոր գործիք է ուսանողների, դասախոսների և մասնագետների համար, որոնք աշխատում են կենսաբանական և բժշկական տերմինաբանության հետ։ Բառարանում՝ Տրվում են հյուսվածաբանական հիմնական և մասնագիտական տերմինները Ներկայացվում են դրանց ճշգրիտ համարժեքները երեք լեզուներով Օգնում է ճիշտ հասկանալ և կիրառել գիտական բառապաշարը Հեշտացնում է միջազգային գրականության հետ աշխատանքը Այս աշխատությունը հատկապես օգտակար է անատոմիայի, հյուսվածաբանության և բժշկության ուսուցման ընթացքում։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է Կարսում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքների և այդ ընթացքում հայտնաբերված IX դարի հայկական արձանագրության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Կարսը վաղ միջնադարում եղել է Վանանդ գավառի և Շիրակի տարածաշրջանի կարևորագույն ռազմաքաղաքական կենտրոններից մեկը, իսկ IX–X դարերում աստիճանաբար վերածվել է Բագրատունյաց Հայաստանի նշանակալի կենտրոնի։ Աշխատության առանցքում դրված հնագիտական նյութի և վիմագրական աղբյուրի համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմել քաղաքի պատմական զարգացման, իշխանական տների հարաբերությունների և IX դարի վերջի քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ։ Կարսի միջնաբերդը և քաղաքի ռազմավարական դիրքը նրան առանձնահատուկ նշանակություն էին հաղորդում, քանի որ այն վերահսկում էր Շիրակի մատույցները և կարևոր դեր ուներ տարածաշրջանի պաշտպանական համակարգում։ IX դարի վերջին Կարսը կապված էր Վանանդի հին իշխանական տոհմի և Բագրատունիների միջև իշխանության վերադասավորումների հետ։ 888 թվականին Վանանդի իշխան Սահակ Մլեհի ապստամբությունից հետո Վանանդը Կարսով միացվեց Բագրատունիների տիրույթներին, իսկ Աբաս սպարապետը Կարսն ամրացրեց և այնտեղ պալատ կառուցեց՝ քաղաքը դարձնելով հայոց սպարապետների նստավայր։ Հնագիտական պեղումների նշանակությունը հենց այս պատմական միջավայրի նյութական վկայությունները բացահայտելու մեջ է։ Պեղումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել քաղաքի կառուցապատումը, պաշտպանական կառույցները, եկեղեցական և աշխարհիկ շինությունները, շինարարական տեխնիկան, օգտագործված նյութերը և տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային շերտերի փոխհարաբերությունը։ Նման նյութերը լրացնում են գրավոր աղբյուրները և թույլ են տալիս վերականգնել քաղաքի պատմական կերպարը ոչ միայն մատենագիտական հիշատակությունների, այլև անմիջական նյութական վկայությունների հիման վրա։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը կապված է հայտնաբերված հայկական արձանագրության հետ։ Արձանագրությունը հայտնաբերվել է 1917 թվականին Կարսում՝ Սուրբ Առաքելոց Կաթողիկեի շենքի մոտ, և ըստ հետազոտական աղբյուրների՝ այն հայտնաբերել է Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանը։ Արձանագրության բովանդակությունը վերաբերում է Ատրներսեհի դստերը և Աբաս Հայոց սպարապետի կնոջը, դրանով իսկ կարևոր տեղեկություն հաղորդելով IX դարի վերջի իշխանական տոհմերի ազգակցական կապերի մասին։ Վիմագրական այս վկայությունը հատկապես արժեքավոր է պատմական անձանց նույնականացման և նրանց փոխհարաբերությունների վերականգնման տեսանկյունից։ Արձանագրության միջոցով հնարավոր է լրացնել պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները և ավելի հստակեցնել Բագրատունիների ու հարակից իշխանական տների միջև գոյություն ունեցած ամուսնական ու քաղաքական կապերը։ Ատրներսեհի դստեր՝ Աբաս սպարապետի կնոջ լինելը կարևոր փաստ է, քանի որ այն վկայում է ոչ միայն ընտանեկան կապի, այլև ժամանակաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների բնույթի մասին։ Հետագա պատմական աղբյուրներում նույնպես հիշատակվում է Ատրներսեհի և Աբասի փոխհարաբերությունների բարդ քաղաքական համատեքստը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմական աղբյուրագիտության օրինակ, որտեղ հնագիտական նյութը և վիմագրական տվյալը համադրվում են մատենագիտական աղբյուրների հետ։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս ստուգել կամ լրացնել պատմիչների տեղեկությունները, ճշգրտել անձանց անունները, տոհմական պատկանելությունը, պաշտոնները և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրությունը։ Հատկապես վաղ միջնադարի ուսումնասիրության համար նման արձանագրությունները մեծ արժեք ունեն, քանի որ դրանք հաճախ ստեղծվել են հենց ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանում և անմիջականորեն կապված են կոնկրետ անձանց, շինությունների կամ իրադարձությունների հետ։ Կարսի պատմական նշանակությունը հետագայում ևս շարունակվել է․ X դարի առաջին կեսին քաղաքը դարձավ Բագրատունյաց թագավորության կարևոր կենտրոն, իսկ 929 թվականին Աբաս թագավորը այն դարձրեց թագավորանիստ և ամրացրեց միջնաբերդը։ 930–940 թվականներին այնտեղ կառուցվեց Սուրբ Առաքելոց եկեղեցին, իսկ 961 թվականին Աշոտ Գ Ողորմածը արքունիքը տեղափոխեց Անի։ Այս հետագա զարգացումների ֆոնին IX դարի արձանագրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է քաղաքի՝ որպես Բագրատունյաց իշխանական կենտրոնի ձևավորման վաղ փուլի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ արձանագրությունը կարող է ծառայել որպես քաղաքական պատմության, տոհմաբանության և միջնադարյան հայկական վիմագրության ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու իշխանական տիտղոսների կիրառությունը, ամուսնական դաշինքների դերը, Բագրատունյաց տոհմի ներքին հարաբերությունները և տարածաշրջանի իշխանական համակարգը։ Միաժամանակ պեղումների նյութերը կարող են պատկերացում տալ Կարսի քաղաքային մշակույթի և ճարտարապետական միջավայրի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը Կարսի հնագիտական ուսումնասիրությունը և IX դարի հայկական արձանագրության հայտնաբերումն ու վերլուծությունը միավորում է մեկ պատմահնագիտական խնդրի շուրջ՝ բացահայտելու քաղաքի վաղ միջնադարյան նշանակությունը, Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի քաղաքական ու տոհմական հարաբերությունները և նյութական ու վիմագրական աղբյուրների միջոցով լրացնելու Կարսի պատմության վերաբերյալ առկա գիտելիքները։

Լրագրություն

Նյութը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղից Հայաստան տեղափոխված ավելի քան 100,000 էթնիկ հայերի առջև ծառացած հումանիտար և սոցիալ-տնտեսական խնդիրները։ Հոդվածի կենտրոնում Հայաստանի կողմից տեղահանված բնակչության ընդունման, գրանցման, ժամանակավոր կացության, սննդի, հագուստի, ֆինանսական աջակցության և երկարաժամկետ բնակության կազմակերպման դժվարություններն են։ Հեղինակը անդրադառնում է այն իրավիճակին, երբ համեմատաբար փոքր համայնքներն ու տեղական կառույցները ստիպված էին կարճ ժամանակահատվածում սպասարկել մեծ թվով նոր ժամանած մարդկանց։ Մասնավորապես ներկայացվում է Մասիսի օրինակը, որտեղ մոտ 10,000 տեղահանված անձանց գրանցման և նրանց կարիքների գնահատման գործընթացը մեծ ծանրաբեռնվածություն էր ստեղծել տեղական իշխանությունների համար։ Նյութում ներկայացվում է նաև Կարմիր խաչի և տեղական կամավորական նախաձեռնությունների մասնակցությունը՝ հագուստի, սննդի և այլ անհրաժեշտ պարագաների տրամադրման գործում։ Հոդվածի կարևոր թեմաներից է պետական աջակցության համակարգը։ Ներկայացված տվյալներով՝ Հայաստանի կառավարությունը նախատեսել էր տեղահանված յուրաքանչյուր անձի համար միանվագ ֆինանսական աջակցություն, այնուհետև՝ ամսական վճարներ, որոնք պետք է օգնեին հոգալ բնակարանի վարձի և սննդի ծախսերը։ Սակայն նյութը շեշտադրում է, որ այդ միջոցները չէին լուծում տեղահանված ընտանիքների երկարաժամկետ բնակության, աշխատանքի և սոցիալական ինտեգրման ամբողջ խնդիրը։ Հետազոտական տեսանկյունից նյութը արժեքավոր է նաև նրանով, որ ցույց է տալիս փախստականների ինտեգրման բազմաշերտ բնույթը։ Հետագա ուսումնասիրությունները ևս արձանագրել են, որ Հայաստանի և միջազգային կազմակերպությունների կողմից առաջնային կարիքների ապահովումից հետո պահպանվել են կայուն աշխատանքի, մատչելի բնակարանի, կրթության և առողջապահության հասանելիության խնդիրները։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև տեղահանվածների հոգեբանական վիճակին։ Տարածաշրջանից հեռանալը շատերի համար նշանակել է ոչ միայն բնակավայրի կորուստ, այլև ընտանիքի անդամներից, հարազատների գերեզմաններից, սեփականությունից, սոցիալական միջավայրից և նախկին կյանքի պայմաններից բաժանում։ Այդ պատճառով օգնության անհրաժեշտությունը չի սահմանափակվում նյութական աջակցությամբ․ կարևոր են նաև հոգեբանական խորհրդատվությունը, երեխաների աջակցությունը և համայնքային կապերի վերականգնումը։ Աշխատությունը նաև պատկերում է պետական կառույցների, միջազգային կազմակերպությունների, բարեգործական միությունների, սփյուռքի և կամավորական խմբերի համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Նման իրավիճակում արդյունավետ արձագանքը պահանջում է ոչ միայն շտապ մարդասիրական օգնություն, այլև երկարաժամկետ քաղաքականություն՝ ուղղված բնակարանային ապահովմանը, զբաղվածությանը, կրթությանը, առողջապահությանը և հասարակական կյանքում լիարժեք ներգրավմանը։ Հետագա վերլուծություններում որպես կարևոր ուղղություններ առանձնացվել են միջազգային ոչ կառավարական կազմակերպությունների հետ համագործակցության ընդլայնումը, աշխատանքի տեղավորման ծրագրերը, կամավորական նախաձեռնությունները և սփյուռքի ներուժի ավելի համակարգված օգտագործումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 2023 թվականի զանգվածային տեղահանության անմիջական հետևանքները Հայաստանի համար և այն կառավարչական, սոցիալական ու հումանիտար մարտահրավերները, որոնք առաջացան կարճ ժամանակում մեծ թվով մարդկանց ընդունելու անհրաժեշտությունից։ Այն կարող է հետաքրքրել Արցախի և տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմությամբ, փախստականների իրավունքներով, մարդասիրական քաղաքականությամբ, Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական խնդիրներով և միջազգային հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողներին, լրագրողներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Գրականություն

«Երեք երգ տխրադալուկ աղջկան» գրքույկը ներկայացնում է հայ դասական գրականության և բանաստեղծության յուրահատուկ օրինակ, որը ստեղծագործաբար արտացոլում է մարդու ներաշխարհի նուրբ զգացմունքները, առհասարակ տխրությունը, կարեկցանքն ու սիրո փնտրտուքները: Գրքույկի երեք տողերը կամ երեք բանաստեղծությունները կառուցված են այնպես, որ ընթերցողը կարող է հետևել գլխավոր հերոսի հոգեբանական և հուզական ճանապարհին՝ զգալու նրա մենությունը, տառապանքն ու ներքին երկխոսությունը: Հեղինակի խոսքը հագեցած է պատկերավոր լեզվով, սիմվոլներով և հուշային դրվագներով, որոնք թույլ են տալիս խորն ընկղմվել տեքստի էմոցիաների մեջ և վերլուծել մարդու զգացմունքային վերապրումներն առօրյա կյանքի և ստեղծագործական մտածողության համատեքստում: Գրքույկը չունի միայն տխրության մասին պատկեր, այն միաժամանակ տալիս է հոգու մաքրվածության, ներքին ուժի և ինքնակրթության գաղափար, ցույց տալիս, թե ինչպես մարդու հոգևոր զարգացումը կարող է արտահայտվել արվեստի միջոցով: Ընդհանուր առմամբ, «Երեք երգ տխրադալուկ աղջկան» գրքույկը ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլև հանդիսանում է հայ մշակույթի և հոգեբանության ընկալման կարևոր առարկա, որն օգնում է ընթերցողին հասկանալ մարդկային զգացմունքների բազմաչափությունը և արվեստի ներգործությունը հոգու վրա: