Функция Ляпунова в постановке задачи K - устойчивости

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և նախկինում գործող Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության միջև տնտեսական փոխգործակցության ձևավորման ու խորացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական ինտեգրման տեսության շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում կարող են լինել երկու տնտեսական համակարգերի միջև ձևավորված առևտրային, ֆինանսական, արտադրական, ներդրումային և ենթակառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև դրանց զարգացման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ապրանքների և ծառայությունների փոխանակմանը, արտադրական համագործակցությանը, կապիտալի շարժին, աշխատուժի ու տնտեսական ռեսուրսների օգտագործմանը և տնտեսական քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման մեխանիզմներին։ Տնտեսական ինտեգրումը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված գործընթաց, որի խորությունը պայմանավորված է շուկաների փոխազդեցությամբ, հաղորդակցության ու տրանսպորտային ենթակառուցվածքների հնարավորություններով, ֆինանսական հարաբերություններով և տնտեսական գործունեությունը կարգավորող ինստիտուցիոնալ միջավայրով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև առանձին ոլորտների՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, էներգետիկայի, առևտրի և ծառայությունների փոխկապակցվածության առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը տնտեսական հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Կարևոր ուղղություն է ֆինանսական և բյուջետային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ներդրումային ծրագրերի և տնտեսական աջակցության մեխանիզմների ազդեցության գնահատումը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տնտեսական ինտեգրման սահմանափակումներին և ռիսկերին՝ ներառյալ աշխարհագրական մեկուսացվածությունը, սահմանափակ շուկան, հաղորդակցության դժվարությունները և տարածաշրջանային քաղաքական ու անվտանգային միջավայրի ազդեցությունը։ Միաժամանակ կարող են վերլուծվել տնտեսական կապերի խորացման հնարավոր ազդեցությունները զբաղվածության, ձեռնարկատիրական գործունեության, բնակչության եկամուտների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Քանի որ ուսումնասիրության թեման վերաբերում է որոշակի պատմական ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած տնտեսական հարաբերություններին, դրա գնահատման ժամանակ կարևոր է համապատասխան տնտեսական ցուցանիշները և ինստիտուցիոնալ կառուցվածքները դիտարկել հենց տվյալ ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տնտեսական ինտեգրման տեսության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության և տնտեսական քաղաքականության վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև ձևավորված տնտեսական փոխկապակցվածության կառուցվածքը, զարգացման գործոնները, սահմանափակումներն ու սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը։

Պատմություն

Սույն հատորը ներկայացնում է 1941-1960 թվականներին Հայաստանում գրադարանային համակարգի զարգացման, կազմակերպման և գործունեության պատմությունը՝ հիմնված պաշտոնական փաստաթղթերի, հրամանների, հաշվետվությունների, վիճակագրական տվյալների, գրագրությունների և այլ սկզբնաղբյուրների վրա։ Ժողովածուն լուսաբանում է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին և հետպատերազմյան շրջանում գրադարանների աշխատանքի առանձնահատկությունները, պետական մշակութային քաղաքականության ազդեցությունը գրադարանային ոլորտի վրա, հանրային, գիտական, կրթական և մասնագիտական գրադարանների ցանցի ընդլայնումը, գրքային ֆոնդերի համալրումը, ընթերցողների սպասարկման ձևերի զարգացումը և գրադարանային կադրերի պատրաստման գործընթացները։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր ձևավորվում և կատարելագործվում գրադարանային գործը Սովետական Հայաստանում, ինչ դեր էին գրադարանները կատարում բնակչության կրթական ու մշակութային կյանքում, ինչպես նաև ինչ խնդիրների ու մարտահրավերների էին բախվում տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ժողովածուն արժեքավոր աղբյուր է պատմաբանների, գրադարանագետների, մշակութաբանների և խորհրդային շրջանի հասարակական ու մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ ներառում է վավերագրական հարուստ նյութ, որը թույլ է տալիս բազմակողմանիորեն գնահատել գրադարանային ոլորտի զարգացման ընթացքը և նրա տեղը հանրապետության մշակութային կյանքում։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Գրականություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայկական գրականության զարգացման համառոտ, սակայն համակարգված պատմական ակնարկը՝ սկսած նրա սկզբնավորումից մինչև XIII դարի ավարտը։ Հեղինակը վերլուծում է գրական ավանդույթի ձևավորման հիմնական փուլերը, գրավոր մշակույթի ծագումն ու զարգացումը, ինչպես նաև հոգևոր և աշխարհիկ գրականության փոխազդեցությունը միջնադարյան հայկական հասարակության մեջ։ Աշխատությունում առանձնակի ուշադրություն է դարձվում գրերի ստեղծման պատմական նշանակությանը, թարգմանական շարժման դերին, պատմագրության, աստվածաբանական գրականության, փիլիսոփայական մտքի և գեղարվեստական արձակի ու պոեզիայի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում են տարբեր ժամանակաշրջանների նշանավոր հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց ազդեցությունը ազգային մշակույթի ձևավորման վրա և գրականության կապը քաղաքական, կրոնական ու կրթական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական միջնադարյան գրական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ժանրային բազմազանության և մշակութային արժեքների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ազգային ինքնության պահպանման և հոգևոր կյանքի հարստացման գործում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի նոր սելեկցիոն սորտերի տեխնոլոգիական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանցից բարձրորակ աղանդերային ու կիսաքաղցր տիպի գինիների արտադրության գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում խաղողի հումքի ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումն է, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա։ Ուսումնասիրվում են նոր սորտերի շաքարայնության, թթվայնության, բուրավետ նյութերի, ֆենոլային միացությունների և այլ կարևոր բաղադրիչների հարաբերակցությունները՝ պարզելու դրանց համապատասխանությունը տվյալ տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մուսկատային բնորոշ բույրի ձևավորման և պահպանման գործոններին, քանի որ հումքի սորտային առանձնահատկությունները և վերամշակման պայմանները կարող են էապես ազդել վերջնական արտադրանքի զգայական հատկությունների վրա։ Տեխնոլոգիական ուսումնասիրության շրջանակում համեմատականորեն գնահատվում են հումքի վերամշակման տարբեր մոտեցումներ, խմորման գործընթացի վերահսկման ընդհանուր սկզբունքները, քաղցրության ու թթվայնության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև պատրաստի արտադրանքի կայունության ապահովման խնդիրները։ Կարևորվում է այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը, որոնք նպաստում են խաղողի բնական բուրավետ և համային առանձնահատկությունների հնարավորինս ամբողջական պահպանմանը։ Հետազոտության ընթացքում պատրաստի արտադրանքը կարող է գնահատվել ֆիզիկաքիմիական, զգայական և տեխնոլոգիական ցուցանիշների համադրությամբ՝ բացահայտելով տարբեր սելեկցիոն սորտերի առավել նպատակահարմար օգտագործման ուղղությունները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև հումքի բերքահավաքի հասունության աստիճանի, պահպանման պայմանների և վերամշակման առանձնահատկությունների ազդեցությանը արտադրանքի ընդհանուր որակի վրա։ Նոր սորտերի կիրառումը դիտարկվում է նաև խաղողագործության և գինեգործական արտադրության հումքային բազայի ընդլայնման, տեղական սելեկցիոն արդյունքների արդյունավետ օգտագործման և արտադրանքի տեսականու զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է խաղողագործության, բույսերի սելեկցիայի, սննդամթերքի տեխնոլոգիայի և գինեգործական հումքի որակի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն հիմնավորել նոր սելեկցիոն խաղողի սորտերի արտադրական ներուժը և դրանց համապատասխանությունը տարբեր տեսակի գինեգործական արտադրանքի ստացման համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսության պայմաններում տեխնոլոգիական զարգացման և միջազգային տեխնոլոգիաների փոխանցման նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են արտերկրում ստեղծված նորարարական տեխնոլոգիաների, գիտելիքի, կառավարման փորձի, արտադրական մեթոդների և տեխնիկական լուծումների ներգրավումն ու արդյունավետ կիրառումը նպաստել տնտեսական համակարգի կայունացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և մրցունակության ամրապնդմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային տնտեսություններին բնորոշ կառուցվածքային փոփոխություններին, շուկայական ինստիտուտների ձևավորմանը, արտադրության արդիականացման անհրաժեշտությանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են տեխնոլոգիական հետամնացության հաղթահարման գործընթացում։ Հայաստանի օրինակով ներկայացվում են տեխնոլոգիական փոխանցման հնարավորությունները, դրա հիմնական ուղղություններն ու մեխանիզմները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել նոր տեխնոլոգիաների ներմուծումն ու տեղայնացումը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է օտարերկրյա ներդրումների, միջազգային տնտեսական համագործակցության, գիտության և կրթության համակարգերի, մասնավոր հատվածի ու պետական քաղաքականության փոխկապակցված դերը տեխնոլոգիական զարգացման գործում։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական կախվածության, ֆինանսական սահմանափակումների, մասնագիտական կադրերի պակասի, ինստիտուցիոնալ միջավայրի և նորարարությունների յուրացման կարողությունների հետ կապված խնդիրները։ Աշխատության հիմնական գաղափարն այն է, որ տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցումը միայն պատրաստի տեխնիկական միջոցների կամ սարքավորումների ներմուծման գործընթաց չէ, այլ գիտելիքի, հմտությունների, կառավարչական փորձի և նորարարական մշակույթի տարածման համալիր մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը մեծապես կախված է ընդունող երկրի ներքին տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններից։ Հայաստանի համար այս գործընթացի ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել արտադրության տեխնոլոգիական վերազինմանը, արտահանման ներուժի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող ոլորտների զարգացմանը, աշխատուժի որակավորման բարձրացմանը և երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ տեխնոլոգիական փոխանցման արդյունքները առավել արդյունավետ են դառնում այն դեպքում, երբ ներմուծվող լուծումները համապատասխանեցվում են երկրի տնտեսական առանձնահատկություններին և զուգակցվում են տեղական գիտական, կրթական ու ձեռնարկատիրական ներուժի զարգացման հետ։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տեխնոլոգիական զարգացման, ներդրումների և միջազգային համագործակցության հարցերով զբաղվող անձանց։