Генотипическое разнообразие изолятов гриба Macrophomina phaseolina (Tassi) Goid., выделенных с различных субстратов, распространенных в Мазандаране (Иран)

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հարկային քաղաքականության և հարկային համակարգի կառավարման զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տնտեսական պայմանների և պետական կառավարման պահանջների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է հարկային համակարգի ձևավորման և կատարելագործման տեսական հիմքերը, դրա դերը պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման, տնտեսական աճի խթանման և սոցիալական քաղաքականության իրականացման գործում։ Գրքում դիտարկվում են հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմները, հարկային բեռի բաշխման սկզբունքները, հարկային օրենսդրության պարզեցման և արդիականացման խնդիրները, ինչպես նաև ստվերային տնտեսության կրճատման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային մարմինների կառավարման համակարգի բարեփոխումներին, թվայնացման գործընթացներին, էլեկտրոնային հաշվետվությունների և վերահսկման նոր գործիքների կիրառմանը։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է հարկային քաղաքականության ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական մրցունակության վրա՝ առաջարկելով զարգացման ռազմավարական ուղղություններ և բարեփոխումների արդյունավետության բարձրացման ուղիներ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, հարկային ծառայության աշխատակիցների, պետական կառավարման մասնագետների և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական փողային գործիքներից մեկի՝ դուդուկի պատմությանը, կառուցվածքին, կատարողական առանձնահատկություններին և մշակութային նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են գործիքի ծագման և զարգացման վերաբերյալ տեսակետները, դրա տեղը հայկական երաժշտական ավանդույթում և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կիրառության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դուդուկի կառուցվածքին, պատրաստման նյութերին, փողի և եղեգնափողի առանձնահատկություններին, հնչերանգային հնարավորություններին ու ձայնարտադրման սկզբունքներին։ Գործիքի մեղմ, տաք և արտահայտիչ հնչերանգը պայմանավորում է նրա լայն կիրառությունը հայկական ժողովրդական, աշուղական և կատարողական երաժշտության մեջ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև դուդուկի կատարողական տեխնիկային՝ շնչառության կառավարմանը, ձայնի անընդհատության ապահովմանը, զարդարանքներին, ինտոնացիային և երաժշտական արտահայտչականությանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել դուդուկի կիրառությունը տարբեր ծիսական, ընտանեկան և հասարակական միջավայրերում, ինչպես նաև նրա կապը հայկական բանավոր երաժշտական ավանդույթի հետ։ Գործիքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն դրա երաժշտական և տեխնիկական բնութագրերը, այլև այն մշակութային արժեքները, հիշողություններն ու ինքնության դրսևորումները, որոնք կապված են դուդուկի հետ։ Դուդուկի հայկական մշակութային նշանակությունը միջազգային մակարդակով ևս ճանաչված է․ 2008 թվականին դրա երաժշտությունը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկում։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել երաժշտագետների, ազգագրագետների, երաժշտական գործիքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, կատարողների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է այն ընկալման և մեկնաբանման փոփոխություններին, որոնք ձևավորվել են Սերվանտեսի ստեղծագործության շուրջ 20-րդ դարի իսպանական գրական քննադատության մեջ՝ ընդգծելով այն որպես բազմաշերտ մշակութային և գաղափարական երևույթ։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է վեպը վերաիմաստավորվել տարբեր քննադատական դպրոցների կողմից՝ սկսած փիլիսոփայական և էքզիստենցիալ մոտեցումներից մինչև պատմական, սոցիալ-քաղաքական և կառուցվածքաբանական վերլուծություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարին, որ գլխավոր կերպարը ընկալվում է ոչ միայն որպես գրական կատակերգական ֆիգուր, այլ նաև որպես իսպանական և եվրոպական ինքնության, իդեալիզմի և իրականության հակադրության խորհրդանիշ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է 20-րդ դարի քննադատության մեջ ձևավորված նոր մոտեցումները՝ տեքստի բազմաձայնության, հեղինակի դիրքի և ընթերցողի դերակատարության վերարժևորման համատեքստում։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես է վեպը դարձել ինտելեկտուալ բանավեճերի կենտրոն՝ շարունակաբար վերակարդացվող և նոր իմաստներ ստացող դասական տեքստի օրինակ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով տնտեսական կայունությունը որպես ազգային անվտանգության կարևորագույն բաղադրիչ և երկրի երկարաժամկետ զարգացման անհրաժեշտ պայման։ Տնտեսական անվտանգությունը ներառում է ոչ միայն առանձին տնտեսական ցուցանիշների պահպանումը, այլև տնտեսության դիմակայունությունը ներքին և արտաքին ցնցումների, ճգնաժամերի, ֆինանսական ռիսկերի և կառուցվածքային խոցելիությունների նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական անվտանգության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, դրա հիմնական բաղադրիչները, գնահատման չափորոշիչները և հնարավոր սպառնալիքների բացահայտման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ մակրոտնտեսական իրավիճակի գնահատմանը՝ տնտեսական անվտանգության տեսանկյունից, ինչպես նաև այն ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել երկրի տնտեսական համակարգի կայունության և խոցելիության մակարդակը։ Հետազոտություններում տնտեսական անվտանգության գնահատման համար կիրառվում են տարբեր ցուցանիշներ և դրանց շեմային արժեքներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված ձևով գնահատել առկա ռիսկերը և մշակել համապատասխան տնտեսական քաղաքականություն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ներքին և արտաքին սպառնալիքներին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ Հայաստանի տնտեսական ինքնուրույնության, ֆինանսական կայունության, արտադրական ներուժի, ներդրումային ակտիվության, զբաղվածության և բնակչության սոցիալ-տնտեսական բարեկեցության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսության կառուցվածքային խնդիրներին, արտաքին տնտեսական կախվածություններին, արտադրության և արտահանման դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությանը, պարենային և էներգետիկ անվտանգության հարցերին, ինչպես նաև տնտեսական ճգնաժամերին դիմակայելու կարողությունների ձևավորմանը։ ՀՀ պայմաններում տնտեսական անվտանգության կարևոր ուղղություններից է նաև ագրարային և պարենային ոլորտների կայունությունը, քանի որ պարենային անկախությունը դիտարկվում է երկրի տնտեսական անվտանգության կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է տնտեսական անվտանգության ապահովման արդյունավետ պետական քաղաքականության ձևավորումը։ Այդ համատեքստում կարևորվում են ռիսկերի կանխատեսումը, սպառնալիքների վաղ հայտնաբերումը, տնտեսական քաղաքականության ճկունությունը, իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների կատարելագործումը, ինչպես նաև պետական կառավարման և մասնավոր հատվածի փոխգործակցությունը։ Տնտեսական անվտանգության իրավական հիմքերի զարգացումը ևս դիտարկվում է որպես համակարգի արդյունավետության կարևոր պայման։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տնտեսական անվտանգության մակարդակի գնահատման մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սպառնալիքների և խոցելիությունների բացահայտմանը և դրանց նվազեցմանն ուղղված տնտեսական քաղաքականության մշակմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետներին, ֆինանսական ու տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրների համակարգային դիտարկում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տնտեսական կայունությանը սպառնացող ներքին և արտաքին գործոնները և հիմնավորել դրանց կանխարգելման ու չեզոքացման արդյունավետ մեխանիզմները։

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է կառավարման փաստաթղթերի միօրինականացման և ստանդարտացման գործընթացները՝ ներկայացնելով կազմակերպական և պետական կառավարման համակարգերում փաստաթղթաշրջանառության արդյունավետ կազմակերպման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կառավարչական փաստաթղթերի տեսակները, դրանց ձևավորման, ձևակերպման և պահպանման կանոնները, ինչպես նաև փաստաթղթերի միասնական ձևաչափերի կիրառման անհրաժեշտությունը կառավարման գործընթացների պարզեցման և արագացման նպատակով։ Հեղինակը քննարկում է ստանդարտացման դերը վարչական աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման, տեղեկատվության հստակ փոխանցման և կազմակերպական վերահսկողության ապահովման գործում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթային համակարգերի թվայնացմանը, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառությանը, արխիվացման ժամանակակից մեթոդներին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառությանը կառավարման ոլորտում։ Ներկայացվում են նաև միջազգային փորձը, պետական կառավարման բարեփոխումների շրջանակում փաստաթղթային համակարգերի արդիականացման մոտեցումները և կազմակերպական մշակույթի վրա դրանց ազդեցությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում կառավարման փաստաթղթերի միօրինականացման և ստանդարտացման նշանակության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պետական ծառայողների, կառավարման մասնագետների, գործարարների և ուսանողների համար։