Ղարաբաղի հիմնախնդրի շուրջ քարոզչության և հակաքարոզչության կազմակերպման եղանակների մասին

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին հայ մշակութային կյանքում երաժշտական թատրոնի ձևավորման և զարգացման պատմական ու գեղարվեստական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազգային թատերական և երաժշտական ավանդույթների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին բեմական արվեստի նոր տեսակներ՝ համադրելով դրամատիկական գործողությունը, երաժշտությունը, երգը և կատարողական արվեստը։ Քննվում են այն հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստեցին երաժշտական թատրոնի սկզբնավորմանը, ինչպես նաև հայ մշակութային կենտրոնների, թատերական խմբերի, երաժիշտների, դերասանների և հասարակական գործիչների մասնակցությունը նոր բեմական մշակույթի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորմանը, ժողովրդական երաժշտության և քաղաքային երգարվեստի տարրերի կիրառմանը, ինչպես նաև եվրոպական երաժշտաթատերական ավանդույթների յուրացման և տեղայնացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են երաժշտական ներկայացումների ժանրային առանձնահատկությունները, բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և երգեցողական կատարողականության փոխհարաբերությունը, նվագակցությունը և երաժշտության դրամատուրգիական գործառույթը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպերային և երաժշտական-կատակերգական ձևերի աստիճանական կայացումը, դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայ դրամատուրգիայի և երաժշտական ստեղծագործության զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներկայացումների ծրագրերը, թատերական մամուլը, ժամանակակիցների հուշագրությունները, երաժշտական ստեղծագործությունները և այլ պատմական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել բեմական կյանքի ընդհանուր պատկերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր քաղաքներում և հայկական համայնքներում գործող մշակութային կենտրոնների փոխադարձ կապերին, հյուրախաղերին և ստեղծագործական փորձի տարածմանը։ Երաժշտական թատրոնի զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական երևույթ, այլև որպես ազգային մշակութային ինքնագիտակցության, հասարակական կյանքի և մասնագիտական արվեստի կայացման կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտագիտության, թատերագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հայ երաժշտական բեմարվեստի սկզբնական շրջանի առանձնահատկությունները և հետագա մասնագիտական զարգացման համար ձևավորված գեղարվեստական հիմքերը։

Պատմություն

Այս գիրքը Քերոլայն Ֆինքելին նվիրված կարևոր պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրության ձևավորման, ընդարձակման և բազմադարյա զարգացման պատմությունը՝ փորձելով այն դիտարկել ոչ թե միայն որպես պատերազմների ու նվաճումների հաջորդականություն, այլ որպես բարդ քաղաքական, սոցիալական, մշակութային և կրոնական համակարգի ձևավորման գործընթաց։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կայսրության պատմությունը՝ սկսած Օսմանյան իշխանության առաջացման վաղ շրջանից և շարունակելով մինչև կայսրության անկումն ու Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքները։ Ուսումնասիրության առանցքային գաղափարներից մեկն այն է, որ օսմանյան պետության պատմությունը հնարավոր չէ ամբողջությամբ բացատրել մեկ հիմնադիրի կամ մեկ կանխորոշված «ծրագրի» միջոցով․ կայսրության ձևավորումը եղել է երկարատև և փոփոխական գործընթաց, որի վրա ազդել են ռազմական հաջողությունները, տարածաշրջանային քաղաքականությունը, դիվանագիտական հարաբերությունները, տնտեսական պայմանները, կրոնական պատկերացումները և տարբեր ժողովուրդների ու համայնքների փոխազդեցությունը։ Գրքի սկզբնական հատվածներում մանրամասն ներկայացվում է Անատոլիայում օսմանյան իշխանության ձևավորման միջավայրը, երբ տարածաշրջանը քաղաքականապես մասնատված էր, իսկ տարբեր թուրքմենական իշխանություններ, բյուզանդական տարածքներ և այլ ուժեր մրցակցում էին ազդեցության համար։ Հեղինակը փորձում է վերականգնել այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրականությունը՝ խուսափելով հետագա դարերի իրադարձությունները վաղ շրջանի վրա մեխանիկորեն տարածելուց։ Օսմանյան իշխանության ընդարձակումը ներկայացվում է որպես աստիճանական գործընթաց, որի ընթացքում փոքր սահմանային իշխանությունը վերածվեց տարածաշրջանային խոշոր պետության, ապա՝ բազմազգ կայսրության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական ընդարձակմանը և դրա կազմակերպական հիմքերին, սակայն ռազմական պատմությունը մշտապես կապվում է կառավարման և հասարակական կառուցվածքների հետ։ Ներկայացվում են տարբեր սուլթանների կառավարման ժամանակաշրջանները, ներքին պայքարները, գահակալական ճգնաժամերը և կայսրության տարածքային փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև 1453 թվականի Կոստանդնուպոլսի գրավումը, որը պատմական շրջադարձ դարձավ և Օսմանյան պետությանը վերածեց տարածաշրջանի գլխավոր կայսերական ուժերից մեկի։ Գրքում ուսումնասիրվում է նաև կայսրության կառավարման բարդ համակարգը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ Օսմանյան կայսրությունը միատարր ազգային պետություն չէր, այլ բազմազգ և բազմակրոն քաղաքական միավոր, որտեղ տարբեր համայնքներ ունեին տարբեր իրավական և վարչական կարգավիճակներ։ Կայսրության կառավարման համար կարևոր էին կենտրոնական իշխանության, նահանգային կառույցների, զինվորական համակարգի և կրոնական հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Այդ համակարգը ժամանակի ընթացքում փոփոխվում էր՝ արձագանքելով ինչպես ներքին խնդիրներին, այնպես էլ արտաքին քաղաքական ճնշումներին։ Գիրքը զգալի ուշադրություն է դարձնում նաև օսմանյան հասարակությանը՝ պալատական միջավայրին, զինվորականներին, հոգևորականությանը, քաղաքային բնակչությանը, գյուղացիությանը, առևտրականներին և կայսրության տարբեր էթնիկ ու կրոնական համայնքներին։ Այս բազմազանությունը թույլ է տալիս կայսրության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն վերնախավի կամ սուլթանների տեսանկյունից, այլև հասարակության տարբեր շերտերի փոխհարաբերությունների միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարևոր թեմաներից են նաև Օսմանյան կայսրության հարաբերությունները եվրոպական տերությունների, Իրանի, Ռուսաստանի և Մերձավոր Արևելքի այլ քաղաքական ուժերի հետ։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ կայսրության պատմության մեծ մասը ձևավորվել է արտաքին մրցակցության պայմաններում, սակայն արտաքին պատերազմները միշտ փոխկապակցված են եղել ներքին կառավարման և տնտեսական խնդիրների հետ։ Հետագա դարերում կայսրության առջև ծառացած դժվարությունները՝ ռազմական պարտությունները, ֆինանսական խնդիրները, վարչական ճգնաժամերը և ազգային շարժումների զարգացումը, աստիճանաբար փոխեցին պետության ներքին ու արտաքին դիրքը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի XIX դարի բարեփոխումների ուսումնասիրությունը։ Օսմանյան իշխանությունները փորձեցին արդիականացնել պետական կառավարման, բանակի, իրավական համակարգի և կրթության ոլորտները՝ միաժամանակ պահպանելով կայսրության ամբողջականությունը։ Այս գործընթացները, սակայն, առաջացրին նաև նոր քաղաքական և հասարակական հակասություններ։ Գրքի վերջին հատվածներում ներկայացվում են կայսրության անկման նախադրյալները, ազգային շարժումների զարգացումը, եվրոպական տերությունների միջամտությունը, Առաջին համաշխարհային պատերազմը և Օսմանյան կայսրության վերջնական փլուզումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը լայնածավալ պատմական ուսումնասիրություն է, որը Օսմանյան կայսրության շուրջ վեցդարյա պատմությունը ներկայացնում է որպես շարունակական փոփոխությունների, հարմարվողականության, ընդարձակման, ճգնաժամերի և վերափոխումների գործընթաց։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն պատճառով, որ համադրում է քաղաքական, ռազմական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային պատմությունը՝ ընթերցողին տալով Օսմանյան աշխարհի ամբողջական պատկեր։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության, Թուրքիայի, Բալկանների, Մերձավոր Արևելքի և եվրոպական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ընդհանրապես միջնադարյան և վաղ նոր ժամանակների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հողերի ոռոգման համակարգերի ուսումնասիրությանը՝ Էրիվանի նահանգի պատմատնտեսական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի ջրապահովման խնդիրներն են, ոռոգման ցանցերի կառուցվածքը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման եղանակները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում Էջմիածնի շրջանի բնական և տնտեսական պայմանների, հողային ֆոնդի առանձնահատկությունների և գյուղատնտեսության մեջ ոռոգման ունեցած նշանակության մասին։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել ոռոգման համար օգտագործվող գետերը, ջրանցքները, առուները և այլ ջրային աղբյուրները, ինչպես նաև դրանցից ջուրը գյուղատնտեսական հողատարածքներ հասցնելու կառուցվածքներն ու մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման ցանցերի տեխնիկական վիճակին, ջրի բաշխման կազմակերպմանը, ջրային կորուստներին և համակարգերի պահպանման ու վերանորոգման անհրաժեշտությանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարբեր տեսակի հողերի և մշակաբույսերի ջրապահանջի, ոռոգման ժամանակացույցի և գյուղատնտեսական աշխատանքների արդյունավետության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Ոռոգման համակարգերի զարգացումը հատկապես կարևոր էր այնպիսի պայմաններում, որտեղ գյուղատնտեսական արտադրության արդյունքները մեծապես կախված էին բնական տեղումների անկայունությունից և արհեստական ջրամատակարարման հնարավորություններից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ոռոգման համակարգերի կառավարմանը, ջրի օգտագործման իրավական ու վարչական կարգավորմանը, հողատերերի և ջրօգտագործողների հարաբերություններին և այդ ոլորտում առկա տնտեսական խնդիրներին։ Էջմիածնի հողերի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածաշրջանի գյուղատնտեսական զարգացման վրա ջրային տնտեսության ազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես էին ոռոգման ենթակառուցվածքները նպաստում հողերի արտադրողականության բարձրացմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական և ինժեներական մտածողության արտացոլում, քանի որ ոռոգման համակարգերի կառուցումն ու շահագործումը պահանջում էին ինչպես տեխնիկական գիտելիքներ, այնպես էլ ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կազմակերպում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության և ջրային տնտեսության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հողաշինարարներին, ինժեներներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, տնտեսագետներին, ինչպես նաև Էջմիածնի և Էրիվանի նահանգի տնտեսական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում բացօթյա նկարչության դասավանդման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ կազմակերպման մեթոդական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է բնության անմիջական միջավայրում նկարչական գործունեության կազմակերպումը՝ որպես սովորողների գեղագիտական ընկալման, դիտողականության, ստեղծագործական մտածողության և գործնական հմտությունների զարգացման արդյունավետ միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բացօթյա դասերի պլանավորմանը, թեմաների և առաջադրանքների ընտրությանը, աշակերտների տարիքային ու անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ինչպես նաև բնական լուսավորության, գույնի, տարածության և միջավայրի փոփոխությունների դիտարկմանն ու պատկերմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել ուսուցման տարբեր մեթոդներ և կազմակերպչական ձևեր, ուսուցչի դերը ստեղծագործական գործընթացի ուղղորդման գործում, սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի խթանման եղանակները և նրանց աշխատանքների գնահատման չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է կերպարվեստի ուսուցման բովանդակության կատարելագործման և դասապրոցեսում բնության ու իրական միջավայրի առավել արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել կերպարվեստի ուսուցիչների, մանկավարժների, գեղարվեստական կրթության մասնագետների, ուսանողների և հանրակրթական դպրոցներում ստեղծագործական ուսուցման մեթոդներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատուժի միջազգային միգրացիայի կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են աշխատուժի միջազգային տեղաշարժի տնտեսական, սոցիալական և իրավական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը աշխատաշուկայի և երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանից աշխատուժի արտագնա տեղաշարժի պատճառներին, այդ թվում՝ զբաղվածության հնարավորություններին, աշխատավարձերի տարբերություններին, կենսամակարդակին, մասնագիտական զարգացման հեռանկարներին և այլ սոցիալ-տնտեսական գործոններին։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են նաև ներգաղթի հնարավոր ազդեցությունները Հայաստանի աշխատաշուկայի վրա, ինչպես նաև աշխատուժի պակասի կամ ավելցուկի ձևավորման և առանձին մասնագիտությունների պահանջարկի փոփոխության խնդիրները։ Քննության են առնվում միջազգային միգրացիայի կարգավորման պետական մեխանիզմները, միգրացիոն քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության և օրինական զբաղվածության ապահովման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային համաձայնագրերի, միջպետական համագործակցության և միգրացիոն հոսքերի կառավարման մեխանիզմների նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտագաղթի հետևանքներին՝ աշխատուժի կորստին, մարդկային կապիտալի արտահոսքին, ժողովրդագրական փոփոխություններին և տնտեսության առանձին ճյուղերի աշխատուժով ապահովվածությանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են արտերկրում աշխատող քաղաքացիների կողմից դրամական փոխանցումների, մասնագիտական փորձի և կապերի միջոցով Հայաստանի տնտեսության վրա հնարավոր դրական ազդեցությունները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև վերադարձի միգրացիայի, վերաինտեգրման, մասնագիտական ներուժի պահպանման և շրջանաձև միգրացիայի խթանման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աշխատուժի միջազգային միգրացիայի կառավարման առկա խնդիրները և առաջարկելու այնպիսի կարգավորման մոտեցումներ, որոնք կարող են միաժամանակ նպաստել աշխատողների իրավունքների պաշտպանությանը, աշխատաշուկայի հավասարակշռությանը և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, միգրացիայի մասնագետների, սոցիոլոգների, ժողովրդագրագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և միգրացիոն գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս մեթոդական ձեռնարկը նվիրված է շրջանային գրադարանի՝ որպես մեթոդական աշխատանքի կենտրոնի դերին և գործառույթներին՝ դիտարկելով այն որպես տեղական գրադարանային համակարգի կազմակերպչական, խորհրդատվական և ուսումնական առանցք։ Նյութում ներկայացվում են մեթոդական աշխատանքի հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ գրադարանային գործընթացների համակարգումը, աշխատակիցների մասնագիտական վերապատրաստումը, ընթերցողների սպասարկման ձևերի կատարելագործումը և առաջավոր փորձի տարածումը տարածաշրջանի գրադարանների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջանային գրադարանի կողմից իրականացվող վերահսկողության և խորհրդատվության մեխանիզմներին, որոնք նպաստում են միասնական գրադարանային քաղաքականության ձևավորմանը և աշխատանքի որակի բարձրացմանը։ Քննարկվում են նաև պլանավորման, հաշվետվության և վերլուծական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս գնահատել գրադարանների արդյունավետությունը և բացահայտել զարգացման ուղղությունները։ Ձեռնարկը ընդգծում է, որ շրջանային գրադարանը պետք է հանդես գա որպես մեթոդական աջակցության կենտրոն՝ ապահովելով փորձի փոխանակում, մասնագիտական աճ և գրադարանային ծառայությունների շարունակական կատարելագործում ամբողջ տարածաշրջանում։