Գիտություն և Ֆրանկլին

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ՋՋԷՌ տիպի միջուկային ռեակտորներում օգտագործվող վառելիքի կրիտիկության անվտանգության ուսումնասիրությանը՝ այրման խորության ազդեցության հաշվառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել միջուկային վառելիքի այրման աստիճանի փոփոխության և ռեակտորի նեյտրոնաֆիզիկական բնութագրերի միջև առկա կապերը, ինչպես նաև գնահատել այդ փոփոխությունների նշանակությունը կրիտիկության անվտանգության ապահովման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են վառելիքի այրման ընթացքում դրա իզոտոպային կազմի փոփոխությունները, նեյտրոնների բազմացման գործընթացների վրա դրանց ազդեցությունը և ռեակտորի ռեակտիվության փոփոխության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ վառելիքի այրման խորությունը կարող է էականորեն փոխել միջուկային համակարգի նեյտրոնային հավասարակշռությունը և, հետևաբար, պետք է հաշվի առնվի վառելիքի տարբեր վիճակների համար կրիտիկության գնահատման ժամանակ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կրիտիկության անվտանգության հիմնական չափանիշները, վառելիքի կազմի և տեղաբաշխման ազդեցությունը, ինչպես նաև հաշվարկային մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել համակարգի անվտանգությունը տարբեր շահագործման և վառելիքի վիճակների պայմաններում։ Քննարկվում են մոդելավորման և հաշվարկային վերլուծության մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ռեակտորի ակտիվ գոտու նեյտրոնաֆիզիկական վարքը, որոշել կրիտիկության հետ կապված պարամետրերը և գնահատել անվտանգության սահմանների պահպանման պայմանները։ Կարևորվում է նաև հաշվարկների արդյունքների համադրումը անվտանգության պահանջների հետ՝ վառելիքի շահագործման տարբեր փուլերում հնարավոր ռիսկերի բացահայտման և կանխարգելիչ միջոցառումների հիմնավորման նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել միջուկային էներգետիկայի, ռեակտորային ֆիզիկայի, միջուկային վառելիքի և ճառագայթային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը տեսական և կիրառական տեսանկյուններից կարևորում է վառելիքի այրման խորության հաշվառումը կրիտիկության անվտանգության գնահատման գործընթացում և նպաստում է ՋՋԷՌ տիպի ռեակտորների շահագործման անվտանգության հետ կապված նեյտրոնաֆիզիկական խնդիրների առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը։

Այլ առարկաներ

Նյութը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական զարգացումներից հետո Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների արտահայտմանը պաշտոնական հայտարարությունների և տարածաշրջանային քաղաքականության համատեքստում։ Կենտրոնական թեման Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կողմից Ադրբեջանի գործողությունների և դրանց արդյունքների վերաբերյալ հրապարակային գնահատականն է, որը ներկայացվում է թուրք-ադրբեջանական ռազմավարական գործընկերության և փոխադարձ քաղաքական աջակցության շրջանակում։ Նյութում կարող են դիտարկվել Ադրբեջանի ղեկավարության դիրքորոշումները, Թուրքիայի արձագանքը և երկու երկրների միջև ձևավորված քաղաքական ու ռազմավարական համագործակցության նշանակությունը Հարավային Կովկասում։ Միաժամանակ թեման առնչվում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության երկարատև պատմությանը, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակասություններին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և անվտանգության նոր խնդիրների ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պաշտոնական քաղաքական հռետորաբանության ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ այն ձևակերպումների, որոնց միջոցով տարբեր պետական դերակատարներ ներկայացնում են ռազմական գործողությունների արդյունքները, տարածքային ամբողջականության հարցը և տարածաշրջանի ապագայի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Նյութը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև Թուրքիայի տարածաշրջանային դերակատարությունը, Անկարայի և Բաքվի քաղաքական ու ռազմավարական կապերը և դրանց ազդեցությունը Հարավային Կովկասում ձևավորվող հարաբերությունների վրա։ Թեմայի շրջանակում նշանակություն ունեն նաև Հայաստանի անվտանգության խնդիրները, հայ և ադրբեջանցի բնակչության նկատմամբ հակամարտության մարդասիրական հետևանքները, տեղահանության հարցերը և միջազգային կազմակերպությունների ու արտաքին դերակատարների արձագանքները։ Տարբեր կողմերի կողմից նույն իրադարձությունների քաղաքական և իրավական մեկնաբանությունները կարող են էապես տարբերվել, ուստի դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է պաշտոնական հայտարարությունների, միջազգային իրավունքի համապատասխան սկզբունքների և հակամարտության պատմական համատեքստի տարանջատված դիտարկում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարելի է դիտարկել որպես Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած նշանակալի քաղաքական և ռազմական զարգացումների, թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների և դրանց տարածաշրջանային հետևանքների լուսաբանմանը նվիրված հրապարակում։

Լեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ամուսնական երդումների և օրհնանքների՝ որպես բանաձևային խոսույթի առանձնահատուկ դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ամուսնության հետ կապված բանավոր և գրավոր խոսքային ձևերի կառուցվածքային, լեզվական, իմաստային և գործառական առանձնահատկություններն են։ Ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները ներկայացվում են որպես մշակութային և հաղորդակցական նշանակություն ունեցող կայուն խոսքային միավորներ, որոնք ձևավորվել են հասարակության ավանդույթների, արժեքների, կրոնական պատկերացումների և սոցիալական հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Բանաձևային խոսույթին բնորոշ է որոշակիորեն կայուն կառուցվածքների, կրկնվող լեզվական ձևերի և ավանդաբար փոխանցվող արտահայտությունների կիրառությունը, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն հաղորդում է տեղեկություն, այլև իրականացնում է որոշակի սոցիալական և ծիսական գործողություն։ Այդ տեսանկյունից ամուսնական երդումը կարող է դիտարկվել որպես խոսքային գործողություն, որի միջոցով զույգը հրապարակայնորեն արտահայտում է պարտավորություններ, խոստումներ և փոխադարձ վերաբերմունք, իսկ օրհնանքը՝ որպես բարեմաղթանքի, պաշտպանության և ապագա ընտանեկան կյանքի նկատմամբ դրական ակնկալիքների արտահայտման միջոց։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել անգլերեն ամուսնական երդումների և օրհնանքների բառապաշարը, շարահյուսական կառուցվածքը, կրկնվող ձևակերպումները, դիմելաձևերը, բայային ժամանակաձևերը, գնահատողական և հուզական բառապաշարը, ինչպես նաև խոսքային գործողությունների արտահայտման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն բանաձևերին, որոնք արտահայտում են սեր, հավատարմություն, փոխադարձ հարգանք, պատասխանատվություն, բարեկեցություն, երկարատև համատեղ կյանք և ընտանեկան միասնություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այս խոսքային ձևերի կառուցվածքային կրկնելիությանը և փոփոխականությանը՝ պարզելու համար, թե ավանդական բանաձևերը ինչ չափով են պահպանվում և ինչպիսի նոր տարրեր են ներմուծվում ժամանակակից խոսքում։ Կարևոր ուղղություն է նաև լեզվական և մշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն խոսքային բանաձևը կարող է տարբեր հասարակական միջավայրերում ունենալ տարբեր ենթատեքստային կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Անգլերեն նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել անգլախոս մշակույթներին բնորոշ ամուսնական ծեսերի, արժեքների և հաղորդակցական նորմերի լեզվական արտահայտությունները։ Աշխատությունը կարող է կիրառել բանաձևային խոսույթի, խոսքային ակտերի, պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և մշակութային լեզվաբանության մեթոդները՝ բացահայտելու ուսումնասիրության առարկայի լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև երդումների և օրհնանքների հաղորդակցական դերերի տարբերակումը․ առաջինները հիմնականում կառուցվում են անձնական պարտավորության և խոստման շուրջ, մինչդեռ երկրորդները հաճախ ուղղված են բարեմաղթանքի, օրհնության և ապագայի դրական կանխատեսման արտահայտմանը։ Այս խոսքային ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի միջոցով վերարտադրվում հասարակական արժեքները, ծիսական նորմերը և միջանձնային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանահյուսագետներին, մշակութաբաններին, անգլերենագիտության մասնագետներին, խոսույթի և պրագմատիկայի հետազոտողներին, ինչպես նաև լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերություններով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները դիտարկում է ոչ միայն որպես ծիսական տեքստեր, այլև որպես կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ ունեցող բանաձևային խոսքային միավորներ, որոնց միջոցով լեզուն արտահայտում և վերարտադրում է մշակութային արժեքներ ու սոցիալական հարաբերություններ։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը կենտրոնանում է ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ միկրոչիպերում կիրառվող ինդուկտիվ տարրերի նախագծման, մոդելավորման և օպտիմալացման վրա։ Նյութը բացատրում է, թե ինչպես են փոքր չափերի վրա հնարավոր ստեղծել բարձր արդյունավետությամբ ինդուկտիվ կառուցվածքներ, որոնք օգտագործվում են ռադիոհաճախականության սխեմաներում, կապի սարքավորումներում և ինտեգրալ համակարգերում։ Քննարկվում են կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների սահմանափակումները, մակաբույծ պարամետրերի ազդեցությունը, նյութերի ընտրության առանձնահատկությունները և արտադրական գործընթացների դերը էլեկտրամագնիսական հատկությունների ձևավորման մեջ։ Բացի տեսական հիմքերից, ներկայացվում են նաև հաշվարկային մոդելավորման մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս կանխատեսել ինդուկտիվության վարքը տարբեր հաճախականությունների դեպքում և նվազեցնել կորուստները։ Շեշտադրվում է նաև ինտեգրման խնդիրների լուծումը, երբ ինդուկտիվ տարրերը պետք է համատեղվեն այլ ակտիվ և պասիվ բաղադրիչների հետ մեկ չիպի վրա՝ պահպանելով արդյունավետությունն ու կայունությունը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պաշտպանության ոլորտում ձևավորվող հասարակական հարաբերությունների սահմանադրական կարգավորման տեսական և իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պաշտպանության կազմակերպման սահմանադրաիրավական հիմքերը, պետական իշխանության մարմինների լիազորությունների սահմանազատումը և պաշտպանության ոլորտում դրանց փոխգործակցության իրավական մեխանիզմները։ Վերլուծվում են պետության պաշտպանունակության ապահովման, զինված ուժերի կառավարման և քաղաքացիական վերահսկողության հետ կապված սահմանադրական սկզբունքները, ինչպես նաև համապատասխան իրավական նորմերի համակարգային փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտպանության ոլորտում Հանրապետության նախագահի, կառավարության, Ազգային ժողովի և իրավասու պետական մարմինների սահմանադրական կարգավիճակի ու գործառույթների իրավական բնույթին՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան ժամանակաշրջանի իրավակարգավորումների համատեքստում։ Քննարկվում են ռազմական և արտակարգ բնույթի հատուկ իրավական ռեժիմների սահմանադրական հիմքերը, պետական մարմինների լիազորությունների իրականացման սահմանները և մարդու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների իրավաչափ սահմանափակումների հետ կապված ընդհանուր իրավական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև զինվորական ծառայության սահմանադրաիրավական հիմքերին, քաղաքացիների պարտականությունների և պետական պաշտպանության գործառույթի փոխհարաբերությանը։ Կարևորվում են օրենսդրական կարգավորումների հստակությունը, իրավական նորմերի փոխհամաձայնեցվածությունը և պետական կառավարման տարբեր օղակների պատասխանատվության սահմանների որոշակիությունը։ Համեմատական և տեսական վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել գործող իրավակարգավորումների զարգացման օրինաչափությունները և պաշտպանության ոլորտի սահմանադրաիրավական մեխանիզմների կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պաշտպանության ոլորտի իրավական կարգավորման մասնագետների, իրավաբանների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Բնապահպանական կրթության կազմակերպումը Հայաստանի Հանրապետությունում նպատակ ունի ձևավորել հասարակության էկոլոգիական գիտակցություն, պատասխանատու վերաբերմունք շրջակա միջավայրի նկատմամբ և կայուն զարգացման սկզբունքների ըմբռնում։ Այն կարևոր ուղղություն է կրթական համակարգում, քանի որ բնապահպանական խնդիրները՝ օդի և ջրի աղտոտումը, անտառահատումները, կենսաբազմազանության կորուստը և կլիմայական փոփոխությունները, անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու կյանքի որակի վրա։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթությունը իրականացվում է ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն և ոչ ֆորմալ կրթական մակարդակներում։ Դպրոցներում այն ներառված է տարբեր առարկաների շրջանակում, հատկապես «Բնագիտություն», «Կենսաբանություն» և «Աշխարհագրություն» առարկաներում, որտեղ աշակերտները ծանոթանում են բնության պահպանության հիմնական սկզբունքներին և էկոլոգիական խնդիրներին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բնապահպանական կրթությունը խորացվում է մասնագիտական ծրագրերի միջոցով՝ պատրաստելով էկոլոգներ, բնապահպաններ և հարակից ոլորտների մասնագետներ։ Բացի պաշտոնական կրթությունից, կարևոր դեր ունեն նաև հասարակական կազմակերպությունները, որոնք իրականացնում են տարբեր ծրագրեր, սեմինարներ և արշավներ՝ ուղղված բնապահպանական իրազեկության բարձրացմանը։ Մեծ նշանակություն ունեն նաև բնապահպանական արշավները, ծառատունկի ծրագրերը և դպրոցական էկոակումբները, որոնք նպաստում են գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության զարգացման գործում ներգրավված են նաև պետական կառույցներ, մասնավորապես շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում գործող նախարարությունները, որոնք մշակում են քաղաքականություն և ծրագրեր էկոլոգիական կրթության խթանման համար։ Միջազգային համագործակցությունը նույնպես կարևոր դեր ունի, քանի որ տարբեր ծրագրերի միջոցով Հայաստան են ներմուծվում ժամանակակից փորձ և կրթական մեթոդներ։ Այսպիսով, բնապահպանական կրթության կազմակերպումը ՀՀ-ում ուղղված է հասարակության էկոլոգիական մտածողության զարգացմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և կայուն զարգացման ապահովմանը։