Գրադարանագիտական-մատենագիտական գրականություն: (Ինֆորմացիոն բյուլետեն) N1 (1990)

Իրավաբանություն

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մունիցիպալ-իրավական պատասխանատվության տեսական հիմքերի և գործնական կիրառության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեղական ինքնակառավարման ոլորտում իրավական պատասխանատվության հասկացությունը, դրա առանձնահատկությունները, հիմքերը և իրավական պատասխանատվության այլ տեսակների հետ փոխհարաբերակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների, պաշտոնատար անձանց և մունիցիպալ իրավահարաբերությունների այլ մասնակիցների պատասխանատվության առաջացման պայմաններին ու իրականացման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են համապատասխան իրավական նորմերի կիրառման, իրավախախտումների գնահատման, պատասխանատվության միջոցների ընտրության և իրավական երաշխիքների ապահովման հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են նաև մունիցիպալ կառավարման օրինականության, վերահսկողության, հաշվետվողականության և տեղական իշխանության մարմինների գործունեության արդյունավետ իրավական կարգավորման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու մունիցիպալ-իրավական պատասխանատվության տեղը տեղական ինքնակառավարման իրավական համակարգում և առանձնացնելու դրա տեսական ու կիրառական կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մունիցիպալ իրավունքի, սահմանադրական իրավունքի, տեղական ինքնակառավարման և հանրային կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի համահավաք ցանկ է, որը կազմվել է Հայկական ՍՍՀ-ում գործող գրադարանների կենտրոնացված համակարգերի գրքափոխանակության ֆոնդերում առկա և այլ գրադարաններին առաջարկվող գրականության վերաբերյալ տեղեկությունները մեկ միասնական աղբյուրում ներկայացնելու նպատակով։ Այն արտացոլում է գրադարանային համակարգերի միջև գրականության փոխանակման կազմակերպված մեխանիզմը և ծառայում է որպես գործնական միջոց՝ տարբեր գրադարանների ֆոնդերում առկա ավելորդ կամ տվյալ հաստատության համար այլևս անհրաժեշտություն չներկայացնող հրատարակությունները նպատակային կերպով վերաբաշխելու համար։ Համահավաք բնույթը հնարավորություն է տալիս տարբեր գրադարանային կենտրոններից ստացված տվյալները ներկայացնել համակարգված ձևով և գրադարանավարներին տեղեկացնել այն գրքերի ու այլ հրատարակությունների մասին, որոնք հնարավոր է ձեռք բերել գրքափոխանակության միջոցով։ Նման ցանկերի կազմումը կապված է գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ կառավարման, համալրման և փոխադարձ օգտագործման խնդիրների հետ։ Գրադարաններում ժամանակի ընթացքում կարող էին կուտակվել կրկնօրինակներ, տվյալ հաստատության ընթերցողական պահանջներին չհամապատասխանող կամ այլ պատճառներով քիչ օգտագործվող հրատարակություններ, որոնք, սակայն, կարող էին անհրաժեշտ և արժեքավոր լինել մեկ այլ գրադարանի համար։ Դրանց պարզապես ֆոնդից դուրս բերելու փոխարեն գրքափոխանակության համակարգը հնարավորություն էր տալիս գրականությունը փոխանցել այն հաստատություններին, որտեղ տվյալ նյութի նկատմամբ իրական պահանջ կար։ Այսպիսով ապահովվում էր գրքային պաշարների առավել նպատակային օգտագործումը և տարբեր գրադարանների հավաքածուների համալրումը՝ առանց յուրաքանչյուր անհրաժեշտ հրատարակությունը նորից ձեռք բերելու անհրաժեշտության։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է առաջարկվող գրականության մատենագիտական ներկայացման վրա։ Ցանկում ընդգրկվող յուրաքանչյուր միավորի վերաբերյալ տվյալները նախատեսված էին հրատարակության նույնականացման և դրա անհրաժեշտությունը գնահատելու համար։ Այդպիսի տեղեկատվությունը կարող էր ներառել հեղինակի անունը, հրատարակության անվանումը, հրատարակության վայրը և տարեթիվը, ինչպես նաև մատենագիտական նկարագրության համար անհրաժեշտ այլ տվյալներ։ Տեղեկությունների միասնական ձևով ներկայացումը հեշտացնում էր առաջարկվող նյութերի որոնումը և գրադարանների միջև պատվերների կազմակերպումը։ Հրատարակության կառուցվածքը կապված է նաև համահավաք գրացուցակների և մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման սկզբունքների հետ։ Առանձին գրադարանների գրքափոխանակության ֆոնդերի մասին տեղեկությունների համախմբումը հնարավորություն էր տալիս ստեղծել ընդհանուր տեղեկատվական պատկեր և խուսափել այնպիսի իրավիճակից, երբ յուրաքանչյուր հաստատություն ստիպված էր առանձին կապ հաստատել բազմաթիվ գրադարանների հետ՝ անհրաժեշտ գրականության առկայությունը պարզելու համար։ Համահավաք ցանկը հանդես էր գալիս որպես միջգրադարանային տեղեկատվական գործիք՝ միավորելով տարբեր ֆոնդերի առաջարկները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքափոխանակության ֆոնդի նշանակությանը։ Այն առանձնահատուկ նշանակության հավաքածու է, որտեղ կենտրոնացվում են այն հրատարակությունները, որոնք կարող են առաջարկվել այլ գրադարանների։ Նման ֆոնդի ճիշտ կազմակերպումը պահանջում է նյութերի հաշվառում, դասակարգում, պահպանություն և պարբերական տեղեկատվության տարածում դրանց առկայության մասին։ Համահավաք ցանկերի հրապարակումը հենց այդ տեղեկատվական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից էր, քանի որ առանց առաջարկվող նյութերի մասին տեղեկությունների տարածման գրքափոխանակության ֆոնդը չէր կարող արդյունավետորեն ծառայել իր նպատակին։ Գրադարանները ցանկի միջոցով հնարավորություն էին ստանում համեմատելու առաջարկվող նյութերը սեփական ֆոնդի կառուցվածքի հետ, հայտնաբերելու բացակայող հրատարակությունները և ընտրելու անհրաժեշտ գրականությունը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր էր հետադարձ համալրման համար, երբ անհրաժեշտ էր ձեռք բերել ոչ թե նոր լույս տեսած, այլ նախկին տարիներին հրատարակված և տվյալ գրադարանում բացակայող նյութեր։ Գրքափոխանակության ֆոնդերը կարող էին այդպիսի հրատարակությունների ձեռքբերման կարևոր աղբյուր լինել՝ լրացնելով հավաքածուների թեմատիկ կամ ժամանակագրական բացերը։ Նյութը նաև պատկերացում է տալիս կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպման մասին։ Նման համակարգերում առանձին գրադարանների գործունեությունը փոխկապակցված էր ընդհանուր ֆոնդային, մատենագիտական և մեթոդական աշխատանքների հետ։ Գրականության վերաբաշխումը հնարավորություն էր տալիս կենտրոնացված համակարգի ներսում և տարբեր համակարգերի միջև առավել արդյունավետ օգտագործել առկա գրքային պաշարները։ Մի գրադարանում քիչ պահանջարկ ունեցող հրատարակությունը կարող էր փոխանցվել մեկ այլ գրադարան, որտեղ այն անհրաժեշտ էր ընթերցողների սպասարկման, ուսումնական աշխատանքի, մասնագիտական գործունեության կամ հետազոտական նպատակների համար։ Առանձին նշանակություն ունի հրատարակության դերը գրադարանային ֆոնդերի համալրման պլանավորման մեջ։ Գրադարանավարը կարող էր ցանկի միջոցով ընտրել այն նյութերը, որոնք համապատասխանում էին տվյալ հաստատության համալրման թեմատիկ ուղղություններին։ Ընտրությունը կարող էր իրականացվել հաշվի առնելով գրադարանի տեսակը, ընթերցողների կազմը, ֆոնդում արդեն առկա գրականությունը և չբավարարված ընթերցողական պահանջները։ Այսպիսով ցանկը ծառայում էր ոչ միայն որպես տեղեկատու, այլև որպես ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ գործնական որոշումներ ընդունելու միջոց։ Գրքափոխանակությունը նպաստում էր նաև նյութական միջոցների խնայողությանը։ Գրադարանները հնարավորություն էին ստանում անհրաժեշտ հրատարակությունների մի մասը ձեռք բերել փոխանակման կամ վերաբաշխման միջոցով՝ սահմանափակելով լրացուցիչ գնման անհրաժեշտությունը։ Միաժամանակ ավելորդ կրկնօրինակները դուրս էին գալիս այն ֆոնդերից, որտեղ դրանց օգտագործումը սահմանափակ էր, և փոխանցվում այն հաստատություններին, որտեղ դրանք կարող էին ակտիվ շրջանառության մեջ մտնել։ Այս մեխանիզմը կարևոր էր գրադարանային տարածքի արդյունավետ օգտագործման և ֆոնդերի որակական կազմի կարգավորման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային ֆոնդերի ուսումնասիրության աղբյուր։ Առաջարկվող գրականության մատենագիտական կազմը կարող է տեղեկություններ հաղորդել այն մասին, թե ինչպիսի հրատարակություններ էին կուտակվել տարբեր կենտրոնացված համակարգերի գրադարաններում, ինչ թեմատիկ ուղղություններ էին ներկայացված և ինչպիսի նյութեր էին ընդգրկվում փոխանակման գործընթացում։ Այդ պատճառով ցանկը կարող է արժեք ունենալ ոչ միայն իր անմիջական գործնական նշանակությամբ, այլև գրադարանագիտության և գրքային մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել խորհրդային Հայաստանի գրադարանային ցանցի զարգացման, ֆոնդերի կառուցվածքի, գրականության տարածման և միջգրադարանային համագործակցության ձևերի հետազոտության ժամանակ։ Առանձին ուշադրության է արժանի համահավաք ցանկի մատենագիտական նշանակությունը։ Տարբեր ֆոնդերից ստացված տվյալների կենտրոնացված ներկայացումը ձևավորում է որոշակի ժամանակահատվածի հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվական շտեմարան, որը կարող է օգտակար լինել նաև հետագայում համապատասխան գրքերի որոնման և նույնականացման համար։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ գրքափոխանակության անմիջական գործառույթն այլևս արդիական չէ, նման ցանկերը կարող են պահպանել աղբյուրագիտական արժեք՝ փաստագրելով գրադարաններում առկա գրականության մի հատվածը։ Ցանկի համարակալված լինելը ցույց է տալիս նման տեղեկատվական նյութերի պարբերական կամ շարունակական բնույթը և հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել գրքափոխանակության վերաբերյալ տեղեկությունների փուլային ներկայացման համար։ Նման թողարկումների միջոցով գրադարանային աշխատողները կարող էին պարբերաբար տեղեկանալ նոր առաջարկվող գրականության մասին և համապատասխան պատվերներ ներկայացնել։ Կարևորվում է նաև գրադարանների միջև մասնագիտական համագործակցությունը։ Գրքափոխանակությունը պահանջում էր հստակ կապ տարբեր հաստատությունների միջև, առաջարկների և պահանջների հաշվառում, նյութերի ընտրություն, փոխանցման կազմակերպում և համապատասխան փաստաթղթավորում։ Համահավաք ցանկը այդ գործընթացում կատարում էր տեղեկատվական միջնորդի դեր՝ նպաստելով գրադարանային ռեսուրսների միասնական օգտագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդերի փոխանակման և վերաբաշխման կազմակերպված համակարգի կարևոր գործիք, որը միաժամանակ կատարում է մատենագիտական, տեղեկատվական և գործնական գործառույթներ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գրքափոխանակության կազմակերպման սկզբունքները, կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի համագործակցությունը, ֆոնդերի համալրման լրացուցիչ աղբյուրները և գրքային պաշարների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության և գրադարանային ֆոնդերի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, տեղեկատվական մասնագետների, ինչպես նաև Հայաստանի խորհրդային շրջանի գրքային և մշակութային կյանքի պատմությունն ուսումնասիրող դասախոսների ու ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում ֆիզիկական և մտավոր զարգացման առանձնահատկություններ ունեցող երեխաների համար նախատեսված ուսումնական և վերականգնողական հաստատությունների ճարտարապետական միջավայրի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նման հաստատությունների նախագծման և կազմակերպման այնպիսի սկզբունքների բացահայտումն է, որոնք կարող են միաժամանակ ապահովել երեխաների կրթական, վերականգնողական, սոցիալական և հոգեբանական կարիքներին համապատասխան միջավայր։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ուսումնական, բուժական, վերականգնողական, հանգստի և ընդհանուր օգտագործման տարածքների կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը, տարածական կառուցվածքը և ֆունկցիոնալ գոտիավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատչելիության և համընդհանուր դիզայնի սկզբունքներին՝ հաշվի առնելով շարժունակության տարբեր սահմանափակումներ ունեցող երեխաների անվտանգ և ինքնուրույն տեղաշարժի հնարավորությունը։ Քննարկվում են շենքերի ներքին և արտաքին միջավայրի այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են բնական լուսավորությունը, օդափոխությունը, ակուստիկ պայմանները, գունային լուծումները, տարածքների ընկալելիությունը, անվտանգությունը և երեխաների տարիքային ու անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան միջավայրի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Հայաստանի գործող ուսումնական և վերականգնողական հաստատությունների ճարտարապետական ու տարածական կազմակերպման վերլուծությունը, որի միջոցով բացահայտվում են առկա խնդիրները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Գյուղատնտեսություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում առկա տնտեսական, բնական, կլիմայական, արտադրական և շուկայական ռիսկերի մեղմմանն ուղղված պետական քաղաքականության հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական արտադրության բարձր ռիսկայնության պայմաններում տնտեսավարողների կայուն գործունեության ապահովման, հնարավոր կորուստների նվազեցման և ոլորտի դիմակայունության բարձրացման խնդիրներն են։ Հայաստանի գյուղատնտեսության առանձնահատկությունները՝ բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությունը, ջրային ռեսուրսների խնդիրները, եղանակային անբարենպաստ երևույթները և շուկայի տատանումները, անհրաժեշտություն են առաջացնում ձևավորելու ռիսկերի կանխատեսման, կանխարգելման և հետևանքների հաղթահարման արդյունավետ պետական մեխանիզմներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության զարգացման, ապահովագրավճարների պետական աջակցության, հակակարկտային պաշտպանության, ոռոգման համակարգերի բարելավման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման և երաշտի ու սակավաջրության պայմաններում ռիսկերի նվազեցման ուղղությունները։ Ներկայիս պետական քաղաքականության շրջանակում գյուղատնտեսական ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, իսկ 2026 թվականի գյուղատնտեսական տարվա համար նախատեսվել է ապահովագրավճարի 40-60 տոկոսի սուբսիդավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կլիմայական և բնական աղետների կանխարգելմանը, այդ թվում՝ կարկտահարության, գարնանային ցրտահարությունների, հեղեղների, սողանքների և երաշտների հետևանքով գյուղատնտեսությանը հասցվող վնասների նվազեցմանը։ Պետական քաղաքականության մեջ այս ուղղությունները ներառում են կանխարգելիչ ենթակառուցվածքների զարգացում, պաշտպանական տեխնոլոգիաների կիրառում, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարում և արտադրողների դիմակայունության բարձրացում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսական արտադրության ֆինանսական ռիսկերի մեղմմանը՝ մատչելի վարկավորման, պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումների խթանման և տնտեսավարողների ֆինանսական կայունության բարձրացման միջոցով։ Կարևոր ուղղություն է արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, քանի որ ժամանակակից գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, ոռոգման արդյունավետ համակարգերի, նոր սորտերի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և թվային լուծումների ներդրումը կարող է նվազեցնել արտադրության կախվածությունը բնական պայմաններից և բարձրացնել արտադրողականությունը։ ՀՀ գյուղատնտեսության զարգացման ռազմավարական մոտեցումները ևս շեշտադրում են ինտենսիվացումը, արտադրողականության բարձրացումը, հողային և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, արդիական տեխնոլոգիաների ներդրումը և պարենային անվտանգության ամրապնդումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև շուկայական ռիսկերի կառավարումը՝ գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, գների տատանումների, շուկաների հասանելիության և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման միջոցով։ Այս համատեքստում կարևորվում են գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացումը, արտադրողների և վերամշակողների միջև կապերի ամրապնդումը, պահեստավորման ու լոգիստիկ ենթակառուցվածքների զարգացումը և ամբողջ արժեշղթայի արդյունավետության բարձրացումը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև պետական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների, արտադրողականության, ներդրումային ակտիվության և ռիսկերի նկատմամբ դիմակայունության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի ռիսկերի կառավարման համակարգային մոտեցումը, որի դեպքում առանձին միջոցառումները պետք է փոխկապակցվեն կանխատեսման, կանխարգելման, ապահովագրության, ֆինանսական աջակցության և հետաղետային վերականգնման մեխանիզմների հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ ՀՀ գյուղատնտեսության ոլորտում ռիսկերի կառավարման պետական քաղաքականության կատարելագործման, աջակցության միջոցառումների հասցեականության բարձրացման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրարային տնտեսագետներին, գյուղատնտեսության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, ապահովագրական և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, գյուղատնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՀ գյուղատնտեսական ռիսկերի մեղմման պետական քաղաքականության համալիր ուսումնասիրություն՝ կարևորելով ապահովագրության, բնական աղետների կանխարգելման, ջրային և հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տեխնոլոգիական արդիականացման, ֆինանսական աջակցության և շուկայական ռիսկերի կառավարման համակցված կիրառումը՝ գյուղատնտեսության կայունությունն ու դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակով։

Աշխարհագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի գետերի հոսքի փոփոխականության, դրա ձևավորման հիմնական օրինաչափությունների և գլոբալ կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ապագա զարգացումների կանխատեսման համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Աշխատության առանցքում ջրային ռեսուրսների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ գետային հոսքի երկարաժամկետ փոփոխությունների բացահայտումն է, որը հատկապես նշանակալի է Հայաստանի նման լեռնային երկրի համար, որտեղ ջրային պաշարների ձևավորման և բաշխման վրա մեծ ազդեցություն ունեն տեղումների ռեժիմը, օդի ջերմաստիճանը, ձյան կուտակումը և հալոցքը, գետավազանների բարձրությունը, ռելիեֆը և այլ բնական գործոններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում գետերի հոսքի բազմամյա տատանումներին, դրանց սեզոնային և տարեկան առանձնահատկություններին, բարձր և ցածր ջրայնության ժամանակաշրջանների հերթագայությանը, ինչպես նաև տարբեր գետավազաններում հոսքի փոփոխությունների տարածական տարբերություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կլիմայական գործոնների և գետային հոսքի փոխկապակցվածության վերլուծությանը՝ պարզելու համար, թե ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ջրային ռեժիմի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գլոբալ կլիմայի փոփոխության հնարավոր հետևանքների գնահատումը, քանի որ ջերմաստիճանի բարձրացումը կարող է փոխել ձյան կուտակման և հալման ժամկետները, գարնանային հոսքի ձևավորման բնույթը, գոլորշիացման ինտենսիվությունը և տարվա ընթացքում ջրի բնական բաշխումը։ Աշխատության մեջ կիրառվող վերլուծական և կանխատեսման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս գնահատել ոչ միայն արդեն արձանագրված փոփոխությունները, այլև ապագայում գետային հոսքի հնարավոր վարքը տարբեր կլիմայական պայմանների դեպքում։ Կանխատեսումները կարևոր են հատկապես ջրային ռեսուրսների երկարաժամկետ կառավարման համար, քանի որ գետերի հոսքի քանակական և սեզոնային փոփոխությունները կարող են անմիջականորեն անդրադառնալ խմելու և ոռոգման ջրամատակարարման, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, էկոհամակարգերի պահպանության և ջրային անվտանգության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի ջրային համակարգերի խոցելիության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի մասին՝ ընդգծելով հիդրոլոգիական դիտարկումների շարունակականության, տվյալների գիտական վերլուծության և կանխատեսման մեթոդների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել ջրային ռեսուրսների կառավարման ռազմավարությունների մշակման, կլիմայի փոփոխությանը հարմարվողականության միջոցառումների պլանավորման, ջրային հաշվեկշռի գնահատման, հիդրոէներգետիկ և գյուղատնտեսական ծրագրերի հիմնավորման, ինչպես նաև Հայաստանի գետային էկոհամակարգերի պահպանության գործընթացներում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոլոգների, կլիմայագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, բնապահպանների, աշխարհագրագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության ոլորտում առկա գենդերային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ տեսանկյուններից։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են կանանց և տղամարդկանց մասնակցությունը աշխատանքի շուկայում, զբաղվածության և գործազրկության առանձնահատկությունները, մասնագիտական և ոլորտային բաշխվածությունը, աշխատանքի վարձատրության տարբերությունները, կարիերայի զարգացման հնարավորությունները և աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են աշխատաշուկայում գենդերային անհավասարությունը, այդ թվում՝ կրթության և մասնագիտության ընտրությունը, ընտանիքի և աշխատանքի համատեղման դժվարությունները, խնամքի պարտականությունների անհավասար բաշխումը, կարծրատիպերը, աշխատանքի պայմանները և սոցիալական պաշտպանության մեխանիզմները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև կանանց տնտեսական ակտիվության և զբաղվածության ընդլայնման խոչընդոտների բացահայտումը, ինչպես նաև աշխատաշուկայում հավասար հնարավորությունների ապահովման անհրաժեշտության հիմնավորումը։ Քննարկվում են գենդերային հավասարության խթանման հնարավոր քաղաքականությունները, զբաղվածության պետական կարգավորման գործիքները, աշխատանքային օրենսդրության դերը և սոցիալ-տնտեսական միջոցառումները, որոնք կարող են նպաստել կանանց և տղամարդկանց համար առավել հավասար ու ներառական աշխատանքային միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, սոցիոլոգիայի, աշխատանքի և զբաղվածության, հանրային կառավարման ու գենդերային հետազոտությունների ոլորտների ուսանողների, մասնագետների, հետազոտողների և քաղաքականություն մշակողների համար՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ աշխատաշուկայում գենդերային անհավասարության դրսևորումների, դրանց պատճառների և հաղթահարման հնարավոր ուղիների վերաբերյալ։