Հանքային, օրգանահանքային պարարտանյութերի և տոպազի համատեղ կիրառության ագրոկենսաբանական արդյունավետությունը ՀՀ Արարատի մարզի դեղձենու տնկարկներում

Բժշկություն

Միջին ականջի և վերին շնչուղիների զուգակցված հիվանդությունների դեպքում համակցված վիրահատական բուժման հիմնավորումը պայմանավորված է այդ համակարգերի անատոմիական, ֆունկցիոնալ և պաթոֆիզիոլոգիական սերտ փոխկապակցվածությամբ, որտեղ Էվստաքյան փողը, քթի խոռոչը, քթըմպանը և միջին ականջը կազմում են միասնական օդափոխության և դրենաժի համակարգ։ Հաճախ հանդիպող համակցված ախտաբանությունները՝ քրոնիկական միջին օտիտը, ադենոիդային հյուսվածքի հիպերպլազիան, քրոնիկական ռինոսինուսիտը և Էվստաքյան փողի դիսֆունկցիան, փոխադարձաբար նպաստում են հիվանդության քրոնիզացմանը և բուժման արդյունավետության նվազեցմանը, եթե կիրառվում է միայն մեկ օջախի մեկուսացված բուժում։ Համակցված վիրահատական մոտեցման հիմնական հիմնավորումն այն է, որ վերին շնչուղիների օդափոխության և դրենաժի վերականգնումը անմիջական ազդեցություն ունի միջին ականջի աերացիայի վրա, ինչի արդյունքում բարելավվում է թմբկախոռոչի ճնշման հավասարակշռությունը և նվազում է էքսուդատի կուտակումը։ Օրինակ՝ ադենոտոմիան կամ ֆունկցիոնալ էնդոսկոպիկ սինուս վիրաբուժությունը (FESS) կարող են զուգակցվել տիմպանոպլաստիկայի կամ միրինգոտոմիայի հետ՝ ապահովելով ինչպես պատճառական գործոնի վերացում, այնպես էլ տեղային ախտաբանական փոփոխությունների շտկում։ Պաթոֆիզիոլոգիական տեսանկյունից վերին շնչուղիների քրոնիկական բորբոքումը հանգեցնում է լորձաթաղանթի այտուցի, մուկոցիլյար տրանսպորտի խանգարման և մանրէային գաղութացման, ինչը նպաստում է միջին ականջի կրկնվող ինֆեկցիաներին։ Այդ պատճառով միայն ականջի վիրահատական միջամտությունը հաճախ չի ապահովում երկարաժամկետ արդյունք, եթե չի վերացվում վերին շնչուղիների օբստրուկցիան կամ բորբոքային օջախը։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ազգայնականության դրսևորումներին հայ-թաթարական և հայ-վրացական հարաբերություններում XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին՝ մինչև 1905 թվականը, այն դիտարկելով որպես տարածաշրջանային քաղաքական և սոցիալական գործընթացների կարևոր գործոն։ Նյութում վերլուծվում են այն պատմական պայմանները, որոնցում ձևավորվել և ակտիվացել են ազգայնական գաղափարները Ռուսական կայսրության Անդրկովկասյան տարածքում՝ սոցիալ-տնտեսական փոփոխություններ, քաղաքային բնակչության աճ, կրթական համակարգի զարգացում և քաղաքական ինքնագիտակցության բարձրացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-թաթարական հարաբերությունների սրման պատճառներին՝ հողի և տնտեսական ռեսուրսների շուրջ մրցակցություն, վարչական քաղաքականության ազդեցություն և տեղական էլիտաների հակասություններ, որոնք հաճախ վերածվել են ազգամիջյան լարվածությունների։ Քննարկվում են նաև հայ-վրացական հարաբերությունները, որտեղ քաղաքական և եկեղեցական հակասություններին զուգահեռ գոյություն են ունեցել համագործակցության և մշակութային փոխազդեցության դրսևորումներ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ ազգայնականության զարգացումը Անդրկովկասում եղել է բազմաշերտ գործընթաց՝ պայմանավորված ինչպես կայսերական կառավարման համակարգով, այնպես էլ տեղական հասարակությունների սոցիալ-քաղաքական վերափոխումներով՝ ձևավորելով տարածաշրջանի հետագա պատմական զարգացումների հիմքերը մինչև 1905 թվականը։

Պատմություն

Այս գիրքը հայ ժողովրդի պետականության պատմության մասին համապարփակ ուսումնասիրություն է, որը ընդգրկում է Հայաստանի զարգացմանը հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից դարեր։ Արտակ Մովսիսյանը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պետականության շարունակականության գաղափարը՝ ընդգծելով այն փուլերը, երբ հայերը ունեին սեփական պետական կառույցներ, անկախ կամ մասնակի ինքնավարություններ։ Գրքում համառոտ կերպով ներկայացվում են հնագույն քաղաքակրթությունները, հին հայկական թագավորությունները, Ուրարտուի և հին Հայքի զարգացումը, ինչպես նաև միջնադարյան հայկական պետականությունների դերը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հայոց պետականությունը ոչ միայն քաղաքական կառույց է, այլև մշակութային և լեզվական ինքնության պահպանման հիմք։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է հայ ժողովրդի գոյության ու պետականության մարտահրավերներին՝ ներգրավելով հարևան կայսրությունների ազդեցությունը, օտար զավթումների և ազգային դիմադրության պատմությունը։ Գիրքը կարևոր է հայագիտական ուսումնասիրությունների, ուսման և ազգային գիտակցության ամրապնդման համար՝ ներկայացնելով հայոց պետականության դարավոր պատմության ամբողջական պատկերը։ Հրատարակիչ- Էդիթ Պրինտ ISBN - 978-5-8084-2129-5

Գրականություն

Երկաթե հեղեղ, ջախջախում, ինչպես էր կոփվում պողպատը-ը Ն. Օստրովսկու հայտնի ինքնակենսագրական-գաղափարական վեպի հայերեն տարբերակն է, որը պատկերում է երիտասարդ Պավել Կորչագինի կյանքի ուղին՝ հեղափոխական պայքարի, քաղաքացիական պատերազմի և խորհրդային հասարակության ձևավորման դժվարին տարիների համատեքստում, ստեղծագործությունը կենտրոնանում է մարդու բնավորության ձևավորման գաղափարի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դժվարությունները, կորուստներն ու պայքարը «կոփում» անհատին՝ դարձնելով նրան տոկուն, գաղափարապես ամուր և նպատակասլաց, վեպում կարևոր տեղ ունեն նաև ընկերության, զոհողության, պարտքի և անձնական կամքի ուժի թեմաները, որոնք ներկայացվում են որպես նոր հասարակության կառուցման հիմնական արժեքներ, աշխատանքը լայնորեն դիտարկվում է որպես սոցիալիստական ռեալիզմի դասական օրինակ, որտեղ անհատի կենսագրությունը միահյուսվում է պատմական մեծ գործընթացների հետ և դառնում գաղափարական կրթության միջոց։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական ցանկը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականության համակարգված և թեմատիկ գրացուցակ՝ նպատակ ունենալով ապահովել մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին արդիական տեղեկատվությամբ։ Հրատարակության մեջ ընդգրկված են արվեստագիտության, մշակութաբանության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, դեկորատիվ կիրառական արվեստի և մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ նոր գրքեր, հոդվածներ և ուսումնասիրություններ։ Նյութերը դասավորված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների և ուղեկցվում են մատենագիտական նկարագրություններով, ինչը հեշտացնում է համապատասխան աղբյուրների որոնումն ու գիտական աշխատանքի մեջ օգտագործումը։ Ցանկը արտացոլում է մշակութային և արվեստագիտական մտքի արդի զարգացումները, հետազոտական հետաքրքրությունների շրջանակը և ոլորտային հրատարակչական գործընթացների հիմնական միտումները։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է գրադարանների, գիտահետազոտական հաստատությունների, մշակութային կազմակերպությունների և կրթական հաստատությունների համար՝ նպաստելով մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմանը և տարածմանը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ճարտարապետության նախաքրիստոնեական շրջանի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն հայկական ավանդապաշտական մշակույթի, աշխարհընկալման և գեղարվեստական սկզբունքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են հին հայկական շինարարական ավանդույթները, ճարտարապետական ձևերի առաջացումը, տարածական լուծումները, շինությունների գործառնական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նախաքրիստոնեական ժամանակաշրջանի մշակութային ժառանգության կապը հայկական ինքնության ձևավորման, կրոնական պատկերացումների և հասարակական կյանքի հետ՝ անդրադառնալով ճարտարապետական հուշարձանների, կառուցողական մոտեցումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը բացահայտում է հայկական ճարտարապետական մտածողության վաղ փուլերը և դրանց ազդեցությունը հետագա մշակութային զարգացման վրա։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և հայկական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։