Հանրային ծառայողների նյութական խթանման կատարելագործման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Այլ առարկաներ

Ճարտարապետական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գրադարանային շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, տարածական կազմակերպման և արդիականացման հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրադարանների հատակագծային լուծումները, գործառական գոտիների փոխկապակցվածությունը, ընթերցողների սպասարկման տարածքների կազմակերպումը և շենքերի համապատասխանությունը ժամանակակից պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գոյություն ունեցող կառույցների վերակառուցման ու վերազինման հնարավորություններին, ներքին տարածքների արդյունավետ օգտագործմանը, մատչելիության ապահովմանը և ինժեներական համակարգերի կատարելագործմանը։ Վերլուծվում են ավանդական գրադարանային գործառույթների և ժամանակակից տեղեկատվական, կրթական ու հասարակական ծառայությունների համատեղման ճարտարապետական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև էներգաարդյունավետության, հարմարավետ միջավայրի ձևավորման, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների ներդրման և շենքերի ճարտարապետական արժեքների պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գրադարանային շենքերի ներկայիս վիճակը և բացահայտելու դրանց արդիականացման հիմնական ուղղությունները՝ հաշվի առնելով ժամանակակից գրադարանի փոփոխվող գործառույթները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, գրադարանագիտության, հասարակական շենքերի նախագծման և քաղաքային միջավայրի զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկական բնակչությանը տրամադրվող ստացիոնար բժշկական օգնության կազմակերպման արդյունավետության ուսումնասիրությանը և դրա օպտիմալացման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Քննության են առնվում մանկաբուժական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքը, բժշկական օգնության կազմակերպման սկզբունքները, հիվանդանոցային ռեսուրսների օգտագործումը և երեխաների բուժսպասարկման որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Վերլուծվում են հիվանդանոցային մահճակալային ֆոնդի օգտագործման արդյունավետությունը, բուժման տևողությունը, հոսպիտալացման կազմակերպումը, բուժհաստատությունների ծանրաբեռնվածությունը, բժշկական անձնակազմի և նյութատեխնիկական միջոցների բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխաների բժշկական օգնության հասանելիությանը, բուժման շարունակականությանը, առաջնային և ստացիոնար բուժօգնության օղակների փոխգործակցությանը և տարբեր մակարդակների բուժհաստատությունների միջև պացիենտների ուղղորդման կազմակերպմանը։ Քննարկվում են մանկաբուժական հիվանդանոցային ծառայությունների գործունեության գնահատման չափանիշները, առկա կազմակերպական խնդիրների բացահայտման մեթոդները և բժշկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստացիոնար բուժօգնության որակի բարելավմանը, անհարկի հոսպիտալացումների նվազեցմանը, բուժման կազմակերպման կատարելագործմանը և երեխաների առողջապահական կարիքներին համապատասխան ծառայությունների պլանավորմանը։ Կարևորվում է վիճակագրական և կազմակերպական տվյալների համակարգված վերլուծությունը՝ առողջապահական կառավարման հիմնավորված որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանկական ստացիոնար ծառայությունների կառուցվածքի կատարելագործմանը, բժշկական օգնության մատչելիության և արդյունավետության բարձրացմանը, ինչպես նաև առողջապահական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, հանրային առողջության և առողջապահության կազմակերպման մասնագետների, բուժհաստատությունների ղեկավարների, հետազոտողների և բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային շրջանի հայ արձակի կարևոր ժանրերից մեկի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 1960–1970-ական թվականների գրական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում տվյալ ժամանակաշրջանի պատմվածքի թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական փոփոխություններն են, ինչպես նաև այն նոր միտումները, որոնք ձևավորվեցին հասարակական կյանքի, մշակութային միջավայրի և գրական մտածողության փոխակերպումների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում պատմվածքը դիտարկվում է որպես փոքրածավալ արձակի ճկուն ձև, որը հնարավորություն էր տալիս գրողներին կենտրոնանալ մարդու ներաշխարհի, անհատական ընտրության, բարոյական խնդիրների, առօրյա կյանքի և հասարակության հետ անհատի հարաբերությունների վրա։ Կարող է քննության առնվել նախորդ տասնամյակների գրական ավանդույթների շարունակականությունը և միաժամանակ դրանց վերաիմաստավորումը՝ հատկապես կերպարակերտման, հոգեբանական վերլուծության, պատումի կառուցվածքի և հեղինակային խոսքի կազմակերպման ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել անհատի և հասարակության փոխհարաբերությանը, քաղաքային ու գյուղական կյանքի պատկերներին, հիշողության, հայրենիքի, մարդկային արժանապատվության, սերնդային հարաբերությունների և բարոյական պատասխանատվության թեմաներին։ Կարևոր է նաև բացահայտել, թե ինչպես են պատմվածքի ժանրում փոխվում հերոսի կառուցման սկզբունքները՝ արտաքին իրադարձությունների նկարագրությունից աստիճանաբար մեծ տեղ հատկացնելով ներքին ապրումների, հոգեբանական հակասությունների և անձնական աշխարհընկալման ներկայացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաոճական նորարարություններին, երկխոսության և ներքին խոսքի կիրառությանը, ենթատեքստի դերին, խորհրդանշական պատկերներին, ժամանակի ու տարածության կազմակերպմանը և պատմողական տարբեր եղանակների համադրմանը։ Համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարբեր հեղինակների ստեղծագործական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը փոքր արձակի զարգացման համար։ Միաժամանակ տվյալ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունները կարող են դիտարկվել իրենց պատմամշակութային միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով խորհրդային իրականության պայմաններում գրականության գաղափարական սահմանափակումների և ստեղծագործական ինքնարտահայտման հարաբերությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու XX դարի երկրորդ կեսի հայ արձակի զարգացման կարևոր փուլի մասին և բացահայտելու այն գեղարվեստական ու ժանրային գործընթացները, որոնք նշանակալի ազդեցություն ունեցան հետագա հայ պատմվածքի ձևավորման վրա։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է առանց տիպային սահմանափակումների ֆունկցիոնալ ծրագրերի ձևափոխման տեսական հիմքերի և այդ ձևափոխությունների պրոցեդուրային սեմանտիկայի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ծրագրերի այնպիսի փոխակերպումներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել ծրագրի կառուցվածքը՝ պահպանելով դրա հաշվարկային իմաստը և ստացվող արդյունքների համարժեքությունը։ Առանց տիպերի ֆունկցիոնալ ծրագրավորումը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական ձևակերպման համար հարմար միջավայր, որտեղ հաշվարկները կարելի է ներկայացնել ֆունկցիաների սահմանման, կիրառման, փոխարինման և արտահայտությունների հաջորդական պարզեցման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծրագրային արտահայտությունների վերագրման կանոններին, ֆունկցիաների կոմպոզիցիային, միջանկյալ կառուցվածքների վերացմանը և հաշվարկների կազմակերպման տարբեր ռազմավարություններին։ Քննվում է, թե ինչ պայմաններում կարող է մի ծրագրային արտահայտություն փոխարինվել մեկ այլ արտահայտությամբ՝ առանց ծրագրի դիտարկելի վարքագիծը փոխելու։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պրոցեդուրային կամ օպերացիոն սեմանտիկան, որի միջոցով ծրագրի իմաստը նկարագրվում է ոչ միայն վերջնական արդյունքով, այլև հաշվարկի իրականացման քայլերի հաջորդականությամբ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ձևականորեն ներկայացնել արտահայտությունների պարզեցման կարգը, ֆունկցիաների կանչերի իրականացումը և ծրագրի կատարման ընթացքում առաջացող միջանկյալ վիճակները։ Ուսումնասիրվում են տարբեր հաշվարկային ռազմավարությունների առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ծրագրի ավարտելիության, հաշվարկային քայլերի քանակի ու կատարման արդյունավետության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ծրագրային ձևափոխությունների ճշգրտության հիմնավորումը, քանի որ օպտիմալացման նպատակով կատարված կառուցվածքային փոփոխությունը պետք է պահպանի սկզբնական ծրագրի սեմանտիկական հատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ֆունկցիոնալ ծրագրերի համարժեքության, նորմալ ձևերի և վերագրման համակարգերի հետ կապված տեսական խնդիրներ։ Նման մոտեցումները կարևոր են ծրագրերի ավտոմատ վերլուծության և օպտիմալացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս մշակել ծրագրային կոդի վերափոխման ձևականորեն հիմնավորված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծրագրավորման լեզուների տեսության, ֆունկցիոնալ ծրագրավորման, մաթեմատիկական տրամաբանության և ձևական սեմանտիկայի մոտեցումները՝ ուղղված ծրագրերի կառուցվածքային ձևափոխությունների օրինաչափությունների և դրանց հաշվարկային իմաստի պահպանման սկզբունքների բացահայտմանը։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրական մեքենաների և ապարատների կոլեկտիվ ավտոմատացված նախագծման ու հետազոտման համակարգի մշակմանը՝ բաշխված հաշվարկային միջավայրի հնարավորությունների օգտագործմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի միասնական ծրագրային և տեղեկատվական ենթակառուցվածքի ստեղծման վրա, որը թույլ է տալիս տարբեր մասնագետների և հաշվարկային ռեսուրսների համատեղ մասնակցությամբ իրականացնել էլեկտրատեխնիկական օբյեկտների նախագծում, մոդելավորում, հաշվարկ և վերլուծություն։ Քննության են առնվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կառուցվածքային սկզբունքները, ծրագրային մոդուլների փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանակման կազմակերպումը և տարբեր օգտվողների աշխատանքների համակարգման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաշխված հաշվարկների կիրառմանը, որի շնորհիվ հնարավոր է բարդ հաշվարկային խնդիրները բաժանել առանձին ենթախնդիրների և դրանք կատարել տարբեր համակարգչային հանգույցներում՝ բարձրացնելով ընդհանուր արտադրողականությունը և կրճատելով նախագծման ժամանակը։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրական մեքենաների և ապարատների հիմնական պարամետրերի հաշվարկման, դրանց էլեկտրամագնիսական, ջերմային և կառուցվածքային բնութագրերի գնահատման, ինչպես նաև նախագծային տարբերակների համեմատության և օպտիմալացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մաթեմատիկական մոդելների, հաշվարկային ալգորիթմների և տվյալների միասնական բազայի համադրումը, որը թույլ է տալիս նախագծման տարբեր փուլերում օգտագործել փոխկապակցված տեխնիկական տեղեկատվություն։ Կոլեկտիվ աշխատանքի կազմակերպման տեսանկյունից դիտարկվում են օգտվողների դերերի բաշխումը, նախագծային տվյալների համատեղ հասանելիությունը, կատարված փոփոխությունների համաձայնեցումը և հաշվարկային արդյունքների պահպանման ու փոխանակման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ճկունությունն ու ընդլայնելիությունը, քանի որ տարբեր տեսակի էլեկտրական մեքենաների և սարքերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել նոր հաշվարկային մոդուլների և մեթոդների ավելացում։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են համակարգի արտադրողականությունը, հուսալիությունը, տեղեկատվական փոխանակման արդյունավետությունը և բաշխված ռեսուրսների օգտագործման նպատակահարմարությունը։ Քննարկվում են նաև ցանցային միջավայրում նախագծային գործընթացների կազմակերպման առանձնահատկությունները, այդ թվում՝ հեռավոր աշխատատեղերի և կենտրոնացված կամ բաշխված տվյալների պահոցների միջև փոխգործակցությունը։ Նման համակարգը հնարավորություն է տալիս ավտոմատացնել նախագծման բազմաթիվ փուլեր, նվազեցնել կրկնվող հաշվարկների ծավալը, արագացնել տարբեր նախագծային լուծումների փորձարկումը և բարձրացնել ինժեներական որոշումների հիմնավորվածությունը։ Աշխատությունը համադրում է էլեկտրատեխնիկայի, համակարգչային մոդելավորման, ավտոմատացված նախագծման և բաշխված հաշվարկների մեթոդները՝ ներկայացնելով դրանց կիրառման հնարավորությունները միասնական ինժեներական միջավայրում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրական մեքենաների և ապարատների նախագծման, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի, հաշվարկային տեխնիկայի, ծրագրային ճարտարագիտության և բաշխված համակարգերի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, ծրագրավորողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի հայկական դաշնամուրային կոնցերտի կոմպոզիցիոն և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է հայկական դաշնամուրային կոնցերտային ժանրի զարգացման ընթացքը, դրա գեղարվեստական առանձնահատկությունները և ազգային երաժշտական մտածողության դրսևորումները՝ համադրելով ավանդական հայկական երաժշտական տարրերն ու ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ստեղծագործությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ձևային լուծումները, թեմատիկ զարգացումները, դաշնամուրային և նվագախմբային պարտիաների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային մեղեդայնության, ռիթմիկ համակարգերի և արտահայտչական միջոցների կիրառման եղանակները։ Հեղինակը ներկայացնում է հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման մի կարևոր փուլ՝ բացահայտելով այն գեղարվեստական սկզբունքները, որոնք ձևավորել են տվյալ ժամանակաշրջանի դաշնամուրային կոնցերտի ինքնատիպությունը։ Գիրքը նախատեսված է երաժշտագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայ երաժշտական մշակույթի պատմությամբ ու տեսությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։