Հայ-բուլղարական հարաբերությունները 1991-2008 թթ.

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ռիսկերի կառավարման արդյունավետ համակարգի ձևավորման և գործնական ներդրման հետ կապված տեսական, մեթոդաբանական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բուհերի գործունեության ընթացքում առաջացող ռազմավարական, ֆինանսական, գործառնական, ակադեմիական, կառավարչական, տեղեկատվական և հեղինակության հետ կապված ռիսկերը, դրանց բացահայտման, գնահատման, դասակարգման և վերահսկման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել կրթական հաստատությունների կայուն գործունեության, կրթության որակի, կառավարման արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և զարգացման ռազմավարական նպատակների իրականացման վրա։ Վերլուծվում են ռիսկերի կառավարման համակարգի ստեղծման հիմնական սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքները, պատասխանատվության բաշխման մեխանիզմները և կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը։ Կարևորվում է ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, հնարավոր հետևանքների գնահատման և կանխարգելիչ միջոցառումների մշակման անհրաժեշտությունը՝ որպես բուհերի կառավարման ընդհանուր համակարգի բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին վերահսկողության, մշտադիտարկման, տեղեկատվության հավաքագրման և որոշումների կայացման գործընթացներում ռիսկերի վերաբերյալ տվյալների օգտագործման նշանակությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի բարձրագույն կրթության համակարգին բնորոշ պայմանները և այն հնարավոր խոչընդոտները, որոնք կարող են առաջանալ ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման ընթացքում՝ ներառյալ համապատասխան կառավարչական մշակույթի ձևավորումը, մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, պատասխանատվության հստակ սահմանումը և անհրաժեշտ տեղեկատվական գործիքների կիրառումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռիսկերի կառավարման և բուհի ռազմավարական պլանավորման փոխկապակցվածությանը, քանի որ հնարավոր սպառնալիքների և անորոշությունների համակարգված գնահատումը կարող է նպաստել կառավարչական որոշումների հիմնավորվածության բարձրացմանը և հաստատության զարգացման նպատակների առավել արդյունավետ իրականացմանը։ Աշխատանքում ռիսկերի կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հնարավոր բացասական հետևանքների նվազեցման միջոց, այլև որպես կառավարման որակի բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և փոփոխվող կրթական միջավայրին հարմարվելու կարևոր գործիք։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բարձրագույն կրթության կառավարման ոլորտի մասնագետների, բուհերի ղեկավարների և վարչական ստորաբաժանումների աշխատակիցների, կրթական քաղաքականության հետազոտողների, ինչպես նաև կառավարման, տնտեսագիտության և կրթության կազմակերպման խնդիրներով զբաղվող ուսանողների ու գիտաշխատողների համար։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է մանկատան սաների միջանձնային և միջխմբային հարաբերությունների ձևավորման ու կարգավորման հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով ինչպես անձնական փորձառությունների, այնպես էլ ինստիտուցիոնալ միջավայրի ազդեցությունը։ Նշվում է, որ նման միջավայրում երեխաների սոցիալական կապերը հաճախ ձևավորվում են սահմանափակ հուզական անվտանգության պայմաններում, ինչը կարող է ազդել վստահության մակարդակի, կապվածության ձևերի և կոնֆլիկտների լուծման վարքագծային մոդելների վրա։ Կարևորվում է վաղ մանկական փորձառությունների դերը, մասնավորապես՝ կորստի, անտեսման կամ անկայուն խնամքի իրավիճակները, որոնք կարող են հանգեցնել ինչպես պաշտպանական ագրեսիվ վարքի, այնպես էլ սոցիալական հեռացման և մեկուսացման միտումների։ Միջխմբային հարաբերություններում դիտարկվում են խմբային դինամիկայի առանձնահատկությունները, դերային բաշխման խնդիրները, առաջնորդության ոչ ֆորմալ ձևավորումը և մրցակցային կամ համագործակցային վարքի զարգացման պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկատան սոցիալական միջավայրի կառուցվածքային գործոններին, դաստիարակների և հոգեբանների միջամտություններին, ինչպես նաև խմբային աշխատանքների և թերապևտիկ ծրագրերի դերին, որոնք նպաստում են հուզական կայունության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Նշվում է, որ արդյունավետ կարգավորումը պահանջում է անհատական մոտեցում յուրաքանչյուր երեխայի նկատմամբ՝ հաշվի առնելով նրա հոգեբանական կարիքները, տրավմատիկ փորձառությունները և հարմարվողականության մակարդակը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մանկատան սաների հարաբերությունների բարելավումը հնարավոր է միայն համակարգված հոգեբանական և մանկավարժական միջամտությունների միջոցով, որոնք ուղղված են վստահության վերականգնմանը, սոցիալական կապերի ամրապնդմանը և խմբային ներդաշնակության ձևավորմանը։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Նահապետ Քուչակի «Աշուն» ստեղծագործությունների համատեքստում դիտվող քնարական և փիլիսոփայական շերտերը՝ ընդգծելով բնության և մարդու ներաշխարհի փոխկապակցվածությունը։ Գրքում վերլուծվում են աշնանային պատկերների խորհրդանշական իմաստները՝ որպես կյանքի անցողիկության, սիրո, կարոտի և ժամանակի հոսքի արտահայտություն։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև միջնադարյան հայ քնարերգության լեզվական առանձնահատկություններին և պատկերավորման համակարգին, որտեղ բնությունը դառնում է մարդկային զգացմունքների արտացոլման միջոց։ Նյութում առանձնացվում է նաև Նահապետ Քուչակի դերը հայ միջնադարյան սիրային պոեզիայի զարգացման մեջ և նրա ազդեցությունը հետագա գրական ավանդույթի վրա։ Գիրքը համադրում է գրականագիտական և մեկնաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես ընկալել ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական արժեքը։

Մշակույթ

Արուճի վաղմիջնադարյան ճարտարապետական համալիրը Հայաստանի VII դարի կարևորագույն հուշարձաններից է, որը գտնվում է Արագածոտնի մարզի Արուճ գյուղի տարածքում և արտահայտում է Արշակունիների թագավորության անկումից հետո ձևավորված իշխանական և եկեղեցական շինարարական մշակույթի բարձր մակարդակը, երբ հայ ճարտարապետությունը զարգանում էր որպես ինքնուրույն ազգային դպրոց՝ համադրելով բազիլիկ և կենտրոնագմբեթ լուծումները։ Համալիրի գլխավոր կառույցը Արուճի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին է, որը կառուցվել է իշխան Գրիգոր Մամիկոնյանի պատվերով VII դարի կեսերին և առանձնանում է իր խոշոր չափերով, ընդարձակ ներքին տարածությամբ և ճարտարապետական համաչափ լուծումներով, որտեղ մեկ նավանի խաչաձև-գմբեթավոր հորինվածքը ստեղծում է մոնումենտալ և միաժամանակ ներդաշնակ տարածական ազդեցություն։ Եկեղեցու կառուցվածքում օգտագործված են բարձրորակ մշակված տուֆե քարեր, իսկ ներքին հարդարանքը, թեև ժամանակի ընթացքում մեծ մասամբ վնասվել է, վկայում է երբեմնի հարուստ որմնանկարային ձևավորման մասին, որը ընդգծում էր կրոնական թեմաների պատկերագրական ամբողջականությունը։ Համալիրի կազմում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իշխանական պալատի ավերակները, որոնք փաստում են Արուճի՝ որպես ժամանակավոր վարչական կենտրոնի դերը Մամիկոնյանների իշխանության շրջանում, ինչպես նաև վկայում են աշխարհիկ և եկեղեցական ճարտարապետության համատեղ զարգացումը նույն տարածքում։ Արուճի համալիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայ ճարտարապետության պատմության մեջ, քանի որ այն համարվում է անցումային օրինակ՝ վաղ քրիստոնեական բազիլիկներից դեպի զարգացած գմբեթավոր եկեղեցիներ, և իր հորինվածքային լուծումներով ազդեցություն է ունեցել հետագա դարերի հայկական եկեղեցաշինության վրա՝ ձևավորելով տարածական կազմակերպման, ծավալային հստակության և գեղարվեստական հավասարակշռության սկզբունքներ, որոնք դարձել են ազգային ճարտարապետական դպրոցի բնորոշ հատկանիշներից մեկը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մեխակի վիրուսազերծ տնկանյութի ստացման և կալանխոեի արագ բազմացման արդյունավետ մեթոդների ուսումնասիրմանն ու մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բույսերի կենսատեխնոլոգիական բազմացման ժամանակակից մեթոդների կիրառմամբ ստանալ առողջ, բարձր կենսունակությամբ և ագրոնոմիական արժեքավոր հատկանիշներով տնկանյութ, ինչպես նաև մշակել կալանխոեի կարճ ժամանակահատվածում մեծ քանակությամբ բազմացման արդյունավետ եղանակներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում բույսերի առողջացման և վիրուսային վարակների վերացման մեխանիզմներին, սկզբնական բուսանյութի ընտրությանը, աճեցման պայմանների վերահսկմանը և ստացված բույսերի հետագա զարգացման առանձնահատկություններին։ Հատուկ նշանակություն ունի հյուսվածքային կուլտուրայի և միկրոբազմացման մեթոդների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է փոքր քանակությամբ սկզբնական նյութից ստանալ մեծ թվով գենետիկորեն համասեռ բույսեր՝ պահպանելով ցանկալի սորտային հատկանիշները։ Մեխակի դեպքում կարող են ուսումնասիրվել վիրուսազերծ նյութի ստացման համար կիրառվող ապիկալ մերիստեմների և այլ բուսական հյուսվածքների մշակման պայմանները, սննդային միջավայրի բաղադրությունը, աճի կարգավորիչների ազդեցությունը և վերականգնված բույսերի առողջական վիճակի գնահատման եղանակները։ Կալանխոեի համար հետազոտությունը կարող է ընդգրկել արագ միկրոբազմացման փուլերը, ընձյուղների առաջացման և արմատակալման պայմանների օպտիմալացումը, ինչպես նաև ստացված բույսերի հարմարեցումը ոչ ստերիլ միջավայրին։ Կարևոր է նաև մշակման տարբեր փուլերում ջերմաստիճանի, լուսավորության, խոնավության և սննդային միջավայրի պարամետրերի ազդեցության գնահատումը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էապես որոշել բազմացման արդյունավետությունն ու բույսերի կենսունակությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել առողջ տնկանյութի զանգվածային արտադրության և դեկորատիվ բույսերի արագ բազմացման տեխնոլոգիական սխեմաների կատարելագործման համար։ Նման մոտեցումները կարևոր են ծաղկաբուծության և տնկարանային տնտեսության մեջ, քանի որ վիրուսազերծ և որակյալ տնկանյութի օգտագործումը կարող է նպաստել բույսերի առողջության, աճի, բերքատվության և դեկորատիվ արժեքի պահպանմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բույսերի կենսատեխնոլոգիայի, բուսաբուծության, ծաղկաբուծության, հյուսվածքային կուլտուրայի և միկրոբազմացման ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և գործնական արտադրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Այլ առարկաներ

Հաշվապահական հաշվառման առարկան և մեթոդը վերաբերում է կազմակերպությունների տնտեսական գործունեության ուսումնասիրությանը և դրա համակարգված գրանցման, չափման ու վերլուծության ձևերին։ Հաշվապահական հաշվառման առարկան կազմակերպության գույքն է, պարտավորությունները, սեփական կապիտալը, եկամուտներն ու ծախսերը, ինչպես նաև դրանց շարժը տնտեսական գործունեության ընթացքում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչ տնտեսական միջոցներ ունի կազմակերպությունը և ինչպես են դրանք օգտագործվում։ Հաշվապահական հաշվառման մեթոդը ներառում է այն եղանակներն ու գործիքները, որոնց միջոցով իրականացվում է տնտեսական տվյալների գրանցումը, խմբավորումը և ամփոփումը։ Դրանց մեջ են կրկնակի գրանցման համակարգը, հաշվապահական հաշիվները, հաշվեկշիռը, փաստաթղթավորումը և գույքագրումը։ Այս մեթոդների համադրությունը ապահովում է հաշվապահական տեղեկատվության ճշգրտությունը, վերահսկելիությունը և համադրելիությունը, ինչը կարևոր է կազմակերպության ֆինանսական վիճակի գնահատման և կառավարման համար։