Հայ և պարսից միջնադարյան քնարերգության համեմատական պոետիկան (10-16 դդ.)

Медицина

Այս աշխատությունը վերաբերում է խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների բրուցելոզի համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանում, ինչպես նաև հիվանդության կանխարգելման և պայքարի միջոցառումների կատարելագործման ուղիներին՝ անասնաբուժական և հանրային առողջապահության համատեքստում։ Բրուցելոզը քրոնիկ ընթացքով բակտերիալ զոոնոզ հիվանդություն է, որը պայմանավորված է Brucella ցեղի միկրոօրգանիզմներով և փոխանցվում է կենդանիներից մարդուն հիմնականում անմիջական շփման, վարակված արտադրանքի կամ կենդանական ծագման չմշակված մթերքների միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության տարածման աղբյուրները՝ խոշոր եղջերավոր, մանր եղջերավոր կենդանիների և երբեմն նաև այլ գյուղատնտեսական կենդանիների պոպուլյացիաներում, ինչպես նաև վարակի պահպանման բնական օջախների ձևավորման առանձնահատկությունները տարբեր տարածաշրջաններում։ Հայաստանում բրուցելոզի համաճարակաբանական իրավիճակը պայմանավորված է մի շարք գործոններով՝ անասնապահական տնտեսությունների կառավարման մակարդակով, կենդանիների տեղաշարժով, անասնաբուժական վերահսկողության արդյունավետությամբ և բնակչության իրազեկվածությամբ։ Հիվանդության կանխարգելման համակարգում կարևոր դեր ունեն պարբերական ախտորոշիչ հետազոտությունները, վակցինացիոն ծրագրերը, հիվանդ կենդանիների ժամանակին մեկուսացումն ու վերացումը, ինչպես նաև անասնաբուժասանիտարական կանոնների խիստ պահպանումը։ Բացի այդ, կարևոր է ինտեգրված մոտեցումը՝ «Մեկ առողջություն» սկզբունքի կիրառմամբ, որը համադրում է անասնաբուժական և բժշկական ծառայությունների համագործակցությունը՝ մարդկանց շրջանում հիվանդության տարածումը կանխելու նպատակով։ Կատարելագործման հիմնական ուղղությունները ներառում են վերահսկողության համակարգերի թվայնացում, լաբորատոր ախտորոշման արդիականացում, ռիսկային գոտիների քարտեզագրում և կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության բարձրացում։ Այսպիսով, բրուցելոզի դեմ պայքարի համակարգի կատարելագործումը Հայաստանում պահանջում է համալիր, գիտականորեն հիմնավորված և կազմակերպված մոտեցում՝ ուղղված ինչպես կենդանիների առողջության, այնպես էլ հանրային առողջության պաշտպանությանը։

Экономика

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է «Ժողովրդական տնտեսության պլանավորումը և կանխատեսումը» թեմայով գրականության հանձնարարական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել տնտեսագետների, պլանավորողների և հետազոտողների համար համակարգված տեղեկատվություն հիմնական ուսումնասիրությունների և գիտական հոդվածների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են գործնական և տեսական բնույթի աշխատանքներ՝ անդրադառնալով տնտեսական զարգացման պլանավորման մեթոդներին, երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կանխատեսման մոդելներին, սեկտորային և տարածքային պլանավորման մոտեցումներին, ինչպես նաև մաթեմատիկական, վիճակագրական և համակարգային մեթոդների կիրառությանը՝ տնտեսական ցուցանիշների գնահատման և պլանավորման գործընթացում։ Յուրաքանչյուր գրականություն ներկայացվում է հեղինակի, հրատարակության տարվա, հրատարակչության և թեմատիկ ուղղվածության նշումով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել և ընտրել համապատասխան աղբյուրը։ Հանձնարարական ցանկը օգտակար է ուսանողների, գիտնականների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների և տնտեսական զարգացման ծրագրերի մասնագետների համար՝ նպաստելով պլանավորման և կանխատեսման արդյունավետության բարձրացմանը։

География

Աշխատանքը աշխարհագրական գիտելիքների գործնական և մատչելի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ընթերցողին երկրի, մայրցամաքների, ծովերի, լեռների, գետերի և բնակավայրերի մասին հիմնական տեղեկություններ հաղորդելու համար։ Այն ներկայացնում է աշխարհագրությունը որպես գիտություն, որն ուսումնասիրում է Երկրի բնական առանձնահատկությունները, տարածքների տարբերությունները, բնակչության տեղաբաշխումն ու մարդկային գործունեության կապը աշխարհագրական միջավայրի հետ։ Գրպանի ձեռնարկի ձևաչափը ենթադրում է տեղեկությունների համառոտ և համակարգված ներկայացում՝ հեշտ ընթերցման, կրկնության և գիտելիքների արագ յուրացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես օժանդակ ուսումնական նյութ՝ աշխարհագրական հասկացություններին ծանոթանալու, տեղանունները ճանաչելու և տարբեր տարածաշրջանների մասին ընդհանուր պատկերացում կազմելու համար։ Նման հրատարակությունները կարևոր նշանակություն են ունեցել աշխարհագրական կրթության տարածման և հանրակրթական գիտելիքների ընդլայնման գործում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի հայալեզու աշխարհագրական գրականության և կրթական ձեռնարկների պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին աշխարհագրական գիտելիքները մատչելի դարձվում հայերեն ընթերցողին։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 2010–2015 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության աշխարհաքաղաքական կողմնորոշման վերաբերյալ հայրենական և միջազգային առաջատար զանգվածային լրատվամիջոցներում ձևավորված քաղաքական ու տեղեկատվական դիսկուրսի ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային անվտանգության, եվրոպական ինտեգրման և եվրասիական համագործակցության հարցերի լուսաբանման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական և արտասահմանյան լրատվամիջոցների կողմից աշխարհաքաղաքական գործընթացների ներկայացման եղանակներին, տեղեկատվական շեշտադրումներին, քաղաքական գնահատականներին և հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Քննարկվում են Հայաստանի հարաբերությունները Ռուսաստանի, Եվրոպական միության և տարածաշրջանային այլ դերակատարների հետ՝ տեղեկատվական դաշտում դրանց արտացոլման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում 2013 թվականին Հայաստանի՝ Մաքսային միությանը միանալու որոշման և հետագա եվրասիական ինտեգրման գործընթացների շուրջ ծավալված լրատվական քննարկումներին։ Կարևորվում են մեդիադիսկուրսի վերլուծության, համեմատական ուսումնասիրության և բովանդակային վերլուծության մեթոդները՝ տարբեր լրատվամիջոցների դիրքորոշումների, տեղեկատվական ռազմավարությունների և քաղաքական հաղորդակցության առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքական ընտրությունների շուրջ ձևավորված տեղեկատվական միջավայրի և աշխարհաքաղաքական ընկալումների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, լրագրողների, մեդիահետազոտողների, հաղորդակցության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ջերմային ռեժիմների պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ջերմաստիճանային պայմանների ազդեցությունը կոմպոզիտային նյութերի ձևավորման գործընթացի, կառուցվածքի և վերջնական ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պոլիմերային մատրիցի և լցանյութերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, խառնման և ձևավորման գործընթացները, ջերմային մշակման պայմանները, ինչպես նաև տարբեր ջերմաստիճանների և տաքացման ռեժիմների ազդեցությունը նյութի կառուցվածքային ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ջերմային ռեժիմի փոփոխությունը կարող է ազդել պոլիմերի հալման, կարծրացման կամ այլ փոխակերպումների ընթացքի, բաղադրիչների համատեղելիության և կոմպոզիտի վերջնական կառուցվածքային միատարրության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել ստացված նյութերի մեխանիկական ամրությունը, ջերմակայունությունը, դեֆորմացիոն հատկությունները, խտությունը և այլ տեխնիկական ցուցանիշներ՝ տարբեր պայմաններում ստացված նմուշների համեմատության միջոցով։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու պոլիմերային կոմպոզիտների ստացման առավել արդյունավետ ջերմային պայմանները և օպտիմալացնելու տեխնոլոգիական գործընթացը՝ անհրաժեշտ հատկություններով նյութ ստանալու նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տարբեր նշանակության պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի արտադրության, տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման և նյութերի շահագործական հատկությունների բարձրացման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, պոլիմերային տեխնոլոգիայի մասնագետներին, ինժեներներին, արտադրական ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով վեպի հիմնական տիպերը, գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը և ժանրային կառուցվածքը։ Աշխատության մեջ արևելահայ ռոմանտիկական վեպը դիտարկվում է որպես հայ գրականության զարգացման կարևոր փուլ, որի միջոցով գրողները փորձել են գեղարվեստականորեն արտահայտել ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հայրենիքի, ազատության, սիրո, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության ու ազգային ճակատագրի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ընդհանրություններն ու տարբերությունները, որոնք բնորոշ են տվյալ ժամանակաշրջանի վիպական ստեղծագործություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու վեպերի կառուցվածքային և գաղափարական հիմնական մոդելները և հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ նույն պատմական ու մշակութային միջավայրում յուրովի մեկնաբանել մարդու և հասարակության խնդիրները։ Ռոմանտիկական վեպին բնորոշ է իրականության և իդեալի հակադրությունը։ Հերոսը հաճախ ներկայացվում է որպես բացառիկ անհատ, որը չի հարմարվում իրեն շրջապատող իրականությանը և ձգտում է գտնել ավելի բարձր ու կատարյալ արժեքների աշխարհ։ Նրա ներքին ձգտումները կարող են բախվել հասարակական սահմանափակումներին, քաղաքական պայմաններին կամ ավանդական բարքերին, ինչի հետևանքով առաջանում է դրամատիկական հակասություն անհատի ցանկությունների և իրականության միջև։ Այդ հակադրությունը դառնում է կերպարի զարգացման և ամբողջ վիպական գործողության կարևոր շարժիչ ուժերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում սիրային և ազգային-հայրենասիրական սյուժեների փոխհարաբերությանը։ Ռոմանտիկական վեպերում սիրո պատմությունը հաճախ դուրս է գալիս անձնական հարաբերությունների շրջանակից և կապվում ավելի լայն գաղափարների հետ՝ հայրենիքի, ազատության, հավատարմության և անձնական զոհաբերության թեմաներով։ Սիրո և ազգային պարտքի միջև առաջացող հակասությունները կերպարներին կանգնեցնում են դժվար ընտրությունների առաջ և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նրանց բարոյական արժեքները։ Կարևոր է նաև պատմական անցյալի գեղարվեստականացումը։ XIX դարի արևելահայ գրականության մեջ պատմությունը հաճախ դառնում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման միջոց։ Պատմական իրադարձությունների, հերոսների և անցյալի պատկերների միջոցով գրողները վերականգնում են ազգային հիշողությունը և միաժամանակ անդրադառնում իրենց ժամանակի խնդիրներին։ Այդ պատճառով պատմական թեման ռոմանտիկական վեպում սովորաբար ունի ոչ միայն ճանաչողական, այլև գաղափարական նշանակություն․ անցյալը դառնում է ներկայի հետ խոսելու և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու միջոց։ Տիպաբանական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կերպարների համակարգը։ Ռոմանտիկական վեպում հաճախ հանդիպում են իդեալականացված հերոսներ, հակադիր ուժեր ներկայացնող կերպարներ, սիրային պատմության մասնակիցներ, հասարակական կամ քաղաքական հակամարտությունների մեջ ներգրավված անհատներ։ Հերոսի հակադրությունը միջավայրին թույլ է տալիս ընդգծել անհատի ազատության և ինքնահաստատման ձգտումը, իսկ հակառակորդ կերպարները հաճախ մարմնավորում են այն հասարակական կամ բարոյական ուժերը, որոնց դեմ պայքարում է գլխավոր հերոսը։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է սուր հակադրություններ և ուժեղացնում ստեղծագործության դրամատիկական լարվածությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ռոմանտիկական պատկերավորման միջոցներին։ Բնության նկարագրությունները, խորհրդանշական պատկերները, զգացմունքային բարձր լարվածությամբ տեսարանները, հերոսների ներաշխարհի ընդգծված ներկայացումը և բացառիկ իրավիճակների օգտագործումը նպաստում են վեպերի յուրահատուկ գեղարվեստական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարի հոգեվիճակի արտահայտիչ, իսկ իրական և երևակայական աշխարհների սահմանների թուլացումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու վեպի գեղարվեստական հնարավորությունները։ XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի տիպաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժանրի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ հայկական ռոմանտիկական վեպը ձևավորվել է համաշխարհային ռոմանտիզմի ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Հայ հեղինակների ստեղծագործություններում եվրոպական ռոմանտիկական գրականությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ միավորվում են հայկական պատմական, հասարակական և մշակութային իրականության առանձնահատկությունների հետ։ Արդյունքում ձևավորվում է վեպի այնպիսի ազգային տարբերակ, որտեղ անհատի ներքին պայքարը սերտորեն կապված է ժողովրդի պատմական ճակատագրի և ազգային ինքնության խնդիրների հետ։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ժանրային բնույթի, գաղափարական բազմազանության և գեղարվեստական կառուցվածքի մասին։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմությամբ, ռոմանտիզմով և վեպի զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ ձևավորել ռոմանտիկական վիպական հերոսի, սյուժեի, կոնֆլիկտի և գեղարվեստական աշխարհի տարբեր տիպեր։