Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան

Ինֆորմատիկա

C++ ծրագրավորման լեզուն հանդիսանում է բարձր մակարդակի, բազմաթիվ նպատակային և օբյեկտային կողմնորոշված լեզու, որը մշակվել է C լեզվի հիման վրա՝ ավելացնելով օբյեկտային ծրագրավորման, դասերի, ժառանգության, պատճենահասանելիության և այլ առաջադեմ հնարավորություններ։ Այն թույլ է տալիս ստեղծել ինչպես համակարգային ծրագրեր, այնպես էլ կիրառական ծրագրեր՝ համացանցի, գիտական հաշվարկների, խաղերի, բազաների և ծրագրային ապահովման ոլորտներում։ C++-ի հիմնական առավելությունն այն է, որ այն համատեղում է արագության, արդյունավետության և ճկունության բարձր մակարդակ, հնարավորություն է տալիս վերահսկել հիշողության օգտագործումը և օպտիմալացնել ծրագրերը։ Լեզուն ունի հարուստ ստանդարտ գրադարան (Standard Template Library, STL), որը ապահովում է պատրաստի տվյալների կառուցվածքների, ալգորիթմների և ֆունկցիաների լայն ընտրանի՝ ծրագրավորման գործընթացը արագացնելու և պարզեցնելու համար։ C++-ը պահանջում է ծրագրավորողի ուշադրություն հիշողության կառավարումում, ցուցիչների և օբյեկտների կյանքի ցիկլի վերահսկման հարցերում, սակայն դրա շնորհիվ հնարավոր է բարձրորակ և արագ ծրագրային ապահովում ստեղծել։ Ժամանակակից ծրագրավորման մեջ C++-ը լայնորեն կիրառվում է համակարգային ծրագրավորման, գրաֆիկական և խաղային շարժիչների, ներդրումային և տեխնիկական ծրագրերի մշակման համար, ինչը այն դարձնում է տեխնոլոգիական զարգացման կարևոր գործիք։ Այսպիսով, C++ լեզուն հանդիսանում է հզոր և բազմակողմանի ծրագրավորման միջավայր, որը ապահովում է ծրագրերի բարձր արդյունավետություն, ճկունություն և երկարաժամկետ օգտագործելիություն։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացու պատմագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հայ պատմագրության հիմնարար հուշարձաններից մեկի բովանդակության, պատմական նշանակության և գիտական մեկնաբանության խնդիրների վրա։ Խորենացու «Հայոց պատմությունը» կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ ժողովրդի անցյալի մասին պատկերացումների ձևավորման, ազգային ծագման ավանդությունների պահպանման և պատմական հիշողության փոխանցման գործում։ Այն ընդգրկում է հայոց նախապատմական ու վաղ պատմական ավանդությունները, թագավորական տոհմերի մասին պատմությունները, հայոց պետականության զարգացման դրվագները և Հայաստանի պատմական կապերը հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ։ Երկում միահյուսվում են բանավոր ավանդությունները, առասպելական պատումները, տոհմաբանական տեղեկությունները, պատմական իրադարձությունների շարադրանքը և քրիստոնեական աշխարհայացքով պայմանավորված մեկնաբանությունները։ Խորենացու պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր է այդ բազմաշերտ նյութը քննելու, պատմական փաստերը ավանդական ու գրական բաղադրիչներից տարբերակելու և հեղինակի պատմագիտական մոտեցումները հասկանալու համար։ Նման քննությունը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնելու պատմական աղբյուրների օգտագործման եղանակներին, ժամանակագրական խնդիրներին, պատմական անձանց ներկայացմանը և անցյալի իրադարձություններին տրված գաղափարական գնահատականներին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը կարևոր է նաև հայ պատմագրության զարգացման պատմությունը լուսաբանելու տեսանկյունից, քանի որ Խորենացու երկը դարեր շարունակ ազդեցություն է ունեցել հայ ազգային ինքնագիտակցության, գրականության և պատմական մտածողության վրա։ Այն հիմք է տալիս քննարկելու պատմական հիշողության և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև այն ուղիները, որոնց միջոցով անցյալի մասին պատմությունները պահպանվել և վերամեկնաբանվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայագետների, պատմաբանների, բանասերների, պատմագրության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և հայ մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար՝ նպաստելով Խորենացու պատմության բովանդակային, աղբյուրագիտական և գաղափարական նշանակության առավել խորքային ընկալմանը։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության պատմամշակութային համալիրների շինարարական տեխնոլոգիաների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ավանդական ճարտարապետության, շինարարական նյութերի և վերականգնման ժամանակակից մեթոդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել պատմական հուշարձանների և համալիրների կառուցման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, դրանց կիրառված շինանյութերի կազմը, կառուցվածքային լուծումները և ժամանակի ընթացքում դրանց պահպանման ու վերականգնման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են հայկական ավանդական շինարարական տեխնիկաները՝ քարե շարվածքի մեթոդները, կրաշաղախի կիրառությունը, սեյսմակայուն կառուցվածքային լուծումները և տեղական բնական նյութերի օգտագործումը, որոնք ձևավորել են հայկական ճարտարապետության յուրահատուկ դիմագիծը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային համալիրների վերականգնման ժամանակ կիրառվող ժամանակակից ինժեներական և կոնսերվացիոն տեխնոլոգիաներին՝ նպատակ ունենալով պահպանել հուշարձանների իսկությունը և կառուցվածքային ամբողջականությունը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը շինությունների քայքայման գործընթացների վրա, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման միջոցառումները։ Միաժամանակ ընդգծվում է մշակութային ժառանգության պահպանման պետական քաղաքականության դերը և միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները ՀՀ-ում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի շինարարական տեխնոլոգիաների, ճարտարապետության պատմության և հուշարձանների պահպանության ոլորտներում՝ նպաստելով ազգային մշակութային ժառանգության գիտական պահպանման և վերականգնման գործընթացների կատարելագործմանը։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Ժենովևայի կերպարի շուրջ կառուցված բարոյախոսական պատմություն, որի նպատակն է կանանց համար օրինակ ծառայող վարքագծի և բարոյական սկզբունքների ներկայացումը։ Վերնագրում շեշտվում է հերոսուհու բարոյական նկարագիրը և այն հանգամանքը, որ պատմությունը նախատեսված է իբրև խրատական ընթերցանություն կանանց համար։ Նման ստեղծագործությունները տարածված էին 19-րդ դարի դաստիարակչական գրականության մեջ․ դրանց միջոցով ընթերցողին ներկայացվում էին առաքինության, համեստության, հավատարմության, համբերության և բարոյական հաստատակամության գաղափարները։ Հերոսուհու կերպարը ծառայում է որպես վարքագծային օրինակ, իսկ պատմության իրադարձությունները կոչված են ընթերցողին մղելու ինքնաքննության և բարոյական եզրակացությունների։ Ստեղծագործության դաստիարակչական ուղղվածությունը հատկապես կարևոր է կանանց կրթության և ընտանեկան ու հասարակական կյանքում ընդունված բարոյական չափանիշների պատմական ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին ժամանակի գրական տեքստերում ներկայացվում կնոջ առաքինությունը, պարտականությունները և հասարակության մեջ նրա դերը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականության, բարոյախոսական պատմությունների տարածման և կանանց ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Իրավաբանություն

Պենիտենցիար հանցավորությունը վերաբերում է այն հանցագործություններին, որոնք կատարվում են պատժիչ հաստատություններում՝ հիմնականում բանտերում, կալանավայրերում և այլ ազատազրկման վայրերում, ինչպես նաև այդ միջավայրում ձևավորվող հանցավոր վարքագծին ու ենթամշակույթին։ Հայաստանի Հանրապետությունում այս երևույթը դիտարկվում է որպես քրեագիտական և սոցիալական խնդիր, որը կապված է ազատազրկման համակարգի ներսում կարգապահության խախտումների, կալանավորների միջև բռնության, ոչ օրինական հարաբերությունների, ինչպես նաև երբեմն նաև անձնակազմի և դատապարտյալների միջև կոնֆլիկտային կամ կոռուպցիոն երևույթների հետ։ Պենիտենցիար հանցավորության կառուցվածքում հաճախ առանձնացվում են ներքին բռնությունները (կռիվներ, շանտաժ, հոգեբանական ճնշում), արգելված իրերի շրջանառությունը, ենթամշակութային հիերարխիաների ձևավորումը և քրեական ենթամշակույթի ազդեցությունը դատապարտյալների վարքագծի վրա։ ՀՀ-ում այս խնդիրը ուսումնասիրվում է նաև իրավական բարեփոխումների համատեքստում, որտեղ նպատակ է դրվում բարելավել ազատազրկման պայմանները, ուժեղացնել վերահսկողությունը, նվազեցնել ոչ ֆորմալ իշխանական կառուցվածքները և ապահովել մարդու իրավունքների պաշտպանությունը կալանավայրերում։ Այս երևույթը համարվում է բազմագործոն՝ պայմանավորված թե սոցիալական միջավայրով, թե քրեակատարողական համակարգի կառավարման արդյունավետությամբ, և դրա կանխարգելումը պահանջում է ինչպես իրավական, այնպես էլ վերականգնողական և հոգեբանական մոտեցումներ:

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է 1988–1995 թվականների հայ մամուլում միֆաստեղծման երևույթի, դրա ձևավորման մեխանիզմների և հասարակական հաղորդակցության մեջ ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային վերափոխումների պայմաններում մամուլի լեզվի, թեմատիկ ուղղությունների և տեղեկատվության ներկայացման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մամուլում ձևավորվում և տարածվում են խորհրդանշական պատկերներ, պատմական ու քաղաքական մեկնաբանություններ, հավաքական ինքնության մասին պատկերացումներ և հասարակական ընկալումների վրա ազդող կայուն պատմույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, հասարակական փոփոխությունների, պատերազմի, անկախության և պետականաշինության թեմաների մեդիա ներկայացմանը։ Դիտարկվում են հրապարակումների լեզվական և ոճական միջոցները, կրկնվող գաղափարներն ու խորհրդանիշները, կերպարների կառուցման սկզբունքները և իրադարձությունների մեկնաբանման եղանակները։ Քննարկվում է փաստական տեղեկատվության, հրապարակախոսական մեկնաբանության և խորհրդանշական ներկայացումների փոխհարաբերությունը՝ մամուլի նյութերում միֆաստեղծման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Կարևորվում է տարբեր պարբերականների նյութերի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց գաղափարական, հասարակական և տեղեկատվական ուղղվածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մամուլի ազդեցությանը հասարակական կարծիքի, պատմական հիշողության և նոր քաղաքական ու մշակութային ինքնության ձևավորման գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս մամուլի նյութերը դիտարկել ոչ միայն որպես ժամանակաշրջանի տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես հասարակական պատկերացումների և խորհրդանշական իմաստների ձևավորման կարևոր միջավայր։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության, մեդիա ուսումնասիրությունների, հայ մամուլի պատմության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և հաղորդակցության ոլորտների հետազոտողների ու ուսանողների համար։