Հայերենի քերականության դասագիրք

Религия

Այս աշխատանքը նվիրված է Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանության պատմությանը՝ որպես հայ մշակույթի, լեզվի և քրիստոնեական ինքնության ձևավորման կարևորագույն գործընթացներից մեկի ուսումնասիրություն։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում է, թե ինչպես է հայերեն թարգմանությունը ձևավորվել 5-րդ դարում՝ կապված գրերի ստեղծման և կրթական-թարգմանական շարժման սկզբնավորման հետ, որը վերագրվում է Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի գործունեությանը։ Աստվածաշնչի թարգմանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական տեքստի փոխադրում, այլև որպես մշակութային և լեզվական հեղափոխություն, որը նպաստել է գրավոր հայերենի ձևավորմանը և զարգացմանը, ինչպես նաև ազգային ինքնության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը վերլուծում է թարգմանական դպրոցի սկզբունքները, լեզվական ընտրությունները, հունարեն և ասորերեն աղբյուրների ազդեցությունը, ինչպես նաև թարգմանության տեքստաբանական առանձնահատկությունները, որոնք այն դարձրել են համաշխարհային աստվածաշնչյան ավանդույթի արժեքավոր տարբերակներից մեկը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանության ազդեցությանը հայ միջնադարյան գրականության, պատմագրության և աստվածաբանության զարգացման վրա, ինչպես նաև ձեռագրական մշակույթի տարածմանը տարբեր կենտրոններում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հայերեն Աստվածաշունչը երկար դարեր ծառայել է որպես լեզվական նորմավորման և կրթական համակարգի հիմք՝ պահպանելով իր կարևորությունը նաև հետագա պատմական փուլերում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը հանդիսանում է ոչ միայն հոգևոր, այլև քաղաքակրթական նշանակության երևույթ՝ ձևավորելով հայ մշակույթի զարգացման հիմնարար ուղղություններից մեկը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2016 թվականներին հայկական գրքարվեստի զարգացման, վերափոխման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Հայաստանի անկախության շրջանի գրքի ստեղծման, ձևավորման, հրատարակման և տարածման գործընթացները։ Ուսումնասիրության առանցքում գիրքն է՝ որպես ոչ միայն գիտելիքի և գրական բովանդակության փոխանցման միջոց, այլև արվեստի ինքնուրույն ստեղծագործական ամբողջություն, որի տեսքը ձևավորվում է տպագրական տեխնոլոգիաների, գրաֆիկական լուծումների, նկարազարդման, տառարվեստի, կազմի, նյութերի և հրատարակչական մշակույթի փոխազդեցությամբ։ 1991 թվականից հետո Հայաստանի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական համակարգում տեղի ունեցած փոփոխությունները զգալի ազդեցություն ունեցան նաև գրքի մշակույթի վրա։ Պետական հրատարակչական համակարգի վերափոխումը, մասնավոր հրատարակչությունների առաջացումը, շուկայական հարաբերությունների հաստատումը և տպագրական տեխնոլոգիաների զարգացումը նոր պայմաններ ստեղծեցին գրքի արտադրության և ձևավորման համար։ Այդ փոփոխությունները նպաստեցին հեղինակների, նկարիչների, ձևավորողների և հրատարակիչների ստեղծագործական ինքնուրույնության ընդլայնմանը՝ միաժամանակ առաջ բերելով ֆինանսավորման, տպաքանակների, նյութական հնարավորությունների և գրքի տարածման նոր խնդիրներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է անկախության շրջանի հայկական գրքի արտաքին ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Կարող են քննության առնվել կազմի ձևավորումը, տիտղոսաթերթը, շապիկը, տառատեսակների ընտրությունը, էջադրությունը, նկարազարդումները, գունային լուծումները և ընդհանուր կոմպոզիցիոն կառուցվածքը։ Այս բաղադրիչների համադրությունը յուրաքանչյուր հրատարակությանը հաղորդում է յուրահատուկ տեսք և որոշում նրա գեղարվեստական ու տեղեկատվական ընկալումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրքի նկարազարդման արվեստը։ Նկարիչների աշխատանքում կարող են համադրվել ավանդական հայկական մանրանկարչության, միջնադարյան ձեռագրերի, ազգային զարդարվեստի և ժողովրդական արվեստի մոտիվները ժամանակակից գրաֆիկական մտածողության հետ։ Այդ կապը հնարավորություն է տալիս հայկական գրքին հաղորդել ազգային ինքնատիպություն՝ միաժամանակ օգտագործելով ժամանակակից արվեստի և դիզայնի արտահայտչական միջոցները։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև հայկական տառարվեստի և տառատեսակների կիրառությունը։ Հայոց գրի ինքնատիպ համակարգը գրքի գեղարվեստական ձևավորման կարևոր բաղադրիչներից է, և տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված ու կիրառված տառատեսակները հնարավորություն են տալիս ձևավորողներին միավորել ընթերցելիությունը, ֆունկցիոնալությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։ Անկախության տարիներին թվային տեխնոլոգիաների տարածումը նոր հնարավորություններ ստեղծեց նաև գրքի ձևավորման համար՝ փոխելով ինչպես աշխատանքի տեխնիկան, այնպես էլ գրաֆիկական լուծումների բազմազանությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր ժանրերի և թեմատիկ ուղղությունների հրատարակություններին՝ գեղարվեստական գրականությանը, մանկական գրքերին, գիտական և ակադեմիական հրատարակություններին, արվեստի ալբոմներին, պատմական ու հայագիտական աշխատություններին, ուսումնական գրականությանը և շքեղ պատկերազարդ հրատարակություններին։ Յուրաքանչյուր ոլորտում գրքի ձևավորումը կարող է ունենալ իր առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված բովանդակությամբ, ընթերցողին ներկայացվող պահանջներով և հրատարակության նպատակով։ Կարևոր թեմա է նաև ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությունը։ Անկախության շրջանում հայկական գրքարվեստը մի կողմից շարունակում էր օգտագործել հայ գրքի պատմական հարուստ ժառանգությունը, մյուս կողմից ակտիվորեն յուրացնում էր ժամանակակից գրաֆիկական դիզայնի և տպագրական տեխնոլոգիաների հնարավորությունները։ Այս գործընթացում ձևավորվում էր ազգային ինքնության պահպանման և ժամանակակից գեղարվեստական լեզվի որոնման յուրահատուկ համադրություն։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև հայ գրքարվեստի կապը համաշխարհային գրքի ձևավորման զարգացումների հետ։ Թվային տպագրության, համակարգչային գրաֆիկայի և նոր դիզայնի սկզբունքների ներթափանցումը հայկական հրատարակչական միջավայր հնարավորություն տվեց ընդլայնել ձևավորման հնարավորությունները և արագացնել արտադրական գործընթացները։ Միաժամանակ առաջացավ գրքի գեղարվեստական որակի և տեխնոլոգիական հնարավորությունների հավասարակշռման խնդիրը։ Աշխատության պատմամշակութային արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ 1991-2016 թվականները հայկական գրքի զարգացման համար առանձնահատուկ անցումային շրջան են։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեց անկախ Հայաստանի հրատարակչական նոր միջավայրը, զարգացան մասնավոր նախաձեռնությունները, վերափոխվեցին գրքի արտադրության և տարածման մեխանիզմները, իսկ ազգային մշակութային ժառանգության նկատմամբ նոր հետաքրքրությունը նպաստեց պատմական ձևերի վերաիմաստավորմանը։ Գրքի յուրաքանչյուր հրատարակություն այս փոփոխությունների որոշակի արտացոլումն է և կարող է դիտարկվել որպես իր ժամանակի գեղարվեստական ու մշակութային մտածողության վկայություն։ Աշխատությունը կարող է կարևոր լինել նաև գրքի պահպանության և փաստագրման տեսանկյունից։ Հրատարակությունների կազմերի, նկարազարդումների, տառատեսակների և ձևավորման սկզբունքների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս փաստագրել ժամանակակից հայկական գրքարվեստի զարգացման փուլերը և առանձնացնել առավել նշանակալի ստեղծագործական ուղղությունները։ Այն կարող է հիմք հանդիսանալ ինչպես առանձին նկարիչների և ձևավորողների ստեղծագործության, այնպես էլ հրատարակչությունների գործունեության հետագա ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրքագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, գրաֆիկ դիզայներներին, հրատարակիչներին, մշակութաբաններին և ժամանակակից հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է 1991-2016 թվականների հայկական գրքարվեստը որպես ազգային մշակույթի և ժամանակակից գրաֆիկական արվեստի փոխազդեցության արդյունք՝ բացահայտելով այն հիմնական փոփոխությունները, գեղարվեստական որոնումները, տեխնոլոգիական նորարարությունները և ազգային ավանդույթների վերաիմաստավորման գործընթացները, որոնք ձևավորեցին անկախության շրջանի հայկական գրքի ինքնատիպ տեսքը։

Лингвистика

Լեզվաբանական և հաղորդակցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թերթային և ամսագրային տարբեր ժանրերում խոսքային մտադրության և մոդալության արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լրագրողական տեքստերի հաղորդակցական նպատակները, հեղինակային դիրքորոշման դրսևորման միջոցները և ընթերցողի ընկալման վրա ազդելու լեզվական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական և այլ ժանրերում մտադրական մոդալության արտահայտման տարբերություններին։ Վերլուծվում են գնահատողական բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների, շարահյուսական միջոցների և ոճական հնարների դերը հեղինակային վերաբերմունքի ու հաղորդակցական նպատակների փոխանցման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև տեքստի գործաբանական առանձնահատկությունները, խոսքային ազդեցության ռազմավարությունները և ժանրային պայմանավորվածության նշանակությունը լեզվական միջոցների ընտրության հարցում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լրագրողական խոսքի մտադրական կառուցվածքի, հեղինակային գնահատականի և հաղորդակցական գործառույթների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, մեդիալեզվաբանության, տեքստի վերլուծության, գործաբանության և լրագրության տեսության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Религия

Աշխատությունը պատմական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայում գործող հայկական եկեղեցուն կից Իվան Լազարևի անվան եկեղեցական-ծխական ուսումնարանի կանոնադրության նախագիծը։ Փաստաթղթում արտացոլվում են ուսումնական հաստատության գործունեության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, նպատակներն ու խնդիրները, կառավարման կառուցվածքը, կրթական գործընթացի կազմակերպման կարգը և հաստատության ներքին գործունեությունը կարգավորող դրույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցական համայնքի և կրթական հաստատության փոխհարաբերություններին, ուսումնարանի վարչական կառավարմանը, պատասխանատու անձանց իրավասություններին, սովորողների ընդունելության և ուսուցման պայմաններին, ինչպես նաև կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպմանը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում Մոսկվայի հայ համայնքի կրթական և հասարակական կյանքի, ազգային կրթության պահպանման, եկեղեցու դերի և համայնքային ուսումնական հաստատությունների գործունեության մասին։ Այն նաև արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Ռուսաստանի հայկական համայնքների պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչ սկզբունքներով էին ձևավորվում և կառավարվում եկեղեցուն կից կրթական հաստատությունները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագիտության, կրթության պատմության, եկեղեցագիտության և համայնքային կյանքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Медицина

Այս աշխատությունը նվիրված է վիրաբուժական ստոմատոլոգիայում ոսկրային մատրիցային տրանսպլանտատների և հակաբակտերիալ միջոցների համակցված կիրառման կլինիկափորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել նման համակցված մոտեցման արդյունավետությունը ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման, վիրահատական միջամտություններից հետո վերքի ապաքինման և վարակային բարդությունների կանխարգելման կամ նվազեցման գործընթացներում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ոսկրային մատրիցային տրանսպլանտատների կենսաբանական հատկությունները, դրանց կիրառման սկզբունքները և վերականգնողական ներուժը, ինչպես նաև հակաբակտերիալ միջոցների ազդեցությունը վիրահատական դաշտի մանրէաբանական վիճակի և հյուսվածքների ապաքինման ընթացքի վրա։ Կլինիկական և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուժման տարբերակների արդյունավետությունը, անվտանգությունը և կիրառելիությունը տարբեր վիրաբուժական ստոմատոլոգիական իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոսկրային դեֆեկտների վերականգնմանը, տրանսպլանտատի ինտեգրմանը, նոր ոսկրային հյուսվածքի ձևավորմանը և հետվիրահատական շրջանի ընթացքին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել նաև բորբոքային գործընթացների արտահայտվածությունը, վերքի ապաքինման առանձնահատկությունները, տեղային վարակների հաճախականությունը և կիրառվող բուժական միջոցների նկատմամբ հյուսվածքային արձագանքը։ Աշխատությունը կարևորում է այն մոտեցումը, որի դեպքում ոսկրային հյուսվածքի վերականգնմանն ուղղված նյութերի կիրառումը զուգակցվում է հակաբակտերիալ պաշտպանության հետ՝ նպատակ ունենալով ստեղծել առավել բարենպաստ պայմաններ վերականգնողական գործընթացների համար։ Կլինիկական և փորձարարական արդյունքների վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել համակցված մեթոդի առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև գնահատել դրա կիրառման նպատակահարմարությունը վիրաբուժական ստոմատոլոգիայի տարբեր ուղղություններում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ ոսկրային հյուսվածքի դեֆեկտների բուժման, իմպլանտոլոգիական նախապատրաստման, ատամնաբուժական վիրահատություններից հետո վերականգնման և հետվիրահատական բարդությունների կանխարգելման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել վիրաբույժ-ստոմատոլոգների, իմպլանտոլոգների, դիմածնոտային վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական մասնագետների, ասպիրանտների և համապատասխան բժշկական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական կազմակերպությունների սնանկացման տնտեսավիճակագրական գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է արդյունաբերական ձեռնարկությունների ֆինանսատնտեսական վիճակի գնահատումը և այն ցուցանիշների բացահայտումը, որոնք կարող են վկայել կազմակերպության ֆինանսական դժվարությունների, վճարունակության նվազման և սնանկացման հավանականության աճի մասին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերական կազմակերպությունների գործունեության հիմնական տնտեսական և ֆինանսական ցուցանիշները, դրանց փոփոխության դինամիկան, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրացվելիության, վճարունակության, ֆինանսական կայունության, շահութաբերության, ակտիվների օգտագործման արդյունավետության և պարտքային ծանրաբեռնվածության ցուցանիշներին, որոնք կարևոր դեր ունեն ձեռնարկության ֆինանսական վիճակի ախտորոշման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ սնանկացման ռիսկի գնահատում, ռիսկային կազմակերպությունների առանձնացում և հնարավոր խնդիրների վաղ հայտնաբերման մոդելների մշակում։ ՀՀ արդյունաբերական կազմակերպությունների օրինակով վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնելու երկրի տնտեսական միջավայրի, արդյունաբերության կառուցվածքի, շուկայական մրցակցության, ներդրումային ակտիվության և մակրոտնտեսական փոփոխությունների ազդեցությունը ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սնանկացման գործընթացի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ կառավարման արդյունավետությունը, արտադրության ծավալների փոփոխությունը, ծախսերի կառուցվածքը, վաճառքի եկամուտները, վարկային պարտավորությունները և շուկայի փոփոխությունները։ Տնտեսավիճակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն առաջացած ֆինանսական խնդիրները, այլև մշակել դրանց կանխատեսման և կանխարգելման գործիքներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ձեռնարկությունների ֆինանսական վիճակի պարբերական մոնիթորինգի, սնանկացման հավանականության գնահատման և կառավարչական որոշումների հիմնավորման համար։ Դրանք կարող են օգտակար լինել նաև պետական տնտեսական քաղաքականության մշակման և արդյունաբերական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության բարձրացմանն ուղղված միջոցառումների պլանավորման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, վիճակագիրներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, աուդիտորներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և տնտեսական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՀ արդյունաբերական կազմակերպությունների սնանկացման ռիսկի տնտեսավիճակագրական գնահատման համալիր մոտեցում՝ կարևորելով ֆինանսական ցուցանիշների համակարգված վերլուծությունը, ռիսկերի վաղ հայտնաբերումը և կանխատեսման մեթոդների կիրառումը ձեռնարկությունների կայունության ապահովման նպատակով։