Հայոց ժամագիրք

Other Subjects

Հրատարակությունը միավորում է օրացուցային տեղեկություններն ու եղանակային կանխատեսումները՝ ընթերցողին տրամադրելով տարվա ժամանակային կառուցվածքի և սպասվող բնական պայմանների վերաբերյալ պատկերացում։ Այն նախատեսված է առօրյա կյանքի, գյուղատնտեսական աշխատանքների և հասարակական գործունեության կազմակերպման համար՝ հաշվի առնելով տարվա եղանակային փոփոխություններն ու դրանց հնարավոր ազդեցությունը մարդու զբաղմունքների վրա։ Օրացուցային բաժինը հնարավորություն է տալիս կողմնորոշվելու ամիսների, օրերի, շաբաթների և տարվա տոնական ու հիշատակի օրերի հերթականության մեջ։ Նահանջ տարվա նշումը կարևոր է ժամանակի հաշվարկման ճշգրտության տեսանկյունից, քանի որ լրացուցիչ օրվա ներառումը պայմանավորված է արեգակնային տարվա և օրացուցային տարվա տևողությունների տարբերությամբ։ Եղանակային կանխատեսումների բաժինը ներկայացնում է օդի վիճակի, մթնոլորտային փոփոխությունների և տարվա ընթացքում սպասվող բնական երևույթների մասին ժամանակի պատկերացումներին համապատասխան տեղեկություններ։ Այդ կանխատեսումները կարող էին հիմնվել երկարատև դիտարկումների, ժողովրդական փորձի և բնության պարբերական փոփոխությունների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումների վրա։ Նման հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել այն հասարակություններում, որտեղ գյուղատնտեսական աշխատանքների կազմակերպումը սերտորեն կապված էր եղանակային պայմանների հետ։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայկական օրացուցային մշակույթի, ժողովրդական օդերևութաբանական գիտելիքների, բնության դիտարկման ավանդույթների և 19-րդ դարի տպագիր տեղեկատու գրականության պատմության ուսումնասիրության համար։

Biology

Աշխատանքը նվիրված է զույգ չլինող մետաքսագործի (Ocneria dispar L.) և նրա կերաբույսերի ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրությանը՝ վնասատուի թվաքանակի կանխատեսման նպատակով։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունն է բացահայտել միջատի կենսաբանական վիճակի, նյութափոխանակության գործընթացների և կերաբույսերի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների միջև առկա փոխկապակցվածությունը, որը կարող է ազդել վնասատուի բազմացման, զարգացման և տարածման ինտենսիվության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել միջատի զարգացման տարբեր փուլերում ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական ցուցանիշների փոփոխությունները, ինչպես նաև կերաբույսերի ֆիզիոլոգիական վիճակը, սննդային կազմը և պաշտպանական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ցուցանիշներին, որոնք կարող են ծառայել որպես վնասատուի պոպուլյացիայի աճի վաղ նախանշաններ և հնարավորություն տալ կանխատեսելու դրա հնարավոր զանգվածային բազմացումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ֆերմենտային ակտիվության, սպիտակուցների, ածխաջրերի, լիպիդների և այլ կենսաքիմիական բաղադրիչների փոփոխությունների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև դրանց կապը միջատի զարգացման արագության և կենսունակության հետ։ Կերաբույսերի վիճակի գնահատումը կարևոր է, քանի որ բույսի սննդային արժեքը, սթրեսային վիճակը և պաշտպանական արձագանքները կարող են անմիջականորեն ազդել վնասատուի սնման և վերարտադրության արդյունավետության վրա։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական տվյալների համադրումը վնասատուի պոպուլյացիայի դինամիկայի հետ՝ կանխատեսման մոդելների և գործնական ցուցանիշների ձևավորման համար։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել վնասատուի թվաքանակի վաղ կանխատեսման, անտառային և գյուղատնտեսական տարածքների մոնիթորինգի, ինչպես նաև վնասատուների դեմ պայքարի ավելի նպատակային և էկոլոգիապես հիմնավորված միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել վնասատուի պոպուլյացիայի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը՝ թույլ տալով կանխարգելիչ միջոցառումներ իրականացնել մինչև զանգվածային տարածման փուլը և նվազեցնել բույսերին հասցվող վնասը։

Pedagogy

Այս աշխատանքը նվիրված է հագուստի դիզայնի դասընթացում ուսանողների ստեղծագործական երևակայության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա դիզայների մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում տեխնիկական գիտելիքների, ձևակառուցման կանոնների և կարի տեխնոլոգիաների յուրացմամբ․ ստեղծագործական երևակայությունը դիզայներական մտածողության առանցքային բաղադրիչներից է, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր, ինքնատիպ և գեղագիտական ամբողջական լուծումներ։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական երևակայությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի կարողություն՝ վերափոխելու արդեն գոյություն ունեցող պատկերացումները, համադրելու տարբեր գաղափարներ, նյութեր, ձևեր, գույներ և ոճական տարրեր ու դրանց հիման վրա ստեղծելու նոր հագուստային կերպարներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կազմակերպել այնպես, որ այն չսահմանափակվի պատրաստի նմուշների կրկնօրինակմամբ, այլ խթանի ինքնուրույն որոնումը, փորձարկումը և գաղափարների ազատ արտահայտումը։ Դասընթացում ստեղծագործական երևակայության զարգացման համար կարող են կիրառվել էսքիզավորման, ասոցիատիվ մտածողության, գաղափարների գեներացման, տարբեր ոճերի և մշակութային տարրերի համադրման, ձևի վերափոխման, գունային լուծումների որոնման և նյութերի փորձարարական ընտրության առաջադրանքներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողական աղբյուրների հետ աշխատանքին, քանի որ արվեստի գործերը, ճարտարապետությունը, բնությունը, ազգային մշակույթը, ժամանակակից նորաձևությունը և առօրյա միջավայրը կարող են դառնալ նոր դիզայներական գաղափարների ձևավորման խթան։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև ուսանողների ստեղծագործական գործունեության փուլերը՝ գաղափարի առաջացումից և նախնական էսքիզից մինչև հագուստի ձևի, նյութի, գույնի և դեկորատիվ լուծումների վերջնական ընտրություն։ Այս գործընթացում կարևոր է սովորողի ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումը․ սկզբնական փուլում ուսանողին կարող են առաջարկվել ուղղորդող վարժություններ, իսկ հետագա փուլերում՝ ավելի բաց և անհատական ստեղծագործական խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դասավանդողի դերը, որը պետք է ոչ միայն փոխանցի մասնագիտական գիտելիքներ, այլև ստեղծի ստեղծագործական փորձարկումների համար բարենպաստ միջավայր, խրախուսի ինքնատիպ գաղափարները և ուսանողին օգնի վերածել նախնական պատկերացումը իրագործելի դիզայներական լուծման։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների գնահատման չափանիշները՝ գաղափարի ինքնատիպությունը, գեղագիտական ամբողջականությունը, ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը, նյութերի ու գույների նպատակային ընտրությունը, կոմպոզիցիոն լուծումը և գաղափարը գործնականորեն իրականացնելու կարողությունը։ Կարևոր է նաև ստեղծագործական սխալների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ փորձարկումն ու ոչ ստանդարտ լուծումների որոնումը դիզայներական ստեղծագործության բնական մասն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հագուստի դիզայն դասավանդող դասախոսների, արվեստի և դիզայնի մանկավարժների, մեթոդիստների, դիզայներների, ուսանողների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հագուստի դիզայնի դասընթացը որպես միջավայր, որտեղ մասնագիտական հմտությունների հետ զուգահեռ կարելի է նպատակային զարգացնել ստեղծագործական երևակայությունը, ինքնուրույն մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը և նորարարական դիզայներական լուծումներ ստեղծելու կարողությունը։

Linguistics

Լեզվաբանական, բառարանագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ֆրանցիսկոս Ռիվոլայի «Հայերեն-լատիներեն բառարանի» ուսումնասիրությանը՝ հայ բառարանագրության պատմության և հայ-եվրոպական լեզվամշակութային առնչությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում XVII դարի հայերեն բառարանագրության զարգացման առանձնահատկությունները, հայերենի ուսումնասիրության նկատմամբ եվրոպացի գիտնականների հետաքրքրությունը և Ռիվոլայի բառարանի ստեղծման պատմամշակութային նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառարանի կառուցվածքին, բառահոդվածների կազմակերպման սկզբունքներին, հայերեն բառերի լատիներեն համարժեքների ներկայացմանը և բառապաշարի ընտրության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են բառարանի լեզվական նյութի ընդգրկումը, բառերի իմաստային մեկնաբանությունները, քերականական տեղեկությունների հնարավոր կիրառությունը և հայերեն ու լատիներեն լեզուների միջև իմաստային համապատասխանությունների արտահայտման եղանակները։ Քննարկվում են գրաբարի բառապաշարի արտացոլման, բառերի գրության, թարգմանական համարժեքության և ժամանակաշրջանի բառարանագրական ավանդույթների հետ առնչվող հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Ռիվոլայի բառարանի տեղը հայերենի եվրոպական ուսումնասիրությունների պատմության մեջ, դրա կապերը նախորդ բառարանագրական փորձի հետ և հետագա հայագիտական աշխատությունների համար ունեցած նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում բառարանի արժեքին՝ որպես հայերենի պատմական բառապաշարի, լեզվական փոխառնչությունների և վաղ նոր շրջանի գիտական հաղորդակցության ուսումնասիրության աղբյուրի։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բառարանագիտության, գրաբարի, պատմահամեմատական լեզվաբանության և հայագիտության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Մոսկվայի հայկական շրջանակի կանոնադրական փաստաթուղթը՝ արտացոլելով հայ համայնքային կազմակերպման, հասարակական կյանքի և մշակութային գործունեության առանձնահատկությունները։ Փաստաթղթում ամրագրված են կազմակերպության ստեղծման նպատակները, կառուցվածքը, անդամակցության պայմանները, կառավարման ձևերը, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ և 20-րդ դարերի սահմանագծում Մոսկվայի հայ համայնքի կազմակերպված կյանքի, մտավոր-մշակութային կապերի և հասարակական նախաձեռնությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին հայկական համայնքները ձևավորում իրենց ներքին կառավարման համակարգերը, աջակցում կրթական, բարեգործական և մշակութային նախաձեռնություններին և պահպանում ազգային ինքնությունը օտար միջավայրում։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է պատմաբանների, հայագետների, արխիվագետների և սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի մասին անմիջական վավերագրական նյութ։

Literature

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1998 թվականի աշխատանքային ծրագիրը ձևավորվել է հետխորհրդային շրջանում՝ երբ գրադարանը արդեն գործում էր որպես անկախ Հայաստանի Հանրապետության ազգային գրադարան և վերակազմավորվում էր նոր քաղաքական, տնտեսական և տեղեկատվական պայմաններին համապատասխան։ Այդ տարվա ծրագրի հիմնական նպատակն էր ապահովել գրադարանի կայուն գործունեությունը որպես ազգային մատենագիտական կենտրոն և միաժամանակ սկսել անցում ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերի կողմը։ Ծրագրում առանձնահատուկ տեղ էր զբաղեցնում գրքային ֆոնդերի համալրումը՝ ներառյալ պարտադիր օրինակների ընդունումը, հայերեն և օտարալեզու նոր հրատարակությունների ձեռքբերումը, ինչպես նաև գիտական և կրթական գրականության ընտրողական համալրումը՝ հաշվի առնելով գիտական հաստատությունների և համալսարանների պահանջները։ Կարևոր ուղղություն էր նաև ազգային մատենագիտության շարունակական զարգացումը՝ տարեկան մատենագիտական ցուցակների պատրաստումը, հրատարակչական վիճակագրության վարումը և գրադարանային տեղեկատվության համակարգման բարելավումը։ 1998 թվականի ծրագրում մեծ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանային սպասարկման որակի բարձրացմանը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի կազմակերպման կատարելագործում, օգտվողների սպասարկման արագացում, տեղեկատու ծառայությունների ընդլայնում և գիտական խորհրդատվության զարգացում։ Այդ շրջանում արդեն առանձնահատուկ նշանակություն էր ստանում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը՝ կատալոգների մեքենայացում, էլեկտրոնային տվյալների բազաների ստեղծման նախնական փուլեր և միջազգային գրադարանային ստանդարտների կիրառման փորձեր, որոնք պետք է նպաստեին գրադարանի ինտեգրմանը համաշխարհային տեղեկատվական համակարգերին։ Ծրագրում ներառված էին նաև գիտամշակութային միջոցառումներ՝ գրքային ցուցահանդեսներ, հիշատակի երեկոներ, գիտաժողովներ և համագործակցություն այլ գրադարանների ու մշակութային հաստատությունների հետ, ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտերկրում։ Բացի այդ, կարևորվում էր գրքային ժառանգության պահպանությունը՝ հազվագյուտ և հին գրքերի վերականգնում, պահոցային պայմանների բարելավում և երկարաժամկետ պահպանման միջոցառումների իրականացում։ Ընդհանուր առմամբ, 1998 թվականի աշխատանքային ծրագիրը արտացոլում էր գրադարանի անցումը ավանդական վարչական-գրքային համակարգից դեպի տեղեկատվական, թվայնացման և միջազգային համագործակցության վրա հիմնված ժամանակակից ազգային գրադարանային մոդել։