Հայրենի երկրի ճամփաներով: Գրականության հանձնարարական ցանկ

Փիլիսոփայություն

Albert Camusը 20-րդ դարի ֆրանսիական գրականության և փիլիսոփայության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկն է, որի ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում աբսուրդի գաղափարը, մարդու գոյության իմաստի որոնումը և բարոյական պատասխանատվության հարցերը․ նրա աշխարհայացքը ձևավորվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի և եվրոպական ճգնաժամերի ֆոնին, ինչի արդյունքում նա զարգացրել է այն միտքը, որ մարդը ապրում է անիմաստ թվացող աշխարհում, սակայն պարտավոր է ստեղծել իր սեփական արժեքները և պահպանել մարդկային արժանապատվությունը․ Քամյուի ամենահայտնի վեպերից է The Stranger, որտեղ գլխավոր հերոս Մերսոն արտահայտում է էմոցիոնալ օտարացման և հասարակության կողմից չհասկացված լինելու գաղափարը, իսկ The Plague ստեղծագործությունում համաճարակի միջոցով ներկայացվում է մարդկային համերաշխության, դիմադրության և բարոյական ընտրության թեման, որտեղ մարդիկ կանգնում են անխուսափելի մահվան և քաոսի առաջ՝ փորձելով պահպանել մարդկայինությունը․ Քամյուի ստեղծագործական ժառանգությունը առանձնանում է պարզ, բայց խորքային լեզվով, փիլիսոփայական խորությամբ և էթիկական հարցադրումների մշտական առկայությամբ, որոնք ընթերցողին ստիպում են վերանայել կյանքի արժեքը և մարդու տեղը աշխարհում․ նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել էկզիստենցիալիզմի և 20-րդ դարի հումանիստական մտածողության զարգացման վրա։

Իրավաբանություն

Այս գիրքը՝ «Հին հայ իրավունքի պատմություն. Հատոր 1», ներկայացնում է հայ իրավական մտքի և իրավական համակարգերի ձևավորման վաղ փուլերը՝ սկսած հնագույն ավանդական նորմերից մինչև պետականացված իրավունքի առաջին համակարգված դրսևորումները։ Այն ուսումնասիրում է սովորութային իրավունքի հիմքերը, համայնքային կարգավորումները և դրանց աստիճանական փոխակերպումը պետական իրավական ինստիտուտների մեջ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հին իրավական աղբյուրներին, եկեղեցական իրավունքի ազդեցությանը, ինչպես նաև իրավական նորմերի կապին սոցիալական կառուցվածքի և սովորույթների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է նաև իրավունքի զարգացման վրա ազդած պատմական և մշակութային գործոնները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայկական իրավական մտածողությունը։ Նյութը համադրում է պատմական, իրավաբանական և աղբյուրագիտական մոտեցումներ՝ ապահովելով համակարգված պատկերացում հին հայկական իրավունքի հիմքերի վերաբերյալ։

Քաղաքագիտություն

Պարսկաբյուզանդական պատերազմները, հայերի ապստամբությունը և Հայաստանի 2-րդ բաժանումը։

Փիլիսոփայություն

Հեգելի ամենակարևոր և ամենաաղքատեցուցիչ (հանրահաշվի համար՝ «կարկատանային») գործերից մեկն է, որը ներկայացնում է նրա ողջ փիլիսոփայական համակարգի հիմքը։ Հեգելը փորձում է ցույց տալ, որ իրականությունը կառուցված է տրամաբանական գործընթացների միջոցով՝ և՛ գաղափարական, և՛ նյութական աշխարհի մակարդակներում։ Նա լոգիկան դիտարկում է ոչ միայն որպես մտածողության կանոնների հավաքածու, այլ որպես **սահմանարար ու դինամիկ համակարգ**, որը բացահայտում է իրականության զարգացման ուղին։ Գիրքը բաժանված է երեք մասի՝ **«Որակական (Logic of Being)», «Քանակական (Logic of Essence)» և «Տարբերակման (Logic of the Concept)»**, որոնց միջոցով Հեգելը բացատրում է, թե ինչպես գաղափարները զարգանում են հակադրությունների, հակասությունների և դրանց վերացական լուծումների միջոցով։ Այս գործընթացը Հեգելի մոտ հայտնի է որպես **դիալեկտիկա**։ Հեգելի դիալեկտիկան ենթադրում է, որ ամեն ինչ սկսվում է պարզ սկզբունքներից, ապա առաջանում է հակադրություն, և վերջում միացվում է ավելի բարձր միասնության մեջ՝ այդպիսով առաջացնելով նոր զարգացում։ Նա ասում է, որ այս լոգիկական զարգացումը պատահական չէ, այլ իրականության բնույթն է։ «Լոգիկա» գիրքը բավականին բարդ է և պահանջում է մեծ մտավոր կենտրոնացում, սակայն այն կարևոր է փիլիսոփայության, տեսության և գաղափարական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Այս ստեղծագործությունը հիմք է դարձել Հեգելի ամբողջական փիլիսոփայական տեսության համար և մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա փիլիսոփայական ուղղությունների վրա՝ մարկսիզմից մինչև էքզիստենցիալիզմ։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2023 ISBN - 978-5-17-115612-1

Քաղաքագիտություն

«Արագացումը կուսակցության ստրատեգիական կուրսն է. ՍՄԿԿ 27-րդ և ՀԿԿ 28-րդ համագումարի նյութերը» թեմայով գրականության հանձնարարական ցանկը ներառում է Խորհրդային Միության Կոմունիստական կուսակցության (ՍՄԿԿ) 27-րդ համագումարի և Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցության (ՀԿԿ) 28-րդ համագումարի նյութերի հիման վրա կազմված փաստաթղթերի, ելույթների, բանաձևերի, հաշվետվությունների և դրանց գիտական մեկնաբանությունների ընտրանին, որոնք արտացոլում են 1980-ական թվականների երկրորդ կեսի քաղաքական բարեփոխումների՝ «արագացման» (ускорение) և հետագայում վերակառուցման (պերեստրոյկա) գաղափարական հիմքերը։ Այս գրականության ցանկում ընդգրկվում են համագումարների պաշտոնական զեկույցները, ԿՊԿ Կենտկոմի որոշումները, կուսակցական մամուլում հրապարակված վերլուծական հոդվածները, ինչպես նաև խորհրդային տնտեսության և կառավարման բարեփոխումների վերաբերյալ գիտական ուսումնասիրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 27-րդ համագումարում առաջ քաշված սոցիալ-տնտեսական զարգացման արագացման ռազմավարությանը, որը նպատակ ուներ բարձրացնել արտադրողականությունը, տեխնոլոգիական մակարդակը և կառավարման արդյունավետությունը, ինչպես նաև ՀԿԿ 28-րդ համագումարի նյութերին, որտեղ այդ քաղաքական գիծը տեղայնացվել էր Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Հանձնարարական ցանկերում ներառվում են նաև մարքսիստ-լենինյան տեսության արդի մեկնաբանություններ, կուսակցական կրթության համար նախատեսված ձեռնարկներ և խորհրդային տնտեսագիտական վերլուծություններ, որոնք օգնում են հասկանալ այդ ժամանակաշրջանի գաղափարական և քաղաքական մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ, այս գրականության ընտրանին ծառայում է որպես աղբյուր կուսակցական ռազմավարության ուսումնասիրության, խորհրդային քաղաքական համակարգի գործունեության վերլուծության և պատմական զարգացումների գիտական գնահատման համար։

Մշակույթ

Ереванский государственный университет: семиотика пространства, интеллектуальный ландшафт, социальная память աշխատությունը միջդիսցիպլինար գիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է բուհական միջավայրի՝ հատկապես Երևանի պետական համալսարանի, որպես մշակութային և մտավոր տարածքի վերլուծության վրա, այն կիրառելով սեմիոտիկայի, սոցիոլոգիայի և մշակութաբանության մոտեցումներ՝ ուսումնասիրում է տարածքի իմաստային կառուցվածքը, խորհրդանշական նշանակությունները և ակադեմիական միջավայրի ձևավորած մտավոր լանդշաֆտը, գիրքը նաև քննարկում է սոցիալական հիշողության ձևավորման գործընթացները համալսարանական միջավայրում, պատմական իրադարձությունների և կրթական ավանդույթների փոխանցումը սերունդների միջև, միաժամանակ ընդգծելով գիտական համայնքի ինքնության կառուցումը և համալսարանի դերը որպես մշակութային հիշողության պահոց, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հումանիտար գիտությունների, մշակութաբանության և կրթության սոցիոլոգիայի ուսումնասիրության համար։