Hoechst 33258-Ի և դրա նոր ածանցյալների հետ ԴՆԹ-Ի փոխազդեցության ֆիզիկաքիմիական ուսումնասիրությունը / Physicochemical study of the interaction of Hoechst 33258 and its new derivatives with DNA

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Escherichia coli բակտերիայի նյութափոխանակային գործընթացների ուսումնասիրությանը խմորման պայմաններում՝ տարբեր քանակությամբ գլյուկոզի առկայության դեպքում։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է ջրածնի առաջացման և օգտագործման գործընթացների, ինչպես նաև բջջաթաղանթով պրոտոնների տեղափոխման մեխանիզմների վրա, որոնք կարևոր դեր են կատարում բակտերիալ բջջի էներգետիկ հավասարակշռության պահպանման և շրջակա միջավայրի փոփոխություններին հարմարվելու գործում։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է սննդային միջավայրում գլյուկոզի կոնցենտրացիայի փոփոխությունն ազդում խմորման ինտենսիվության, նյութափոխանակային ուղիների ակտիվության, ջրածնի արտադրության և պրոտոնային հոսքերի կարգավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտային համակարգերի գործունեությանը, որոնք մասնակցում են ջրածնի փոխանակությանը և բջջային էներգիայի ձևավորման գործընթացներին։ Վերլուծվում են ջրածնի նյութափոխանակության և պրոտոնների շրջանառության միջև առկա փոխկապակցվածությունները՝ հաշվի առնելով բջջի ներքին թթվահիմնային հավասարակշռության, թաղանթային էներգետիկ վիճակի և նյութափոխանակային հարմարվողականության առանձնահատկությունները։ Տարբեր գլյուկոզային պայմանների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե սննդանյութի հասանելիությունն ինչպես կարող է փոխել բակտերիայի ֆիզիոլոգիական արձագանքը և էներգիայի ստացման ռազմավարությունը թթվածնի սահմանափակ կամ բացակայող պայմաններում։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև տարբեր նյութափոխանակային համակարգերի փոխհամաձայնեցված գործունեությունը, որի շնորհիվ բջիջը կարողանում է պահպանել կենսագործունեության համար անհրաժեշտ պայմանները խմորման ընթացքում։ Ստացված արդյունքները նպաստում են բակտերիալ կենսաէներգետիկայի, խմորման կենսաքիմիական մեխանիզմների և միկրոօրգանիզմների նյութափոխանակային կարգավորման ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է նաև կիրառական նշանակություն ունենալ կենսատեխնոլոգիայի և մանրէաբանական արտադրական գործընթացների ուսումնասիրության համար, հատկապես այն համակարգերում, որտեղ կարևոր են միկրոօրգանիզմների կողմից ջրածնի առաջացումը, ածխաջրերի յուրացումը և էներգետիկ փոխանակության արդյունավետ կառավարումը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Թալիշստանի տեղանունների ուսումնասիրությանը՝ դրանց ծագման, կառուցվածքի, իմաստաբանության, լեզվական առանձնահատկությունների և պատմական զարգացման տեսանկյուններից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանի տեղանվանական համակարգի ձևավորման օրինաչափությունները և պարզել, թե ինչպես են աշխարհագրական անվանումներում արտացոլվել բնակչության լեզուն, պատմությունը, բնական միջավայրը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բնակավայրերի, գետերի, լեռների, հովիտների և այլ աշխարհագրական օբյեկտների անվանումները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց բառային կազմին և անվանակոչման սկզբունքներին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում թալիշերենի ազդեցությանը, ինչպես նաև տարածաշրջանում պատմականորեն գործածված այլ լեզուների՝ պարսկերենի, ադրբեջաներենի, ռուսերենի և տեղական այլ լեզվական շերտերի հնարավոր դրսևորումներին։ Տեղանունների լեզվաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարբեր ծագումնաբանական շերտեր և հասկանալու դրանց ձևավորման պատմական պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննարկվել տեղանունների ստուգաբանության տարբեր վարկածներ, հնչյունական և ձևաբանական փոփոխությունները, անվանումների ժողովրդական մեկնաբանությունները և դրանց գրավոր արձանագրման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև բնական աշխարհագրական պայմանների ազդեցությանը, քանի որ բազմաթիվ տեղանուններ կարող են կապված լինել ռելիեֆի, ջրային ռեսուրսների, բուսականության, կենդանական աշխարհի կամ տվյալ տարածքի այլ բնորոշ հատկանիշների հետ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև էթնիկական և սոցիալական գործոնների արտացոլումը տեղանվանական համակարգում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ցեղային, տոհմական, անձնանունային կամ պատմական իրադարձությունների հետ կապված անվանումները պահպանվել աշխարհագրական անվանումներում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տեղանունների պատմական փոփոխություններին, վերանվանումներին և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց գրանցման ձևերին։ Այս տեսանկյունից տեղանունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես աշխարհագրական օբյեկտների տարբերակման միջոց, այլև որպես պատմական հիշողություն պահպանող լեզվական աղբյուր։ Հետազոտության կարևոր նշանակությունն այն է, որ տեղանվանական նյութը հնարավորություն է տալիս լրացնել տարածաշրջանի պատմության, բնակչության տեղաշարժերի, լեզվական փոխազդեցությունների և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել թալիշերենի և տարածաշրջանի լեզվական ժառանգության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև տեղանունների հավաքագրման, դասակարգման և գիտական մեկնաբանության մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, տեղանվանագետներին, պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, իրանագետներին, կովկասագետներին, թալիշագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մշակույթ

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է մշակույթի և արվեստի բնագավառներում լույս տեսած նոր գրականության ներկայացմանը, համակարգմանը և հանրահռչակմանը։ Ցանկի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցներին տեղեկացնել մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին առնչվող հրատարակությունների մասին՝ նպաստելով մասնագիտական գրականության որոնման և ուսումնասիրության դյուրացմանը։ Ընդգրկվող թեմատիկ ուղղությունները կարող են ներառել կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոարվեստը, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակույթի պատմությունը և գեղագիտական դաստիարակությունը։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության, մշակութաբանական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունների և արվեստագիտական գրականության զարգացման միտումների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի գրքերի, հոդվածների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկությունների հավաքագրումը, որը նպաստում է անհրաժեշտ աղբյուրների բացահայտմանը և թեմատիկ ուսումնասիրությունների կազմակերպմանը։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և օժանդակ աղբյուր գրադարանների, մշակութային կազմակերպությունների, ուսումնական հաստատությունների և գիտահետազոտական կենտրոնների համար։ Այն օգտակար է արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, գրադարանավարներին, մանկավարժներին, ուսանողներին և մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրական դատարանի և պետական իշխանության այլ մարմինների միջև ձևավորվող սահմանադրաիրավական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ իշխանությունների բաժանման և հավասարակշռման սկզբունքի համատեքստում։ Սահմանադրական դատարանը սահմանադրական արդարադատություն իրականացնող անկախ մարմին է, որի հիմնական առաքելությունը Սահմանադրության գերակայության ապահովումն է։ Հետազոտության կենտրոնում Սահմանադրական դատարանի փոխհարաբերություններն են Ազգային ժողովի, Հանրապետության նախագահի, Կառավարության, վարչապետի, ընդհանուր իրավասության և մասնագիտացված դատարանների, ինչպես նաև սահմանադրությամբ նախատեսված այլ մարմինների հետ։ Այդ հարաբերությունները դիտարկվում են ոչ թե որպես վարչական ենթակայություն, այլ որպես յուրաքանչյուր մարմնի սահմանադրական իրավասություններով պայմանավորված փոխգործակցության համակարգ։ Կարևոր ուղղություն է նորմատիվ իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկողությունը. Սահմանադրական դատարանը իրավասու է որոշելու օրենքների, Ազգային ժողովի որոշումների, Հանրապետության նախագահի հրամանագրերի և կարգադրությունների, Կառավարության ու վարչապետի որոշումների և ենթաօրենսդրական նորմատիվ իրավական ակտերի համապատասխանությունը Սահմանադրությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև սահմանադրական մարմինների միջև նրանց լիազորությունների վերաբերյալ առաջացող վեճերի լուծումը, որի միջոցով դատարանը նպաստում է տարբեր պետական մարմինների իրավասությունների սահմանների պահպանմանը և իշխանությունների հավասարակշռմանը։ Քննության առարկա կարող են դառնալ նաև դատարանի հարաբերությունները օրենսդիր իշխանության հետ՝ օրենքների սահմանադրական վերահսկողության և Սահմանադրական դատարան դիմելու իրավական մեխանիզմների շրջանակում, ինչպես նաև գործադիր իշխանության մարմինների հետ՝ նրանց ընդունած նորմատիվ ակտերի սահմանադրականության գնահատման տեսանկյունից։ Ընդհանուր դատական համակարգի հետ փոխհարաբերությունների կարևոր դրսևորումներից է այն, որ դատարանները սահմանված պայմաններում կարող են դիմել Սահմանադրական դատարան կոնկրետ գործով կիրառման ենթակա նորմատիվ իրավական ակտի սահմանադրականության հարցով։ Սահմանադրական դատարանի ըստ էության ընդունված որոշումները պարտադիր են պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ու դրանց պաշտոնատար անձանց համար, իսկ դատարանի որոշումներն ու եզրակացությունները վերջնական են և ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սահմանադրական իրավունքի, սահմանադրական արդարադատության և պետական իշխանության կազմակերպման տեսական մոտեցումները՝ բացահայտելով Սահմանադրական դատարանի դերը պետական մարմինների իրավասությունների սահմանների պահպանման, սահմանադրական վեճերի լուծման և իշխանությունների բաժանման ու հավասարակշռման սկզբունքի ապահովման գործում։

Մշակույթ

Այս երաժշտական ժողովածուն ներառում է հայկական աշուղական արվեստի ընտրված երգերը, որոնք կատարվել են Հայկական ԽՍՀ պետական անսամբլի կողմից՝ անվանի կատարող և ժողովրդական երաժշտության տարածման գործում մեծ ներդրում ունեցած Շարա Տալյանի ղեկավարությամբ։ Հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական աշուղական ավանդույթի լավագույն նմուշները՝ արտացոլելով ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, սիրային ապրումները, բարոյական արժեքները, հայրենասիրական զգացումները և առօրյա կյանքի պատկերները։ Ժողովածուում ընդգրկված ստեղծագործությունները պատկանում են տարբեր ժամանակաշրջանների հայտնի աշուղների ժառանգությանը և առանձնանում են իրենց բանաստեղծական խորությամբ, մեղեդիական հարստությամբ ու ազգային երաժշտական առանձնահատկություններով։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայկական ժողովրդական և աշուղական երաժշտության պահպանման, ուսումնասիրման և տարածման համար՝ հնարավորություն տալով ծանոթանալ ավանդական կատարողական ոճերին և ազգային երաժշտական մշակույթի զարգացման ուղիներին։ Հրատարակությունը նախատեսված է երաժշտագետների, կատարողների, ուսանողների, ժողովրդական արվեստի սիրահարների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար՝ ներկայացնելով աշուղական երգարվեստի արժեքավոր նմուշներ և դրանց գեղարվեստական նշանակությունը։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով վեպի հիմնական տիպերը, գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը և ժանրային կառուցվածքը։ Աշխատության մեջ արևելահայ ռոմանտիկական վեպը դիտարկվում է որպես հայ գրականության զարգացման կարևոր փուլ, որի միջոցով գրողները փորձել են գեղարվեստականորեն արտահայտել ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, հայրենիքի, ազատության, սիրո, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության ու ազգային ճակատագրի վերաբերյալ իրենց պատկերացումները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ընդհանրություններն ու տարբերությունները, որոնք բնորոշ են տվյալ ժամանակաշրջանի վիպական ստեղծագործություններին։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու վեպերի կառուցվածքային և գաղափարական հիմնական մոդելները և հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ նույն պատմական ու մշակութային միջավայրում յուրովի մեկնաբանել մարդու և հասարակության խնդիրները։ Ռոմանտիկական վեպին բնորոշ է իրականության և իդեալի հակադրությունը։ Հերոսը հաճախ ներկայացվում է որպես բացառիկ անհատ, որը չի հարմարվում իրեն շրջապատող իրականությանը և ձգտում է գտնել ավելի բարձր ու կատարյալ արժեքների աշխարհ։ Նրա ներքին ձգտումները կարող են բախվել հասարակական սահմանափակումներին, քաղաքական պայմաններին կամ ավանդական բարքերին, ինչի հետևանքով առաջանում է դրամատիկական հակասություն անհատի ցանկությունների և իրականության միջև։ Այդ հակադրությունը դառնում է կերպարի զարգացման և ամբողջ վիպական գործողության կարևոր շարժիչ ուժերից մեկը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում սիրային և ազգային-հայրենասիրական սյուժեների փոխհարաբերությանը։ Ռոմանտիկական վեպերում սիրո պատմությունը հաճախ դուրս է գալիս անձնական հարաբերությունների շրջանակից և կապվում ավելի լայն գաղափարների հետ՝ հայրենիքի, ազատության, հավատարմության և անձնական զոհաբերության թեմաներով։ Սիրո և ազգային պարտքի միջև առաջացող հակասությունները կերպարներին կանգնեցնում են դժվար ընտրությունների առաջ և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու նրանց բարոյական արժեքները։ Կարևոր է նաև պատմական անցյալի գեղարվեստականացումը։ XIX դարի արևելահայ գրականության մեջ պատմությունը հաճախ դառնում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման միջոց։ Պատմական իրադարձությունների, հերոսների և անցյալի պատկերների միջոցով գրողները վերականգնում են ազգային հիշողությունը և միաժամանակ անդրադառնում իրենց ժամանակի խնդիրներին։ Այդ պատճառով պատմական թեման ռոմանտիկական վեպում սովորաբար ունի ոչ միայն ճանաչողական, այլև գաղափարական նշանակություն․ անցյալը դառնում է ներկայի հետ խոսելու և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու միջոց։ Տիպաբանական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև կերպարների համակարգը։ Ռոմանտիկական վեպում հաճախ հանդիպում են իդեալականացված հերոսներ, հակադիր ուժեր ներկայացնող կերպարներ, սիրային պատմության մասնակիցներ, հասարակական կամ քաղաքական հակամարտությունների մեջ ներգրավված անհատներ։ Հերոսի հակադրությունը միջավայրին թույլ է տալիս ընդգծել անհատի ազատության և ինքնահաստատման ձգտումը, իսկ հակառակորդ կերպարները հաճախ մարմնավորում են այն հասարակական կամ բարոյական ուժերը, որոնց դեմ պայքարում է գլխավոր հերոսը։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է սուր հակադրություններ և ուժեղացնում ստեղծագործության դրամատիկական լարվածությունը։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև ռոմանտիկական պատկերավորման միջոցներին։ Բնության նկարագրությունները, խորհրդանշական պատկերները, զգացմունքային բարձր լարվածությամբ տեսարանները, հերոսների ներաշխարհի ընդգծված ներկայացումը և բացառիկ իրավիճակների օգտագործումը նպաստում են վեպերի յուրահատուկ գեղարվեստական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Բնությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարի հոգեվիճակի արտահայտիչ, իսկ իրական և երևակայական աշխարհների սահմանների թուլացումը հնարավորություն է տալիս ընդլայնելու վեպի գեղարվեստական հնարավորությունները։ XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի տիպաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժանրի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ հայկական ռոմանտիկական վեպը ձևավորվել է համաշխարհային ռոմանտիզմի ազդեցությունների և ազգային գրական ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ ստեղծելով ինքնատիպ գեղարվեստական համակարգ։ Հայ հեղինակների ստեղծագործություններում եվրոպական ռոմանտիկական գրականությանը բնորոշ մի շարք սկզբունքներ միավորվում են հայկական պատմական, հասարակական և մշակութային իրականության առանձնահատկությունների հետ։ Արդյունքում ձևավորվում է վեպի այնպիսի ազգային տարբերակ, որտեղ անհատի ներքին պայքարը սերտորեն կապված է ժողովրդի պատմական ճակատագրի և ազգային ինքնության խնդիրների հետ։ Այս ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XIX դարի արևելահայ ռոմանտիկական վեպի ժանրային բնույթի, գաղափարական բազմազանության և գեղարվեստական կառուցվածքի մասին։ Այն արժեքավոր է հայ գրականության պատմությամբ, ռոմանտիզմով և վեպի զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և գրականագետների համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են տարբեր հեղինակներ ձևավորել ռոմանտիկական վիպական հերոսի, սյուժեի, կոնֆլիկտի և գեղարվեստական աշխարհի տարբեր տիպեր։