Հովհաննես Շիրազի բանարվեստը

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ոչ գծային բազմաչափ կառավարման համակարգերի կառուցման և սինթեզի տեսական ու մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տատանողականության ցուցանիշը որպես համակարգի դինամիկ հատկությունների գնահատման հիմնական չափանիշ կիրառելու հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բազմամուտք և բազմաելք ունեցող դինամիկ օբյեկտների կառավարման այնպիսի օրենքների ձևավորման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել համակարգի կայունությունը, պահանջվող անցումային գործընթացները և տատանումների թույլատրելի մակարդակը։ Քննության են առնվում ոչ գծայնության ազդեցությունը համակարգի վարքագծի վրա, տարբեր կառավարման կապուղիների փոխազդեցությունը և այն առանձնահատկությունները, որոնք բազմաչափ համակարգերի վերլուծությունն ու նախագծումը տարբերում են միաչափ համակարգերի համապատասխան խնդիրներից։ Տատանողականության ցուցանիշը դիտարկվում է որպես կառավարման որակի կարևոր բնութագիր, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել անցումային գործընթացների բնույթը, համակարգի հակվածությունը տատանումների առաջացմանը և կառավարման պարամետրերի ազդեցությունը ընդհանուր դինամիկ վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական մոդելների ձևավորման, համակարգի վիճակի փոփոխականների նկարագրման և կառավարման ազդեցությունների ընտրության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառավարման համակարգի պարամետրերի այնպիսի ընտրությանը, որի դեպքում միաժամանակ հնարավոր է ապահովել կայունություն, բավարար արագագործություն և անցանկալի տատանումների սահմանափակում։ Քննարկվում են ոչ գծային տարրերի, հետադարձ կապերի և տարբեր կարգավորող ազդեցությունների դերը համակարգի դինամիկ հատկությունների ձևավորման գործում։ Կարևորվում է բազմաչափ համակարգերում առանձին փոփոխականների փոխադարձ ազդեցության հաշվառումը, քանի որ մեկ կառավարման կապուղում կատարված փոփոխությունը կարող է էականորեն անդրադառնալ մյուս ելքային մեծությունների վարքագծի վրա։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են համակարգի կայունության գնահատման և կառավարման օրենքների սինթեզի մաթեմատիկական պայմանները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել նախագծման այնպիսի մեթոդներ, որոնք կիրառելի կլինեն տարբեր կառուցվածք և բարդության աստիճան ունեցող կառավարման օբյեկտների համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համակարգի պարամետրերի փոփոխությունների և արտաքին խանգարումների նկատմամբ կառավարման արդյունավետության պահպանման խնդրին։ Տեսական արդյունքների հիման վրա հնարավոր է գնահատել մշակված ալգորիթմների կիրառելիությունը տեխնիկական համակարգերի կառավարման խնդիրներում և համեմատել տարբեր կարգավորման սկզբունքների արդյունավետությունը։ Առանձին նշանակություն ունի համակարգի ցանկալի դինամիկական հատկությունների նախնական սահմանման և դրանց համապատասխան կառավարման պարամետրերի որոշման միջև կապի բացահայտումը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ոչ գծային բազմաչափ համակարգերի կառավարման տեսության զարգացման և դրանց սինթեզի համար նոր կամ կատարելագործված չափանիշների կիրառման հնարավորությամբ։ Կիրառական տեսանկյունից ներկայացվող մոտեցումները կարող են նշանակություն ունենալ ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տեխնոլոգիական գործընթացների կառավարման, էլեկտրամեխանիկական և այլ բարդ դինամիկ համակարգերի նախագծման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման տեսության, համակարգային վերլուծության, կիրառական մաթեմատիկայի և կառավարման ճարտարագիտության ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ռուսական վարքագրական գրականության լեզվի ուսումնասիրությանը՝ ավանդական լեզվական ու ոճական համակարգի պահպանման և նոր արտահայտչամիջոցների ձևավորման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Հետազոտության նյութ են ծառայում Միխայիլ Կլոպսկու վարքի Տուչկովյան խմբագրությունը, Յուլիանիա Լազարևսկայայի, Եպիֆանիոսի և ավագերեց Ավվակումի վարքերը, որոնց համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևել ռուսական վարքագրության լեզվի զարգացման միտումներին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների ու հեղինակային ոճերի առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բանի վրա, թե ինչպես են միջնադարյան գրական ավանդույթին բնորոշ լեզվական կաղապարները, եկեղեցական-գրքային բառապաշարը, կայուն արտահայտությունները և պատումային կառուցվածքները փոխազդում կենդանի խոսքի, կենցաղային բառապաշարի և անհատական հեղինակային արտահայտչաձևերի հետ։ Վարքագրական ժանրը դիտարկվում է որպես կանոնական սկզբունքներով ձևավորված գրական համակարգ, որի հիմնական նպատակներից էր սրբի կյանքի, բարեպաշտության, հոգևոր փորձառության և բարոյական կերպարի ներկայացումը։ Այդ պատճառով տեքստերում ավանդաբար կիրառվում էին որոշակի թեմատիկ կառուցվածքներ, բնորոշ խոսքային բանաձևեր և բարձր գրքային ոճին համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Միաժամանակ XVI–XVII դարերի ստեղծագործություններում նկատվող փոփոխությունները վկայում են ժանրի աստիճանական վերափոխման և իրական կյանքի, անձնական փորձի ու անհատական խոսքի առավել ակտիվ ներթափանցման մասին։ Քննության են առնվում բառապաշարային, ձևաբանական և շարահյուսական առանձնահատկությունները, եկեղեցասլավոնական ու արևելասլավոնական լեզվական տարրերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խոսակցական և ժողովրդական արտահայտությունների գործածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմողի կերպարին և հեղինակային խոսքի անհատականացմանը։ Տարբեր տեքստերի համեմատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ավանդական անանձնական կամ կանոնական պատումը աստիճանաբար ձեռք բերել ավելի ընդգծված հեղինակային բնույթ, հուզականություն և ինքնակենսագրական երանգներ։ Այս տեսանկյունից հատկապես նշանակալի է XVII դարի գրական մշակույթում առաջին դեմքով պատմելու, անձնական ապրումների ներկայացման և կենդանի խոսքին մոտ լեզվական կառուցվածքների տարածումը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղիղ խոսքի, երկխոսությունների, կրկնությունների, դիմումների, հուզական արտահայտությունների, գնահատողական բառապաշարի և պատկերավոր միջոցների գործառույթները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս բացահայտել, թե ինչպես է վարքագրական պատումը դուրս գալիս խիստ կանոնական սահմաններից և ձեռք բերում գեղարվեստական ու ոճական նոր հատկանիշներ։ Կարևորվում է կենցաղային իրականության նկարագրությունների ընդլայնումը, քանի որ առօրյա կյանքի մանրամասների ներմուծումը տեքստերին հաղորդում է պատմական և սոցիալական լրացուցիչ բովանդակություն։ Ավանդույթի և նորույթի հարաբերակցությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես հին ձևերի պարզ փոխարինում նորերով, այլ որպես շարունակական փոխազդեցություն, որի ընթացքում ժանրային կանոնը պահպանվում է՝ միաժամանակ հարմարվելով լեզվի, գրականության և հասարակական գիտակցության փոփոխություններին։ Առանձին ստեղծագործությունների լեզվական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել տարբեր հեղինակների և խմբագրությունների մոտ ավանդական տարրերի պահպանման աստիճանը, ինչպես նաև բացահայտել նոր լեզվաոճական միտումների տարածման առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ռուս գրական լեզվի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ուսումնասիրվող նյութը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ գրքային և կենդանի խոսքային լեզվական տարրերի փոխազդեցությունն առավել նկատելի էր դառնում և նախադրյալներ էր ստեղծում հետագա գրական լեզվի զարգացման համար։ Լեզվական նյութի քննությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ միջնադարյան ռուսական գրականության ժանրային համակարգի փոփոխությունները, հեղինակային ինքնագիտակցության զարգացումը և ավանդական հոգևոր գրականությունից դեպի առավել անհատականացված պատում անցնելու գործընթացը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի պատմության, պատմական ոճագիտության, հին ռուսական գրականության, տեքստաբանության, վարքագրության և միջնադարյան գրական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս գիրքը նվիրված է հայկական կոպտաբուրդ և կիսակոպտաբուրդ ցեղերի ոչխարների վեգետատիվ նյարդային համակարգի մակրո- և միկրոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են կենդանիների նյարդային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրա տարբեր բաժինների ձևաբանական բնութագրերը և ֆունկցիոնալ նշանակությունը։ Գրքում ուսումնասիրվում են ցեղային առանձնահատկությունների ազդեցությունը նյարդային համակարգի զարգացման վրա, կիրառվում են անատոմիական և հյուսվածաբանական հետազոտության մեթոդներ՝ բացահայտելու օրգանիզմի կարգավորող համակարգերի կառուցվածքային հիմքերը։ Այն կարող է օգտակար լինել անասնաբույժների, կենսաբանների, անատոմների, կենդանաբանների, գյուղատնտեսական ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և կենդանիների ֆիզիոլոգիայով ու մորֆոլոգիայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական կուսակցությունների դասակարգման տեսական և մեթոդաբանական սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ կուսակցությունները դիտարկելով որպես քաղաքական համակարգի և հասարակության քաղաքական կազմակերպման կարևորագույն ինստիտուտներ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն չափանիշների վրա, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել կուսակցությունների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց գաղափարախոսությունը, կազմակերպական կառուցվածքը, սոցիալական հենարանը, քաղաքական նպատակները, անդամակցության բնույթը, իշխանության նկատմամբ դիրքորոշումը և քաղաքական գործընթացներում ունեցած գործառույթները։ Քննության են առնվում զանգվածային և կադրային, խորհրդարանական և արտախորհրդարանական, իշխանական և ընդդիմադիր, գաղափարախոսական և պրագմատիկ, ինչպես նաև քաղաքական գիտության մեջ ընդունված այլ կուսակցական տիպերի առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է կուսակցությունների կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ ղեկավար մարմինների, շարքային անդամների, տեղական կառույցների և քաղաքական առաջնորդության միջև հարաբերությունների տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում կուսակցությունների գաղափարական ուղղվածությանը և այն սկզբունքներին, որոնց հիման վրա դրանք ձևավորում են իրենց քաղաքական ծրագրերը, ներկայացնում հասարակական տարբեր խմբերի շահերը և մասնակցում ընտրական գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նաև քաղաքական կուսակցությունների տիպաբանության և կուսակցական համակարգերի միջև փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով միակուսակցական, երկկուսակցական և բազմակուսակցական համակարգերում տարբեր տիպի կուսակցությունների գործունեության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմական զարգացման ազդեցությանը, քանի որ կուսակցությունների կառուցվածքը, գաղափարախոսությունը և գործունեության ձևերը կարող են փոփոխվել հասարակական հարաբերությունների, ընտրական համակարգերի, քաղաքական մշակույթի և պետական ինստիտուտների զարգացման հետ միասին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր երկրների և քաղաքական համակարգերի կուսակցությունների ընդհանուր հատկանիշներն ու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատել գոյություն ունեցող դասակարգումների կիրառելիությունն ու սահմանափակումները։ Քաղաքական կուսակցությունների տիպաբանական ուսումնասիրությունը նպաստում է դրանց դերի առավել ամբողջական ընկալմանը քաղաքական ներկայացուցչության, հասարակական շահերի արտահայտման, ընտրողների քաղաքական մասնակցության և պետական իշխանության ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագիտության, քաղաքական սոցիոլոգիայի, համեմատական քաղաքականության, կուսակցական համակարգերի և քաղաքական ինստիտուտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բնագիտության դասավանդման մեթոդների կատարելագործմանը մտավոր զարգացման խանգարումներ ունեցող սովորողների կրթական գործընթացում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով «մարդ» բաժնի ուսուցման առանձնահատկություններին և հասանելի դարձման ուղիներին։ Աշխատանքը հիմնված է այն գաղափարի վրա, որ ճանաչողական սահմանափակումներ ունեցող սովորողները կարող են արդյունավետորեն յուրացնել գիտական գիտելիքները, եթե դրանք ներկայացվեն պարզեցված, կառուցվածքային և տեսանելի-գործնական ձևերով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման նյութի աստիճանական մատուցմանը, կրկնության և ամրապնդման մեթոդներին, ինչպես նաև բազմազգայական ուսուցման կիրառմանը, որտեղ տեսողական, լսողական և գործնական միջոցները համադրվում են՝ գիտելիքի ավելի լավ ընկալման համար։ «Մարդ» բաժնի շրջանակում դիտարկվում են մարդու մարմնի կառուցվածքի, հիմնական օրգանների և նրանց գործառույթների ուսուցման պարզեցված մոտեցումները՝ օգտագործելով մոդելներ, նկարներ, քարտեր և առօրյա օրինակներ։ Ներկայացվում է նաև խաղային և իրավիճակային ուսուցման դերը, որը նպաստում է սովորողների հետաքրքրության բարձրացմանը և նյութի ավելի լավ յուրացմանը։ Աշխատանքը ընդգծում է անհատական մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր սովորողի ճանաչողական հնարավորությունները և ուսուցման տեմպը, ինչպես նաև ուսուցչի ուղղորդող և աջակցող դերի կարևորությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի ցույց տալ, թե ինչպես կարելի է հարմարեցնել բնագիտության դասավանդումը հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող սովորողների համար՝ ապահովելով նրանց գիտելիքների հասանելիությունը և գործնական կիրառելիությունը։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։