Իրանահայ լուսանկարիչ Անթուան Սևրուգինի արվեստը

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացու պատմագրական երկի և Աստվածաշնչի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով աստվածաշնչյան նյութի, գաղափարների, կերպարների և պատմողական սկզբունքների դերը հայ պատմագրության ձևավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են աստվածաշնչյան գրքերի և պատմագրական շարադրանքի միջև առկա բովանդակային, գաղափարական և կառուցվածքային կապերը, ինչպես նաև սուրբգրային պատումների, մեջբերումների ու ակնարկների կիրառությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով աստվածաշնչյան պատմությունները, կերպարներն ու բարոյական-կրոնական գաղափարները ներառվում են հայ ժողովրդի ծագման, անցյալի և պատմական իրադարձությունների ներկայացման մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պատմագրի աշխարհայացքը և նրա կողմից պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման աստվածաշնչյան հիմքերը՝ միաժամանակ բացահայտելով պատմության, կրոնի և ազգային ինքնագիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև աստվածաշնչյան կերպարների և իրադարձությունների հետ համեմատություններին, որոնք կարող են ծառայել որպես պատմական դեպքերի գնահատման, հերոսների բնութագրման կամ բարոյական եզրահանգումների միջոց։ Աշխատության մեջ կարող են քննվել սուրբգրային տեքստի ուղղակի և անուղղակի ազդեցությունները, աստվածաշնչյան պատկերների ու լեզվական ձևակերպումների կիրառությունը, ինչպես նաև դրանց վերաիմաստավորումը հայկական պատմական միջավայրում։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու հայ պատմագրության վաղ շրջանի մտավոր և հոգևոր հիմքերը և այն դերը, որ ունեցել է քրիստոնեական աշխարհայացքը ազգային պատմության մեկնաբանության գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ միջնադարյան գրականության, պատմագրության և աստվածաբանական մտքի փոխհարաբերությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աստվածաշնչագետներին, միջնադարագետներին, բանասերներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Հանրային կառավարման տեսություն (մաս 2-րդ)-ը պետական կառավարման և վարչարարության տեսական-կիրառական ուսումնական ձեռնարկ է, որը շարունակում է հանրային կառավարման հիմնական հասկացությունների և մոդելների ուսումնասիրությունը՝ խորանալով ժամանակակից կառավարման համակարգերի գործառույթների, ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների և արդյունավետության գնահատման մեխանիզմների մեջ, աշխատությունում ներկայացվում են հանրային քաղաքականության մշակման և իրականացման փուլերը, պետական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները, կենտրոնական և տեղական ինքնակառավարման համակարգերի համագործակցությունը, ինչպես նաև հանրային ծառայությունների կազմակերպման և բարելավման մոտեցումները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման արդիականացման գործընթացներին՝ թվայնացում, թափանցիկություն, հաշվետվողականություն և հանրային մասնակցության ընդլայնում, միաժամանակ վերլուծվում են վարչական բարեփոխումների մոդելները և միջազգային փորձը՝ համեմատական դիտանկյունից, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգային պատկերացում հանրային կառավարման տեսության և գործնական կիրառությունների մասին՝ օգնելով ապագա պետական ծառայողներին և կառավարման մասնագետներին հասկանալ ժամանակակից պետական համակարգերի աշխատանքի տրամաբանությունը։

Գյուղատնտեսություն

Այս գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության, ջրային ռեսուրսների աղտոտման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոռոգման ջրում առկա ծանր մետաղների ազդեցությանը բրնձի մշակության վրա։ Աշխատանքի կենտրոնում գտնվում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սեյեդ Մահալլեի շրջանը, որտեղ բրնձագործությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրության և տեղի բնակչության կենսապահովման համար։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարող են ոռոգման ջրի միջոցով հող և բույս ներթափանցող ծանր մետաղները փոխել բրնձի աճի և զարգացման բնական ընթացքը, նվազեցնել բերքատվությունը, ազդել ստացված արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա և միաժամանակ առաջացնել երկարաժամկետ բնապահպանական ռիսկեր։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ծանր մետաղները, ի տարբերություն բազմաթիվ այլ աղտոտիչների, կարող են կուտակվել հողում և գյուղատնտեսական էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչներում՝ աստիճանաբար տեղափոխվելով ջրից դեպի հող, այնտեղից՝ բույսի արմատային համակարգ, ցողուն և հատիկ։ Այդ գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության տեսանկյունից, այլև սննդամթերքի անվտանգության առումով, քանի որ որոշ մետաղների բարձր կոնցենտրացիաները կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու և կենդանիների առողջության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել ոռոգման ջրի, հողի և բրնձի տարբեր օրգանների նմուշների ուսումնասիրություն, դրանցում ծանր մետաղների պարունակության որոշում և ստացված ցուցանիշների համեմատություն թույլատրելի կամ ընդունված բնապահպանական և գյուղատնտեսական չափանիշների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ծանր մետաղների հնարավոր ազդեցությունը բույսի աճի ցուցանիշների, բերքի քանակի, հատիկների որակի և գյուղատնտեսական հողի վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղտոտման աղբյուրների բացահայտումը, քանի որ ոռոգման ջրի որակը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական երկրաքիմիական գործընթացներով, այնպես էլ մարդու գործունեությամբ՝ արդյունաբերական, կենցաղային, հանքարդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական արտանետումներով։ Գրքում խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հարց, այլ որպես ամբողջական էկոլոգիական շղթա, որտեղ ջրի որակի վատթարացումը կարող է հանգեցնել հողի աղտոտման, բույսերում մետաղների կուտակման, բերքի որակի նվազման և սննդային շղթայի միջոցով աղտոտիչների հետագա տարածման։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե որ ծանր մետաղներն են առավել ակտիվորեն կլանվում բրնձի կողմից, ինչ պայմաններում է ուժեղանում դրանց կուտակումը և բույսի որ հատվածներում են դրանք առավել մեծ քանակությամբ հայտնվում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել ոչ միայն բերքատվության հնարավոր կորուստները, այլև ստացված բրնձի օգտագործման հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքը նաև ընդգծում է հողի հատկությունների, ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օրգանական նյութերի և այլ գործոնների դերը ծանր մետաղների շարժունակության և բույսերի կողմից դրանց յուրացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառման համար, քանի որ բարձր բերքատվության ապահովումը չի կարող դիտարկվել ջրի և հողի անվտանգության հաշվին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ոռոգման ջրի որակի վերահսկման, աղտոտված տարածքների կառավարման, բրնձի արտադրության անվտանգության բարձրացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գյուղատնտեսական, բնապահպանական և հանրային առողջության խնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, որ ոռոգման ջրի աղտոտումը կարող է ունենալ բազմաշերտ հետևանքներ՝ սկսած բույսի աճի և բերքատվության փոփոխություններից մինչև հողի երկարաժամկետ դեգրադացիա և սննդամթերքի անվտանգության ռիսկեր։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոէկոլոգիայով, հողի և ջրի աղտոտմամբ, ծանր մետաղների էկոտոքսիկոլոգիայով, բրնձագործությամբ, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակով և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարմամբ։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է L-հիստիդինի աղերի հիման վրա ոչ գծային օպտիկական բյուրեղների ստացման, աճեցման և ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական և անօրգանական բաղադրիչների համակցմամբ ստացվող բյուրեղային նյութերը, որոնք կարող են դրսևորել երկրորդ կարգի ոչ գծային օպտիկական երևույթներ և կիրառվել լազերային ճառագայթման հաճախականության փոխակերպման, օպտիկական ազդանշանների մշակման և ֆոտոնիկայի այլ համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում L-հիստիդինի հիմքով աղերի ընտրությանը, դրանց բյուրեղացման պայմանների որոշմանը և բյուրեղների ստացման օպտիմալ մեթոդների մշակմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել լուծույթի բաղադրությունը, ջերմաստիճանը, գերհագեցվածության աստիճանը, աճեցման արագությունը և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր, որոնք էական ազդեցություն ունեն բյուրեղների չափի, ձևի, մաքրության և կառուցվածքային որակի վրա։ Ստացված նմուշների բնութագրման ընթացքում կարող են կիրառվել ռենտգենակառուցվածքային, սպեկտրոսկոպիական, ջերմային, օպտիկական և այլ ժամանակակից մեթոդներ՝ բյուրեղների կառուցվածքը, քիմիական բաղադրությունը և ֆիզիկական հատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Կարևոր ուղղություն է բյուրեղների ոչ գծային օպտիկական արձագանքի ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ երկրորդ հարմոնիկի առաջացման, օպտիկական թափանցելիության և լազերային ճառագայթման հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև բյուրեղների դիէլեկտրական և մեխանիկական հատկությունները, ջերմային կայունությունը և ճառագայթման նկատմամբ դիմադրողականությունը, քանի որ այդ բնութագրերը կարևոր են գործնական օպտիկական սարքերում նյութի կիրառելիությունը գնահատելու համար։ L-հիստիդինի հիմքով համակարգերի ուսումնասիրությունը հետաքրքրական է նաև նրանով, որ օրգանական մոլեկուլների կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են նպաստել ցանկալի ոչ գծային հատկությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս կապել բյուրեղի կառուցվածքային առանձնահատկությունները դրա օպտիկական հատկությունների հետ և բացահայտել նոր նյութերի ստացման ու կիրառման հնարավորությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ավելի բարձր արդյունավետությամբ և անհրաժեշտ օպտիկական բնութագրերով բյուրեղային նյութերի մշակման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բյուրեղագետների, նյութագետների, օպտիկայի և ֆոտոնիկայի մասնագետների, ֆիզիկոսների, քիմիկոսների, լազերային տեխնիկայի հետազոտողների, ասպիրանտների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայում ունիվերսալության գաղափարի և դրա կիրառությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վոգելի անվան հետ կապված համապատասխան տեսական մոտեցումներին և մաթեմատիկական կառուցվածքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի ընդհանուր սկզբունքներ, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր մաթեմատիկական համակարգերի և խնդիրների համար բացահայտել ընդհանուր կառուցվածքային հատկություններ՝ անկախ դրանց կոնկրետ ներկայացումից։ Աշխատությունը կարևորում է ունիվերսալության գաղափարի դերը հանրահաշվական մտածողության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընդհանուր տեսությունները միավորել առաջին հայացքից տարբեր բնույթի օբյեկտներ և խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համապատասխան մաթեմատիկական սահմանումներին, թեորեմներին, ապացույցներին և կառուցողական մեթոդներին, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են ունիվերսալ հատկությունների ձևավորման և կիրառման պայմանները։ Տեսական դրույթների հետ մեկտեղ ներկայացվում են դրանց հնարավոր կիրառությունները տարբեր մաթեմատիկական խնդիրներում, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել ընդհանուր տեսության գործնական արժեքը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև տարբեր հանրահաշվական կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրություն, դրանց միջև կապերի բացահայտում և այն պայմանների վերլուծություն, որոնց դեպքում տվյալ ունիվերսալ հատկությունը կարող է օգտագործվել նոր արդյունքներ ստանալու համար։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն խնդիրների դեպքում, երբ անհրաժեշտ է մեկ ընդհանուր մեթոդով ուսումնասիրել բազմազան կառուցվածքներ կամ ընդհանրացնել արդեն հայտնի արդյունքները։ Նյութը միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են վերացական մաթեմատիկական գաղափարները վերածվել կիրառական գործիքների՝ նպաստելով խնդիրների դասակարգմանը, դրանց լուծման մեթոդների ընդհանրացմանը և նոր տեսական կապերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, հանրահաշվի և մաթեմատիկական տրամաբանության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրող ուսանողներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր հետաքրքրված են ընդհանուր կառուցվածքների, ունիվերսալ հատկությունների և դրանց կիրառությունների ուսումնասիրությամբ։

Փիլիսոփայություն

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը վերաբերում է այն հարցերի համակարգին, որոնք ուսումնասիրում են մարդու իմացության բնույթը, աղբյուրները, հնարավորությունները և սահմանները։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից է այն, որ այն փորձում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե ինչ ենք մենք ճանաչում, այլ նաև՝ ինչպես և ինչ պայմաններում է հնարավոր ճանաչումը ընդհանրապես։ Փիլիսոփայական իմացաբանությունը տարբերում է ճանաչողության հիմնական աղբյուրները՝ զգայական փորձը և բանականությունը, որոնց հարաբերակցության շուրջ ձևավորվել են տարբեր ուղղություններ, օրինակ՝ էմպիրիզմը, որը առաջնային է համարում փորձը, և ռացիոնալիզմը, որը կարևորում է բանական մտածողությունը։ Ճանաչողության գործընթացը դիտարկվում է նաև որպես ակտիվ, ստեղծագործական գործողություն, որտեղ սուբյեկտը ոչ միայն արտացոլում է իրականությունը, այլ նաև որոշ չափով կառուցում է այն իր ընկալումների միջոցով։ Կարևոր առանձնահատկություն է նաև ճշմարտության խնդիրը՝ ինչն է համարվում ճշմարիտ գիտելիք և ինչ չափանիշներով է այն ստուգվում, ինչի շուրջ գոյություն ունեն տարբեր մոտեցումներ՝ համապատասխանության, համահունչության և պրագմատիկ ճշմարտության տեսությունները։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև ուսումնասիրում է գիտելիքի սահմանները՝ հարցադրելով, թե արդյոք մարդը կարող է ամբողջությամբ ճանաչել իրականությունը, թե նրա իմացությունը միշտ մնում է մասնակի և պայմանական։ Այս մոտեցումը մեծապես տարբերվում է մասնագիտական գիտություններից նրանով, որ այն ոչ միայն նկարագրում է ճանաչման մեխանիզմները, այլ նաև քննադատական կերպով վերլուծում է հենց գիտելիքի հիմքերը և վավերականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը մարդու մտքի և իրականության փոխհարաբերության խորքային ուսումնասիրություն է, որը փորձում է բացահայտել գիտելիքի հնարավորության և սահմանների հիմնարար սկզբունքները։