Каналирование электронов с энергией 20 МэВ в пьезоэлектрических монокристаллах при наличии внешних акустических полей

Литература

Գիրքը վերնագրով ներկայացնում է երկու տարբեր կերպարների՝ գառնուկի և լուսատտնիկի համադրություն, որը կարող է մատնանշել կենդանական աշխարհի ու բնության փոքրիկ արարածների միջոցով կառուցված գեղարվեստական պատում։ Գառնուկը մանկական գրականության մեջ հաճախ մարմնավորում է անմեղությունը, նրբությունը, խոցելիությունը և խաղաղ բնավորությունը, իսկ լուսատտնիկը՝ իր լույսով, կարող է խորհրդանշել հույսը, ներքին պայծառությունը, փոքր թվացող երևույթների կարևորությունը և մթության մեջ ճանապարհ գտնելու հնարավորությունը։ Այս պատկերների համադրությունը վերնագրին հաղորդում է պատկերավոր ու խորհրդանշական բնույթ և կարող է ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրել բնության բազմազանության, կենդանի էակների առանձնահատկությունների և դրանց միջոցով արտահայտվող մարդկային արժեքների վրա։ Նման բնույթի ստեղծագործությունները կարող են ծառայել երեխաների ընթերցանության զարգացմանը, երևակայության խթանմանը և բնության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Կենդանիների ու փոքրիկ կենդանի արարածների կերպարներով գրված պատմությունները հաճախ հնարավորություն են տալիս մատչելի ու հիշվող ձևով ներկայացնելու բարության, հոգատարության, խիզախության և փոխօգնության գաղափարները։ Դրանք կարող են նաև նպաստել երեխաների բարոյական պատկերացումների ձևավորմանը՝ խրախուսելով ուշադրությունը շրջապատի, կենդանի աշխարհի և այլոց նկատմամբ։ Վերնագրի հիման վրա ստեղծագործության ճշգրիտ սյուժեն կամ ժանրը որոշել հնարավոր չէ, սակայն այն հետաքրքրություն է ներկայացնում մանկական ընթերցանության և պատկերավոր գրականության պատմության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ մանկական գրականության, առակային ու հեքիաթային պատումների, ինչպես նաև բնության պատկերների կիրառության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների և հետազոտողների համար։ Այն նաև նյութ է հայ տպագիր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես երեխաներին ուղղված գրականության նմուշ, որի վերնագիրը միավորում է կենդանական աշխարհի և լուսավորության պատկերները։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կենտրոնական գրավաճառանոցի հայերեն գրքերի ամբողջական ցուցակ կազմելու փորձ՝ ընթերցողներին, գրքասերներին, գրավաճառներին և կրթական ու գիտական գործունեությամբ զբաղվող անձանց տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Նման ցուցակները կարևոր դեր են ունեցել գրքի շրջանառության կազմակերպման, հրատարակությունների մասին տեղեկությունների տարածման և ընթերցողների ու գրավաճառական հաստատությունների միջև կապի ապահովման գործում։ Դրանք հնարավորություն են տվել պատկերացում կազմելու վաճառքի համար հասանելի հայերեն գրականության տեսականու, գրքերի բազմազանության և տվյալ ժամանակաշրջանում ընթերցանության համար առաջարկվող հրատարակությունների շրջանակի մասին։ Գրքերի ցուցակագրումը նպաստել է նաև գրավաճառության համակարգված կազմակերպմանը՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնումը, ընտրությունը և պատվիրումը։ Այս տեսակի տպագիր նյութերը արժեքավոր սկզբնաղբյուրներ են հայ գրքի պատմության, գրքի առևտրի, տպագրական մշակույթի և ընթերցողական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Դրանք կարող են տեղեկություններ հաղորդել գրքի տարածման աշխարհագրության, հայերեն տպագիր արտադրանքի շրջանառության և գրավաճառական կենտրոնների գործունեության մասին։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև պատմական մատենագիտության համար, քանի որ գրքերի վաճառքի ցուցակները լրացնում են առանձին գրքերի մատենագիտական նկարագրությունները և օգնում վերակազմելու հայերեն հրատարակությունների տարածման ու հասանելիության պատմությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետներին, գրադարանագետներին, պատմաբաններին և հայ տպագիր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Педагогика

Այս ստեղծագործությունը նվիրված է մայրական սիրո, որդեսիրության, ընտանեկան կապվածության և մայրական դաստիարակության թեմաներին՝ ընդգծելով մոր բացառիկ դերը երեխայի հոգևոր, բարոյական և մարդկային ձևավորման գործում։ Մայրական կերպարը ներկայացվում է որպես ընտանիքի հոգևոր կենտրոն, սիրո ու անձնազոհության մարմնավորում և այն հիմնական ուժը, որի միջոցով երեխան առաջին պատկերացումներն է ձեռք բերում բարության, պարտքի, պատասխանատվության և մարդկային հարաբերությունների մասին։ Ստեղծագործության վերնագրում արտահայտված որդեսիրության գաղափարը մատնանշում է մոր և զավակի միջև գոյություն ունեցող խոր ու անմիջական կապը, որի հիմքում ընկած են գորովանքը, հոգատարությունը, նվիրումը և երեխայի բարօրության նկատմամբ մշտական մտահոգությունը։ Մայրական սերը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բնական զգացմունք, այլև որպես դաստիարակչական կարևոր սկզբունք, որը նպաստում է երեխայի բնավորության ձևավորմանը, նրա բարոյական հասունացմանը և հասարակության մեջ արժանապատիվ անհատ դառնալուն։ Ընտանիքը ստեղծագործության գաղափարական աշխարհում ներկայանում է որպես մարդու առաջին կրթօջախ, որտեղ ձևավորվում են նրա վարքի հիմնական սկզբունքները, աշխարհընկալումը և հոգևոր արժեքները։ Մոր խոսքը, օրինակը, վերաբերմունքը և ամենօրյա հոգատարությունը վճռորոշ նշանակություն ունեն երեխայի ներաշխարհի զարգացման համար։ Այս տեսանկյունից մայրական դաստիարակությունը ներկայացվում է որպես երկարատև ու պատասխանատու գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն երեխայի ֆիզիկական խնամքը, այլև նրա մտավոր, հոգևոր և բարոյական կատարելագործումը։ Ստեղծագործության թեմատիկ առանցքը կարելի է դիտարկել նաև մայրական պարտականությունների և ընտանեկան սիրո փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Մայրը հանդես է գալիս որպես երեխայի առաջին ուսուցիչ, նրա բարոյական կողմնորոշումների ձևավորող և կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ճանապարհին աջակցող անձ։ Մայրական հոգատարությունը ենթադրում է համբերություն, ինքնազոհություն, ներողամտություն և անսահման նվիրում, իսկ որդեսիրությունը դառնում է այդ հատկանիշների ամենաարտահայտիչ դրսևորումներից մեկը։ Ընտանեկան հարաբերությունների այսպիսի արժևորումը կարևոր տեղ է զբաղեցնում 19-րդ դարի բարոյադաստիարակչական գրականության մեջ, որտեղ ընտանիքը դիտարկվում էր որպես հասարակական կայունության, ազգային ինքնության և հոգևոր արժեքների պահպանման հիմնական միջավայր։ Ստեղծագործության գաղափարական նշանակությունը կապված է նաև սերունդների միջև կապի և բարոյական ժառանգության փոխանցման խնդրի հետ։ Մոր միջոցով երեխան յուրացնում է ոչ միայն ընտանեկան սովորույթներն ու վարքի կանոնները, այլև հասարակության մեջ ընդունված բարոյական չափանիշները, լեզվական ու մշակութային ավանդույթները և մարդկային համակեցության սկզբունքները։ Մայրական կերպարը, այս առումով, դառնում է անցյալի փորձի ու ապագայի միջև կապող օղակ՝ ապահովելով արժեքների շարունակականությունը։ Նրա դաստիարակչական ազդեցությունը տարածվում է երեխայի անձնական կյանքից դեպի ավելի լայն հասարակական միջավայր, քանի որ ընտանիքում ձևավորված բարոյական նկարագիրը հետագայում արտահայտվում է նաև հասարակական հարաբերություններում։ Գրական և գաղափարական տեսանկյունից ստեղծագործությունը տեղավորվում է ընտանեկան ու բարոյական թեմաներով գրված դաստիարակչական երկերի շրջանակում։ Այս ուղղության գրականության բնորոշ առանձնահատկություններից են զգացմունքային բովանդակությունը, բարոյական գաղափարների կարևորումը, ընտանեկան հարաբերությունների ներկայացումը և ընթերցողի վրա դրական դաստիարակչական ազդեցություն գործելու ձգտումը։ Մայրական սիրո թեման հնարավորություն է տալիս միավորելու անձնական ապրումների և համամարդկային արժեքների ներկայացումը՝ ստեղծելով ընթերցողին հոգեհարազատ ու հասկանալի գաղափարական միջավայր։ Նման գրականությունը կարևորում է ընտանիքի անդամների փոխադարձ հարգանքը, սերը, հոգատարությունը և պատասխանատվությունը՝ դրանք դիտարկելով որպես հասարակական առողջ հարաբերությունների հիմք։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը հետաքրքիր է 19-րդ դարի հայ գրականության և կրթադաստիարակչական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ մտավորականության շրջանում մեծ ուշադրություն էր դարձվում ընտանեկան կրթությանը, երեխաների դաստիարակությանը, կանանց հասարակական ու ընտանեկան դերին և բարոյական արժեքների պահպանմանը։ Մայրական կերպարի գեղարվեստական ու գաղափարական արժևորումը կապված էր նաև ազգային կյանքի շարունակականության, մայրենի լեզվի պահպանման և ընտանեկան միջավայրում ազգային ավանդույթների փոխանցման հարցերի հետ։ Զմյուռնիան 19-րդ դարում արևմտահայ գրականության, կրթության և տպագրության կարևոր կենտրոններից էր։ Քաղաքի հայ համայնքի մշակութային գործունեությունը նպաստում էր հայերեն գրքերի տարածմանը և ընթերցողական միջավայրի ձևավորմանը։ Գուլիելմոս Գրիֆիտի տպարանում լույս տեսած այս հրատարակությունը վկայում է այդ միջավայրում ընտանեկան, բարոյական և դաստիարակչական բովանդակությամբ գրականության նկատմամբ առկա հետաքրքրության մասին։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ գրահրատարակչության պատմության, Զմյուռնիայի հայ համայնքի մշակութային կյանքի և 19-րդ դարի հայ բարոյադաստիարակչական գրականության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմաբաններին, մանկավարժներին, մշակութաբաններին, ընտանեկան հարաբերությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայ գրքի պատմության մասնագետներին։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է մայրական սիրո և ընտանեկան հոգատարության համամարդկային նշանակության բացահայտմամբ, ինչպես նաև երեխայի դաստիարակության գործում մոր ունեցած անփոխարինելի դերի արժևորմամբ։ Այն արտացոլում է այն գաղափարական ավանդույթը, որի համաձայն՝ ընտանիքը մարդու բարոյական ձևավորման առաջին և ամենակարևոր միջավայրն է, իսկ մայրական սերն ու նվիրումը հոգևոր ամրության, մարդկային բարության և սերունդների շարունակականության հիմնարար աղբյուրներից են։

Политология

Cours de civilisation française et arménienne-ը լեզվամշակութային և կրթական ուղղվածության ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ֆրանսերեն սովորողների և ֆրանս-հայ մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար, աշխատությունում ներկայացվում են Ֆրանսիայի և Հայաստանի քաղաքակրթական հիմնական առանձնահատկությունները՝ պատմություն, մշակույթ, հասարակական կյանք, ավանդույթներ և ժամանակակից զարգացումներ, միաժամանակ ընդգրկվում են լեզվական և հաղորդակցական վարժություններ, որոնք օգնում են զարգացնել ֆրանսերեն ընթերցման և հասկանալու հմտությունները մշակութային թեմաների համատեքստում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային համեմատություններին՝ արժեքային համակարգեր, կրթական ավանդույթներ, պետական կառույցներ և հասարակական վարքագիծ, աշխատությունը նաև ծառայում է որպես լեզվամշակութային կամուրջ՝ նպաստելով երկու երկրների քաղաքակրթությունների փոխըմբռնմանը և ֆրանսերեն լեզվի կիրառմանը իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։

Математика

Կրթական և հոգևոր-դաստիարակչական ուղղվածություն ունեցող այս աշխատությունը նվիրված է ուսուցման, գիտելիքների յուրացման և մարդու մտավոր ու բարոյական ձևավորման խնդիրներին։ «Խոնարհագոյն ուսողութիւն» խորագրով մատենագիտական միավորը բազմահատոր աշխատության երրորդ գիրքն է, որի վերնագիրը շեշտադրում է ուսման նկատմամբ խոնարհ, համեստ և գիտելիքի ձեռքբերմանը նվիրված վերաբերմունքի կարևորությունը։ Աշխատության գաղափարական հիմքում կարելի է տեսնել կրթության ընկալումը որպես մարդու անձնական կատարելագործման, մտավոր զարգացման և բարոյական դաստիարակության կարևոր միջոց։ Ուսումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկությունների և գիտելիքների կուտակում, այլև որպես մարդու մտածողության, դատողության, վարքի և աշխարհընկալման ձևավորման շարունակական գործընթաց։ Խոնարհությունը ներկայացվում է որպես գիտելիքի ձեռքբերման կարևոր նախապայման, քանի որ իսկական ուսումը ենթադրում է սեփական սահմանափակումների գիտակցում, նոր գիտելիքներ ընդունելու պատրաստակամություն, համբերություն և հետևողական աշխատանք։ Այս մոտեցմամբ կրթությունը կապվում է ոչ միայն մտավոր կարողությունների զարգացման, այլև անհատական արժեհամակարգի ձևավորման հետ։ Աշխատության ընդհանուր թեմատիկ ուղղվածության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսուցչի և սովորողի փոխհարաբերությունը, գիտելիքի փոխանցման պատասխանատվությունը և ուսումնական աշխատանքի կազմակերպման նշանակությունը։ Կրթական գործընթացը պահանջում է կարգապահություն, ուշադրություն, աշխատասիրություն և սովորածը գործնականում կիրառելու կարողություն։ Գիտելիքը ձեռք է բերում իր իրական արժեքը, երբ նպաստում է մարդու դատողության կատարելագործմանը, ճիշտ ու սխալի տարբերակմանը և հասարակական կյանքում պատասխանատու վարքագծի ձևավորմանը։ Հոգևոր-բարոյական տեսանկյունից կրթությունը դիտարկվում է որպես մարդու ներքին աշխարհի հարստացման միջոց։ Այն պետք է նպաստի համեստության, հնազանդության, աշխատասիրության, ճշմարտասիրության և բարեպաշտության զարգացմանը։ Քրիստոնեական կրթական ավանդույթում մտավոր զարգացումը չի առանձնացվում բարոյական դաստիարակությունից, քանի որ գիտելիքը պետք է ծառայի ոչ միայն անձնական առաջընթացին, այլև մարդու և հասարակության բարօրությանը։ Այս սկզբունքի համաձայն՝ ուսումը ձեռք է բերում ամբողջական նշանակություն այն ժամանակ, երբ զուգորդվում է բարոյական պատասխանատվության և հոգևոր արժեքների պահպանման հետ։ Բազմահատոր կառուցվածքը մատնանշում է նյութի հաջորդական ներկայացման և ուսումնական ընթացքի փուլային կազմակերպման կարևորությունը։ Երրորդ գրքի առանձնացված ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու որպես ավելի ընդարձակ կրթական ամբողջության բաղկացուցիչ մաս, որի ընդհանուր նպատակն է գիտելիքների հետևողական փոխանցումն ու սովորողի կրթական առաջընթացի ապահովումը։ Գրական-մեթոդական առումով աշխատությունը կարելի է դասել 19-րդ դարի հայ կրթական և խրատական գրականության շրջանակում։ Այդ շրջանի ուսումնական գրականությանը բնորոշ էր գիտելիքի մատչելի տարածումը, սովորողների մտավոր կարողությունների զարգացումը և կրթության ու բարոյական դաստիարակության փոխկապակցվածության շեշտադրումը։ Նման աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեին դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական մշակույթի ձևավորման և հայերեն գիտակրթական գրականության հարստացման համար։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կապված է Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության կրթական և հրատարակչական գործունեության հետ։ Մխիթարյանները մեծ դեր են ունեցել հայ ժողովրդի կրթական, գիտական և գրական կյանքի զարգացման գործում՝ ստեղծելով ուսումնական ձեռնարկներ, բառարաններ, պատմագիտական ու կրոնական աշխատություններ։ Նրանց գործունեությունը նպաստել է հայերեն գրական լեզվի մշակմանը, գիտելիքների համակարգմանը և կրթական գրականության տարածմանը տարբեր հայ համայնքներում։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկավարժական մտքի, 19-րդ դարի ուսումնական գրականության, քրիստոնեական դաստիարակության և Մխիթարյան միաբանության կրթամշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետներին, մանկավարժության պատմաբաններին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայ հին գրքի մատենագիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Գիրքը նվիրված է Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային իրավական համակարգում ունեցած դերին, նշանակությանը և կիրառության առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը ներկայացնում է թեմայի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրություն՝ դիտարկելով միջազգային իրավական չափանիշների և ներպետական իրավակարգավորման փոխհարաբերությունը Հայաստանի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության այն համակարգն է, որը ձևավորվում է ներպետական սահմանադրական նորմերի, միջազգային պարտավորությունների և եվրոպական իրավական չափանիշների փոխազդեցության արդյունքում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Կոնվենցիայի տեղը Հայաստանի իրավական համակարգում, դրա նորմերի ներպետական կիրառելիության հարցերը և այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով միջազգային չափանիշները կարող են ազդել ազգային օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Կարևոր ուշադրություն է դարձվում նաև Սահմանադրության և միջազգային պայմանագրերի փոխհարաբերությանը, մարդու իրավունքների պաշտպանության սահմանադրական երաշխիքներին և իրավական նորմերի մեկնաբանման գործընթացին։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը, քանի որ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումները կարևոր նշանակություն ունեն Կոնվենցիայի դրույթների բովանդակության բացահայտման և մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական չափանիշների զարգացման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Կոնվենցիայի պահանջները ներգործում Հայաստանի իրավական համակարգի զարգացման վրա և ինչ նշանակություն ունեն դատական ու պետական մարմինների գործունեության համար։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է ազգային օրենսդրության կատարելագործման, մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության, դատական պաշտպանության մեխանիզմների և իրավական համակարգի եվրոպական չափանիշներին համապատասխանեցման խնդիրներին։ Թեման հատկապես կարևոր է Հայաստանի Հանրապետության՝ եվրոպական մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգին ինտեգրվելու համատեքստում, քանի որ Կոնվենցիայի սկզբունքների կիրառումը կապված է ոչ միայն միջազգային պարտավորությունների կատարման, այլև ներպետական իրավական մշակույթի և իրավակիրառ պրակտիկայի զարգացման հետ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, հետազոտողների և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է միջազգային և ազգային իրավունքի փոխկապակցվածությունը և ցույց է տալիս մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական չափանիշների նշանակությունը Հայաստանի սահմանադրական-իրավական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացում։