Կաշառատուին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմնախնդիրները

Կրոն

«Ձայնքաղ շարականը» հայաստանյայց սուրբ և ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր երգեցողության ավանդույթին պատկանող ժողովածու է, որի հիմնական բովանդակությունը կազմում են Աստծո փառաբանությանն ու սրբերի մեծարմանը նվիրված շարականներն ու եկեղեցական պաշտոներգությունները։ Շարականները հայ հոգևոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից են, քանի որ դրանցում միահյուսվում են աստվածաբանական գաղափարները, բանաստեղծական խոսքը և երաժշտական արտահայտչամիջոցները։ Դրանք ստեղծվել և փոխանցվել են եկեղեցական ավանդույթի շրջանակում՝ ծառայելով աղոթքին, պաշտամունքին, քրիստոնեական հավատքի արտահայտմանը և եկեղեցական տոների ու հիշատակի օրերի խորհրդի բացահայտմանը։ Ժողովածուի վերնագրում հիշատակվում են Սուրբ Թարգմանիչները, Սուրբ Ներսես Շնորհալին և այլ սուրբ հայրեր ու վարդապետներ, որոնց անունները կապված են հայ հոգևոր գրականության, աստվածաբանական մտքի և եկեղեցական երգարվեստի զարգացման հետ։ Սուրբ Թարգմանիչների ժառանգությունը կարևոր դեր է ունեցել հայերեն քրիստոնեական գրավոր մշակույթի ձևավորման և տարածման գործում, իսկ Ներսես Շնորհալին հայ միջնադարյան հոգևոր բանաստեղծության ու շարականագրության նշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Այս հեղինակների հիշատակությունը ցույց է տալիս, որ ժողովածուն ներկայացվում է որպես հայ եկեղեցու հոգևոր երգեցողության պատմական ժառանգության կրող։ Շարականների թեմատիկան ավանդաբար ընդգրկում է Աստծո փառաբանությունը, Քրիստոսի կյանքին ու փրկագործությանը վերաբերող գաղափարները, Սուրբ Աստվածածնի մեծարումը, առաքյալների և սրբերի հիշատակը, ինչպես նաև եկեղեցական տոների ու ծիսական արարողությունների հոգևոր բովանդակությունը։ Դրանց կատարումը եկեղեցական պաշտամունքի ընթացքում նպաստում է հավատացյալների մասնակցությանը աղոթական կյանքին և պահպանում է սերունդների միջև հոգևոր ու երաժշտական ավանդույթի շարունակականությունը։ «Ձայնքաղ» անվանումը կապված է շարականների ձայնեղանակային և երգեցողական ավանդույթի հետ, սակայն ժողովածուի ներքին կառուցվածքի, երգերի դասավորության կամ երաժշտական նշագրության առանձնահատկությունները հնարավոր չէ ճշգրտորեն որոշել միայն մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Երուսաղեմի Սուրբ Հակոբյանց տպարանում հրատարակված այս գիրքը կարևոր տեղ ունի հայ եկեղեցական տպագրության և հոգևոր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Հայոց Երուսաղեմի պատրիարքության մշակութային միջավայրը դարեր շարունակ նպաստել է հայերեն կրոնական գրքերի պահպանմանը, բազմացմանը և տարածմանը, իսկ շարականների ժողովածուները ծառայել են եկեղեցական երգեցողության ավանդույթը գրավոր ձևով փոխանցելու նպատակին։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրողներին, հոգևորականներին, շարականներ կատարողներին, հայ միջնադարյան գրականության պատմաբաններին և հայ քրիստոնեական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է հագեցած և α,β-դեհիդրոամինաթթուների քիմիայի բնագավառում իրականացված հետազոտություններին՝ ուսումնասիրելով դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ստացման եղանակները, քիմիական փոխարկումները և հնարավոր կիրառությունները։ Հագեցած ամինաթթուները կենսաբանական և սինթետիկ քիմիայի հիմնարար միացություններից են, քանի որ դրանց կառուցվածքում համակցված են ամինային և կարբօքսիլային ֆունկցիոնալ խմբերը, իսկ դրանց տարբեր կառուցվածքային և ստերեոքիմիական ձևերը կարող են դրսևորել էապես տարբեր հատկություններ։ Դեհիդրոամինաթթուները, իրենց հերթին, առանձնանում են ածխածնային շղթայում կրկնակի կապի առկայությամբ, որը զգալիորեն փոխում է մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը և ռեակցիոնունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է այս միացությունների ստացման և փոխակերպման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը։ α,β-դեհիդրոամինաթթուների կրկնակի կապը դրանք դարձնում է արժեքավոր միջանկյալ նյութեր օրգանական սինթեզում, քանի որ կարող են մասնակցել տարբեր տեսակի միացման, վերականգնման, օքսիդացման և այլ փոխարկումների։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ստանալ ավելի բարդ կառուցվածք ունեցող ամինաթթուներ և այլ ազոտ պարունակող օրգանական միացություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև ռեակցիաների ընտրողականության հարցը։ Քանի որ նման մոլեկուլները պարունակում են մի քանի ֆունկցիոնալ խմբեր և ռեակցիոն կենտրոններ, սինթեզի պայմանների՝ լուծիչի, ջերմաստիճանի, կատալիզատորի, ռեագենտների և պաշտպանիչ խմբերի ճիշտ ընտրությունը կարող է որոշիչ լինել վերջնական արդյունքի համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ինչպես նոր միացությունների ստացում, այնպես էլ արդեն հայտնի նյութերի կառուցվածքային և քիմիական հատկությունների ճշգրտում։ Հատուկ ուշադրության է արժանի դեհիդրոամինաթթուների և դրանց ածանցյալների ստերեոքիմիան։ Կրկնակի կապի երկրաչափական կառուցվածքը և հարակից ֆունկցիոնալ խմբերի տարածական դասավորությունը կարող են ազդել միացությունների հետագա քիմիական վարքի վրա։ Այդ պատճառով դրանց նույնականացման և բնութագրման համար կարևոր են սպեկտրոսկոպիական և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդները։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հաստատել ստացված միացությունների կառուցվածքը և պարզել ռեակցիաների մեխանիզմների վերաբերյալ ենթադրությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հագեցած ամինաթթուների և դրանց դեհիդրացված ածանցյալների փոխադարձ կապի ուսումնասիրությունը։ Դեհիդրացման միջոցով հնարավոր է հագեցած կառուցվածքներից ստանալ չհագեցած միացություններ, իսկ հակառակ ուղղությամբ՝ կրկնակի կապի նպատակային ձևափոխմամբ ստանալ տարբեր ածանցյալներ։ Այս փոխակերպումները կարևոր են օրգանական սինթեզում, քանի որ հնարավորություն են տալիս կառավարել մոլեկուլի կառուցվածքը և փուլային եղանակով կառուցել ավելի բարդ միացություններ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ ամինաթթուների քիմիան գտնվում է մի քանի գիտական ոլորտների հատման կետում՝ օրգանական քիմիա, կենսաքիմիա, դեղաքիմիա և կենսաօրգանական սինթեզ։ Նոր ամինաթթվային կառուցվածքների և դրանց ածանցյալների ստացումը կարող է նշանակություն ունենալ կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների, դեղագործական նյութերի և բարդ օրգանական սինթեզների միջանկյալների որոնման համար։ Դեհիդրոամինաթթուների բարձր ռեակցիոնունակությունը հատկապես արժեքավոր է թիրախային սինթեզների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է մեկ նախանյութից ստանալ կառուցվածքային տարբեր հատկություններ ունեցող միացությունների շարք։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հագեցած և α,β-դեհիդրոամինաթթուների քիմիայի բազմակողմանի հետազոտություն՝ ընդգրկելով դրանց կառուցվածքը, ստացման մեթոդները, ռեակցիոնունակությունը, փոխակերպումների մեխանիզմները և օրգանական սինթեզում կիրառելիության հնարավորությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիկոս-հետազոտողներին, դեղաքիմիայի ոլորտի ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է բարձր կարգի ածանցյալների նկատմամբ չլուծված սովորական դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգերի որոշակի դասի ուսումնասիրությանը։ Այսպիսի հավասարումները տարբերվում են դասական դիֆերենցիալ հավասարումներից նրանով, որ բարձր կարգի ածանցյալները հնարավոր չէ միարժեքորեն արտահայտել մնացած փոփոխականների և ածանցյալների միջոցով, ինչի հետևանքով դրանց հետազոտությունը պահանջում է հատուկ տեսական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ուսումնասիրվող համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, լուծումների գոյության և միարժեքության հարցերը, ինչպես նաև հավասարումների վերափոխման և վերլուծության հնարավոր մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն պայմանների բացահայտմանը, որոնց դեպքում չլուծված համակարգը կարող է բերվել ավելի պարզ կամ դասական ձևի, ինչը հնարավորություն է տալիս կիրառել դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության համապատասխան արդյունքները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև սկզբնական կամ եզրային պայմանների ձևակերպման առանձնահատկությունները, լուծումների կառուցվածքը և համակարգերի տարբեր տեսակի եզակիությունների առաջացման հնարավորությունը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հավասարումների երկրաչափական մեկնաբանությանը և այն բազմությունների ուսումնասիրությանը, որոնց վրա սահմանվում են համակարգի հնարավոր լուծումները։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տեսական արդյունքները կարող են հիմք ծառայել տվյալ դասի հավասարումների համար լուծումների հատկությունների, կայունության և համակարգերի վարքագծի ավելի խոր ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարևոր է մաթեմատիկական վերլուծության և դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության տեսանկյունից, քանի որ բարձր ածանցյալների նկատմամբ չլուծված համակարգերը հաճախ առաջանում են մաթեմատիկական ֆիզիկայի, մեխանիկայի և կիրառական մաթեմատիկայի տարբեր խնդիրների մոդելավորման ժամանակ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, դիֆերենցիալ հավասարումների մասնագետներին, մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև բարձրագույն մաթեմատիկայի և տեսական մեխանիկայի ոլորտների ուսանողներին։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է թարգմանության գործընթացում նույնականության պահպանման, վերակառուցման և փոխակերպման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ֆրանսիական արձակ և չափածո գրականության հայերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում նույնականությունը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ երևույթ, որը կարող է արտահայտվել ազգային, մշակութային, լեզվական, հեղինակային, սոցիալական և անհատական մակարդակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բնագրում արտահայտված մշակութային ու լեզվական ինքնատիպությունը ինչպիսի փոփոխությունների է ենթարկվում այլ լեզվական և մշակութային միջավայր տեղափոխվելիս։ Քննվում են թարգմանչի ընտրած լեզվական միջոցները, բառապաշարը, ոճական լուծումները, դարձվածքները, մշակութային իրողությունների փոխանցման եղանակները և դրանց ազդեցությունը ստեղծագործության ընդհանուր ընկալման վրա։ Արձակ ստեղծագործությունների ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են պատմողական ձայնի, կերպարների խոսքի, սոցիալական ու մշակութային միջավայրի, հեղինակային ոճի և ենթատեքստային իմաստների վերարտադրության խնդիրները։ Չափածո ստեղծագործությունների դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում բանաստեղծական լեզվի, պատկերային համակարգի, ռիթմի, հնչերանգի, տաղաչափական կառուցվածքի և գեղարվեստական արտահայտչականության փոխանցման հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնագրի և թարգմանության համեմատական քննությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային տեղաշարժերը, բացթողումները, հավելումները, փոխարինումները և մշակութային հարմարեցումները։ Դիտարկվում է նաև թարգմանչի՝ որպես երկու լեզվամշակութային համակարգերի միջնորդի դերը, քանի որ նրա մեկնաբանական որոշումները կարող են ազդել ինչպես հեղինակի անհատական ոճի, այնպես էլ ստեղծագործության մեջ ներկայացված մշակութային ինքնության ընկալման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն բառերին, արտահայտություններին, խորհրդանիշներին և իրողություններին, որոնք սերտորեն կապված են ֆրանսիական մշակութային միջավայրի հետ և հայերենում միշտ չէ, որ ունեն ամբողջական համարժեքներ։ Այդ դեպքերում քննվում են համարժեքության, օտարացման, տեղայնացման, բացատրական փոխանցման և այլ թարգմանական ռազմավարությունների հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև հայերեն թարգմանության լեզվական բնականության և բնագրի մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման միջև հավասարակշռության խնդիրը։ Տարբեր ժանրերի համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե նույնականության փոխանցման խնդիրներն ինչպես են փոփոխվում արձակի և պոեզիայի դեպքում և ինչպիսի թարգմանական միջոցներ են առավել բնորոշ յուրաքանչյուրին։ Աշխատությունը կարող է նպաստել գրական թարգմանության տեսության, ֆրանսերեն-հայերեն մշակութային փոխհաղորդակցության և թարգմանական մեկնաբանության մեխանիզմների առավել խոր ուսումնասիրությանը՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության, ֆրանսիական գրականության և լեզվամշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Курс дифференциального и интегрального исчисления. Том 3 աշխատությունը բարձրագույն մաթեմատիկայի դասական բազմահատոր դասընթացի շարունակությունն է, որը կենտրոնանում է մաթեմատիկական անալիզի ավելի խորացված և բազմաչափ բաժինների վրա՝ ներկայացնելով բազմաչափ ֆունկցիաների դիֆերենցում, մասնակի ածանցյալներ, բազմակի ինտեգրալներ և դրանց կիրառությունները երկրաչափության ու ֆիզիկայի խնդիրներում, այն բացատրում է վեկտորական անալիզի հիմնական հասկացությունները՝ գրադիենտ, դիվերգենցիա և ռոտացիա, ինչպես նաև գծային և մակերեսային ինտեգրալների հաշվարկման մեթոդները և դրանց կապը Գաուսի, Սթոքսի և Գրինի թեորեմների հետ, գիրքը միաժամանակ ընդգրկում է բարդ խնդիրների լուծման տեխնիկաներ, որոնք անհրաժեշտ են դիֆերենցիալ հավասարումների և ֆիզիկական դաշտերի մոդելավորման համար, ներկայացնելով խիստ տեսական ապացույցներ և բազմաթիվ կիրառական օրինակներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր բարձրագույն մաթեմատիկայի և կիրառական գիտությունների խորացված ուսումնասիրության համար։

Տեխնոլոգիա

Գիրքը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների միջոցով հաջորդական տեղեկատվության ընդունման արագության բարձրացման միջոցների մշակմանը և հետազոտմանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տվյալների հաջորդական փոխանցման և ընդունման գործընթացների առանձնահատկությունները, ինտեգրալ սխեմաների կառուցվածքային լուծումները, ազդանշանների մշակման մեթոդները և արագագործության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են ընդունիչ հանգույցների նախագծման սկզբունքները, ժամանակային բնութագրերի բարելավման եղանակները, ազդանշանների համաժամացման, սխալների նվազեցման և հաղորդակցության հուսալիության բարձրացման տեխնիկական մոտեցումները։ Ներկայացվում են տեսական վերլուծություններ և գործնական լուծումներ, որոնք ուղղված են բարձր արագությամբ թվային համակարգերի, կապի սարքերի և ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սարքավորումների, կապի համակարգերի և ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար։