Կենցաղի զանազանության մասին տետրակ՝ չափածո շարադրությամբ

History

Ստեղծագործությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմական ողբերգությանը, Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված հալածանքներին և բռնություններին՝ ներկայացնելով մարդկային տառապանքի, ազգային ցավի և արդարության պահանջի գեղարվեստական արտահայտությունը։ Ամերիկացի հեղինակ Էդվարդ Սթրայբի Սթիլը բանաստեղծական հուզական լեզվով անդրադառնում է հայ ժողովրդի ծանր վիճակին՝ բարձրաձայնելով բռնության, անարդարության և մարդկային իրավունքների ոտնահարման խնդիրները։ Ստեղծագործության առանցքում մարդկային կարեկցանքի, բարոյական պատասխանատվության և միջազգային համերաշխության գաղափարներն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եվրոպական պետությունների և Միացյալ Նահանգների անտարբերության քննադատությանը՝ ընդգծելով հալածվող ժողովրդի պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը պատկերավոր արտահայտությունների, հուզական դիմումների և ազդեցիկ հռետորական միջոցների օգնությամբ ձգտում է ընթերցողի մեջ արթնացնել կարեկցանք և արդարության զգացում։ Բանաստեղծության մեջ պատմական իրադարձությունների արձագանքները միահյուսվում են համամարդկային արժեքների, ազատության և մարդկային արժանապատվության պաշտպանության գաղափարներին։ Ստեղծագործությունը կարևոր է նաև հայ ժողովրդի ողբերգության նկատմամբ միջազգային հասարակական արձագանքի և օտարազգի մտավորականների վերաբերմունքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրականության դերը պատմական անարդարությունների բարձրաձայնման, հանրային կարծիքի ձևավորման և մարդասիրական գաղափարների տարածման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, պատմաբաններին, հայագետներին, ցեղասպանագիտության հետազոտողներին, մշակութաբաններին և հայ ժողովրդի պատմությամբ ու միջազգային մարդասիրական շարժումներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Political Science

Այս հրապարակումը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության սրացման ժամանակ Ռուսաստանի և Թուրքիայի արտգործնախարարների միջև ձևավորված դիվանագիտական դիրքորոշմանը՝ ուղղված ռազմական գործողությունների դադարեցմանը։ Նյութում ընդգծվում է երկու երկրների միջև ընդհանուր մոտեցումների ձևավորումը՝ հակամարտության լարվածության նվազեցման և հրադադարի հաստատման ուղղությամբ, ինչպես նաև անդրադարձ է կատարվում շփման ընթացքում ձեռք բերված համաձայնության կետերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ռազմական գործողությունների հետևանքով օտարերկրյա լրագրողների՝ մասնավորապես ֆրանսիացի լրագրողների վիրավորվելու դեպքին, ինչը միջազգային լրատվամիջոցների ուշադրությունը սևեռել է տարածաշրջանի վրա։ Հրապարակումը վերլուծում է Ռուսաստանի և Թուրքիայի դերակատարությունը Հարավային Կովկասում՝ որպես տարածաշրջանային ուժերի, ինչպես նաև նրանց ազդեցությունը հակամարտության կարգավորման գործընթացի վրա։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային շրջանի հայ արձակի կարևոր ժանրերից մեկի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 1960–1970-ական թվականների գրական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում տվյալ ժամանակաշրջանի պատմվածքի թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական փոփոխություններն են, ինչպես նաև այն նոր միտումները, որոնք ձևավորվեցին հասարակական կյանքի, մշակութային միջավայրի և գրական մտածողության փոխակերպումների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում պատմվածքը դիտարկվում է որպես փոքրածավալ արձակի ճկուն ձև, որը հնարավորություն էր տալիս գրողներին կենտրոնանալ մարդու ներաշխարհի, անհատական ընտրության, բարոյական խնդիրների, առօրյա կյանքի և հասարակության հետ անհատի հարաբերությունների վրա։ Կարող է քննության առնվել նախորդ տասնամյակների գրական ավանդույթների շարունակականությունը և միաժամանակ դրանց վերաիմաստավորումը՝ հատկապես կերպարակերտման, հոգեբանական վերլուծության, պատումի կառուցվածքի և հեղինակային խոսքի կազմակերպման ոլորտներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել անհատի և հասարակության փոխհարաբերությանը, քաղաքային ու գյուղական կյանքի պատկերներին, հիշողության, հայրենիքի, մարդկային արժանապատվության, սերնդային հարաբերությունների և բարոյական պատասխանատվության թեմաներին։ Կարևոր է նաև բացահայտել, թե ինչպես են պատմվածքի ժանրում փոխվում հերոսի կառուցման սկզբունքները՝ արտաքին իրադարձությունների նկարագրությունից աստիճանաբար մեծ տեղ հատկացնելով ներքին ապրումների, հոգեբանական հակասությունների և անձնական աշխարհընկալման ներկայացմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաոճական նորարարություններին, երկխոսության և ներքին խոսքի կիրառությանը, ենթատեքստի դերին, խորհրդանշական պատկերներին, ժամանակի ու տարածության կազմակերպմանը և պատմողական տարբեր եղանակների համադրմանը։ Համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու տարբեր հեղինակների ստեղծագործական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու դրանց նշանակությունը փոքր արձակի զարգացման համար։ Միաժամանակ տվյալ ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունները կարող են դիտարկվել իրենց պատմամշակութային միջավայրի հետ փոխկապակցված՝ հաշվի առնելով խորհրդային իրականության պայմաններում գրականության գաղափարական սահմանափակումների և ստեղծագործական ինքնարտահայտման հարաբերությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու XX դարի երկրորդ կեսի հայ արձակի զարգացման կարևոր փուլի մասին և բացահայտելու այն գեղարվեստական ու ժանրային գործընթացները, որոնք նշանակալի ազդեցություն ունեցան հետագա հայ պատմվածքի ձևավորման վրա։

Literature

Կարապետ Յ. Փանոսյանի այս աշխատությունը ներկայացված է հայատառ թուրքերեն վերնագրով, որի կառուցվածքը հուշում է հարցական կամ բանավիճային բնույթ։ Վերնագրում կրկնվող «իմթիհան» բառը նշանակում է քննություն կամ փորձություն, իսկ «եախօտ» արտահայտությունը կարող է փոխանցել «կամ» իմաստը։ Այս բառային կառուցվածքը ենթադրում է քննության կամ փորձության գաղափարի շուրջ կառուցված երկխոսական, քննադատական կամ երգիծական մոտեցման հավանականություն, սակայն առանց բովանդակային լրացուցիչ տվյալների հնարավոր չէ հաստատապես որոշել ստեղծագործության ժանրը կամ հիմնական թեման։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Կարապետ Փանոսյանի գրական ժառանգության, հայատառ թուրքերեն տպագրության և տասնիններորդ դարի Կոստանդնուպոլսի հայ մտավոր միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Հայատառ թուրքերեն հրատարակությունները կարևոր տեղ ունեն հայ տպագիր մշակույթի պատմության մեջ, քանի որ արտացոլում են բազմալեզու ընթերցողական միջավայրն ու գրական հաղորդակցության տարբեր ձևերը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել նաև պատմական լեզվաբանության, հայատառ թուրքերենի, արևմտահայ գրական կյանքի և ժամանակաշրջանի տպագիր մշակույթի հետազոտողների համար։

History

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ս.Գ. Շահումյանի գաղափարական և քաղաքական գործունեության վերլուծությանը՝ առանձնապես կենտրոնանալով նրա դիրքորոշման վրա ժողովրդի զանգվածների դերի վերաբերյալ պատմության մեջ՝ մարքսիստ-լենինյան տեսության համատեքստում։ Դիտարկվում է Շահումյանի տեսական և հրապարակախոսական գործունեությունը, որտեղ նա պաշտպանում էր այն մոտեցումը, որ պատմական գործընթացների հիմնական շարժիչ ուժը սոցիալական լայն զանգվածներն են, հատկապես աշխատավոր դասակարգը, այլ ոչ թե առանձին անհատները կամ վերնախավերը։ Աշխատանքում վերլուծվում է, թե ինչպես էր նա մեկնաբանում մարքսիստական պատմագիտական սկզբունքները՝ ընդգծելով արտադրական հարաբերությունների, դասակարգային պայքարի և հեղափոխական շարժումների դերը հասարակական զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա մասնակցությանը հեղափոխական իրադարձություններին և հրապարակային ելույթներին, որտեղ նա փորձում էր տեսական հիմնավորում տալ զանգվածների ինքնակազմակերպման և քաղաքական ակտիվության անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում է նաև Շահումյանի գործունեության ազդեցությունը խորհրդային պատմագրության ձևավորման վրա, որտեղ ժողովրդի դերը դիտարկվում էր որպես պատմության հիմնական շարժիչ ուժ՝ համահունչ մարքսիստ-լենինյան մեթոդաբանությանը։ Ընդգծվում է, որ նրա մոտեցումները միաժամանակ ծառայում էին ինչպես գաղափարական, այնպես էլ քաղաքական նպատակների՝ նպաստելով հեղափոխական գաղափարախոսության տարածմանը և զանգվածների քաղաքական ներգրավվածության խթանմանը։

Chemistry

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պալադիումի(II)-ի միկրոքանակների հայտնաբերման և որոշման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ծծումբ պարունակող ռեագենտների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակը շատ փոքր կոնցենտրացիաներով առկա պալադիումի հուսալի և զգայուն որոշման համար համապատասխան քիմիական վերլուծական մոտեցումների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պալադիումի(II) իոնների և ծծումբ պարունակող օրգանական կամ անօրգանական ռեագենտների փոխազդեցությունները, այդ փոխազդեցությունների արդյունքում առաջացող միացությունների հատկությունները և դրանց կիրառումը վերլուծական ազդանշանի ստացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ռեակցիայի պայմանների՝ միջավայրի թթվայնության, ռեագենտի քանակի, ջերմաստիճանի և այլ գործոնների ազդեցությանը, ինչպես նաև որոշման զգայունությանը և ընտրողականությանը։ Միկրոքանակների անալիզը պահանջում է բարձր զգայունություն և ճշգրտություն, ուստի աշխատանքում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ պալադիումի(II)-ի տարբեր ուղեկցող իոններից տարանջատման և դրանց հնարավոր խանգարող ազդեցության նվազեցման խնդիրը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև առաջացող միացությունների գունային, սպեկտրալ կամ այլ չափելի հատկությունների օգտագործումը՝ պալադիումի քանակական որոշման նպատակով։ Նման մեթոդների զարգացումը կարևոր է անալիտիկ քիմիայի համար, քանի որ պալադիումը կիրառվում է տարբեր տեխնիկական և արդյունաբերական ոլորտներում, իսկ դրա հետքի քանակների որոշումը կարող է պահանջվել հումքի, արտադրանքի, տեխնոլոգիական լուծույթների և շրջակա միջավայրի նմուշների վերլուծության ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անալիտիկ քիմիկոսներին, քիմիական լաբորատորիաների մասնագետներին, հետազոտողներին և քիմիայի համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողներին։