Կիսահաղորդիչներ

Լրագրություն

Այս թեման վերաբերում է համացանցային զանգվածային լրատվամիջոցների ձևավորման և զարգացման գործընթացին Հայաստանում՝ ընդգծելով դրանց առաջացման պատմական, տեխնոլոգիական և սոցիալական հիմքերը։ Հայաստանի մեդիա դաշտում համացանցային ԶԼՄ-ները սկսեցին ձևավորվել 1990-ականների վերջից և հատկապես արագ զարգացան 2000-ականներից սկսած՝ ինտերնետի հասանելիության ընդլայնման և թվային տեխնոլոգիաների տարածման շնորհիվ։ Դրանք աստիճանաբար դարձան ավանդական տպագիր և հեռուստատեսային լրատվամիջոցների հիմնական մրցակիցը՝ առաջարկելով ավելի արագ, ինտերակտիվ և բազմաբովանդակ տեղեկատվության տարածման հնարավորություն։ Համացանցային մեդիայի զարգացման կարևոր առանձնահատկություններից է տեղեկատվության արագ թարմացումը և բազմակողմանիությունը, ինչը փոխեց նաև լրագրողական աշխատանքի բնույթը՝ դարձնելով այն ավելի օպերատիվ և հաճախ կախված օնլայն աղբյուրներից ու սոցիալական ցանցերից։ Հայաստանում այս գործընթացը նաև կապված է մեդիա սեփականության փոփոխությունների, քաղաքական ազդեցությունների և շուկայի փոքրության հետ, ինչը ձևավորել է որոշակի կենտրոնացվածություն և բովանդակային մրցակցություն։ Միաժամանակ զարգացել են նոր ձևաչափեր՝ նորությունների կայքեր, բլոգեր, օնլայն հեռուստաալիքներ և սոցիալական մեդիա հարթակներ, որոնք ընդլայնել են հանրային հաղորդակցության հնարավորությունները և բարձրացրել օգտատերերի մասնակցությունը տեղեկատվության ստեղծման գործընթացում։ Այս ամենի արդյունքում ձևավորվել է թվային մեդիա միջավայր, որտեղ տեղեկատվությունը ոչ միայն սպառվում է, այլ նաև ստեղծվում, տարածվում և մեկնաբանվում է բազմաբնույթ դերակատարների կողմից՝ փոխելով հասարակական կարծիքի ձևավորման ավանդական մեխանիզմները։

Գրականություն

Ժողովածուն նվիրված է Հայկական ՍՍՀ-ում գրադարանների գործունեության փորձի ներկայացմանը, ընդհանրացմանը և տարածմանը՝ արտացոլելով խորհրդային ժամանակաշրջանում գրադարանային գործի կազմակերպման հիմնական ուղղություններն ու մեթոդները։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանների աշխատանքի կազմակերպմանը, ընթերցողների սպասարկմանը, գրքային ֆոնդերի համալրմանն ու պահպանմանը, գրականության հանրահռչակմանը և բնակչության շրջանում ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը։ Ժողովածուն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ ներկայացնում է գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը և ցույց է տալիս, թե ինչպիսի մեթոդներ էին կիրառվում տարբեր տիպի գրադարաններում՝ աշխատանքը արդյունավետ կազմակերպելու և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանեցնելու համար։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է առաջավոր փորձի բացահայտումն ու տարածումը։ Գրադարանների հաջողված աշխատանքային ձևերը դիտարկվում են որպես այլ գրադարաններում կիրառման ենթակա օրինակներ, իսկ փորձի փոխանակումը ներկայացվում է որպես մասնագիտական զարգացման և գրադարանային ծառայությունների կատարելագործման միջոց։ Այդ համատեքստում կարևորվում են գրադարանավարների վերապատրաստումը, գործնական պարապմունքները, փորձի փոխանակումը և մեթոդական աջակցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղական և քաղաքային բնակչության գրադարանային սպասարկմանը, ընթերցողների տարբեր խմբերի հետ տարվող աշխատանքներին, երիտասարդների և երեխաների ընթերցանության կազմակերպմանը։ Գրադարանի գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գրքերի տրամադրման գործընթաց, այլև որպես մշակութային և կրթական աշխատանք, որի միջոցով հնարավոր էր նպաստել բնակչության ընդհանուր կրթական մակարդակի բարձրացմանը, մասնագիտական գիտելիքների տարածմանը և մշակութային հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Ժողովածուում արտացոլվում են նաև գրադարանների մասսայական և տեղեկատվական աշխատանքի տարբեր ձևերը՝ գրքային ցուցահանդեսներ, գրական երեկոներ, ընթերցողների հետ հանդիպումներ, թեմատիկ միջոցառումներ, բանավոր և գրավոր տեղեկատվության տարածում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև գրադարանների կապը դպրոցների, մշակութային հաստատությունների, արտադրական կազմակերպությունների և հասարակական կառույցների հետ, քանի որ այդ համագործակցությունը հնարավորություն էր տալիս ընդլայնելու գրադարանի հասարակական դերակատարությունը։ Գրքային ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից կարևորվում են գրականության ճիշտ ընտրությունը, դասակարգումը, հաշվառումը, պահպանությունը և ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Գրադարանային աշխատանքի որակի բարձրացման համար անհրաժեշտ էր ոչ միայն ավելացնել գրքային ֆոնդերը, այլև ապահովել դրանց նպատակային օգտագործումը և ընթերցողին անհրաժեշտ գրականության արագ ու հարմար հասանելիությունը։ Ժողովածուն նաև պատկերացում է տալիս այդ ժամանակաշրջանի գրադարանագիտության մեթոդական մոտեցումների մասին՝ ներկայացնելով աշխատանքի պլանավորման, հաշվառման, վերահսկման և արդյունքների ամփոփման նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն կարևոր աղբյուր է խորհրդային Հայաստանի գրադարանային համակարգի կազմակերպական և մեթոդական առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն ներկայացնում է գրադարանների աշխատանքը որպես կրթական, մշակութային և տեղեկատվական գործունեության ամբողջություն և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանում ընթերցողների սպասարկման, գրքային ֆոնդերի կառավարման, առաջավոր փորձի տարածման և գրադարանավարների մասնագիտական աշխատանքի կազմակերպման ձևերը։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի Այվազյանի մուսկատենի և Անահիտ սորտերի վազերի բեռնվածության ու էտի երկարության ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ շիվերի աճի, զարգացման և բերքատվության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այնպիսի ագրոտեխնիկական պայմաններ, որոնց դեպքում հնարավոր է արդյունավետ կարգավորել վազի վեգետատիվ և գեներատիվ զարգացման հարաբերակցությունը, ապահովել բարձր ու կայուն բերքատվություն և միաժամանակ պահպանել ստացվող բերքի որակական հատկանիշները։ Էտի երկարությունը և վազի բեռնվածությունը խաղողագործության կարևորագույն ագրոտեխնիկական գործոններից են, քանի որ դրանց ճիշտ ընտրությունից մեծապես կախված են շիվերի աճի ինտենսիվությունը, աչքերի ու ծաղկաբույլերի զարգացումը, բերքատու շիվերի քանակը, ողկույզների ձևավորումը և ընդհանուր բերքատվությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե տարբեր բեռնվածության և էտի երկարության պայմաններում ինչպես են փոխվում շիվերի աճի ու զարգացման ցուցանիշները, ինչ ազդեցություն են ունենում այդ գործոնները վազի կենսաբանական հավասարակշռության և բերքի ձևավորման վրա։ Չափազանց ցածր բեռնվածության պայմաններում վազը կարող է ցուցաբերել ուժեղ վեգետատիվ աճ, մինչդեռ բարձր բեռնվածությունը կարող է հանգեցնել շիվերի աճի թուլացման, բերքի հասունացման դանդաղեցման և բույսի ընդհանուր արտադրողականության նվազման։ Հետևաբար անհրաժեշտ է գտնել յուրաքանչյուր սորտի համար օպտիմալ բեռնվածություն և էտի այնպիսի երկարություն, որը կհամապատասխանի տվյալ բույսի կենսաբանական առանձնահատկություններին և աճեցման պայմաններին։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն շիվերի երկարության և աճի արագության, դրանց հասունացման, բերքատու շիվերի թվի, պտղաբերության գործակիցների, ողկույզների քանակի և չափերի, մեկ վազից ստացվող բերքի ու միավոր մակերեսի բերքատվության ցուցանիշները։ Միաժամանակ սորտերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե Այվազյանի մուսկատենին և Անահիտին բնորոշ ինչ առանձնահատկություններ են դրսևորվում տարբեր էտի և բեռնվածության պայմաններում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ խաղողի բարձր բերքատվությունը պետք է զուգակցվի վազի բնականոն աճի և հետագա տարիներին նրա արտադրողականության պահպանման հետ։ Վազի չափից ավելի ծանրաբեռնվածությունը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ոչ միայն ընթացիկ բերքի, այլև հաջորդ տարվա բերքատվության ձևավորման վրա, իսկ սխալ ընտրված էտի երկարությունը կարող է խախտել բույսի սննդային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Ուստի ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ խաղողի այգիներում էտի համակարգի կատարելագործման, վազերի օպտիմալ բեռնվածության որոշման և տվյալ սորտերի համար առավել արդյունավետ ագրոտեխնիկական միջոցառումների ընտրության գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատելու էտի երկարության և բեռնվածության դերը խաղողի շիվերի աճի ու բերքատվության ձևավորման գործընթացում և կարող է օգտակար լինել ինչպես խաղողագործության ոլորտի մասնագետների, այնպես էլ համապատասխան մասնագիտական և գիտական ուսումնասիրություններով հետաքրքրվողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ և իրանական ժողովուրդների միջև պատմականորեն ձևավորված մշակութային փոխառնչությունների շարունակականության և ժամանակակից փուլում դրանց դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկու հարևան ժողովուրդների բազմադարյա շփումների արդյունքում ձևավորված պատմական հիշողությունը, մշակութային փոխազդեցությունը, լեզվական ու գրական առնչությունները, արվեստի տարբեր ոլորտներում նկատվող ընդհանրություններն ու փոխազդեցությունները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման խնդիրներն են։ Քննվում են հայ-իրանական հարաբերությունների պատմական նախադրյալները՝ դրանք դիտարկելով որպես արդի մշակութային համագործակցության ձևավորման կարևոր հիմք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական կապերին, թարգմանական գործունեությանը, գիտական ու կրթական շփումներին, մշակութային միջոցառումներին և երկու ժողովուրդների մշակութային արժեքների փոխադարձ ճանաչման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նաև Իրանի հայկական համայնքի նշանակությունը՝ որպես հայկական և իրանական մշակութային միջավայրերի միջև պատմականորեն ձևավորված կապող օղակ։ Հայկական եկեղեցիները, պատմաճարտարապետական հուշարձանները, ձեռագրային և տպագիր ժառանգությունը, համայնքային կրթական ու մշակութային հաստատությունները դիտարկվում են մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական փոխազդեցությունների և փոխառությունների ուսումնասիրությունը, որոնք արտացոլում են ժողովուրդների երկարատև շփումների տարբեր ժամանակաշրջանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ավանդույթների և կենցաղային մշակույթի ոլորտներում առկա պատմամշակութային առնչություններին։ Ժամանակակից փուլում փոխհարաբերությունները դիտարկվում են գիտաժողովների, ցուցահանդեսների, հրատարակությունների, թարգմանությունների, կրթական ծրագրերի և մշակութային երկխոսության այլ ձևերի տեսանկյունից՝ առանց դրանք մեկուսացնելու պատմական զարգացման ընդհանուր ընթացքից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են անցյալի մշակութային շփումները վերաիմաստավորվում նոր պայմաններում և ինչ դեր ունեն պատմական ժառանգությունն ու փոխադարձ մշակութային ճանաչողությունը երկու հասարակությունների միջև կապերի պահպանման գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, մշակութաբանության, իրանագիտության և հայագիտության մոտեցումները՝ հայ-իրանական մշակութային փոխհարաբերությունների պատմական հիմքերն ու ժամանակակից դրսևորումները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Գրականություն

Վլադիմիր Նաբոկով-ի փոքր արձակի (մալայա պրոզա) խնդրաբանությունն ու պոետիկան վերաբերում են նրա կարճ պատմվածքներում և էսսեներում արտահայտված թեմատիկ ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այդ ստեղծագործություններում առանձնանում են հիշողության, ժամանակի ընկալման, մարդկային գիտակցության նրբերանգների և անհատական փորձի վերարտադրության խնդիրները, որոնք հաճախ ներկայացվում են ոչ գծային կառուցվածքով և բազմաշերտ պատմողական ձևերով։ Նաբոկովի փոքր արձակում կարևոր դեր ունի լեզվական խաղը, մանրամասն պատկերագրությունը և իմաստային երկակիությունը, որտեղ իրականության և երևակայության սահմանները հաճախ դիտավորյալ մշուշված են։ Նրա պոետիկան բնորոշվում է ձևի բարձր մշակվածությամբ, ինտելեկտուալ հեգնանքով և ընթերցողի ակտիվ ներգրավման պահանջով՝ տեքստի թաքնված իմաստները բացահայտելու համար։ Այս ստեղծագործությունները նաև արտացոլում են էմիգրացիոն փորձը, մշակութային հիշողության պահպանման թեման և ինքնության հարցադրումները, որոնք Նաբոկովի փոքր արձակում ստանում են ինչպես հոգեբանական, այնպես էլ գեղարվեստական արտահայտություն։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական դատավարությունում ներկայացուցչության ինստիտուտի իրավական հիմքերի, սկզբունքների և գործնական կիրառության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են դատավարական ներկայացուցչության տեսակները, ներկայացուցչի իրավական կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև լիազորությունների ծագման, ձևակերպման և իրականացման կարգը։ Քննարկվում են դատավարության մասնակիցների շահերի պաշտպանության իրավական մեխանիզմները, ներկայացուցչության նշանակությունը արդար դատաքննության ապահովման գործում և դրա ազդեցությունը դատավարական գործընթացի արդյունավետության վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև լիազորագրի ձևակերպման պահանջներին, օրենսդրական կարգավորումներին, դատական պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումներին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, փաստաբանների, դատավորների, իրավագիտության ոլորտի ուսանողների և քաղաքացիական դատավարական իրավունքի հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։