Կիզլի ատա (հնարավոր է՝ «Կիզլի Ադա» կամ «Գաղտնի կղզի»՝ կախված անվան սկզբնաղբյուրից)

Այլ առարկաներ

Այս թեման վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերջին փուլին և տարածաշրջանի քաղաքական-իրավական կարգավիճակի կտրուկ փոփոխությանը, որը հանգեցրեց երկարատև հակամարտության փաստացի ավարտին և նախկին ինքնահռչակ կառույցի լուծարմանը։ 2023 թվականին տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո տարածաշրջանում ձևավորված իրավիճակը բերեց այն բանին, որ 2023 Azerbaijani offensive in Nagorno-Karabakh-ի հետևանքով դադարեց գոյություն ունենալ նախկին ինքնավար կառավարման համակարգը, իսկ բնակչության մեծ մասի զանգվածային տեղաշարժը փոխեց տարածաշրջանի ժողովրդագրական և սոցիալական կառուցվածքը։ Այս զարգացումները դիտարկվում են որպես հակամարտության երկարատև փուլերի ավարտ, որտեղ բազմամյա քաղաքական բանակցությունները, զինված բախումները և միջնորդական գործընթացները վերջնականապես փոխարինվեցին ուժային լուծմամբ։ Իրավական և միջազգային հարաբերությունների տեսանկյունից սա առաջ բերեց նոր քննարկումներ տարածքային ամբողջականության, ինքնորոշման սկզբունքի և անվտանգության երաշխիքների միջև հավասարակշռության վերաբերյալ։ Միաժամանակ, հումանիտար հետևանքները, ներառյալ բնակչության տեղահանումը և մշակութային ժառանգության պահպանության հարցերը, դարձան միջազգային ուշադրության կենտրոնում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է անիզոտրոպ մեխանիկական հատկություններ ունեցող կիսահարթության լարվածադեֆորմացիոն վիճակի տեսական ուսումնասիրությանը, երբ միջավայրը թուլացված է ուղղաձիգ ճեղքով, իսկ նրա եզրի վրա գործում են դրոշմների միջոցով փոխանցվող արտաքին ազդեցություններ։ Հետազոտության կենտրոնում առաձգականության տեսության և քայքայման մեխանիկայի այն խնդիրներն են, որոնք կապված են նյութի ուղղություններից կախված մեխանիկական հատկությունների, ճեղքի առկայության և տեղային կոնտակտային բեռնավորման միաժամանակյա ազդեցության հետ։ Քննվում է լարումների և տեղաշարժերի բաշխումը կիսահարթության տարբեր հատվածներում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ճեղքի ծայրամասին, որտեղ կարող է առաջանալ լարումների զգալի կենտրոնացում։ Ուսումնասիրվում է օրթոտրոպ նյութի առաձգական բնութագրերի ազդեցությունը դեֆորմացիոն դաշտի ձևավորման վրա և պարզաբանվում է, թե նյութի կառուցվածքային ուղղվածությունը ինչպես կարող է փոփոխել արտաքին բեռնավորման փոխանցման օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դրոշմների և կիսահարթության եզրի կոնտակտային փոխազդեցության մաթեմատիկական նկարագրությունը, ինչպես նաև դրոշմների դիրքի, փոխադարձ հեռավորության և կիրառվող ազդեցությունների բնույթի հնարավոր նշանակությունը լարվածային դաշտի համար։ Խնդրի լուծման ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության հավասարումներ, եզրային պայմանների ձևակերպումներ, ինտեգրալ հավասարումների մեթոդներ և անալիտիկ կամ թվային հաշվարկային մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճեղքի շրջակայքում լարումների ինտենսիվության գնահատումը, քանի որ այդ ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս բնութագրելու ճեղքի հետագա զարգացման և կառուցվածքային տարրի ամրության հետ կապված մեխանիկական պայմանները։ Տարբեր պարամետրերի փոփոխության համեմատական ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել նյութի անիզոտրոպության, ճեղքի երկրաչափության և եզրային բեռնավորման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունները։ Ստացված տեսական արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կոմպոզիտային, շերտավոր և ուղղորդված կառուցվածք ունեցող նյութերից պատրաստված տարրերի ամրության ու հուսալիության գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, կոնտակտային մեխանիկայի և քայքայման մեխանիկայի մոտեցումները՝ արատներ պարունակող օրթոտրոպ միջավայրերի մեխանիկական վարքի օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական կերպարվեստում ոչ առարկայական և վերացական գեղարվեստական մտածողության ձևավորման, զարգացման ու փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային կյանքի և միջազգային արվեստային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական փոփոխություններն են, որոնց արդյունքում արվեստագետները աստիճանաբար հեռանում են իրականության անմիջական պատկերումից և ստեղծագործության հիմնական արտահայտչամիջոցներ դարձնում գույնը, գիծը, ձևը, ռիթմը, տարածությունը և դրանց փոխհարաբերությունները։ Քննվում են վերացական մտածողության նախադրյալները, հայկական արվեստի ավանդական ձևային համակարգերի հնարավոր ազդեցությունները և եվրոպական ու համաշխարհային մոդեռնիստական ուղղությունների հետ ստեղծագործական առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պատմամշակութային միջավայրին, որի պայմաններում նորարարական գեղարվեստական լեզուները ընդունվել, սահմանափակվել կամ վերաիմաստավորվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են նկարիչների անհատական որոնումները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի փոփոխությունները, գունային հարաբերությունների ինքնուրույն նշանակությունը և երկրաչափական կամ ազատ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական գեղագիտական սկզբունքների և արվեստագետների նորարարական ձգտումների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հետագա փուլերում ստեղծագործական ազատության ընդլայնման ազդեցությունը վերացական արվեստի զարգացման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գեղանկարչությունը, գրաֆիկան, քանդակագործությունը և արվեստի այլ ձևեր՝ բացահայտելու համար վերացական մտածողության բազմազան դրսևորումները։ Առանձին նշանակություն ունի հայկական ազգային մշակութային ժառանգության և արդիական գեղարվեստական լեզվի փոխհարաբերության խնդիրը, քանի որ որոշ ստեղծագործություններում ավանդական զարդարվեստի, միջնադարյան արվեստի կամ բնապատկերային ընկալումների տարրերը կարող են վերափոխվել ժամանակակից ձևային կառուցվածքների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ցուցահանդեսային կյանքի, արվեստագիտական քննադատության, մասնագիտական միջավայրի և միջազգային մշակութային կապերի դերակատարությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական վերացական արվեստի զարգացման հիմնական փուլերին և գեղագիտական որոնումներին՝ այն ներկայացնելով որպես հայկական ժամանակակից կերպարվեստի ինքնուրույն ու բազմաշերտ երևույթ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և հայկական Սփյուռքի միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1990-ական թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ստեղծված նոր քաղաքական և հասարակական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց միջոցով անկախ հայկական պետությունը և աշխարհի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքներն ու կազմակերպությունները վերակառուցեցին իրենց փոխհարաբերությունները և ձևավորեցին համագործակցության նոր օրակարգ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել անկախության առաջին տարիների քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձությունները, դրանց ազդեցությունը Սփյուռքի հետ հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև համահայկական կառույցների և սփյուռքյան կազմակերպությունների մասնակցությունը Հայաստանի պետականաշինության ու հասարակական կյանքի տարբեր գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սփյուռքի կողմից Հայաստանին ցուցաբերված մարդասիրական, ֆինանսական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցությանը, որը հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ անկախության առաջին տարիների տնտեսական դժվարությունների և սոցիալական խնդիրների պայմաններում։ Կարևոր թեմաներից են նաև Արցախյան հակամարտությունը, Հայաստանի միջազգային դիրքավորումը, ազգային անվտանգության խնդիրները և դրանց շուրջ Հայաստանի ու Սփյուռքի քաղաքական ու հասարակական շրջանակների համագործակցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սփյուռքի ինքնակազմակերպման առանձնահատկություններին, ավանդական և նոր ձևավորվող կառույցների գործունեությանը, Հայաստանի պետական մարմինների հետ կապերի հաստատմանը և համազգային քաղաքականության ձևավորման փորձերին։ 1990-ական թվականների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում ձևավորվեցին հետագա Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների բազմաթիվ ինստիտուցիոնալ և գաղափարական հիմքեր։ Միաժամանակ դիտարկվում են համագործակցության ընթացքում առաջացած խնդիրներն ու հակասությունները՝ կապված Հայաստանի և Սփյուռքի քաղաքական առաջնահերթությունների, ինքնության ընկալումների, կազմակերպական մոտեցումների և փոխադարձ ակնկալիքների տարբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, սփյուռքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու անկախ Հայաստանի առաջին տասնամյակի ընթացքում ձևավորված Հայաստան-Սփյուռք փոխհարաբերությունների բնույթը, հիմնական ուղղություններն ու պատմական նշանակությունը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ներդրումների ներգրավման տարածքային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի քաղաքի օրինակով։ Գրքում վերլուծվում են ներդրումային միջավայրի ձևավորման հիմնական գործոնները, տարածքային զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության վրա։ Հեղինակը քննարկում է տնտեսական ենթակառուցվածքների, քաղաքաշինական զարգացման, գործարար միջավայրի, վարչարարության և տեղական ինքնակառավարման դերը ներդրումների ներգրավման և արդյունավետ բաշխման գործընթացներում։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են Երևանի տնտեսական ներուժը, ներդրումային գրավչության մակարդակը, ներքին և արտաքին ներդրումների խթանման հնարավորությունները, ինչպես նաև առկա խոչընդոտներն ու դրանց հաղթահարման ուղիները։ Ներկայացվում են տեսական և գործնական վերլուծություններ, վիճակագրական տվյալների գնահատումներ և առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել քաղաքային տնտեսական զարգացման, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման և տարածքային մրցունակության բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, քաղաքային կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, ներդրումային քաղաքականությամբ զբաղվող փորձագետների, գիտաշխատողների, բուհերի դասախոսների, ուսանողների և տարածքային տնտեսության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Վենետիկի Սան Լազարո կղզում գործող մխիթարյան միաբանությանը (Mechitaristi di San Lazzaro di Venezia)՝ դիտարկելով այն որպես հայ մշակութային, կրոնական և գիտական ժառանգության պահպանման ու տարածման կարևոր կենտրոն։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ այս միաբանությունը հիմնադրվել է 18-րդ դարում Մխիթար Սեբաստացու կողմից և դարձել է հայագիտության, ձեռագրագիտության և թարգմանական դպրոցի ձևավորման առանցքային օջախներից մեկը Եվրոպայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սան Լազարո կղզու գրադարանի և ձեռագրատան դերին, որտեղ պահպանվում են հազարավոր արժեքավոր հայերեն ձեռագրեր, պատմական փաստաթղթեր և տպագիր հին գրքեր, որոնք մեծ նշանակություն ունեն հայ մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև մխիթարյանների գիտական գործունեությունը՝ ներառյալ լեզվաբանական ուսումնասիրությունները, բառարանագրությունը, պատմագրությունը և արևմտյան գրականության հայերեն թարգմանությունները, որոնք նպաստել են հայ և եվրոպական մշակույթների փոխհարաբերությունների զարգացմանը։ Միաժամանակ վերլուծվում է միաբանության կրթական և մշակութային առաքելությունը, որի շնորհիվ ձևավորվել է հայ մտավորականության սերունդների լայն ցանց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Սան Լազարոյի մխիթարյան կենտրոնը հանդիսանում է եզակի մշակութային միջավայր, որտեղ միավորվում են կրոնական կյանքը, գիտական հետազոտությունը և մշակութային պահպանությունը՝ պահպանելով հայ ինքնության կարևոր շերտերը։