Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքը որպես Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների ազգային իրավունքի աղբյուր

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի «սթարթափ էկոհամակարգի» զարգացման ուսումնասիրությանը՝ որպես տեղեկատվական և հեռահաղորդակցության տեխնոլոգիաների ոլորտում տեղական և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման արդյունավետ միջոց։ Հետազոտության հիմքում նորարարական ձեռնարկությունների ձևավորման և զարգացման համար անհրաժեշտ միջավայրի՝ ֆինանսական, մարդկային, տեխնոլոգիական, կրթական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական բաղադրիչների փոխկապակցվածության վերլուծությունն է։ Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտը վերջին տարիներին դրսևորել է արագ աճ, ընդլայնվել է տեխնոլոգիական ընկերությունների և նորաստեղծ ձեռնարկությունների թիվը, իսկ ոլորտում ձևավորվել են ներդրումային, կրթական և ինկուբացիոն աջակցության տարբեր մեխանիզմներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սթարթափների ստեղծման և զարգացման փուլերը, գաղափարի ձևավորումից մինչև արտադրանքի շուկա դուրսբերում և միջազգային մասշտաբավորում, ինչպես նաև այդ գործընթացներում ինկուբատորների, աքսելերատորների, վենչուրային հիմնադրամների, բիզնես հրեշտակների, տեխնոլոգիական կենտրոնների, համալսարանների և պետական կառույցների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային կապիտալի հասանելիությանը, քանի որ վաղ փուլում ֆինանսավորման հնարավորությունները, մենթորությունը և միջազգային ներդրողների հետ կապերը կարող են էապես ազդել տեխնոլոգիական ընկերությունների աճի և միջազգային շուկաներ դուրս գալու կարողության վրա։ Հայաստանի համար այդպիսի մեխանիզմների օրինակ է Science and Technology Angels Network-ը, որը ստեղծվել է հայկական ՏՀՏ էկոհամակարգում ուղղակի օտարերկրյա ներդրումների և մասնավոր կապիտալի ներգրավման նոր ուղի ձևավորելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթարթափների համար ներդրումային միջավայրի գրավչության հիմնական պայմաններին՝ հարկային և իրավական կարգավորումներին, մտավոր սեփականության պաշտպանությանը, բիզնեսի հիմնադրման պարզությանը, պետական աջակցության ծրագրերին, ֆինանսական ենթակառուցվածքներին և միջազգային շուկաների հասանելիությանը։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականությունն ուղղված է կանխատեսելի և մրցունակ միջավայրի ձևավորմանը, իսկ տեխնոլոգիական ոլորտում կիրառվում են նաև պետական աջակցության, հարկային խթանների, դրամաշնորհների և զարգացման այլ գործիքներ։ Կարևոր ուղղություն է մարդկային կապիտալի զարգացումը, քանի որ տեխնոլոգիական սթարթափների մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված է բարձր որակավորում ունեցող ծրագրավորողների, ինժեներների, տվյալների մասնագետների, ձեռնարկատերերի և կառավարչական կադրերի առկայությամբ։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է բացահայտել ոլորտի զարգացման սահմանափակումները՝ փոքր ներքին շուկան, բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պահանջարկի և առաջարկի անհավասարակշռությունը, վաղ փուլերի ֆինանսավորման սահմանափակումները, միջազգային շուկաներում մասշտաբավորման դժվարությունները և գլոբալ ներդրումային կապերի ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն քաղաքական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք կարող են մեծացնել հայկական սթարթափների ներդրումային գրավչությունը։ Ներկայիս ծրագրերը, այդ թվում՝ Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության ոլորտում միջազգային աքսելերացիոն և նախաաքսելերացիոն ծրագրերի իրականացումը, ցույց են տալիս միջազգային ցանցերի, մենթորության և ներդրողների հետ կապերի կարևորությունը էկոհամակարգի զարգացման համար։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել սթարթափների ֆինանսավորման հասանելիության ընդլայնման, վենչուրային և բիզնես-հրեշտակների ներդրումների խթանման, համալսարան–բիզնես կապերի ամրապնդման, տեխնոլոգիական գիտելիքի առևտրայնացման, միջազգային գործընկերությունների ընդլայնման և հայկական սթարթափների համաշխարհային շուկաներում դիրքավորման բարելավման միջոցառումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է սթարթափ էկոհամակարգը ոչ միայն որպես նորաստեղծ տեխնոլոգիական ընկերությունների ամբողջություն, այլև որպես ներդրումների ներգրավման, նորարարության խթանման, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների ստեղծման, արտահանման ընդլայնման ու Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտի միջազգային մրցունակության բարձրացման փոխկապակցված համակարգ։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է որոշ ոչ ավանդական թվաբանական տեսությունների վերջավոր մոդելներում ռեկուրսիվ սխեմաների կառուցվածքային, տրամաբանական և մաթեմատիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են մաթեմատիկական տրամաբանության, մոդելների տեսության և ռեկուրսիայի տեսության հիմնարար հասկացությունները, ինչպես նաև թվաբանական համակարգերի ձևական նկարագրության և դրանց մոդելավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ դասական կամ ոչ ստանդարտ թվաբանական տեսությունների աքսիոմատիկ կառուցվածքին, վերջավոր մոդելների գոյության պայմաններին և դրանցում ռեկուրսիվ սահմանումների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ռեկուրսիվ սխեմաների ներկայացման եղանակները, դրանց սահմանելիության, համատեղելիության և հաշվարկելիության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում թվաբանական գործողությունների ձևականացմանը, տրամաբանական բանաձևերի մեկնաբանությանը, մոդելների կառուցման մեթոդներին և տարբեր թվաբանական տեսությունների փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում են վերջավոր կառուցվածքներում ռեկուրսիվ գործընթացների վարքագծի ուսումնասիրությունը, տեսությունների արտահայտչական հնարավորությունների գնահատումը և դրանց մետամաթեմատիկական հատկությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել մաթեմատիկական տրամաբանության տեսական հիմքերի զարգացմանը, ոչ ավանդական թվաբանական համակարգերի առավել խորքային ըմբռնմանը և ձևական մեթոդների կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկոսների, տրամաբանների, տեսական ինֆորմատիկայի մասնագետների, ալգորիթմների և հաշվարկելիության տեսության հետազոտողների, ինչպես նաև մաթեմատիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ազգագրական ցուցադրությունների դերին ժամանակակից հայկական ինքնության ձևավորման, պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում թանգարանային միջավայրում ներկայացվող նյութական և ոչ նյութական մշակութային ժառանգությունն է՝ դիտարկված որպես հասարակության պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ինքնության մասին պատկերացումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Աշխատանքում ազգագրական ցուցադրությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմամշակութային առարկաների հավաքածուի ներկայացման եղանակ, այլև որպես որոշակի պատմական և մշակութային պատմություն կառուցող ու փոխանցող միջավայր, որտեղ առարկաների ընտրությունը, դասավորությունը, մեկնաբանությունը և ներկայացման եղանակը կարող են ազդել այցելուների կողմից ազգային անցյալի ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայկական ավանդական կենցաղի, ընտանիքի, համայնքային կյանքի, արհեստների, գյուղատնտեսական մշակույթի, տարազի, խոհանոցի, ծիսական սովորույթների, հավատալիքների և ժողովրդական արվեստի ներկայացման ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են ազգագրական ցուցադրությունների միջոցով կառուցվում «ավանդական հայկականի» մասին պատկերացումները և ինչպես են պատմական մշակութային տարրերը կապվում ժամանակակից ազգային ինքնության հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև թանգարանի՝ որպես հիշողության ինստիտուտի դերը, որտեղ անցյալի մշակութային փորձը կարող է ոչ միայն պահպանվել, այլև վերաիմաստավորվել ժամանակակից հասարակության պահանջներին համապատասխան։ Քննարկվում են ցուցադրությունների կրթական, ճանաչողական և սոցիալական գործառույթները, այցելուների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության ձևավորման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարածաշրջանային, սերնդային և սոցիալական տարբերությունների պայմաններում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկությունները և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է թանգարանային ցուցադրությունների միջոցով համատեղել պատմական հավաստիությունը, մշակութային բազմազանությունը և ժամանակակից ինքնության պահանջները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգագրական ցուցադրությունների և ազգային ինքնության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, որ մշակութային ժառանգության հանրայնացումը կարևոր դեր ունի հասարակության պատմական հիշողության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանագետներին, պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, արվեստաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական մշակութային ժառանգության և ժամանակակից ինքնության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական կազմակերպության ղեկավարի մասնագիտական գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և արդյունավետ կառավարման համար անհրաժեշտ անձնային, ճանաչողական, հաղորդակցական ու կազմակերպչական հատկանիշների համակարգային մոդելի ձևավորման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում ղեկավարի անձն է՝ որպես արտադրական գործընթացների կազմակերպման, աշխատակազմի գործունեության համակարգման և կառավարչական որոշումների ընդունման առանցքային սուբյեկտ։ Քննվում են ղեկավարի մասնագիտական կարողությունների և անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը կառավարման ոճի, աշխատանքային հարաբերությունների և կազմակերպության սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում որոշումների ընդունման, պատասխանատվության, ինքնակարգավորման, վերլուծական մտածողության, հաղորդակցական կարողությունների, առաջնորդության և կազմակերպչական հմտությունների նշանակությանը։ Արդյունաբերական միջավայրի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևորվում է ղեկավարի գործունեությունը բարձր պատասխանատվության, սահմանափակ ժամանակի, արտադրական ռիսկերի և տարբեր մասնագիտական խմբերի աշխատանքը համաձայնեցնելու անհրաժեշտության պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են ղեկավարի և ենթակաների փոխհարաբերությունները, աշխատակիցների մոտիվացման, համագործակցության և կազմակերպական հաղորդակցության հոգեբանական մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարման տարբեր ոճերի ուսումնասիրությանը և դրանց կապին աշխատակազմի ներգրավվածության, փոխադարձ վստահության ու աշխատանքային արդյունավետության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև կոնֆլիկտային իրավիճակներում ղեկավարի վարքագիծը, բանակցային կարողությունները և կառուցողական լուծումներ գտնելու հոգեբանական նախադրյալները։ Առանձին ուղղություն է ղեկավարի մասնագիտական սթրեսի և հուզական ծանրաբեռնվածության խնդիրը՝ հաշվի առնելով, որ երկարատև կառավարչական պատասխանատվությունը պահանջում է հոգեբանական կայունություն և արդյունավետ ինքնակարգավորում։ Հոգեբանական մոդելի կառուցումը ենթադրում է ղեկավարի մասնագիտական գործունեության համար նշանակալի հատկանիշների համակարգում և դրանց միջև փոխկապակցվածությունների բացահայտում։ Նման մոդելը կարող է կիրառվել ղեկավար կադրերի մասնագիտական ընտրության, գնահատման, վերապատրաստման և կառավարչական կարողությունների զարգացման ծրագրերի տեսական հիմնավորման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ արդյունավետ ղեկավարումը չի պայմանավորվում մեկ առանձին անձնային հատկությամբ, այլ ձևավորվում է մասնագիտական գիտելիքների, սոցիալական հմտությունների, մտածողության առանձնահատկությունների և կազմակերպական միջավայրի փոխազդեցությամբ։ Աշխատությունը նպաստում է կառավարման հոգեբանության և կազմակերպական հոգեբանության շրջանակում արդյունաբերական ղեկավարի մասնագիտական գործունեության առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Культура

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու հրապարակումների վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, գիտական և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ տպագիր նյութեր՝ դասակարգված ըստ մշակույթի և արվեստի առանձին ոլորտների։ Թեմատիկ բաժիններում կարող են ներկայացվել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, հուշարձանների պահպանությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող աղբյուրներ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնելու համապատասխան հրատարակությունները և ստանալու դրանց որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները՝ հեղինակ, անվանում, հրատարակության աղբյուր, թվական և այլ նկարագրական տեղեկություններ։ Նյութերի պարբերական հավաքագրումն ու համակարգումը տեղեկատուին տալիս են նաև փաստագրական նշանակություն, քանի որ տարբեր թողարկումների հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և առանձին թեմաների զարգացման ընթացքին։ Այն կարևոր գործիք է թեմատիկ մատենագիտական որոնման համար՝ օգնելով արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածի նոր գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները հետագա ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման հրատարակությունները նպաստում են գրադարանային հավաքածուների համալրմանը, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը և մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը։ Պատմական տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է նաև խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով արտացոլում է ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտական գործունեության թեմատիկ պատկերը։ Տարբեր տարիների համար կազմված թողարկումների համադրումը կարող է հիմք հանդիսանալ մշակույթի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության քանակական և բովանդակային զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և փաստագրական գործառույթները՝ ապահովելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական օգտագործումը։

Другие предметы

Սա մասնագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է պտղատու մշակաբույսերի աճեցման, խնամքի և բերքատվության բարձրացման գիտական ու գործնական հիմքերին, իսկ հեղինակները՝ Ա.Ե. Մարգարյան և Հ. Ն. Շահինյան, ներկայացնում են պտղաբուծության ոլորտի հիմնական տեխնոլոգիաները՝ սկսած այգու հիմնման ճիշտ ընտրությունից մինչև ծառերի ձևավորում, էտում, պարարտացում, ոռոգում և հիվանդությունների ու վնասատուների դեմ պայքար։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են տարբեր պտղատեսակների կենսաբանական առանձնահատկությունները, հողի և կլիմայական պայմանների ազդեցությունը բերքի որակի վրա, ինչպես նաև ժամանակակից ինտենսիվ այգեգործության սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել արտադրողականությունը և արդյունավետ օգտագործել հողային ռեսուրսները։ Այն նաև ընդգծում է գիտական մոտեցման կարևորությունը գյուղատնտեսության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համադրել փորձարարական գիտելիքները և գործնական հմտությունները կայուն ու արդյունավետ պտղաբուծություն ապահովելու համար։