Մերձբայկալ և Անդրբայկալ ֆիզիկաաշխարհագրական մարզերի ընդհանուր բնութագիրը

Культура

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր լույս տեսած գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի մասին ընթացիկ տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Ներառված նյութերը վերաբերում են մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր ոլորտներին՝ կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրական և մշակութային գործունեությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակութային հաստատություններին, ստեղծագործական կազմակերպություններին և հարակից թեմաներին։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության, ուսումնասիրված թեմաների և մշակութային ու գեղարվեստական կյանքի կարևոր ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և որոնողական աղբյուր՝ անհրաժեշտ գրականությունը բացահայտելու, հետազոտության համար սկզբնաղբյուրներ ընտրելու և Հայկական ԽՍՀ մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։ Այն հատկապես օգտակար է մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և Հայաստանի խորհրդային շրջանի մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Культура

Այս գիրքը նվիրված է խոյակի դերի և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը խորհրդահայ ճարտարապետության մեջ՝ ներկայացնելով դրա ձևավորման, կիրառման և գեղարվեստական նշանակության տարբեր կողմերը։ Աշխատանքը բացահայտում է ճարտարապետական այս տարրի տեղը խորհրդային շրջանի հայկական շինարարական մշակույթում, դրա կապը ավանդական ձևերի, նորարարական լուծումների և ժամանակի ճարտարապետական գաղափարների հետ։ Գրքում քննարկվում են խոյակի կառուցվածքային և դեկորատիվ առանձնահատկությունները, դրա կիրառությունը տարբեր շենքերում և այն նշանակությունը, որն ունեցել է հայկական ճարտարապետական ինքնատիպության պահպանման ու զարգացման գործընթացում։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, արվեստաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Лингвистика

Հայոց լեզվի ուսումնասիրությանն ու նրա բառային և կառուցվածքային հիմքերի բացահայտմանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է լեզվաբանական հետաքրքրություն ունեցող նյութեր՝ կենտրոնանալով բառերի արմատների, դրանց կազմության, նշանակության և լեզվական փոխկապակցվածությունների քննության վրա։ Վերնագրում արտահայտված «արմատի լուծում» հասկացությունը մատնանշում է բառերի սկզբնաղբյուրների, արմատական բաղադրիչների և դրանց իմաստային առանձնահատկությունների բացահայտման ուղղվածություն՝ կարևորելով լեզվի ներքին կառուցվածքի ճանաչումը։ Աշխատության թեմատիկ առանցքը լեզվի բառապաշարի ուսումնասիրությունն է, որի շրջանակում բառարմատը դիտարկվում է որպես բառաստեղծման և իմաստային զարգացման հիմնական միավոր։ Հայերենի բառային կազմը ձևավորվել է պատմական երկարատև ընթացքի ընթացքում՝ պահպանելով լեզվական զարգացման տարբեր փուլերի հետքերը, հնագույն բառաձևեր, բարբառային առանձնահատկություններ և այլ լեզուների հետ ունեցած պատմական շփումների արդյունքներ։ Արմատների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բառերի իմաստային ծագումնաբանությունը, դրանց ձևափոխությունները և լեզվի բառապաշարի զարգացման օրինաչափությունները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերենի բառագիտական և ստուգաբանական ուսումնասիրության պատմության համար։ Լեզվաբանական նման հետազոտությունների կարևոր խնդիրներից է բառերի արտաքին ձևի և ներքին իմաստի փոխհարաբերության բացահայտումը։ Բառի արմատը ոչ միայն բառի կառուցվածքային հիմքն է, այլև լեզվական հիշողության կարևոր կրողը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հասկացությունների ձևավորումը, իմաստների փոփոխությունը և բառային կապերի զարգացումը։ Արմատական բաղադրիչների ճանաչումը նպաստում է նաև նոր բառերի կազմության, ածանցման և բարդման սկզբունքների ըմբռնմանը։ Հայերենի դեպքում այս ուսումնասիրություններն առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գրաբարի, միջին հայերենի և աշխարհաբարի փոխհարաբերությունների բացահայտման, ինչպես նաև լեզվի պատմական շարունակականության գնահատման համար։ Աշխատության հնարավոր գիտակրթական նշանակությունը պայմանավորված է նաև հայերենի ինքնուրույնության, բառային հարստության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ճանաչման կարևորությամբ։ 19-րդ դարում հայ լեզվաբանական միտքը զարգանում էր ազգային կրթության վերելքի, տպագրական գործունեության ընդլայնման և հայերենի գիտական ուսումնասիրության նկատմամբ աճող հետաքրքրության պայմաններում։ Այդ ժամանակաշրջանում բառարանագրությունը, քերականագիտությունը և բառագիտական հետազոտությունները կարևոր դեր էին կատարում հայոց լեզվի համակարգման ու ուսուցման գործում։ Հայերեն լեզվաբանական աշխատությունները նպաստում էին գրական լեզվի մշակմանը, լեզվական գիտելիքների տարածմանը և ազգային կրթական համակարգի զարգացմանը։ Գրական-գիտական առումով այս հրատարակությունը կարելի է դիտարկել հայ բանասիրական մտքի այն ուղղության շրջանակում, որը կարևորում էր բառերի կազմության, արմատական նշանակությունների և լեզվական ծագումնաբանության ուսումնասիրությունը։ Նման աշխատությունների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն լեզվական նյութի ներկայացմամբ, այլև հայերենի ուսումնասիրության մեթոդների ու գիտական հետաքրքրությունների պատմական զարգացման արտացոլմամբ։ Կոստանդնուպոլսի Օրթագյուղ թաղամասում գործող Պողոս Արապյանի տպարանը նշանակալի տեղ է ունեցել 19-րդ դարի հայ տպագրական մշակույթում։ Արապյանի տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայերեն գրքերի տարածմանը, կրթական և գիտական գրականության հրատարակմանը, ինչպես նաև հայ համայնքների մտավոր կյանքի աշխուժացմանը։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ լեզվաբանության, բառագիտության, ստուգաբանության և 19-րդ դարի հայ բանասիրական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, հայագետներին, բառարանագիրներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հին հայերեն տպագիր գրականության ուսումնասիրողներին՝ որպես հայ լեզվաբանական ժառանգության և ազգային գիտական հետաքրքրությունների զարգացման պատմական վկայություն։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է նավթամթերքների քանակական հաշվառման ավտոմատացված համակարգերի մաթեմատիկական մոդելների և ալգորիթմների մշակման, դրանց ճշգրտության բարձրացման և գործառնական արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են նավթամթերքների ընդունման, պահպանման, տեղափոխման և իրացման գործընթացներում քանակական հաշվառման կազմակերպման առանձնահատկությունները, չափումների ավտոմատացման սկզբունքները և տեղեկատվական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղուկ նավթամթերքների ծավալի, զանգվածի, խտության, ջերմաստիճանի և այլ ֆիզիկական պարամետրերի չափման ու հաշվարկման մեթոդներին, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածության մաթեմատիկական նկարագրությանը։ Ուսումնասիրվում են չափիչ սարքավորումների ցուցմունքների մշակման, չափման սխալների գնահատման, տվյալների ճշգրտման և հաշվառման արդյունքների հավաստիության ապահովման ալգորիթմները։ Անդրադարձ է կատարվում նավթամթերքների ջերմաստիճանային ընդարձակման, խտության փոփոխության, պահեստավորման պայմանների և տեխնոլոգիական գործընթացների ազդեցությանը քանակական հաշվառման ճշգրտության վրա։ Կարևորվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, թվային հաշվարկների, վիճակագրական վերլուծության և տեղեկատվության ավտոմատ մշակման մեթոդների կիրառումը՝ հաշվառման գործընթացներում մարդկային գործոնի ազդեցությունը նվազեցնելու և հաշվարկային սխալները սահմանափակելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև ավտոմատացված համակարգերի կառուցվածքային կազմակերպման, տվիչներից ստացվող տեղեկատվության հավաքագրման, տվյալների փոխանցման, պահպանման և մշակման ծրագրային ապահովման մշակման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել չափման համակարգերի տրամաչափարկման, հաշվարկային ալգորիթմների օպտիմալացման, իրական ժամանակում տվյալների վերահսկման և հաշվառման արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Առանձնացվում են նավթամթերքների հաշվառման թափանցիկության բարձրացման, տեխնոլոգիական կորուստների բացահայտման, նյութական ռեսուրսների շարժի վերահսկման և արտադրական գործընթացների կառավարման կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նավթարդյունաբերության և նավթամթերքների բաշխման համակարգերում չափումների ճշգրտության ապահովման, հաշվառման ավտոմատացման, տեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման և տեղեկատվական կառավարման համակարգերի զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ավտոմատացման մասնագետների, ծրագրավորողների, չափագիտության ոլորտի հետազոտողների, նավթագազային արդյունաբերության ճարտարագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Математика

Մաթեմատիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անվերջ միջակայքներում դիտարկվող բարձր կարգի այլասերվող դիֆերենցիալ-օպերատորային հավասարումների տեսական ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում այդպիսի հավասարումների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, լուծումների գոյության և միակության պայմանները, ինչպես նաև համապատասխան օպերատորների հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլասերման ազդեցությանը հավասարումների լուծելիության, լուծումների վարքի և ֆունկցիոնալ տարածություններում դրանց բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են սահմանային ու ասիմպտոտիկ պայմանների դերը, օպերատորային գործակիցների առանձնահատկությունները և անվերջ միջակայքի պայմաններում առաջացող մաթեմատիկական խնդիրները։ Քննարկվում են նաև ֆունկցիոնալ անալիզի, դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության և օպերատորների տեսության մեթոդների կիրառման հնարավորությունները համապատասխան խնդիրների հետազոտման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները բարձր կարգի դիֆերենցիալ-օպերատորային հավասարումների լուծելիության և դրանց որակական հատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել դիֆերենցիալ հավասարումների, ֆունկցիոնալ անալիզի, օպերատորների տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1846 թվականի օրացուցային տվյալները՝ զուգահեռ նշելով Քրիստոսի ծննդյան և հայոց ՌՄՂԵ թվականությունները։ Երկու ժամանակագրական համակարգերի համադրումը հնարավորություն էր տալիս ընթերցողներին համեմատելու ամսաթվերը և կողմնորոշվելու տարբեր թվագրումների միջև՝ միաժամանակ պահպանելով հայկական ժամանակագրական ավանդույթը։ Օրացույցի հիմնական նշանակությունը տարվա ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հերթականությունը ներկայացնելն էր, ինչը կարևոր էր առօրյա գործերի կազմակերպման, աշխատանքների պլանավորման և նշանակալի օրերը հիշելու համար։ Հայկական հոգևոր կյանքում օրացույցներն ունեին նաև եկեղեցական նշանակություն․ դրանք օգնում էին հետևելու տոներին, սրբերի հիշատակության օրերին և ծիսական արարողությունների ժամանակացույցին։ Հայոց թվականության ընդգրկումը շեշտում էր ազգային թվագրման համակարգի շարունակականությունը, իսկ տերունական թվականության կիրառումը կապում էր այն քրիստոնեական ընդհանուր ժամանակագրության հետ։ Նման հրատարակությունները նաև նպաստում էին օրացուցային գիտելիքի տարածմանը և տարբեր համայնքներում ժամանակի հաշվարկման միասնական սովորույթների պահպանմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ տոմարագիտության, ժամանակագրության, եկեղեցական մշակույթի և 19-րդ դարի հայկական կրթական ու տպագրական պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես ժամանակի կազմակերպման և ազգային մշակութային ավանդույթների պահպանման վկայություն։