Морфологическая и функциональная характеристика сенсорного аппарата периодонта при эндодонтическом лечении зубов и несъемном протезировании зубных рядов клинико-экспериментально исследование)

Փիլիսոփայություն

Գարեգին Նժդեհ. Երկեր (հատոր երկրորդ)-ը գաղափարական, պատմափիլիսոփայական և հրապարակախոսական բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է Գարեգին Նժդեհի քաղաքական-փիլիսոփայական միտքը և ազգային գաղափարախոսության հիմնական դրույթները՝ ընդգրկելով նրա տարբեր հոդվածներ, ելույթներ և գրառումներ, աշխատությունում կենտրոնական տեղ ունեն ազգային ինքնության, պետականության գաղափարի, հայրենիքի պաշտպանության և ազգային դիմադրության վերաբերյալ նրա հայացքները, որտեղ Նժդեհը զարգացնում է ազգի հոգևոր-բարոյական վերածննդի և ինքնապահպանման գաղափարը, միաժամանակ շեշտվում է անհատի և ազգի փոխկապվածությունը, պատասխանատվության ու կամքի ուժի կարևորությունը պատմական ճգնաժամերի պայմաններում, հատորը նաև ներկայացնում է նրա մտածողության փիլիսոփայական շերտերը՝ կապված ուժի, բարոյականության և պատմական ճակատագրի մեկնաբանության հետ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ ազգային-քաղաքական մտքի և գաղափարական պատմության ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Ժողովածուն ներկայացնում է Վահան Թոթովենցի բազմաժանր ստեղծագործական ժառանգության կարևոր հատվածը՝ ընդգրկելով նրա պոետական, արձակ և պատմողական գործերը։ Այս գիրքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հեղինակի գրական աշխարհայացքի, գեղարվեստական մտածողության և մարդկային հոգեբանության խորքային ընկալումների մասին։ Թոթովենցը հայ գրականության ամենաինքնատիպ հեղինակներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները համատեղում են քնարականությունը, հուշագրական զգացողությունը, ազգային ողբերգության գիտակցումը և մարդկային ներաշխարհի նուրբ վերլուծությունը։ Ժողովածուում ընդգրկված պոեմները առանձնանում են հուզական բարձր լիցքով, պատկերավոր լեզվով և փիլիսոփայական շերտերով։ Դրանցում հաճախ արտահայտվում են հայրենիքի կորստի ցավը, մարդու միայնությունը, հիշողության ուժը և ժամանակի անողոք ընթացքը։ Վեպերն ու պատմվածքները պատկերում են արևմտահայ կյանքի առօրյան, գյուղական ու քաղաքային միջավայրը, մարդկային հարաբերությունները, մանկության հիշողությունները և պատմական ողբերգական իրադարձությունների ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Թոթովենցի արձակը աչքի է ընկնում կենդանի նկարագրություններով, հոգեբանական խորությամբ և ինքնակենսագրական տարրերով, որոնց շնորհիվ նրա հերոսները դառնում են իրական ու զգայական կերպարներ։ Հեղինակի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ ունի նաև ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և մարդկային արժանապատվության թեման։ Նրա լեզուն հարուստ է ժողովրդական արտահայտություններով, պատկերային մտածողությամբ և զգացմունքային նրբերանգներով, ինչը ստեղծում է յուրահատուկ գրական մթնոլորտ։ Այս ժողովածուն կարևոր արժեք ունի հայ դասական գրականության մեջ, քանի որ այն մեկտեղում է Թոթովենցի տարբեր ստեղծագործական փուլերի աշխատանքները և հնարավորություն տալիս ընթերցողին ամբողջականորեն բացահայտել նրա գրական տաղանդը։ Գիրքը հետաքրքիր է ինչպես հայ դասական արձակի և պոեզիայի սիրահարների, այնպես էլ այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ճանաչել արևմտահայ գրականության հոգեբանական և մշակութային աշխարհը։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ծնոտ-դիմածնոտային հոդի դիսֆունկցիաներով հիվանդների ախտորոշման և բուժման օկլյուզիոն (կծվածքային) ասպեկտներին՝ ընդգծելով ատամնաշարի փակման հարաբերակցության դերը հոդի ֆունկցիոնալ խանգարումների զարգացման և ընթացքի մեջ։ Նյութում վերլուծվում են այն օկլյուզիոն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ծնոտ-դիմածնոտային հոդի ծանրաբեռնվածության անհավասար բաշխմանը, մկանային դիսբալանսին և ցավային համախտանիշի առաջացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ախտորոշման մեթոդներին՝ կլինիկական զննություն, օկլյուզիոն վերլուծություն, պատկերային հետազոտություններ և ֆունկցիոնալ թեստեր, որոնք միասին թույլ են տալիս գնահատել հոդի վիճակը և կծվածքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև բուժման մոտեցումները՝ օկլյուզիոն շտկում, սպլինտ-թերապիա, օրթոպեդիկ և օրթոդոնտիկ միջամտություններ, ինչպես նաև ֆիզիոթերապևտիկ միջոցներ, որոնք ուղղված են մկանային լարվածության նվազեցմանը և հոդի ֆունկցիայի վերականգնմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ օկլյուզիոն հավասարակշռության վերականգնումը հանդիսանում է ծնոտ-դիմածնոտային հոդի դիսֆունկցիաների համալիր բուժման կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստում է ցավի նվազեցմանը, շարժունակության բարելավմանը և հիվանդների կյանքի որակի բարձրացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Ղազախստանի միջև 1991–2016 թվականներին ձևավորված միջպետական հարաբերությունների զարգացման, համագործակցության հիմնական ուղղությունների, ձեռքբերումների և հետագա հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Խորհրդային Միության փլուզումից և երկու պետությունների անկախացումից հետո երկկողմ հարաբերությունների ինստիտուցիոնալացման գործընթացի վրա՝ ընդգրկելով քաղաքական, դիվանագիտական, առևտրատնտեսական, անվտանգային, մշակութային և հումանիտար ոլորտները։ Երկու երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունները պաշտոնապես հաստատվել են 1992 թվականի օգոստոսի 27-ին, որից հետո աստիճանաբար ձևավորվել է երկկողմ համագործակցության պայմանագրաիրավական և դիվանագիտական հիմքը։ Քննության են առնվում անկախության առաջին տարիներին միջպետական կապերի հաստատման առանձնահատկությունները, երբ երկու երկրներն էլ իրականացնում էին պետական կառավարման, տնտեսական համակարգերի և արտաքին քաղաքականության վերափոխումներ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հարաբերությունների զարգացման համար ստեղծվել է պայմանագրաիրավական հիմք. 1993 թվականին ստորագրվել է հարաբերությունների հիմքերի մասին պայմանագիրը, իսկ 1999 թվականին՝ բարեկամության և համագործակցության մասին պայմանագիրը։ Հետագա տարիներին իրավական դաշտը համալրվել է առևտրատնտեսական, ներդրումային, տրանսպորտային, կրթական, գիտական և այլ ոլորտներին վերաբերող համաձայնագրերով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքական և դիվանագիտական երկխոսության զարգացմանը։ Քննության են առնվում պետական ղեկավարների, կառավարությունների և արտաքին գործերի գերատեսչությունների միջև շփումները, պաշտոնական և աշխատանքային այցերը, քաղաքական խորհրդակցությունները և տարբեր մակարդակներում անցկացված հանդիպումները։ Դրանք դիտարկվում են որպես երկկողմ հարաբերությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրվում է նաև դիվանագիտական ներկայացուցչությունների նշանակությունը։ Հայաստանի դեսպանությունը Ղազախստանում սկսել է գործել անկախության սկզբնական շրջանում, իսկ Ղազախստանի դեսպանությունը Հայաստանում բացվել է 2007 թվականին, ինչը նպաստել է մշտական քաղաքական հաղորդակցության և գործնական համագործակցության ամրապնդմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բազմակողմ ձևաչափերում երկու երկրների փոխգործակցության ուսումնասիրությունը։ Հայաստանը և Ղազախստանը հետխորհրդային տարածքում մասնակցել են մի շարք ընդհանուր կազմակերպությունների և ինտեգրացիոն գործընթացների, ինչի արդյունքում երկկողմ հարաբերությունները զարգացել են նաև բազմակողմ քաղաքական և տնտեսական միջավայրում։ Քննության են առնվում այդ կառույցների շրջանակներում ընդհանուր հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի շուրջ շփումները, ինչպես նաև բազմակողմ համագործակցության ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Առանձին տեղ է հատկացվում տնտեսական կապերին։ Ուսումնասիրվում են ապրանքաշրջանառության կառուցվածքը, արտահանման և ներմուծման հնարավորությունները, գործարար կապերի ձևավորումը, ներդրումային համագործակցությունը և տնտեսական փոխգործակցության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները։ Հայաստանի և Ղազախստանի միջև անմիջական ցամաքային սահմանի բացակայությունը դիտարկվում է որպես տրանսպորտային և լոգիստիկ համագործակցության վրա ազդող կարևոր հանգամանք, ինչի պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում տարանցիկ ուղիները և երրորդ երկրների տարածքով իրականացվող փոխադրումները։ Տնտեսական համագործակցության հեռանկարները դիտարկվում են շուկաների փոխադարձ ճանաչելիության բարձրացման, գործարար շրջանակների միջև կապերի ակտիվացման և ապրանքների ու ծառայությունների փոխանակման հնարավորությունների ընդլայնման համատեքստում։ Քննության է առնվում ներդրումային համագործակցության իրավական ապահովումը։ Երկու պետությունների միջև ներդրումների խրախուսման և փոխադարձ պաշտպանության վերաբերյալ համաձայնագիրը ստորագրվել է 2006 թվականին, իսկ միջազգային ավտոմոբիլային հաղորդակցության վերաբերյալ համաձայնագիրը ևս ձևավորել է տրանսպորտային կապերի զարգացման իրավական հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրվում է նաև գյուղատնտեսության ոլորտում համագործակցությունը՝ հաշվի առնելով երկու երկրների տնտեսական կառուցվածքում այդ բնագավառի նշանակությունը։ Պայմանագրային հիմքի շրջանակում առկա է նաև գյուղատնտեսական համագործակցությանը վերաբերող համաձայնագիր, ինչը հնարավորություն է տվել ոլորտային կապերը ներառել երկկողմ հարաբերությունների ընդհանուր համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կրթության և գիտության ոլորտներին։ Ուսումնասիրվում են կրթական հաստատությունների միջև հնարավոր կապերը, գիտական համագործակցությունը, մասնագետների և փորձի փոխանակման հեռանկարները։ 2010 թվականին ստորագրված կրթության և գիտության ոլորտում համագործակցության համաձայնագիրը ներկայացնում է այդ ուղղության պայմանագրային հիմքերից մեկը։ Մշակութային և հումանիտար հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ժողովուրդների միջև կապերի ամրապնդման կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում մշակութային միջոցառումների, հասարակական շփումների, պատմամշակութային փոխճանաչման և համայնքային կապերի նշանակությունը։ Նման համագործակցությունը կարող է նպաստել ոչ միայն մշակութային փոխանակմանը, այլև քաղաքական ու տնտեսական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը՝ այն դիտարկելով երկկողմ և բազմակողմ համագործակցության շրջանակներում։ Պաշտպանական գերատեսչությունների միջև կապերը և ռազմատեխնիկական համագործակցության իրավական մեխանիզմները ներկայացվում են որպես հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 2012 թվականին ստորագրված ռազմատեխնիկական համագործակցության համաձայնագիրն ուժի մեջ է մտել 2016 թվականին։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում 2016 թվականին հարաբերությունների վիճակին, քանի որ այդ տարին հնարավորություն է տալիս ամփոփել անկախությունից հետո շուրջ քառորդ դարի ընթացքում ձևավորված համագործակցության արդյունքները։ Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարության տվյալներում արձանագրված են 2016 թվականին Ղազախստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաների մի շարք աշխատանքային այցեր Հայաստան, այդ թվում՝ վարչապետի և արտաքին գործերի նախարարի մակարդակով, ինչը ցույց է տալիս տվյալ ժամանակաշրջանում քաղաքական շփումների շարունակականությունը։ Հետազոտության շրջանակում համագործակցության հեռանկարները կարող են դիտարկվել տնտեսական հարաբերությունների ակտիվացման, փոխադարձ ներդրումների խրախուսման, տրանսպորտային հաղորդակցությունների կատարելագործման, կրթագիտական և մշակութային կապերի ընդլայնման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս համաձայնեցնելու երկու երկրների տնտեսական և արտաքին քաղաքական շահերը՝ պահպանելով երկկողմ հարաբերությունների ինքնուրույն օրակարգը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում երկու անկախ պետությունների հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման ամբողջական ուսումնասիրությամբ։ 1991–2016 թվականների ժամանակահատվածի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հետևել հարաբերությունների անցմանը սկզբնական դիվանագիտական կապերի հաստատումից դեպի բազմաոլորտ պայմանագրային և ինստիտուցիոնալ համագործակցություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության, հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ինտեգրման և հայ-ղազախական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քաղաքագետների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիրքը ներկայացնում է սպասարկման գործընթացների կառավարման մոդելների տեսական և գործնական ուսումնասիրություն՝ կենտրոնանալով հերթերի առաջացման, սպասարկման արագության, ռեսուրսների բաշխման և համակարգերի արդյունավետության բարձրացման խնդիրների վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս վերլուծել հաճախորդների հոսքերը, կանխատեսել սպասման ժամանակները և մշակել օպտիմալ կառավարման մեխանիզմներ տարբեր ոլորտներում կիրառվող սպասարկման համակարգերի համար։ Ներկայացված նյութը ներառում է մաթեմատիկական մոդելավորման, հավանականությունների տեսության և կառավարման մեթոդների կիրառություններ, որոնք օգնում են հասկանալ, թե ինչպես կարելի է նվազեցնել հերթերի բացասական ազդեցությունը և բարելավել ծառայությունների որակը։ Գիրքը օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են կազմակերպչական գործընթացների օպտիմալացմամբ, սպասարկման համակարգերի նախագծմամբ և ժամանակակից կառավարման խնդիրների լուծմամբ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկավորման էության, զարգացման առանձնահատկությունների և առկա հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիփոթեքային վարկը դիտարկվում է որպես ֆինանսական համակարգի կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս տնային տնտեսություններին երկարաժամկետ ֆինանսավորման միջոցով ձեռք բերել, կառուցել կամ վերանորոգել անշարժ գույք, իսկ ֆինանսական կազմակերպություններին՝ ձևավորել երկարաժամկետ վարկային հարաբերություններ։ Աշխատանքը ներկայացնում է հիփոթեքային վարկավորման տնտեսական նշանակությունը, դրա հիմնական սկզբունքները, մասնակիցների փոխհարաբերությունները և այն առանձնահատկությունները, որոնք տարբերակում են այս տեսակի վարկավորումը ֆինանսական այլ գործիքներից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ՀՀ-ում հիփոթեքային շուկայի ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքի վերլուծությունը, այդ թվում՝ բանկերի և վարկային կազմակերպությունների դերի, վերաֆինանսավորման մեխանիզմների և պետական աջակցության ծրագրերի ուսումնասիրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիփոթեքային վարկերի պայմաններին՝ վարկի ժամկետին, տոկոսադրույքին, կանխավճարին, գրավադրվող անշարժ գույքի արժեքին, վարկառուի եկամուտների գնահատմանը և վարկունակության որոշմանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել ՀՀ հիփոթեքային շուկայի ծավալների և դինամիկայի, վարկերի կառուցվածքի, բնակարանային շուկայի հետ փոխկապակցվածության և ֆինանսական համակարգում դրանց նշանակության վերլուծություն։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի հիփոթեքային վարկավորման հասանելիության խնդիրը, քանի որ բնակարանների գների, տնային տնտեսությունների եկամուտների, տոկոսադրույքների և կանխավճարի չափերի հարաբերակցությունը անմիջականորեն ազդում է բնակչության՝ վարկ ստանալու հնարավորության վրա։ ՀՀ պայմանների վերաբերյալ ուսումնասիրություններում որպես շուկայի զարգացման խոչընդոտներ առանձնացվել են բնակչության եկամուտների համեմատաբար ցածր մակարդակը, անշարժ գույքի բարձր գները, վարկավորման պայմանների և եկամուտների անհամապատասխանությունը, վարկային ռիսկերը և շուկայի կենտրոնացվածության որոշակի մակարդակը։ Աշխատանքը նաև դիտարկում է հիփոթեքային վարկավորման և բնակարանային շուկայի փոխազդեցությունը․ մատչելի ֆինանսավորման ընդլայնումը կարող է խթանել բնակարանների պահանջարկը և շինարարությունը, սակայն պահանջարկի արագ աճը որոշ պայմաններում կարող է նաև նպաստել անշարժ գույքի գների բարձրացմանը՝ սահմանափակելով մատչելիության աճը։ Կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային վարկավորման պետական աջակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ՀՀ-ում տարբեր ծրագրերի միջոցով պետությունը փորձել է ընդլայնել բնակարան ձեռք բերելու հնարավորությունները որոշակի սոցիալական կամ մասնագիտական խմբերի համար։ Այդպիսի ծրագրերը կարող են ներառել տոկոսադրույքի սուբսիդավորում, կանխավճարի աջակցության մեխանիզմներ և այլ ֆինանսական գործիքներ, որոնք ուղղված են վարկավորման մատչելիության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև հիփոթեքային վարկավորման ռիսկերին՝ ներառյալ տոկոսադրույքային, վարկային, իրացվելիության և անշարժ գույքի շուկայի հետ կապված ռիսկերը։ Երկարաժամկետ վարկերի դեպքում այդ ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր է ոչ միայն վարկառուի ֆինանսական կայունության, այլև բանկային համակարգի ընդհանուր կայունության համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային վարկերի վերաֆինանսավորման և արժեթղավորման հնարավորություններին, քանի որ երկարաժամկետ ֆինանսավորման աղբյուրների ընդլայնումը կարող է նպաստել շուկայի կայուն զարգացմանը և վարկային ռեսուրսների հասանելիության ավելացմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա կիրառելիության գնահատմանը Հայաստանի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ֆինանսական և կարգավորող մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել հիփոթեքային շուկայի արդյունավետության բարձրացմանը։