На Арарат

Քաղաքագիտություն

Եվրոպական գործընթացների քաղաքական վերլուծություն-ը քաղաքագիտական և միջազգային հարաբերությունների ուղղվածությամբ աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է Եվրոպայում ընթացող քաղաքական, ինստիտուցիոնալ և ինտեգրացիոն գործընթացները՝ ընդգրկելով ինչպես պատմական զարգացումները, այնպես էլ ժամանակակից քաղաքական համակարգերի փոխակերպումները, աշխատությունում վերլուծվում են Եվրոպական միության ձևավորման և ընդլայնման փուլերը, անդամ պետությունների միջև քաղաքական ու տնտեսական համագործակցության մեխանիզմները, ինչպես նաև եվրոպական կառավարման ինստիտուտների գործառույթները և որոշումների կայացման գործընթացները, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, միգրացիոն քաղաքականությունը, ժողովրդավարական կառավարման մարտահրավերները և գլոբալ քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Եվրոպայի վրա, հատուկ ուշադրություն է դարձվում եվրոպական ինտեգրման հաջողությունների և հակասությունների համեմատական վերլուծությանը, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում եվրոպական քաղաքական գործընթացների տրամաբանության և դրանց միջազգային նշանակության մասին։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի պետական համակարգի ձևավորման և պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը նորագույն ժամանակաշրջանում՝ կենտրոնանալով պետական կառավարման ինստիտուտների, քաղաքական համակարգի և դրանց փոխակերպումների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանից դեպի ժամանակակից հանրապետական պետականություն անցման գործընթացները, նոր պետական ինստիտուտների ձևավորումը և քաղաքական կառավարման սկզբունքների փոփոխությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանրապետության ստեղծումից հետո իրականացված քաղաքական, վարչական և իրավական բարեփոխումներին, դրանց ազդեցությանը պետական կառավարման կառուցվածքի և հասարակական կյանքի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գործադիր, օրենսդիր և դատական իշխանությունների հարաբերակցության փոփոխություններին, պետական կառավարման կենտրոնացման և ապակենտրոնացման գործընթացներին, ինչպես նաև քաղաքացիական և ռազմական ինստիտուտների փոխհարաբերություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են նաև բազմակուսակցական քաղաքական համակարգի ձևավորումը, ընտրական գործընթացների զարգացումը, սահմանադրական փոփոխությունները և իշխանության կազմակերպման ձևերի վերափոխումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ներքաղաքական ճգնաժամերին, ռազմական միջամտություններին, սահմանադրական վերաձևավորումներին և այն քաղաքական ու սոցիալական գործոններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել պետական համակարգի զարգացման ուղղության վրա։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, քաղաքական ուժերի հարաբերակցությունը, հասարակական փոփոխությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրը նպաստել պետական ինստիտուտների վերափոխմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից կառավարման համակարգի առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով դրա ձևավորման պատմական նախադրյալներն ու զարգացման հիմնական փուլերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական պատմության, պետական կառավարման և սահմանադրական համակարգի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, իրավաբանների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, տարածաշրջանագետների, ինչպես նաև Թուրքիայի քաղաքական և պետական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է ատոմական Բոզե-Էյնշտեյնյան կոնդենսատներում ֆոտոասոցիացիայի գործընթացի կառավարմանը՝ լազերային դաշտի կոնֆիգուրացիայի նպատակային փոփոխման միջոցով։ Ուսումնասիրության հիմքում գերսառը ատոմային գազերի քվանտային հատկությունների և արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտերի փոխազդեցության ուսումնասիրությունն է։ Բոզե-Էյնշտեյնյան կոնդենսատը առանձնահատուկ քվանտային համակարգ է, որտեղ մեծ թվով ատոմներ զբաղեցնում են նույն քվանտային վիճակը և ցուցաբերում են համակցված վարք, ինչի շնորհիվ այն հարմար միջավայր է քվանտային կոհերենտության, ատոմային փոխազդեցությունների և լույս-նյութ փոխազդեցության մանրամասն ուսումնասիրության համար։ Աշխատության կենտրոնում ֆոտոասոցիացիայի երևույթն է, որի դեպքում լազերային ճառագայթման ազդեցությամբ երկու փոխազդող ատոմներ կարող են անցնել կապված մոլեկուլային վիճակի կամ հարակից քվանտային վիճակների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լազերային դաշտի տարածական և ժամանակային կառուցվածքին, դրա ինտենսիվությանը, հաճախականությանը, փուլային բնութագրերին և այլ պարամետրերին, որոնք կարող են որոշել գործընթացի հավանականությունն ու արդյունավետությունը։ Լազերային դաշտի կոնֆիգուրացիայի կառավարումը հնարավորություն է տալիս նպատակային կերպով փոխել ատոմների և ճառագայթման փոխազդեցությունը՝ ազդելով ֆոտոասոցիացիայի արագության, ընտրողականության և առաջացող քվանտային վիճակների բնույթի վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև կոնդենսատի կոլեկտիվ քվանտային հատկությունների հաշվի առնելը, քանի որ ատոմների փոխկապակցվածությունը կարող է էապես փոխել ֆոտոասոցիացիայի ընթացքը՝ համեմատած առանձին ատոմների կամ սովորական գազային համակարգերի հետ։ Աշխատությունը կարող է ներառել տեսական մոդելների և թվային հաշվարկների միջոցով տարբեր լազերային կոնֆիգուրացիաների ազդեցության ուսումնասիրություն, ինչպես նաև համակարգի օպտիմալ կառավարման պայմանների որոշում։ Նման մոտեցումը կարևոր է այնպիսի խնդիրների համար, որտեղ անհրաժեշտ է ճշգրիտ վերահսկել ատոմների միջև փոխազդեցությունները և լույսի միջոցով կառավարել քվանտային վիճակների փոխակերպումները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ գերսառը նյութի ֆիզիկայի, քվանտային օպտիկայի, ատոմային և մոլեկուլային ֆիզիկայի, քվանտային տեղեկատվական համակարգերի և վերահսկվող քվանտային դինամիկայի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տեսական և փորձարարական ֆիզիկոսներին, քվանտային օպտիկայի մասնագետներին, ատոմային համակարգերի հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ոռոգման ջրի օգտագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է գյուղատնտեսության զարգացման համար ոռոգման ջրի բացառիկ նշանակությամբ, ջրային ռեսուրսների սահմանափակությամբ, ոռոգման համակարգերի տեխնիկական վիճակով, ջրի տեղափոխման և բաշխման ընթացքում առաջացող կորուստներով, ինչպես նաև ջրամատակարարման ծախսերի ազդեցությամբ գյուղատնտեսական արտադրության ինքնարժեքի և շահութաբերության վրա։ Հայաստանի գյուղատնտեսության մի շարք ճյուղերի համար ոռոգումը հանդիսանում է արտադրական գործընթացի անհրաժեշտ պայման, ուստի ջրի արդյունավետ կառավարումը անմիջականորեն կապված է հողերի արտադրողականության, բերքատվության, գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հետ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել ջրի կորուստները, խնայել ֆինանսական և էներգետիկ ռեսուրսները, բարձրացնել ոռոգվող հողերի արտադրողականությունը և ապահովել ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի ջրային ռեսուրսների առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսության մեջ դրանց օգտագործման ուղղությունները և ոռոգման համակարգի դերը երկրի ագրարային տնտեսության զարգացման գործում։ Ջրի տնտեսական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրա առկա քանակով, այլև հասանելիությամբ, որակով, ջրառի, տեղափոխման, մղման և բաշխման ծախսերով։ Հետևաբար ոռոգման ջրի արդյունավետության գնահատումը պետք է իրականացվի ամբողջական շղթայի տեսանկյունից՝ ջրառից մինչև մշակաբույսի կողմից ջրի փաստացի օգտագործումը։ Կարևոր խնդիր է ոռոգման համակարգերում ջրի կորուստների նվազեցումը։ Ջրանցքների, ջրատարների, խողովակաշարերի և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների մաշվածությունը կարող է հանգեցնել ջրի զգալի կորուստների՝ նվազեցնելով համակարգի օգտակար գործողության մակարդակը և մեծացնելով մեկ միավոր ջրի մատակարարման ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով ենթակառուցվածքների վերականգնումը, նորոգումը և տեխնիկական արդիականացումը դիտարկվում են որպես տնտեսական արդյունավետության բարձրացման առանցքային ուղղություններ։ Ջրի կորուստների կրճատումը հնարավորություն է տալիս նույն ջրային ռեսուրսի հաշվին ընդլայնել ոռոգման հնարավորությունները կամ նվազեցնել ջրառի և ջրամատակարարման հետ կապված ծախսերը։ Տնտեսական արդյունավետության կարևոր բաղադրիչ է ոռոգման համակարգերի էներգաարդյունավետությունը։ Մեխանիկական ջրամատակարարման դեպքում ջրի մղումը պահանջում է էլեկտրաէներգիայի զգալի ծախս, որը կարող է բարձրացնել ջրի մատակարարման արժեքը և, համապատասխանաբար, գյուղատնտեսական արտադրանքի ինքնարժեքը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պոմպակայանների տեխնիկական վիճակը, պոմպային սարքավորումների արդյունավետությունը, ջրի բարձրացման անհրաժեշտությունը և էներգիայի սպառման հնարավոր նվազեցման մեխանիզմները։ Էներգախնայող սարքավորումների ներդրումը և տեխնիկական կորուստների նվազեցումը կարող են բարելավել ինչպես ջրամատակարարող կառույցների, այնպես էլ ջրօգտագործողների տնտեսական արդյունքները։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի հաշվառման և վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը։ Ճշգրիտ հաշվառումը հնարավորություն է տալիս որոշել ջրի իրական ծավալները, հայտնաբերել կորուստների առաջացման հիմնական հատվածները, վերահսկել սպառումը և առավել հիմնավորված կազմակերպել ջրի բաշխումը։ Ժամանակակից ջրաչափական սարքերի, հեռակառավարման և թվային մոնիթորինգի համակարգերի ներդրումը կարող է բարձրացնել ջրային ռեսուրսների կառավարման թափանցիկությունն ու արդյունավետությունը։ Ջրի սպառման մասին ճշգրիտ տվյալների առկայությունը նաև հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված գնահատել ջրօգտագործման տնտեսական արդյունքները։ Ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության գնահատման կարևոր ցուցանիշներից են մեկ միավոր ջրի հաշվով ստացվող գյուղատնտեսական արտադրանքի արժեքը, մեկ հեկտարի հաշվով ջրի ծախսը, ջրամատակարարման ծախսերի մասնաբաժինը արտադրանքի ինքնարժեքում, ոռոգվող հողերի բերքատվությունը և ջրի արտադրողականությունը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքան տնտեսական արդյունք է ստեղծվում օգտագործվող ջրի յուրաքանչյուր միավորի հաշվով և ինչպիսի փոփոխություններ են անհրաժեշտ արդյունավետության բարձրացման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրախնայող ոռոգման տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Կաթիլային ոռոգումը, անձրևացման համակարգերը, հողի խոնավության վերահսկումը, ոռոգման ժամանակացույցի օպտիմալացումը և մշակաբույսերի ջրապահանջի հաշվարկը կարող են նպաստել ջրի նպատակային օգտագործմանը։ Սակայն նման տեխնոլոգիաների ներդրումը պահանջում է ֆինանսական ներդրումներ, ուստի դրանց արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն ջրի խնայողության, այլև ներդրված միջոցների վերադարձելիության տեսանկյունից։ Անհրաժեշտ է համեմատել տեխնոլոգիայի ձեռքբերման և շահագործման ծախսերը ջրի խնայողությունից, բերքատվության աճից և արտադրանքի լրացուցիչ արժեքից ստացվող տնտեսական արդյունքի հետ։ Ջրի արդյունավետ օգտագործման վրա ազդեցություն ունի նաև մշակաբույսերի կառուցվածքը։ Տարբեր գյուղատնտեսական մշակաբույսեր ունեն տարբեր ջրապահանջ, բերքատվություն և տնտեսական արժեք։ Սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում կարևոր է ընտրել այնպիսի արտադրական կառուցվածք, որը հնարավորություն կտա մեկ միավոր ջրի հաշվով ստանալ առավել բարձր տնտեսական արդյունք։ Այս մոտեցումը պահանջում է ջրային ռեսուրսների կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության պլանավորման փոխկապակցում՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածքի բնական պայմանները, հողի որակը, մշակաբույսերի ջրապահանջը և շուկայական պահանջարկը։ Ոռոգման ջրի տնտեսական արդյունավետության վրա ազդում է նաև ջրի սակագնային քաղաքականությունը։ Ջրամատակարարման արժեքը պետք է այնպիսի հարաբերակցություն ունենա ջրօգտագործողների վճարունակության և համակարգի իրական ծախսերի միջև, որը միաժամանակ կխթանի ջրի խնայողությունը և կապահովի ջրամատակարարման համակարգի ֆինանսական կայունությունը։ Չափազանց ցածր վճարը կարող է չխթանել խնայող օգտագործումը և բավարար չլինել համակարգի պահպանման ծախսերը ծածկելու համար, իսկ չափազանց բարձր վճարը կարող է մեծացնել գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական բեռը և նվազեցնել որոշ մշակաբույսերի արտադրության շահութաբերությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ձևավորել հավասարակշռված և տնտեսապես հիմնավորված սակագնային մեխանիզմ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրօգտագործողների կառավարման արդյունավետությունը։ Ջրի բաշխման, ներտնտեսային ցանցերի պահպանման, վճարների հավաքագրման և ջրօգտագործողների միջև պատասխանատվության հստակեցման գործընթացների բարելավումը կարող է նպաստել համակարգի արդյունավետ շահագործմանը։ Ջրօգտագործողների ակտիվ մասնակցությունը կարող է բարձրացնել ջրի նկատմամբ պատասխանատվությունը և նպաստել ինչպես ենթակառուցվածքների պահպանմանը, այնպես էլ ջրի ռացիոնալ օգտագործմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ոռոգման ջրի կառավարման միջազգային փորձը և դրա կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ջրի պահանջարկի կառավարման, թվային հաշվառման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների խթանման, արդյունավետ սակագնային քաղաքականության և ենթակառուցվածքների երկարաժամկետ ֆինանսավորման մեխանիզմները։ Միաժամանակ դրանց կիրառումը պետք է համապատասխանեցվի Հայաստանի բնական, տնտեսական և սոցիալական առանձնահատկություններին։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ոռոգման ջրի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման այնպիսի միջոցառումների հիմնավորման մեջ, որոնք կարող են միաժամանակ ունենալ տնտեսական և բնապահպանական դրական արդյունք։ Ջրի կորուստների նվազեցումը, էներգիայի խնայողությունը, ժամանակակից ոռոգման տեխնոլոգիաների ներդրումը, հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը և գյուղատնտեսական արտադրության ավելի արդյունավետ կազմակերպումը կարող են նպաստել արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը, բերքատվության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամտաբերության աճին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ոռոգման ջուրը դիտարկում է ոչ միայն որպես բնական ռեսուրս, այլև որպես գյուղատնտեսական արտադրության կարևոր տնտեսական գործոն։ Հայաստանի Հանրապետությունում դրա արդյունավետ օգտագործումը պահանջում է ենթակառուցվածքային, տեխնոլոգիական, ֆինանսական, կառավարչական և կազմակերպական միջոցառումների համակցված իրականացում։ Նման մոտեցումը կարող է ապահովել ջրային ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործում, նվազեցնել ջրամատակարարման և գյուղատնտեսական արտադրության ծախսերը, բարձրացնել ոռոգվող հողերի տնտեսական արդյունավետությունը և նպաստել գյուղատնտեսության երկարաժամկետ կայուն զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական կառավարման համակարգում տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման, հանրային ծառայությունների թվայնացման և պետական մարմինների գործունեության էլեկտրոնային կազմակերպման հետ կապված տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման ավանդական մեխանիզմներից թվային կառավարման համակարգերի անցման նախադրյալներն են, այդ գործընթացի կազմակերպական, իրավական, տեխնոլոգիական և սոցիալական բաղադրիչները, ինչպես նաև պետական մարմինների, քաղաքացիների և կազմակերպությունների միջև էլեկտրոնային փոխգործակցության զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանրային ծառայությունների մատուցման պարզեցմանը, վարչարարական ընթացակարգերի թվայնացմանը, տեղեկատվական համակարգերի փոխգործունակությանը և պետական տվյալների արդյունավետ օգտագործմանը։ Քննվում է թվային տեխնոլոգիաների ազդեցությունը կառավարման արդյունավետության, ծառայությունների հասանելիության, վարչարարական ծախսերի և պետական մարմինների աշխատանքի թափանցիկության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավական կարգավորման խնդիրը, քանի որ էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառությունը, թվային նույնականացումը, էլեկտրոնային ստորագրությունը, տվյալների փոխանակումը և առցանց ծառայությունների մատուցումը պահանջում են համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքեր։ Ուսումնասիրվում են նաև անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական անվտանգության և պետական տեղեկատվական համակարգերի հուսալիության հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական տարբեր կառույցներում կիրառվող տեղեկատվական համակարգերի համատեղելիությանը և տվյալների կրկնակի հավաքագրման նվազեցմանը, ինչը կարող է նպաստել վարչարարության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև թվային անհավասարության խնդիրը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների տեխնոլոգիական հասանելիության, թվային գրագիտության և էլեկտրոնային ծառայություններից օգտվելու կարողությունների տարբերությունները։ Կարևորվում է պետական ծառայողների մասնագիտական պատրաստվածությունը և կառավարման մշակույթի փոփոխությունը, քանի որ տեխնոլոգիական լուծումների ներդրումն ինքնին բավարար չէ առանց համապատասխան կազմակերպական վերափոխումների։ Էլեկտրոնային մասնակցության գործիքները դիտարկվում են նաև պետություն–հասարակություն հաղորդակցության ընդլայնման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով քաղաքացիներին ավելի արագ ստանալ տեղեկատվություն և մասնակցել հանրային կառավարման որոշ գործընթացներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է թվային կառավարման ներդրումը որպես համալիր պետական վերափոխման գործընթաց, որը միավորում է տեխնոլոգիական արդիականացումը, իրավական կարգավորումը, կազմակերպական բարեփոխումները, տեղեկատվական անվտանգությունը և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացումը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է արտահանման՝ որպես տնտեսական աճի ապահովման կարևորագույն գործոնի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է արտաքին առևտրի և հատկապես արտահանման ազդեցությունը ազգային տնտեսության զարգացման, արտադրության ընդլայնման, զբաղվածության, ներդրումների ներգրավման և պետական եկամուտների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի արտահանման կառուցվածքին, ապրանքների և ծառայությունների հիմնական ուղղություններին, արտաքին շուկաների աշխարհագրությանը և արտահանման ներուժի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոններին։ Աշխատանքում քննարկվում են արտահանման խթանման պետական քաղաքականությունը, արտահանող ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները, միջազգային շուկաների հասանելիությունը և արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև Հայաստանի տնտեսության արտահանմանն ուղղված ոլորտների զարգացման հնարավորությունները, արտադրանքի դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների ու ծառայությունների արտահանման ընդլայնման և նոր շուկաներ մուտք գործելու խնդիրները։ Կարևորվում է արտահանման ազդեցությունը վճարային հաշվեկշռի, ազգային արժույթի կայունության, արտադրական ներուժի օգտագործման և տնտեսական աճի երկարաժամկետ կայունության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են արտահանման զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները, այդ թվում՝ փոքր ներքին արտադրական շուկան, արտաքին շուկաներում մրցակցության բարձր մակարդակը, լոգիստիկ սահմանափակումները, արտադրողականության և տեխնոլոգիական հագեցվածության խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Հայաստանի արտահանման ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման և արտաքին տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման ուղղությունների բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային առևտրի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, գործարարներին, արտահանող ընկերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։