Հիշարժան տարեթվեր 2018

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է կառավարման կառուցվածքային բաժանման տարբեր ձևերի զարգացման միտումներին ժամանակակից կազմակերպչական և տնտեսական միջավայրում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է կառավարման կառուցվածքը՝ որպես կազմակերպության ներսում լիազորությունների, պատասխանատվության և գործառույթների բաշխման համակարգ, և ինչպես է այն փոխվում գլոբալիզացիայի, թվայնացման և մրցակցային ճնշումների ազդեցության տակ։ Հեղինակը անդրադառնում է կառուցվածքային հիմնական ձևերին՝ գծային, ֆունկցիոնալ, գծա-ֆունկցիոնալ, մատրիցային և նախագծային կառույցներ՝ բացատրելով դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից միտումներին՝ հարթ (flat) կառույցներ, ցանցային կազմակերպություններ, ագիլ (agile) թիմեր և հեռավար կառավարման մոդելներ։ Գրքում քննարկվում են նաև կառուցվածքային փոփոխությունների անհրաժեշտությունը՝ կապված տեխնոլոգիական առաջընթացի, շուկաների արագ փոփոխության և կազմակերպությունների ճկունության պահանջների հետ։ Վերլուծվում է կառավարման կառուցվածքի ազդեցությունը արդյունավետության, որոշումների կայացման արագության և կազմակերպական մշակույթի վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով կառավարման մասնագետների, HR ղեկավարների, բիզնես վերլուծաբանների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Բժշկակենսաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարբերական հիվանդության՝ ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի ժամանակ իմունային պատասխանի մոլեկուլային մեխանիզմների և բորբոքային գործընթացների կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հիվանդության ժառանգական նախադրյալները, բնածին իմունային համակարգի գործունեությունը և բորբոքային ռեակցիաների առաջացման ու զարգացման հիմնական կենսաքիմիական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում MEFV գենի, պիրին սպիտակուցի, բորբոքային համալիրների և իմունային ազդանշանային ուղիների դերին հիվանդության ախտածագման գործընթացում։ Վերլուծվում են ցիտոկինների, բորբոքային միջնորդանյութերի, իմունային բջիջների և մոլեկուլային կարգավորիչ գործոնների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև դրանց հնարավոր կապը հիվանդության կլինիկական դրսևորումների հետ։ Քննարկվում են նաև պարբերական հիվանդության սրացումների և ախտադադարի փուլերում իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները, բորբոքային ակտիվության գնահատման մոտեցումները և մոլեկուլային կենսանիշների ախտորոշիչ նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են իմունային պատասխանի խանգարումների ազդեցությունը հիվանդության ընթացքի, բարդությունների առաջացման և օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի գործունեության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում մոլեկուլային հետազոտությունների նշանակությանը հիվանդության ախտածագման առավել խորքային ընկալման, ախտորոշման կատարելագործման և բուժական նոր մոտեցումների գիտական հիմնավորման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իմունաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, բժշկական գենետիկայի, ռևմատոլոգիայի և պարբերական հիվանդության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հայկական կրոնաեկեղեցական բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ձևավորման, զարգացման և պատմական դինամիկայի առանձնահատկությունները։ Նյութում վերլուծվում են կրոնական տերմինների, աղոթաբանական, ծիսական և աստվածաշնչյան արտահայտությունների ծագումն ու էվոլյուցիան, ինչպես նաև դրանց տեղը հայոց լեզվի տարբեր շրջանների բառապաշարում։ Աշխատությունը դիտարկում է միջնադարյան և նոր ժամանակների հայ եկեղեցական գրականության ազդեցությունը բառապաշարի զարգացման վրա, ընդգծելով լեզվաբանական, սոցիալական և մշակութային գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի շարադասական, իմաստային և ոճաբանական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև քրիստոնեական տերմինների ներմուծման և հարմարվողականության գործընթացին։ Նյութը կարևոր է լեզվաբանների, կրոնագետների, պատմաբանների և հայոց լեզվի զարգացման հետազոտողների համար՝ նպաստելով հայ կրոնական լեզվական ժառանգության ամբողջական պատկերացմանը և նրա հետազոտման նոր հնարավորությունների բացմանը։

Լեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է տրանսցենդենտալ գերկոնցեպտների լեզվամշակութային ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվական նյութը համադրելով հայերենի հետ։ Հետազոտության կենտրոնում այն բարդ և վերացական մտային կազմավորումներն են, որոնք դուրս են գալիս առանձին բառերի կամ պարզ հասկացությունների սահմաններից և արտացոլում են մարդու աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի, մշակութային հիշողության և հոգևոր-փիլիսոփայական պատկերացումների խորքային շերտերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գերկոնցեպտները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական միավորներ, այլև որպես որոշակի մշակույթի ներկայացուցիչների գիտակցության մեջ ձևավորված բազմաշերտ իմաստային և արժեքային համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց լեզվական արտահայտության ձևերին, կառուցվածքին, բաղադրիչների փոխհարաբերություններին և տարբեր խոսքային ու մշակութային համատեքստերում գործածությանը։ Անգլերենի և հայերենի համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր լեզվամշակույթներում ընդհանուր համամարդկային գաղափարների և ազգային-մշակութային յուրահատկությունների փոխհարաբերությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են պատմական փորձը, կրոնական և փիլիսոփայական պատկերացումները, ազգային արժեքները և հասարակական ավանդույթները ազդում վերացական հասկացությունների լեզվական ընկալման և արտահայտման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գերկոնցեպտների անվանման, փոխաբերականացման, ասոցիատիվ կապերի և իմաստային դաշտերի ուսումնասիրությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և մշակույթի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմները։ Համեմատական մոտեցումը կարող է նպաստել անգլախոս և հայախոս մշակույթների աշխարհընկալման ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է լեզվամշակութաբանության և ճանաչողական լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ այն լեզուն դիտարկում է որպես տվյալ ժողովրդի մշակութային գիտակցության, արժեքների և աշխարհընկալման արտացոլման միջոց։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լեզվամշակութաբաններին, թարգմանիչներին, օտար լեզուների մասնագետներին, միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողներին և անգլերենի ու հայերենի համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականներին։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է կրծքագեղձի քաղցկեղի T1–2N0–1M0 փուլերում կիրառվող տարբեր ֆունկցիոնալ պահպանող վիրաբուժական միջամտությունների արդյունքների համեմատական գնահատմանը։ Քննության են առնվում վիրաբուժական բուժման տարբեր մոտեցումների կիրառման առանձնահատկությունները, դրանց արդյունավետությունը և բուժումից հետո հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի պահպանման հնարավորությունները։ Վերլուծվում են վիրահատական մեթոդի ընտրության վրա ազդող կլինիկական գործոնները՝ հաշվի առնելով ուռուցքային գործընթացի տարածվածությունը, գոյացության բնութագրերը, ավշային հանգույցների վիճակը և հիվանդի անհատական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման ուռուցքաբանական արդյունավետության և օրգանի ու դրա ֆունկցիայի հնարավորինս պահպանման միջև հավասարակշռության ապահովմանը։ Համեմատվում են տարբեր վիրաբուժական միջամտություններից հետո արձանագրվող բուժական արդյունքները, հետվիրահատական շրջանի ընթացքը, հնարավոր բարդությունները, վերականգնման առանձնահատկությունները և հետագա հսկողության ցուցանիշները։ Դիտարկվում է նաև վիրաբուժական բուժման ազդեցությունը հիվանդների առօրյա գործունեության, ֆիզիկական վերականգնման և կյանքի որակի վրա։ Կարևորվում է բուժման անհատականացված մոտեցումը, որի դեպքում վիրաբուժական մարտավարության ընտրությունը կատարվում է հիվանդության կլինիկական առանձնահատկությունների և բուժման ընդհանուր նպատակների համադրմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում վիրահատությունից հետո համալիր բուժման և երկարաժամկետ բժշկական հսկողության նշանակությանը։ Տարբեր մեթոդների արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները և սահմանելու համապատասխան միջամտությունների կիրառման հիմնավորված չափանիշներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կրծքագեղձի քաղցկեղի վիրաբուժական բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը և հիվանդների ֆունկցիոնալ ու վերականգնողական արդյունքների բարելավմանը։

Բնապահպանություն

Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարումը հանդիսանում է բնական և տեխնոգեն ռեսուրսների պահպանության, շրջակա միջավայրի և մարդու առողջության պաշտպանության կարևոր գործընթաց, որի նպատակն է նվազեցնել թափոնների վնասակար ազդեցությունը և առավելագույնս օգտագործել դրանց ռեսուրսային պոտենցիալը։ Արդյունաբերական թափոնները առաջանում են արտադրական գործընթացներից՝ ներառելով քիմիական, մետաղագործական, էներգետիկ և այլ ոլորտների արտադրանք, իսկ կենցաղային թափոնները կազմված են մարդու ամենօրյա գործունեության հետևանքով առաջացած տուփերից, սննդային մնացորդներից, պլաստիկից և այլ ածխածնային նյութերից։ Թափոնների կառավարման գործընթացը ներառում է խմբավորումը, հավաքումը, տեղափոխումը, պահպանման ու վերամշակման տեխնոլոգիաների կիրառում, ինչպես նաև վնասազերծման և ոչնչացման մեթոդների օգտագործումը՝ նվազեցնելու համար շրջակա միջավայրի և մարդկանց վրա բացասական ազդեցությունը։ Կառավարման արդյունավետությունը պահանջում է համապատասխան օրենսդրական և կազմակերպչական ենթակառուցվածքներ, էկոլոգիական ստանդարտների պահպանում, հասարակության մասնակցություն, նոր տեխնոլոգիաների ներդրում և ճկուն պլանավորում՝ ուղղված ինչպես աղտոտման նվազեցմանը, այնպես էլ տնտեսական և ռեսուրսային շահերի ապահովմանը։ Արդյունաբերական և կենցաղային թափոնների կառավարման համակարգված մոտեցումը նպաստում է էներգիայի և նյութերի խնայողությանը, էկոհամակարգերի պահպանմանը և կայուն սոցիալ-տնտեսական զարգացման ապահովմանը։