Նար-Դոս Զազունյան

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրոնային կրթական համակարգերում տեղեկատվության պաշտպանության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ուսումնական գործընթացում օգտագործվող թվային տվյալների, համակարգերի և տեղեկատվական ռեսուրսների անվտանգության ապահովման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են էլեկտրոնային կրթական միջավայրերի կառուցվածքը, դրանցում շրջանառվող տեղեկատվության տեսակները և այն հիմնական սպառնալիքները, որոնք կարող են վտանգել տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունն ու հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների և դասավանդողների անձնական տվյալների, ուսումնական նյութերի, գնահատականների, հաշվառման տվյալների և համակարգային տեղեկատվության պաշտպանության խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվական անվտանգության կազմակերպական և տեխնիկական միջոցները, այդ թվում՝ նույնականացման և թույլտվությունների կառավարման, մուտքի վերահսկման, տվյալների գաղտնագրման, պահուստավորման և անվտանգության մոնիթորինգի մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև էլեկտրոնային կրթական համակարգերի նկատմամբ հնարավոր կիբեռսպառնալիքներին, վնասաբեր ծրագրերին, չարտոնված մուտքերին, տվյալների արտահոսքին և օգտագործողների կողմից պայմանավորված անվտանգության ռիսկերին։ Կարևորվում է անվտանգության քաղաքականության մշակումը և կրթական հաստատությունների տեխնիկական ու կազմակերպական միջոցների համադրումը՝ տեղեկատվության պաշտպանության համալիր համակարգ ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև ռիսկերի գնահատման և կառավարման մոտեցումները, անվտանգության խոցելիությունների բացահայտման մեթոդները և համակարգերի պաշտպանվածության մակարդակի գնահատման չափանիշները։ Թվային կրթության տարածման պայմաններում այս խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ կրթական համակարգերի կայուն և անվտանգ աշխատանքը մեծապես կախված է տեղեկատվական ռեսուրսների պատշաճ պաշտպանությունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել էլեկտրոնային կրթական հարթակների անվտանգության բարձրացման, տվյալների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման և կրթական հաստատություններում տեղեկատվական անվտանգության արդյունավետ քաղաքականության ձևավորման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել տեղեկատվական անվտանգության մասնագետներին, ՏՏ ոլորտի հետազոտողներին, կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, համակարգային ադմինիստրատորներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հարկային քաղաքականության ազդեցության վերլուծությանը տնտեսական աճի վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են հարկային դրույքաչափերը, հարկային բեռի կառուցվածքը, վարչարարության արդյունավետությունը և հարկային արտոնությունների համակարգը ազդում մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա, մասնավորապես՝ ՀՆԱ-ի աճի տեմպերի, ներդրումային միջավայրի, զբաղվածության և բիզնեսի զարգացման վրա։ Նյութում քննարկվում է, թե ինչպես է հարկային քաղաքականությունը հանդես գալիս որպես պետության տնտեսական կարգավորման հիմնական գործիքներից մեկը՝ մի կողմից ապահովելով բյուջետային եկամուտներ, իսկ մյուս կողմից ազդելով մասնավոր հատվածի վարքագծի և ներդրումային որոշումների վրա։ Վերլուծվում են նաև հարկային բարեփոխումների դերը տնտեսական ակտիվության խթանման կամ սահմանափակման համատեքստում՝ հաշվի առնելով ստվերային տնտեսության կրճատման, հարկային կարգապահության բարձրացման և վարչարարական ծախսերի նվազեցման գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետություն-ի հարկային համակարգի վերջին տարիների փոփոխություններին, այդ թվում՝ ԱԱՀ-ի, շահութահարկի և եկամտային հարկի քաղաքականության փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ներդրումային հոսքերի և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական տնտեսական մոդելները և վիճակագրական տվյալների էմպիրիկ վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հարկային քաղաքականության արդյունավետության աստիճանը տնտեսական աճի խթանման տեսանկյունից և առաջարկել հնարավոր բարելավման ուղղություններ։

Գյուղատնտեսություն

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Մշակույթ

Արուճի վաղմիջնադարյան ճարտարապետական համալիրը Հայաստանի VII դարի կարևորագույն հուշարձաններից է, որը գտնվում է Արագածոտնի մարզի Արուճ գյուղի տարածքում և արտահայտում է Արշակունիների թագավորության անկումից հետո ձևավորված իշխանական և եկեղեցական շինարարական մշակույթի բարձր մակարդակը, երբ հայ ճարտարապետությունը զարգանում էր որպես ինքնուրույն ազգային դպրոց՝ համադրելով բազիլիկ և կենտրոնագմբեթ լուծումները։ Համալիրի գլխավոր կառույցը Արուճի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին է, որը կառուցվել է իշխան Գրիգոր Մամիկոնյանի պատվերով VII դարի կեսերին և առանձնանում է իր խոշոր չափերով, ընդարձակ ներքին տարածությամբ և ճարտարապետական համաչափ լուծումներով, որտեղ մեկ նավանի խաչաձև-գմբեթավոր հորինվածքը ստեղծում է մոնումենտալ և միաժամանակ ներդաշնակ տարածական ազդեցություն։ Եկեղեցու կառուցվածքում օգտագործված են բարձրորակ մշակված տուֆե քարեր, իսկ ներքին հարդարանքը, թեև ժամանակի ընթացքում մեծ մասամբ վնասվել է, վկայում է երբեմնի հարուստ որմնանկարային ձևավորման մասին, որը ընդգծում էր կրոնական թեմաների պատկերագրական ամբողջականությունը։ Համալիրի կազմում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իշխանական պալատի ավերակները, որոնք փաստում են Արուճի՝ որպես ժամանակավոր վարչական կենտրոնի դերը Մամիկոնյանների իշխանության շրջանում, ինչպես նաև վկայում են աշխարհիկ և եկեղեցական ճարտարապետության համատեղ զարգացումը նույն տարածքում։ Արուճի համալիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայ ճարտարապետության պատմության մեջ, քանի որ այն համարվում է անցումային օրինակ՝ վաղ քրիստոնեական բազիլիկներից դեպի զարգացած գմբեթավոր եկեղեցիներ, և իր հորինվածքային լուծումներով ազդեցություն է ունեցել հետագա դարերի հայկական եկեղեցաշինության վրա՝ ձևավորելով տարածական կազմակերպման, ծավալային հստակության և գեղարվեստական հավասարակշռության սկզբունքներ, որոնք դարձել են ազգային ճարտարապետական դպրոցի բնորոշ հատկանիշներից մեկը։

Գրականություն

«Երեք երգ տխրադալուկ աղջկան» գրքույկը ներկայացնում է հայ դասական գրականության և բանաստեղծության յուրահատուկ օրինակ, որը ստեղծագործաբար արտացոլում է մարդու ներաշխարհի նուրբ զգացմունքները, առհասարակ տխրությունը, կարեկցանքն ու սիրո փնտրտուքները: Գրքույկի երեք տողերը կամ երեք բանաստեղծությունները կառուցված են այնպես, որ ընթերցողը կարող է հետևել գլխավոր հերոսի հոգեբանական և հուզական ճանապարհին՝ զգալու նրա մենությունը, տառապանքն ու ներքին երկխոսությունը: Հեղինակի խոսքը հագեցած է պատկերավոր լեզվով, սիմվոլներով և հուշային դրվագներով, որոնք թույլ են տալիս խորն ընկղմվել տեքստի էմոցիաների մեջ և վերլուծել մարդու զգացմունքային վերապրումներն առօրյա կյանքի և ստեղծագործական մտածողության համատեքստում: Գրքույկը չունի միայն տխրության մասին պատկեր, այն միաժամանակ տալիս է հոգու մաքրվածության, ներքին ուժի և ինքնակրթության գաղափար, ցույց տալիս, թե ինչպես մարդու հոգևոր զարգացումը կարող է արտահայտվել արվեստի միջոցով: Ընդհանուր առմամբ, «Երեք երգ տխրադալուկ աղջկան» գրքույկը ոչ միայն գրական արժեք ունի, այլև հանդիսանում է հայ մշակույթի և հոգեբանության ընկալման կարևոր առարկա, որն օգնում է ընթերցողին հասկանալ մարդկային զգացմունքների բազմաչափությունը և արվեստի ներգործությունը հոգու վրա:

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արվեստի պատմության դասընթացի դերին որպես ավագ դպրոցականների գեղարվեստական կրթության և գեղագիտական աշխարհայացքի ձևավորման արդյունավետ միջոց։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է արվեստի պատմության ուսուցումը նպաստում աշակերտների մշակութային գիտակցության զարգացմանը, գեղարվեստական մտածողության խորացմանը և տարբեր դարաշրջանների արվեստի ընկալման կարողությունների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման բովանդակային և մեթոդական կառուցվածքին՝ ներառյալ արվեստի ոճերի, ուղղությունների և ստեղծագործությունների վերլուծությունը՝ պատմական համատեքստում։ Քննարկվում են նաև ինտերակտիվ ուսուցման մեթոդները՝ պատկերային նյութերի օգտագործում, քննարկումներ, համեմատական վերլուծություն և ստեղծագործական առաջադրանքներ, որոնք խթանում են աշակերտների ակտիվ ներգրավվածությունը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ արվեստի պատմության դասընթացը ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման միջոց է, այլև անձի գեղագիտական դաստիարակության կարևոր գործոն, որը նպաստում է մշակութային արժեքների ընկալմանը և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։