Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու (1985, Մարտ, թիվ 3)

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը ներկայացնում է 2016 թվականի ընթացքում զանգվածային լրատվության միջոցներում տեղ գտած արձագանքների, հրապարակումների և տեղեկատվական նյութերի համակարգված ամփոփումը՝ հանդես գալով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի մեդիա դաշտի փաստագրական և տեղեկատու աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե տարվա ընթացքում ինչպիսի իրադարձություններ, հասարակական գործընթացներ, քաղաքական զարգացումներ, մշակութային և սոցիալական թեմաներ են առավել լայնորեն արտացոլվել մամուլում և այլ լրատվամիջոցներում։ Նյութերի ամբողջությունը կարող է արժեքավոր լինել ոչ միայն որպես ժամանակագրական տեղեկատու, այլև որպես հասարակական կարծիքի, տեղեկատվական օրակարգի և տարբեր իրադարձությունների նկատմամբ հանրային արձագանքի ուսումնասիրության աղբյուր։ Հրատարակության մեջ ընդգրկված արձագանքները կարող են ներկայացնել տարբեր լրատվամիջոցների հրապարակումներ, մեկնաբանություններ, կարծիքներ և տեղեկատվական հաղորդումներ՝ հնարավորություն տալով համադրելու նույն իրադարձության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումներ և գնահատականներ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ համակարգումը, որը հեշտացնում է անհրաժեշտ տեղեկության որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետևելու տարվա ընթացքում հասարակական ու տեղեկատվական օրակարգի փոփոխություններին։ Այսպիսի տարեգրքային հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և մշակութային կյանքը՝ լրատվամիջոցների արտացոլման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական աղբյուր՝ մեդիայի պատմության, լրագրության, հասարակական հաղորդակցության և ժամանակակից պատմության առանձին իրադարձությունների ուսումնասիրության ժամանակ։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ մեկտեղում է տարբեր ժամանակներում և տարբեր լրատվական աղբյուրներում հրապարակված արձագանքները՝ ձևավորելով 2016 թվականի տեղեկատվական միջավայրի վերաբերյալ համապարփակ պատկեր։ Այն կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, մեդիա հետազոտողներին, պատմաբաններին, քաղաքագետներին, սոցիոլոգներին, գրադարանավարներին, մատենագետներին և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Պատմություն

Gevorg Chaush-ը հայ ազգային ազատագրական շարժման նշանավոր ֆիդայական հրամանատարներից էր, ով գործել է 19-րդ դարի վերջում և 20-րդ դարի սկզբին՝ Օսմանյան կայսրության հայկական բնակավայրերում հայ բնակչության ինքնապաշտպանության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Նա հայտնի է իր կազմակերպչական կարողություններով, անձնական խիզախությամբ և զինված պայքարում ցուցաբերած վճռականությամբ, հատկապես Մուշի, Սասունի և շրջակա շրջանների ինքնապաշտպանական մարտերում։ Գևորգ Չաուշը համագործակցել է այլ հայտնի ֆիդայական առաջնորդների հետ, ինչպիսիք են Անդրանիկ Օզանյանը և Սեբաստացի Մուրադը՝ մասնակցելով հայկական գյուղերի պաշտպանությանը և թուրքական ու քրդական զինված խմբերի հարձակումների դեմ դիմադրությանը։ Նրա գործունեությունը կապված է նաև Հայ հեղափոխական դաշնակցության գաղափարախոսության և կազմակերպչական շրջանակների հետ, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել հայկական հարցը միջազգային ասպարեզում և ապահովել հայ ժողովրդի անվտանգությունը։ Չաուշը աչքի էր ընկնում ոչ միայն ռազմական հմտություններով, այլ նաև իր հեղինակությամբ ժողովրդի շրջանում, որտեղ նրան ընկալում էին որպես պաշտպան և ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։ Նա զոհվել է 1907 թվականին Սուլուխի մոտ տեղի ունեցած մարտի ընթացքում, որը համարվում է ֆիդայական շարժման կարևոր դրվագներից մեկը։ Գևորգ Չաուշի կերպարը մինչ այսօր պահպանվում է որպես ազգային հերոսի օրինակ՝ խորհրդանշելով ինքնապաշտպանություն, ազատության ձգտում և ազգային դիմադրություն։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հոգեդիագնոստիկ մեթոդիկաների համադրման սկզբունքներն ու դրանց կիրառման համեմատական վերլուծությունը՝ ընդգծելով տարբեր ախտորոշիչ գործիքների ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև դրանց համատեղ օգտագործման արդյունավետությունը տարբեր հետազոտական և կլինիկական իրավիճակներում։ Քննարկվում է, որ հոգեբանական գնահատման գործընթացում մեկ մեթոդի կիրառումը հաճախ բավարար չէ անձի ամբողջական հոգեբանական պատկերը ստանալու համար, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է տարբեր մեթոդիկաների ինտեգրում՝ ապահովելու տվյալների ավելի բարձր հուսալիություն և վավերականություն։ Վերլուծվում են հարցաթերթերի, ստանդարտացված թեստերի, պրոյեկտիվ մեթոդների, կլինիկական հարցազրույցների և դիտարկման տեխնիկաների առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց կիրառման ոլորտները և սահմանափակումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդների համադրման տրամաբանությանը, երբ քանակական և որակական մոտեցումները լրացնում են միմյանց՝ թույլ տալով ավելի խորքային հասկանալ անձի ճանաչողական, հուզական և վարքային առանձնահատկությունները։ Նշվում է նաև, որ համեմատական վերլուծությունը կարևոր է ոչ միայն մեթոդների ընտրության, այլ նաև արդյունքների մեկնաբանման փուլում, քանի որ տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալների անհամապատասխանությունը կարող է բացահայտել թաքնված հոգեբանական կոնֆլիկտներ կամ ախտորոշման բարդություններ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոգեդիագնոստիկ մեթոդիկաների համադրումը բարձրացնում է ախտորոշման գիտական հիմնավորվածությունը և գործնական արժեքը՝ ապահովելով ավելի ամբողջական և բազմաշերտ հոգեբանական գնահատում։

Գրականություն

Լեզվաբանական և գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ժառանգության և հայ նոր գրական լեզվի ձևավորման ու զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արևելահայ գրական լեզվի պատմական զարգացման առանձնահատկությունները, XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի լեզվական գործընթացները, ինչպես նաև գրական լեզվի մշակման գործում հայ գրողների ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թումանյանի լեզվական հայացքներին, ժողովրդական խոսքի և գրական լեզվի փոխհարաբերությունների վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, ինչպես նաև լեզվի բնականության, պարզության և արտահայտչականության սկզբունքներին։ Վերլուծվում են գրողի ստեղծագործությունների բառապաշարը, դարձվածային համակարգը, ժողովրդախոսակցական տարրերի կիրառությունը, բարբառային առանձնահատկությունները և դրանց գեղարվեստական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև գրական լեզվի նորմավորման, լեզվական միասնության, ոճական բազմազանության և ազգային լեզվամտածողության պահպանման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Թումանյանի չափածո և արձակ ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունները, ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը նրա գեղարվեստական խոսքի վրա և գրական լեզվի զարգացման վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Թումանյանի լեզվական ժառանգության նշանակությանը արևելահայ գրական լեզվի հարստացման, գեղարվեստական խոսքի կատարելագործման և հայ լեզվամշակույթի զարգացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, հայ գրականության, ոճագիտության, լեզվամշակույթի և թումանյանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Գիրքը նվիրված է խաղողի որթի հիվանդությունների ուսումնասիրությանը և խաղողի այգիների առողջության պահպանման խնդիրներին։ Խաղողագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել գյուղատնտեսության և այգեգործության մեջ, իսկ որթատունկի հիվանդությունները կարող են վնասել բույսի աճը, նվազեցնել բերքատվությունը և ազդել ստացվող խաղողի որակի վրա։ Բույսերի հիվանդությունների ճանաչումը, դրանց առաջացման պայմանների ուսումնասիրությունը և կանխարգելիչ միջոցների կիրառումը կարևոր են այգիների արդյունավետ մշակության համար։ Նմանատիպ աշխատությունները կարող են ներկայացնել հիվանդությունների արտաքին նշանները, դրանց տարածման պայմանները, որթատունկի խնամքի առանձնահատկությունները և վնասների նվազեցման ընդհանուր եղանակները։ Խաղողի հիվանդությունների մասին գիտելիքների տարածումը կարևոր նշանակություն է ունեցել հատկապես այն տարածաշրջաններում, որտեղ խաղողագործությունը գյուղատնտեսական արտադրության և տնտեսական կյանքի կարևոր ճյուղերից էր։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև գյուղատնտեսական գիտելիքների պատմության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին 19-րդ դարում հայերենով ներկայացվում բույսերի պաշտպանության և այգեգործության հարցերը։ Այն կարող է օգտակար լինել խաղողագործության պատմությամբ, բուսաբանությամբ, բույսերի հիվանդություններով և գյուղատնտեսական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Կենսագործունեության անվտանգությունը գիտական և կիրառական ուղղություն է, որը ուսումնասիրում է մարդու կյանքի, առողջության և գործունեության անվտանգ պայմանների ապահովման սկզբունքներն ու միջոցները՝ տարբեր միջավայրերում՝ կենցաղում, աշխատանքի վայրում, արտադրությունում և արտակարգ իրավիճակներում։ Այն ընդգրկում է վտանգների բացահայտումը, դրանց կանխարգելումը և վնասակար ազդեցությունների նվազեցման մեխանիզմները՝ կապված ֆիզիկական, քիմիական, կենսաբանական և հոգեբանական գործոնների հետ։ Այս ոլորտը սերտորեն կապված է Occupational safety and health հասկացության հետ, որը նպատակ ունի ապահովել անվտանգ աշխատանքային պայմաններ և կանխել արտադրական վնասվածքներն ու մասնագիտական հիվանդությունները։ Կենսագործունեության անվտանգությունը նաև ներառում է առաջին օգնության հիմունքները, հրդեհային անվտանգությունը, էվակուացիայի կանոնները և ռիսկերի գնահատման մեթոդները, որոնք կարևոր են մարդու և հասարակության անվտանգության համար։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես նվազեցնել տեխնածին և բնական վտանգների ազդեցությունը՝ սկսած պարզ կենցաղային իրավիճակներից մինչև խոշոր արդյունաբերական կամ աղետային դեպքեր։ Այս գիտակարգի հիմնական նպատակն է ձևավորել անվտանգ վարքագծի մշակույթ, բարձրացնել մարդկանց պատրաստվածությունը արտակարգ իրավիճակներին և նվազեցնել վտանգավոր իրավիճակների առաջացման հավանականությունը։