Նոր գրքեր պատանիներին : Ինֆորմացիոն ցանկ

Տնտեսագիտություն

Մրցակցությունը և մենաշնորհը աշխատությունը միկրոտնտեսագիտության և շուկայական կառուցվածքների ուսումնասիրման ուսումնական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է մրցակցության և մենաշնորհի տեսական հիմքերի, շուկայական վարքագծի ձևավորման և տնտեսական արդյունավետության վրա դրանց ազդեցության համակողմանի վերլուծությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, կառավարման և մարքեթինգի ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են մրցակցության հիմնական տեսակները՝ կատարյալ մրցակցություն, մոնոպոլիստական մրցակցություն, օլիգոպոլիա և մենաշնորհ, ինչպես նաև դրանց տնտեսական առանձնահատկությունները, բացատրվում է շուկայի կառուցվածքի ազդեցությունը գների ձևավորման, արտադրության ծավալների և սպառողների բարեկեցության վրա, մանրամասն քննարկվում են մենաշնորհային ուժի աղբյուրները՝ մասշտաբի տնտեսություն, տեխնոլոգիական առավելություն, իրավական և բնական արգելքներ, աշխատությունը անդրադառնում է նաև պետական կարգավորման դերին մրցակցային միջավայրի ապահովման և մենաշնորհների սահմանափակման գործընթացում, ներկայացվում են հակամենաշնորհային քաղաքականության հիմնական գործիքները և դրանց կիրառման միջազգային փորձը, ինչպես նաև շուկայի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, գրքում ընդգծվում է մրցակցության կարևորությունը տնտեսական զարգացման, նորարարության խթանման և սպառողների շահերի պաշտպանության գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական միկրոտնտեսագիտական հիմքերը և կիրառական շուկայական վերլուծությունը՝ ձևավորելով մրցակցության և մենաշնորհի վերաբերյալ ամբողջական գիտական պատկերացում։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի կյանքի և ստեղծագործության երևանյան շրջանին՝ 1843-1848 թվականներին, ընդգծելով նրա գործունեության առանձնահատկությունները Երևանի միջավայրում և այդ ժամանակահատվածի ազդեցությունը նրա աշխարհայացքի ու գրական աշխատանքի վրա։ Դիտարկվում է Աբովյանի վերադարձը հայրենի միջավայր և նրա գործունեությունը որպես մանկավարժ, հասարակական գործիչ և լուսավորական գաղափարների տարածող՝ այն պայմաններում, երբ հայկական կրթական և մշակութային կյանքը գտնվում էր ձևավորման ու վերափոխման փուլում։ Աշխատանքում վերլուծվում է նրա մանկավարժական գործունեությունը, կրթական ծրագրերի մշակման և ուսուցման նոր մեթոդների կիրառման փորձերը, որոնք նպատակ ունեին բարձրացնել ուսման որակը և խթանել ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև նրա ստեղծագործական աշխատանքին, մասնավորապես այն գաղափարներին և թեմաներին, որոնք արտացոլվում էին նրա գրական ժառանգության մեջ՝ հայրենասիրություն, ժողովրդական կյանք, կրթության կարևորություն և ազգային վերածնունդ։ Քննարկվում են նաև այն դժվարությունները, որոնց նա բախվում էր վարչական և հասարակական սահմանափակումների պայմաններում, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները ժամանակի մտավորական շրջանակների հետ։ Ընդգծվում է, որ 1843-1848 թվականների երևանյան շրջանը կարևոր փուլ էր Աբովյանի կյանքի և գործունեության մեջ՝ ձևավորելով նրա վերջին տարիների գաղափարական և ստեղծագործական ուղղվածությունը և նշանակալի ներդրում ունենալով հայկական լուսավորական շարժման զարգացման մեջ։

Տեխնոլոգիա

Գրքում ուսումնասիրվում են մեքենայական թարգմանության կազմակերպման մեթոդները՝ բարձր շահագործողական (эксплуатационные) բնութագրերով տեքստերի մշակման համատեքստում, վերլուծվում են թարգմանական համակարգերի ճարտարապետական մոտեցումները՝ կանոնային, վիճակագրական և նեյրոնային մոդելների համադրությամբ, ներկայացվում են բարձր արդյունավետության ապահովման ալգորիթմներ՝ ուղղված թարգմանության ճշգրտության, արագության և կայունության բարձրացմանը, դիտարկվում են մասնագիտական տեքստերի (տեխնիկական, իրավական, գիտական) առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը մեքենայական թարգմանության որակի վրա, ուսումնասիրվում են նախամշակման և հետմշակման մեթոդները, բառարանային և կոնտեքստային համապատասխանության ապահովման տեխնիկաները, ինչպես նաև սխալների ավտոմատ հայտնաբերման և ուղղման մեխանիզմները, աշխատանքը համադրում է հաշվարկային լեզվաբանության, արհեստական բանականության և ծրագրային ինժեներիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ավելի արդյունավետ, ճշգրիտ և կիրառական մեքենայական թարգմանության համակարգեր։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է համեմատության պատկերաձևի (ֆիգուրայի) ուսումնասիրությանը որպես հեղինակի անհատական ոճի կարևոր առանձնահատկություն՝ անգլերեն լեզվի նյութի հիման վրա։ Վերլուծության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են համեմատական կառուցվածքները՝ «as…as», «like», «as if», ինչպես նաև ավելի բարդ և անուղղակի համեմատական ձևերը, օգտագործվում տարբեր հեղինակների կողմից ոչ միայն պատկերավոր արտահայտչականության համար, այլ նաև որպես ոճային ինքնության ձևավորման միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ համեմատությունը դուրս է գալիս զուտ լեզվական պարզ կառուցվածքի սահմաններից և դառնում է հեղինակային մտածողության, աշխարհընկալման և գեղարվեստական պատկերավորման համակարգի մաս։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր գրական ժանրերի օրինակներ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է համեմատության ֆիգուրան նպաստում տեքստի էմոցիոնալ լարվածության, պատկերայնության և արտահայտչական խորության բարձրացմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են համեմատության և այլ ոճական միջոցների փոխազդեցությունները՝ մետաֆորայի, հիպերբոլայի և էպիտետի հետ, որոնք միասին ձևավորում են հեղինակի անհատական լեզվական ոճը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ համեմատության ֆիգուրան ոչ միայն լեզվական կառուցվածք է, այլև կարևոր գործիք է գրողի ոճական ինքնության և գեղարվեստական մտածողության բացահայտման համար:

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օսիպ Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հայկական թեմայի արտահայտություններին՝ ընդգծելով նրա ուղևորության (1930 թ.) և «Հայաստանյան ցիկլի» ազդեցությունը բանաստեղծի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Դիտարկվում է, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ հանդես է գալիս որպես առանձնահատուկ մշակութային և պատմական տարածք, որտեղ բնությունը, քարային լանդշաֆտը, ճարտարապետությունը և պատմական հիշողությունը միահյուսվում են՝ ձևավորելով նոր գեղագիտական ընկալման համակարգ։ Աշխատանքում վերլուծվում է Մանդելշտամի «Արմենիա» բանաստեղծական շարքը և «Ճանապարհորդություն դեպի Հայաստան» արձակ-էսսեիստական գործը, որտեղ Հայաստանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրական աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մշակութային հիշողության և քաղաքակրթական խորքային շերտերի խորհրդանշական տարածք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բանաստեղծի մոտ «քարը» դառնում է կենտրոնական պատկեր, որը մարմնավորում է պատմության կուտակումը, ժամանակի շերտավորումը և մարդկային փորձի նյութականացումը, ինչն էլ ձևավորում է նրա այսպես կոչված «քարային պոետիկան»։ Նշվում է նաև, որ հայկական թեման Մանդելշտամի ստեղծագործության մեջ կապված է նրա անցման հետ ակմեիստական հստակ ձևերից դեպի ավելի բարդ, պատմականորեն ծանրաբեռնված և հիշողության վրա հիմնված պատկերային համակարգ, որտեղ լեզուն դառնում է պատմության կրող և դիմադրության ձև։ Հայաստանը նրա համար հանդես է գալիս որպես մշակութային ինտենսիվության բարձր աստիճան ունեցող տարածք, որտեղ քաղաքների, հատկապես Երևանի և հնագույն հուշարձանների պատկերները դառնում են գեղարվեստական մտածողության խթանիչներ։

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեի և Մերձավոր Արևելքի արաբական պետությունների հայ համայնքների համագործակցության պատմությանը 1964–1991 թթ., ընդգծելով կազմակերպչական, մշակութային և սոցիալական փոխհարաբերությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը վերլուծում է համագործակցության նպատակներն ու ուղղությունները՝ մշակութային ծրագրերի, կրթական և համայնքային նախաձեռնությունների, հայկական լեզվի և ավանդույթների պահպանման գործընթացների շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ համայնքների ինտեգրացիային տեղական հասարակության մեջ, կոմիտեի կողմից իրականացված աջակցությանը, համայնքային կենտրոնների և կազմակերպությունների ստեղծմանը, ինչպես նաև փոխադարձ փորձի ու գիտելիքի փոխանցմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործոնների ազդեցությունը համագործակցության արդյունավետության վրա, ինչպես նաև Սփյուռքի և հայապահպանության ռազմավարությունների ձևավորման դերը տվյալ տարածաշրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է պատմաբանների, սփյուռքագետների, մշակութաբանների և հասարակական կազմակերպությունների համար՝ նպաստելով հայկական սփյուռքի և Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների փոխգործակցության ու մշակութային կապերի ուսումնասիրության խորացմանը։