Պատմականություն հաղորդող լեզվական միջոցները Ստ. Զորյանի պատմավեպերում

Գրականություն

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, գիտական և կրթական կազմակերպությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նրանց տրամադրելով մասնագիտական գրականության ընթացիկ հոսքի վերաբերյալ կազմակերպված տեղեկատվություն։ Նյութերի շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրքեր, գիտական ուսումնասիրություններ, ժողովածուներ, հոդվածներ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, տեղեկատու նյութեր և այլ տպագիր աղբյուրներ, որոնք վերաբերում են մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներին։ Մատենագիտական գրառումները կարող են դասակարգվել թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով առանձին բաժիններում գտնել թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության, կինոյի, ժողովրդական արվեստի, մշակութային հաստատությունների գործունեության, գրադարանային գործի և հարակից բնագավառների վերաբերյալ նյութեր։ Յուրաքանչյուր գրառման հիմնական գործառույթը համապատասխան հրատարակության նույնականացման և հետագա որոնման համար անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալների տրամադրումն է։ Ընթացիկ բնույթը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ տեղեկատուն հնարավորություն է տալիս պարբերաբար հետևել նոր հրատարակություններին և ժամանակին ներառել դրանք գիտական, կրթական կամ մասնագիտական աշխատանքի մեջ։ Միաժամանակ տարբեր տարիների թողարկումների ամբողջությունը կարող է ծառայել որպես հետադարձ ուսումնասիրության արժեքավոր աղբյուր՝ ցույց տալով, թե որոշակի ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվորեն ուսումնասիրվել և ներկայացվել հրատարակչական դաշտում։ Նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է թեմատիկ որոնումը, գրականության ցանկերի կազմումը և մասնագիտական տեղեկատվության ընտրությունը։ Հրատարակությունը կարող է արտացոլել նաև խորհրդային շրջանի մշակութային և գիտական կյանքի առանձնահատկությունները, հաստատությունների գործունեությունը, արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացումը և դրանց վերաբերյալ ձևավորված մասնագիտական գրականությունը։ Այս տեսանկյունից այն ունի ոչ միայն գործնական մատենագիտական, այլև պատմամշակութային և աղբյուրագիտական արժեք։ Տարբեր թողարկումների ուսումնասիրությամբ հնարավոր է հետևել մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեության լուսաբանմանը և արվեստագիտական գրականության զարգացման միտումներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հետազոտողներին՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի մշակութային պատմության աղբյուրների որոնման և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման համար։

Մաթեմատիկա

Աստղաֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տարօրինակ աստղերի դիտողական դրսևորումների և դրանց ֆիզիկական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեսականորեն կանխատեսվող յուրահատուկ աստղային օբյեկտների հնարավոր դիտողական հատկանիշները և դրանց տարբերակման եղանակները սովորական աստղերից ու այլ կոմպակտ երկնային մարմիններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճառագայթման բնութագրերին, լուսատվությանը, ջերմաստիճանին, սպեկտրային առանձնահատկություններին և ժամանակային փոփոխականությանը, որոնք կարող են տեղեկություն տալ այդ օբյեկտների ներքին կառուցվածքի և ֆիզիկական վիճակի մասին։ Վերլուծվում են աստղագիտական դիտումների միջոցով ստացվող տվյալների մեկնաբանման հնարավորությունները և տեսական մոդելների հետ դրանց համադրման խնդիրները։ Քննարկվում են նաև նման օբյեկտների նույնականացման չափանիշները, դիտողական անորոշությունները և այլ կոմպակտ աստղերից դրանց տարբերակման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արտասովոր աստղային համակարգերի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների դիտողական ստուգման հնարավորությունները և դրանց նշանակությունը խիտ նյութի հատկությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աստղաֆիզիկոսների, տեսական ֆիզիկոսների և կոմպակտ աստղային օբյեկտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 3 (6)-ը գիտական հոդվածների պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հետազոտություններ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների շրջանակում, աշխատությունում ներկայացված հոդվածները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման փուլերին, աղբյուրագիտական խնդիրներին, լեզվամշակութային երևույթներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ասպեկտներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և վերլուծական արդյունքներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների զարգացման ընթացքը և նոր գիտական խնդիրների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և գիտական համայնքի ներսում համագործակցության խորացմանը։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է 1800-1920 թվականների ընթացքում հայ մանկավարժության մեջ բուսաբանության առարկայի բովանդակության ձևավորման և դրա դասավանդման մեթոդիկայի հիմնախնդիրների պատմական ու մանկավարժական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես է տվյալ ժամանակաշրջանում հայ կրթական միջավայրում ձևավորվել բնագիտական գիտելիքների, մասնավորապես բուսաբանական գիտելիքների ուսուցման անհրաժեշտությունը, ինչ բովանդակություն է ներառվել ուսումնական ծրագրերում և ինչ մեթոդներով է իրականացվել դրա փոխանցումը սովորողներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ մանկավարժական մտքի զարգացմանը՝ սկսած XIX դարի սկզբի կրթական գործընթացներից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները, երբ բնագիտական կրթությունը աստիճանաբար ձեռք էր բերում ավելի համակարգված բնույթ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայ մանկավարժների և կրթական գործիչների հայացքները բնության ուսումնասիրման, բուսաբանության ուսուցման նպատակների և երեխաների գիտական աշխարհայացքի ձևավորման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսաբանական նյութի ընտրության և դասակարգման սկզբունքներին, ուսուցման հաջորդականությանը, տեսական գիտելիքների և գործնական գործունեության հարաբերակցությանը։ Կարևորվում են դիտարկումը, փորձը, բնության անմիջական ուսումնասիրությունը, հերբարիումների օգտագործումը, բույսերի ճանաչումը և այլ տեսակի գործնական աշխատանքները, որոնք կարող էին նպաստել սովորողների հետաքրքրության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցման մեթոդների կապը տվյալ ժամանակաշրջանի մանկավարժական առաջադեմ գաղափարների հետ՝ հաշվի առնելով աշակերտակենտրոնության, տեսանելիության, մատչելիության և գիտականության սկզբունքների զարգացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայալեզու դասագրքերի, ուսումնական ձեռնարկների և մեթոդական գրականության ձևավորմանը, դրանց բովանդակությանը և բուսաբանության դասավանդման գործընթացում ունեցած դերին։ Միաժամանակ դիտարկվում է այն խնդիրը, թե ինչպես են ազգային կրթական պահանջները, բնաշխարհի առանձնահատկությունները և հայերեն մասնագիտական բառապաշարի ձևավորումը ազդել բուսաբանական կրթության զարգացման վրա։ Ժամանակաշրջանի կրթական գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ձեռքբերումները, այնպես էլ առկա դժվարությունները՝ ուսումնական նյութի մատչելիության, ուսուցիչների պատրաստվածության, դասագրքային ապահովվածության և գործնական ուսուցման կազմակերպման ոլորտներում։ Արդյունքում աշխատանքը ներկայացնում է բուսաբանության դասավանդման մեթոդիկայի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերը և ցույց է տալիս դրա տեղը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ մանկավարժության պատմությամբ, բնագիտական կրթության զարգացմամբ, կենսաբանության դասավանդման մեթոդիկայով և XIX-XX դարերի հայկական կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսուցիչների և ուսանողների համար։

Մշակույթ

Հրատարակությունը նվիրված է շրջանային և կենտրոնական գրադարանների գործունեության կազմակերպման, կառավարման և կատարելագործման մեթոդական հարցերին։ Այն նախատեսված է գրադարանային համակարգի մասնագետների համար և նպատակ ունի ներկայացնելու գրադարանների աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման, ընթերցողների սպասարկման, ֆոնդերի համալրման ու պահպանման, տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման և գրադարանների միջև համագործակցության գործնական սկզբունքները։ Մեթոդական հանձնարարականներում ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական և ենթակա գրադարանների գործառույթների տարանջատմանը, աշխատանքի պլանավորմանը, միջոցառումների կազմակերպմանը, գրքային ֆոնդերի օգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը և ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանների կողմից բնակչության տարբեր խմբերի տեղեկատվական, կրթական և մշակութային կարիքների բավարարմանը, ինչպես նաև տեղական համայնքի հետ կապերի ամրապնդմանը։ Նյութերը կարող են ներառել գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման, հաշվառման, մեթոդական ղեկավարման և փորձի փոխանակման վերաբերյալ գործնական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են գրադարանային ցանցի միասնական և համակարգված գործունեությանը։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ արտացոլում է գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման և մասնագիտական աշխատանքի մեթոդաբանությունը՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի պահանջներին։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, գրադարանների ղեկավարներին և մեթոդական բաժինների աշխատակիցներին, ինչպես նաև գրադարանագիտության ոլորտի մասնագետներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XX դարի երկու խոշորագույն զանգվածային բռնությունների՝ հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության և հրեական ժողովրդի նկատմամբ կատարված հոլոքոստի պատմաքննական համեմատությանը՝ ընդգծելով դրանց ծագման, ընթացքի և հետևանքների պատմական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում դիտարկվում են քաղաքական գաղափարախոսությունները, պետական քաղաքականության մեխանիզմները և պատերազմական պայմանները, որոնք նպաստել են զանգվածային բռնությունների իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զոհերի սոցիալական և ժողովրդագրական կառուցվածքին, դիմադրության ձևերին, ինչպես նաև միջազգային հանրության արձագանքներին և հետպատերազմյան իրավական գնահատականներին։ Քննարկվում են նաև պատմագիտական մոտեցումների տարբերությունները, աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը և հիշողության քաղաքականության ձևավորումը երկու դեպքերի համատեքստում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել նմանատիպ պատմական ողբերգությունների կառուցվածքային ընդհանուր հատկանիշները՝ միաժամանակ պահպանելով յուրաքանչյուրի պատմական առանձնահատկությունների գիտական ճշգրտությունը։