Պատմականություն հաղորդող լեզվական միջոցները Ստ. Զորյանի պատմավեպերում

Психология

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ազգային ինքնության ձևավորման հոգեբանական մեխանիզմներին՝ կենտրոնանալով տարածքային բաղադրիչի դերի վրա հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ երիտասարդների ինքնընկալման մեջ։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է տարածքը՝ որպես հայրենիքի, պատմական հիշողության և մշակութային պատկանելության խորհրդանիշ, ազդում ինքնության կառուցվածքի վրա և ինչպիսի տարբերություններ են առաջանում տարբեր սոցիալական միջավայրերում ձևավորված երիտասարդական խմբերի միջև։ Հայաստանաբնակ երիտասարդների դեպքում տարածքային ինքնությունը հաճախ հիմնվում է անմիջական կենսափորձի, սոցիալական միջավայրի և պետական ինստիտուտների հետ ամենօրյա փոխազդեցության վրա, մինչդեռ սփյուռքահայ երիտասարդների մոտ այն ավելի հաճախ կրում է խորհրդանշական և վերարտադրված բնույթ՝ ձևավորվելով ընտանիքային պատմությունների, համայնքային կառույցների և մշակութային հիշողության միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հուզական կապի, պատկանելության զգացման և պատմական հիշողության ազդեցությանը ինքնության կառուցման գործընթացում, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են գլոբալիզացիայի պայմաններում ձևավորվում բազմաշերտ և երբեմն հակասական ինքնություններ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է, որ տարածքային բաղադրիչը ոչ միայն աշխարհագրական, այլ նաև հոգեբանական և մշակութային կատեգորիա է, որը շարունակաբար վերաիմաստավորվում է սոցիալական փորձի և հաղորդակցության միջոցով։

Лингвистика

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «Պատմություն Աղուանից աշխարհի» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով հայոց լեզվի պատմական զարգացման, գրաբարի առանձնահատկությունների և միջնադարյան հայ մատենագրության համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկում կիրառված լեզվական համակարգի բնորոշ գծերը, բառապաշարի, քերականական կառուցվածքի, շարահյուսության և ոճական միջոցների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղն ու նշանակությունը հայ գրական լեզվի զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել երկի ձեռագրային և տեքստաբանական ավանդույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ հին մատենագրական երկերի լեզվական պատկերը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն հեղինակի լեզվով, այլև հետագա արտագրությունների, խմբագրումների և լեզվական փոփոխությունների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով բնագրի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր տարբերակների, ձեռագրական վկայությունների և տեքստի փոխանցման պատմության հաշվառում։ Լեզվական վերլուծության առանցքային ուղղություններից մեկը բառապաշարի ուսումնասիրությունն է։ Կարող են քննվել բնիկ հայերեն բառերը, գրաբարյան բառաձևերը, հնաբանությունները, մասնագիտական և վարչական բառապաշարը, անձնանուններն ու տեղանունները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, կրոնական և մշակութային իրականության հետ։ Բառապաշարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն բնութագրելու երկի լեզվական ոճը, այլև բացահայտելու այն միջավայրը, որի արտացոլումն է պատմագրական երկը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի օտար և փոխառյալ բառերի քննությունը։ Պատմական երկը կարող է պարունակել տարբեր լեզվական և մշակութային շերտերից ներթափանցած բառեր, որոնք վկայում են տարածաշրջանի ժողովուրդների ու մշակույթների փոխշփումների մասին։ Նման միավորների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել պարզելու, թե ինչպիսի ազդեցություններ են կրել հայերենը և տվյալ պատմագրական երկի լեզուն տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Քերականական մակարդակում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հոլովման և խոնարհման ձևերին, բայի ժամանակային և եղանակային համակարգին, դերանունների գործածությանը, ածականների և մակբայների ձևերին ու շարահյուսական կապերին։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որքանով է երկի լեզուն համապատասխանում դասական գրաբարի ընդունված նորմերին և որտեղ են դրսևորվում առանձնահատուկ կամ շեղվող ձևեր։ Կարևոր է նաև շարահյուսական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը։ Նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասության ձևերը, կապակցական միջոցները, բառերի դասավորությունը և բարդ նախադասությունների գործածությունը կարող են բնորոշել հեղինակի կամ երկի լեզվական ոճը։ Շարահյուսական նյութի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարող է ցույց տալ պատմագրական արձակի զարգացման որոշակի առանձնահատկություններ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է լեզվի և ոճի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական երկի լեզուն սովորաբար միավորում է փաստագրական, պատմողական, կրոնական, բանավիճային և գեղարվեստական տարրեր։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքը, անձանց բնութագրումները, կրոնական գաղափարների ներկայացումը և քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող են ունենալ տարբեր լեզվաոճական դրսևորումներ։ Այդ պատճառով ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու երկի հեղինակային և ժանրային առանձնահատկությունների մասին։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հայոց լեզվի պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հին և միջնադարյան մատենագրական աղբյուրների լեզվի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրաբարի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի փոփոխություններին, ինչպես նաև հասկանալու գրական լեզվի և խոսակցական լեզվական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Երկի լեզվական նյութը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել պատմական բարբառագիտության և հայերենի տարածքային տարբերակների ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն դեպքում, երբ տեքստում պահպանվել են տարածաշրջանային կամ ոչ դասական լեզվական առանձնահատկություններ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է կարևոր լինել Աղվանքի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Լեզուն այստեղ հանդես է գալիս որպես պատմական տեղեկությունների լրացուցիչ աղբյուր․ տեղանունները, անձնանունները, էթնիկական և վարչական անվանումները, կրոնական ու հասարակական եզրույթները կարող են լրացուցիչ պատկերացում տալ տարածաշրջանի պատմական իրականության մասին։ Այսպիսով, լեզվական քննությունը դուրս է գալիս զուտ քերականական վերլուծության սահմաններից և կապվում է պատմության, մշակույթի և միջնադարյան հասարակության ուսումնասիրության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկի լեզուն դիտարկում է որպես արժեքավոր պատմալեզվաբանական աղբյուր՝ բացահայտելով դրա բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ միջնադարյան գրական լեզվի զարգացման գործընթացների ավելի խոր ըմբռնմանը, գրաբարի պատմության ուսումնասիրությանը և հայ պատմագրական ժառանգության լեզվական արժեքի բացահայտմանը։

Другие предметы

Լրագրողական, հասարակական-քաղաքական և մարդասիրական բնույթի այս հրապարակումը նվիրված է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղից հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությանը և տարածաշրջանում մնացած բնակիչների ապագայի վերաբերյալ անորոշությանը։ Հոդվածի վերնագրում ընդգծվում է, որ հրապարակման տվյալ ժամանակահատվածում Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության ավելի քան 70 տոկոսը լքել էր իր բնակության վայրը։ Քննության են առնվում ռազմական գործողություններից հետո ստեղծված իրավիճակը, բնակչության անվտանգության վերաբերյալ մտահոգությունները և մարդկանց՝ իրենց տները թողնելու որոշման վրա ազդող հանգամանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղահանված ընտանիքների սոցիալական և մարդասիրական խնդիրներին, ժամանակավոր կացարանների, սննդի, բժշկական օգնության և անհրաժեշտ ծառայությունների հասանելիությանը։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստան տեղափոխված բնակիչների ընդունման, տեղավորման և հետագա սոցիալական ինտեգրման հետ կապված դժվարություններին։ Հրապարակման թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են նաև Լեռնային Ղարաբաղում մնացած անձանց անվտանգության, իրավունքների պաշտպանության, կենսապայմանների և ապագայի վերաբերյալ անորոշության հարցերը։ Դիտարկվում են միջազգային կազմակերպությունների, մարդասիրական կառույցների և պետական մարմինների հնարավոր դերերը ստեղծված իրավիճակի հետևանքների մեղմացման գործում։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու զանգվածային տեղահանության մարդկային հետևանքները, տարածաշրջանային հակամարտության սոցիալական ազդեցությունները և բնակչության պաշտպանության հետ կապված միջազգային իրավական հիմնախնդիրները։ Կարևորվում է հրապարակման նշանակությունը որպես 2023 թվականի իրադարձությունների ժամանակակից լրագրողական արձագանք, որը կարող է օգտագործվել հետագա պատմական, հասարակագիտական և մեդիագիտական ուսումնասիրություններում՝ հաշվի առնելով դրա հրապարակման ժամանակային համատեքստը։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրության, միջազգային հարաբերությունների, մարդու իրավունքների, հակամարտությունների ուսումնասիրության և հարկադիր տեղահանության հիմնախնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Сельское хозяйство

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման ժամանակակից միտումները և կիրառական մոտեցումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բայական հիմքերի բառակազմական արժեքի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոչ բայական բաղադրությունների կազմության և կառուցվածքային առանձնահատկություններին։ Գրքում վերլուծվում են բայական հիմքերի մասնակցությամբ կազմվող բառերի ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց իմաստային և ձևաբանական հատկանիշները, ինչպես նաև բառակազմական գործընթացներում բայական հիմքերի գործառույթներն ու հնարավորությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է ոչ բայական բաղադրությունների տեսակները, դրանց կազմության սկզբունքները և կիրառության առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով ժամանակակից հայերենի հարուստ լեզվական նյութի վրա։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է հայերենի բառապաշարի զարգացման, բառակազմության տեսական հիմնահարցերի և լեզվական կառուցվածքների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, հայոց լեզվի մասնագետներին, դասախոսներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայերենի բառակազմության ու քերականության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողներին:

Социология

Աշխատությունը նվիրված է Ղարաբաղյան հակամարտության զարգացման արդի փուլի ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքական, տարածաշրջանային և միջազգային առանձնահատկությունների, հնարավոր զարգացումների և կարգավորման հեռանկարների վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հակամարտության ձևավորման և զարգացման հիմնական գործոնները, ներգրավված կողմերի շահերը, տարածաշրջանային ու միջազգային դերակատարների դիրքորոշումները, ինչպես նաև հակամարտության վրա ազդող քաղաքական, անվտանգային և աշխարհաքաղաքական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտության հնարավոր զարգացման սցենարների կանխատեսմանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել լարվածության պահպանմանը, փոփոխությանը կամ կարգավորման գործընթացի առաջմղմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել բանակցային գործընթացի առանձնահատկությունները, կողմերի քաղաքական դիրքորոշումները, փոխզիջումների հնարավորությունները, անվտանգության երաշխիքների հարցերը և հակամարտության կարգավորման տարբեր մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև տարածաշրջանային անվտանգության համակարգի, հարևան պետությունների շահերի և միջազգային կազմակերպությունների ներգրավվածության ազդեցությունը հնարավոր լուծումների ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը հակամարտության խնդիրը դիտարկում է ոչ միայն որպես երկկողմ հարաբերությունների հարց, այլև որպես Հարավային Կովկասի քաղաքական և անվտանգային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ քննարկվող հնարավոր լուծումները կարող են ներառել քաղաքական և դիվանագիտական մեխանիզմներ, երկխոսության վերականգնում, անվտանգության ապահովման միջոցներ, փոխվստահության ձևավորման քայլեր և երկարաժամկետ խաղաղության հաստատման պայմաններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության մասնագետներին, հակամարտությունների կարգավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին, դիվանագետներին, դասախոսներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։