Полупрезидентализм на постсоветском пространстве

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է հարմոնիկ ֆունկցիաների կշռված տարածությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ինտեգրալային ներկայացումների և այդ տարածությունների երկակիության հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը պատկանում է մաթեմատիկական անալիզի այն ուղղություններին, որտեղ ուսումնասիրվում են ֆունկցիաների դասերը, դրանց ինտեգրալային ներկայացման հնարավորությունները, նորմավորված տարածքների կառուցվածքը և համապատասխան երկակի տարածքների բնութագրումը։ Հարմոնիկ ֆունկցիաները, որոնք բավարարում են Լապլասի հավասարմանը, կարևոր դեր ունեն ինչպես տեսական մաթեմատիկայում, այնպես էլ ֆիզիկայի մի շարք խնդիրներում, իսկ կշռված տարածությունների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հաշվի առնել ֆունկցիայի վարքագծի տարբեր ինտենսիվությունը տարածության տարբեր հատվածներում։ Աշխատանքում ինտեգրալային ներկայացումները դիտարկվում են որպես հարմոնիկ ֆունկցիաների կառուցվածքն ու հատկությունները բացահայտող կարևոր գործիք։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ֆունկցիաները ներկայացնել համապատասխան միջուկների, չափումների կամ սահմանային տվյալների ինտեգրալների միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ուսումնասիրել դրանց աճը, սահմանային վարքը և պատկանելիությունը տարբեր ֆունկցիոնալ տարածություններին։ Առանձին կարևորություն ունի կշռված տարածությունների երկակիության խնդիրը, որի ուսումնասիրությունը կապված է այն հարցի հետ, թե տվյալ ֆունկցիոնալ տարածության վրա գործող շարունակական գծային ֆունկցիոնալների ամբողջությունը ինչ կառուցվածք ունի և ինչպես կարող է այն նույնականացվել մեկ այլ համապատասխան կշռված տարածության հետ։ Այսպիսի արդյունքները կարևոր են ֆունկցիոնալ անալիզի, հարմոնիկ անալիզի և մասնակի դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության համար, քանի որ երկակիության հատկությունները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ֆունկցիոնալ տարածությունների կառուցվածքը և դրանցում սահմանված օպերատորների վարքագիծը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել չափի և ինտեգրման տեսության, Բանախի և Հիլբերտի տարածությունների, ինտեգրալային օպերատորների, կշռված նորմերի և հարմոնիկ ֆունկցիաների տեսության մեթոդներ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ ինտեգրալային ներկայացումների և երկակիության ուսումնասիրությունը ոչ միայն տալիս է առանձին մաթեմատիկական արդյունքներ, այլև կապ է ստեղծում ֆունկցիոնալ տարածությունների տարբեր տեսական մոտեցումների միջև։ Ստացված տեսական դրույթները կարող են կիրառելի լինել հարմոնիկ անալիզի հարակից խնդիրներում, մասնավորապես՝ ինտեգրալային օպերատորների ուսումնասիրության, սահմանային խնդիրների և կշռված ֆունկցիոնալ տարածությունների հատկությունների հետազոտության ժամանակ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը մասնագիտացված մաթեմատիկական հետազոտություն է, որը խորացնում է հարմոնիկ ֆունկցիաների կշռված տարածությունների մասին պատկերացումները՝ միաժամանակ ուսումնասիրելով դրանց ինտեգրալային ներկայացման մեխանիզմներն ու երկակի կառուցվածքի հիմնական առանձնահատկությունները։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է շարժողական ակտիվության երկարատև սահմանափակման և ուղեղային արյան շրջանառության անբավարարության պայմաններում օրգանիզմում առաջացող հեմոդինամիկ ու վարքագծային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև ցիտիկոլինի կիրառման պայմաններում դրանց հնարավոր շտկման գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում նյարդային և սրտանոթային համակարգերի փոխկապակցված գործունեության ուսումնասիրությունն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, թե ինչպես կարող են սակավաշարժությունը և ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման խանգարումները համատեղ ազդեցություն ունենալ կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառույթների, արյան շրջանառության ցուցանիշների և վարքագծային արձագանքների վրա։ Սակավաշարժությունը դիտարկվում է որպես օրգանիզմի բնական շարժողական ակտիվության սահմանափակման վիճակ, որը երկարատև լինելու դեպքում կարող է ուղեկցվել սրտանոթային, նյարդային և նյութափոխանակային համակարգերի գործառական վերակազմավորումներով։ Ուղեղային իշեմիկ փոփոխությունները, իրենց հերթին, կապված են ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման և թթվածնային ապահովման նվազման հետ, ինչի հետևանքով կարող են խանգարվել նյարդային բջիջների բնականոն գործունեությունը և կենտրոնական նյարդային համակարգի կարգավորիչ մեխանիզմները։ Այս երկու գործոնների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե շարժողական սահմանափակումը որքանով կարող է փոփոխել օրգանիզմի արձագանքը ուղեղային արյան շրջանառության խանգարմանը և ազդել վերականգնողական գործընթացների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեմոդինամիկ ցուցանիշների փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են արյան շրջանառության այն պարամետրերը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել սրտանոթային համակարգի գործառական վիճակը և ուղեղի արյունամատակարարման առանձնահատկությունները։ Դրանց փոփոխությունների համեմատական գնահատումը տարբեր փորձարարական պայմաններում թույլ է տալիս պարզել սակավաշարժության և իշեմիկ ազդեցության առանձին ու համակցված դերը։ Հեմոդինամիկ տեղաշարժերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես տեղային անոթային փոփոխությունների արտահայտություն, այլև որպես ամբողջ օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի արձագանքի բաղադրիչ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուղեղային արյան շրջանառության ինքնակարգավորման մեխանիզմներին, որոնց միջոցով օրգանիզմը փորձում է պահպանել նյարդային հյուսվածքի համեմատաբար կայուն արյունամատակարարումը։ Իշեմիկ պայմաններում այդ մեխանիզմների արդյունավետությունը կարող է նվազել, իսկ երկարատև շարժողական սահմանափակումը կարող է լրացուցիչ փոփոխություններ առաջացնել անոթային կարգավորման համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է վարքագծային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Փորձարարական մոդելներում վարքագծային ցուցանիշների գնահատումը հնարավորություն է տալիս անուղղակիորեն բնութագրել կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառական վիճակը։ Կարող են ուսումնասիրվել շարժողական ակտիվության, տարածական կողմնորոշման, հետազոտական վարքի, շարժումների համակարգման, սովորելու և հիշողության հետ կապված ցուցանիշների փոփոխությունները։ Դրանց համադրումը հեմոդինամիկ տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով են արյան շրջանառության խանգարումները կապված նյարդաբանական և վարքագծային դրսևորումների հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակահատվածներում փոփոխությունների դինամիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ իշեմիկ ազդեցությունից հետո օրգանիզմում տեղի ունեցող գործընթացները կարող են տարբեր փուլերում ունենալ տարբեր արտահայտվածություն։ Հետազոտության դեղաբանական բաղադրիչը կենտրոնացված է ցիտիկոլինի ազդեցության գնահատման վրա։ Այն ուսումնասիրվում է որպես նյարդային համակարգի նյութափոխանակային և բջջաթաղանթային գործընթացների վրա ազդեցություն ունեցող նյութ, որի կիրառման պայմաններում գնահատվում են հեմոդինամիկ և վարքագծային ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները։ Հիմնական խնդիրը ոչ թե միայն առանձին ցուցանիշների բարելավման արձանագրումն է, այլ նաև դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը և հնարավոր պաշտպանական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այդ նպատակով համեմատվում են համապատասխան փորձարարական խմբերի տվյալները՝ պարզելու համար, թե ինչ չափով են դիտվող փոփոխությունները կապված ուսումնասիրվող նյութի ազդեցության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նյարդային բջիջների թաղանթների կառուցվածքային և գործառական կայունության խնդրին։ Ուղեղային իշեմիայի ժամանակ էներգետիկ անբավարարությունը կարող է խաթարել բջջային նյութափոխանակությունը և թաղանթային գործընթացները, ինչն իր հերթին ազդում է նյարդային ազդակների փոխանցման և բջիջների կենսունակության վրա։ Ցիտիկոլինի ազդեցության ուսումնասիրությունը այս համատեքստում հնարավորություն է տալիս գնահատել դրա հնարավոր մասնակցությունը ֆոսֆոլիպիդային նյութափոխանակության և նյարդային հյուսվածքի վերականգնողական գործընթացների կարգավորմանը։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել փորձարարական մոդելներում արձանագրված ազդեցությունները կլինիկական կիրառության վերաբերյալ եզրակացություններից, քանի որ փորձարարական արդյունքների անմիջական փոխանցումը մարդու բուժման պայմաններին պահանջում է լրացուցիչ կլինիկական ապացույցներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև օքսիդատիվ սթրեսի և էներգետիկ նյութափոխանակության փոփոխությունները։ Ուղեղային արյան մատակարարման նվազման դեպքում թթվածնի և սննդանյութերի անբավարարությունը կարող է խաթարել բջիջների էներգետիկ հավասարակշռությունը և նպաստել վնասող կենսաքիմիական գործընթացների ակտիվացմանը։ Այդ երևույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հեմոդինամիկ խանգարումների և նյարդային հյուսվածքի գործառական փոփոխությունների միջև կապի վերաբերյալ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սակավաշարժության ազդեցության ինքնուրույն գնահատմանը։ Շարժողական ակտիվության սահմանափակումը կարող է փոխել օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունները, սրտանոթային համակարգի արձագանքունակությունը և նյարդային կարգավորման որոշ մեխանիզմներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է համեմատել բնական շարժողական ակտիվություն ունեցող և սահմանափակ շարժունակության պայմաններում գտնվող փորձարարական խմբերը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել հենց սակավաշարժությամբ պայմանավորված փոփոխությունները իշեմիկ խանգարման հետևանքներից և պարզել դրանց հնարավոր փոխազդեցությունը։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հարցը, թե շարժողական սահմանափակման տևողությունը որքանով է ազդում դիտվող փոփոխությունների արտահայտվածության վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի համեմատությունը՝ հեմոդինամիկ, նյարդաբանական և վարքագծային ցուցանիշների համալիր գնահատմամբ։ Ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը հնարավորություն է տալիս գնահատել խմբերի միջև տարբերությունների նշանակալիությունը, տարբեր ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և դեղաբանական ազդեցության ընդհանուր ուղղվածությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի փորձարարական պայմանների միասնականությունը, քանի որ վարքագծային և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ արտաքին գործոններ։ Տարբեր ժամանակային փուլերում իրականացվող չափումները հնարավորություն են տալիս հետևել փոփոխությունների զարգացման և հնարավոր վերականգնման ընթացքին։ Հեմոդինամիկ և վարքագծային տվյալների համադրումը աշխատանքի կարևոր առանձնահատկություններից է։ Միայն արյան շրջանառության ցուցանիշների ուսումնասիրությունը միշտ չէ, որ հնարավորություն է տալիս գնահատել կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառական վիճակը, իսկ միայն վարքագծային դիտարկումները չեն բացահայտում դրանց հիմքում ընկած ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները։ Երկու ուղղությունների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի ամբողջական պատկեր և պարզել, թե արդյոք արյան շրջանառության ցուցանիշների փոփոխություններին զուգահեռ տեղի են ունենում շարժողական կամ ճանաչողական գործառույթների փոփոխություններ։ Կարևորվում է նաև վերականգնողական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Իշեմիկ ազդեցությունից հետո նյարդային համակարգում կարող են գործել ինչպես վնասող, այնպես էլ հարմարվողական մեխանիզմներ։ Դրանց հարաբերակցությունը կարող է պայմանավորել հետագա գործառական վիճակը։ Դեղաբանական միջամտության ազդեցության գնահատումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե արդյոք այն նպաստում է բնական հարմարվողական և վերականգնողական գործընթացների պահպանմանը կամ ակտիվացմանը։ Միաժամանակ արդյունքները գնահատվում են համալիր կերպով՝ հաշվի առնելով ոչ միայն դրական փոփոխությունների առկայությունը, այլև դրանց կայունությունը և տարբեր ցուցանիշների միջև համապատասխանությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է շարժողական սահմանափակման և ուղեղային իշեմիկ խանգարումների համակցված ազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն գնահատել այն պայմանները, որոնցում կենտրոնական նյարդային և սրտանոթային համակարգերը ենթարկվում են միաժամանակ մի քանի անբարենպաստ գործոնների ազդեցությանը։ Ցիտիկոլինի պայմաններում արձանագրվող փոփոխությունների ուսումնասիրությունն իր հերթին կարող է նպաստել նյարդային հյուսվածքի պաշտպանության և գործառական վերականգնման մեխանիզմների վերաբերյալ փորձարարական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը միավորում է նեյրոֆիզիոլոգիական, հեմոդինամիկ, վարքագծային և դեղաբանական հետազոտությունների ուղղությունները՝ ներկայացնելով կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարումների համալիր փորձարարական գնահատման մոտեցում։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, փորձարարական նյարդաբանության, ուղեղային արյան շրջանառության ֆիզիոլոգիայի, դեղաբանության և վերականգնողական բժշկության հիմնարար հետազոտություններով զբաղվող գիտնականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մշակույթ

Այս թեման վերաբերում է ռուսական գրական և մշակութային ազդեցության դերին ժամանակակից հայ գրականության ձևավորման և զարգացման գործընթացներում՝ ընդգծելով պատմական, լեզվական և գաղափարական փոխազդեցությունների բազմաշերտ բնույթը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է, թե ինչպես ռուս գրական ավանդույթը՝ սկսած դասական հեղինակներից մինչև խորհրդային և հետխորհրդային շրջանի գրական դպրոցներ, ազդեցություն է ունեցել հայ գրողների թեմատիկ ընտրության, գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործական ոճերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խորհրդային շրջանին, երբ ընդհանուր կրթական և մշակութային համակարգի շրջանակներում ռուսերենը եղել է միջնորդ լեզու, ինչը նպաստել է գաղափարների, գրական ձևերի և էսթետիկական մոտեցումների տարածմանը հայ գրական միջավայրում։ Վերլուծվում են նաև թարգմանական գրականության դերակատարությունը, միջմշակութային կապերը և այն փաստը, որ բազմաթիվ հայ հեղինակներ կրթվել կամ ստեղծագործական ձևավորում են ստացել ռուսական գրական միջավայրի ազդեցությամբ։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում է, որ այս ազդեցությունը չի եղել միակողմանի ներթափանցում, քանի որ հայ գրականությունը պահպանել է իր ազգային ինքնությունը, թեմատիկ առանձնահատկությունները և պատմական հիշողության սեփական շերտերը՝ հաճախ վերամշակելով արտաքին ազդեցությունները տեղական մշակութային համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է հետխորհրդային շրջանում այս կապերի վերափոխմանը, երբ ռուսական ազդեցությունը մասամբ փոխարինվել է գլոբալ գրական հոսքերի բազմազանությամբ, սակայն որոշ լեզվական և ոճական ազդեցություններ շարունակել են պահպանվել ժամանակակից ստեղծագործություններում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բարձր արագագործությամբ վերածրագրավորվող հիշողության տարրերի մշակմանն ու դրանց ֆիզիկական, էլեկտրական և կառուցվածքային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ֆեռոէլեկտրական և մետաղ–օքսիդ–կիսահաղորդիչ կառուցվածքների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տեղեկատվության գրանցման, պահպանման և վերարտադրման համար նախատեսված կիսահաղորդչային տարրերի աշխատանքի սկզբունքներն են, ինչպես նաև դրանց արագագործության, կայունության և բազմակի վերածրագրավորման հնարավորությունների բարելավման խնդիրները։ Ֆեռոէլեկտրական նյութերի կիրառումը դիտարկվում է դրանց մնացորդային բևեռացման և արտաքին էլեկտրական դաշտի ազդեցությամբ վիճակը փոփոխելու հատկությունների տեսանկյունից, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբեր կայուն վիճակները համապատասխանեցնել պահպանվող տեղեկատվությանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են մետաղ–օքսիդ–կիսահաղորդիչ համակարգերին բնորոշ էլեկտրական երևույթները և դրանց համատեղումը ֆեռոէլեկտրական շերտերի հատկությունների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիշողության տարրերի վոլտ-ամպերային և ունակային բնութագրերի, լիցքի տեղափոխման, բևեռացման փոփոխության, տեղեկատվության պահպանման կայունության և անջատումից հետո վիճակի պահպանման առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր կառուցվածքային լուծումների համեմատություն՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը գրանցման և ընթերցման արագության, էներգետիկ արդյունավետության, հուսալիության և աշխատանքային ռեսուրսի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև տարրերի փոքրացման պայմաններում առաջացող ֆիզիկական սահմանափակումներին և կիսահաղորդչային ինտեգրալային տեխնոլոգիաների հետ դրանց համատեղելիությանը։ Տեսական մոդելավորման և փորձարարական բնութագրումների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հիշողության տարրերի աշխատանքը պայմանավորող հիմնական ֆիզիկական մեխանիզմները և գնահատելու տարբեր կառուցվածքների կիրառական հեռանկարները։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն ոչ ցնդող հիշողության տեխնոլոգիաների, միկրոէլեկտրոնիկայի և ինտեգրալային համակարգերի զարգացման համար, որտեղ պահանջվում է տեղեկատվության արագ գրանցում և երկարատև պահպանում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, ֆեռոէլեկտրական նյութագիտության և միկրոէլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ վերածրագրավորվող հիշողության արդյունավետ տարրերի գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Lեզվաբանություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է ԺԴ–ԺԷ դարերի հայերեն ձեռագիր քերականական աշխատություններում կիրառված լեզվաբանական տերմինների համակարգին՝ ընդգծելով միջնադարյան հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորումը և զարգացումը։ Աշխատությունը վերլուծում է քերականական տերմինաբանության հիմնական շերտերը՝ խոսքի մասերի անվանումներ, շարահյուսական և ձևաբանական հասկացություններ, ինչպես նաև դրանց իմաստային ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները ձեռագիր աղբյուրներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հունարեն և ասորերեն լեզվաբանական ավանդույթների ազդեցությանը հայ քերականական մտքի վրա, ինչպես նաև տեղական նորամուծություններին, որոնք ձևավորել են ինքնուրույն հայերեն տերմինաբանական համակարգ։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է տերմինների կիրառման բազմազանությունը տարբեր հեղինակների մոտ, դրանց իմաստային փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և դերը լեզվաբանական գիտելիքի փոխանցման գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր է հայագետների, լեզվաբանների և միջնադարյան գրավոր ժառանգության հետազոտողների համար՝ նպաստելով հայ քերականական մտքի պատմության և լեզվաբանական տերմինաբանության զարգացման խորքային ուսումնասիրությանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսական զարգացման հումանիզացման գործընթացի տեսական և մեթոդաբանական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես տնտեսական մտածողության և հասարակության զարգացման երկարաժամկետ պատմական միտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում տնտեսական առաջընթացը ներկայացվում է ոչ միայն արտադրության ծավալների, եկամուտների կամ նյութական բարիքների աճի, այլև մարդու, նրա բարեկեցության, սոցիալական հնարավորությունների և կյանքի որակի տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ վերլուծվում է տնտեսական զարգացման տարբեր փուլերում մարդու դերի և նշանակության փոփոխությունը, տնտեսական համակարգերի սոցիալական ուղղվածության ձևավորումը և այն գործոնները, որոնք նպաստել են մարդակենտրոն զարգացման գաղափարների տարածմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության փոխհարաբերությանը, կենսամակարդակի, զբաղվածության, կրթության, առողջապահության, սոցիալական պաշտպանության և մարդկային ներուժի զարգացման նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական աճի ավանդական չափանիշների սահմանափակումներին և այն մեթոդաբանական մոտեցումներին, որոնց միջոցով հնարավոր է առավել ամբողջական գնահատել հասարակության իրական առաջընթացը։ Ժամանակակից խնդիրների համատեքստում դիտարկվում են սոցիալական անհավասարության, աղքատության, զբաղվածության, մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման, տնտեսական հնարավորությունների հասանելիության և կայուն զարգացման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է այն գաղափարը, որ տնտեսական քաղաքականության վերջնական նպատակը պետք է լինի ոչ միայն տնտեսական ցուցանիշների բարելավումը, այլև մարդու զարգացման համար բարենպաստ պայմանների ստեղծումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, դասախոսների և տնտեսագիտական ու սոցիալական գիտությունների ուսանողների համար՝ տնտեսական զարգացման մարդակենտրոն մոտեցումների տեսական հիմքերն ու ժամանակակից մարտահրավերներն ուսումնասիրելու նպատակով։