Պրոբլեմահարույց ուսուցման տեսության ժամանակակից հիմնախնդիրները

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության երկու նշանակալի ուղղությունների՝ քնարական արձակի և առակագրության գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական, գեղարվեստական, ժանրային և ոճական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործություններում քնարական մտածողության դրսևորումներին, հեղինակի աշխարհընկալմանը, մարդու ներաշխարհի պատկերմանը, զգացմունքների, հիշողությունների, բնության և կյանքի վերաբերյալ փիլիսոփայական խորհրդածությունների արտահայտման ձևերին։ Քննվում է արձակի և պոեզիայի գեղարվեստական սկզբունքների փոխներթափանցումը, որի շնորհիվ պատմողական խոսքը ձեռք է բերում հուզականություն, պատկերավորություն, երաժշտականություն և խոր արտահայտչականություն։ Կարևորվում են բնապատկերների, խորհրդանշական պատկերների, քնարական հերոսի ապրումների և հեղինակային խոսքի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև սիրո, կարոտի, հայրենիքի, մարդկային ճակատագրի, կյանքի ու մահվան, ազատության և բարոյական արժեքների թեմատիկ արտացոլումները։ Առանձին քննության են ենթարկվում առակները՝ որպես խտացված գաղափարական բովանդակություն և բարոյափիլիսոփայական նշանակություն ունեցող ստեղծագործություններ։ Վերլուծվում են այլաբանության, խորհրդանշական կերպարների, հակադրությունների, երգիծանքի և ընդհանրացման միջոցները, որոնց օգնությամբ ներկայացվում են մարդկային բնավորության տարբեր կողմերը, հասարակական հարաբերությունները, բարոյական ընտրության խնդիրները և մարդու վարքագծի հակասությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում առակների կառուցվածքային հակիրճությանը և այն եղանակներին, որոնց միջոցով փոքրածավալ պատումը կարող է փոխանցել ընդհանրացված գաղափար կամ կենսափիլիսոփայական դիտարկում։ Հետազոտության ընթացքում բացահայտվում են նաև ժողովրդական բանահյուսության, ազգային մշակութային ավանդույթների և համամարդկային թեմաների հետ ունեցած առնչությունները։ Քնարական արձակի և առակների համադրական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու հեղինակի գեղարվեստական մտածողության բազմակողմանիությունը և ցույց տալու, թե տարբեր ժանրային ձևերում ինչպես են արտահայտվում նրա աշխարհայացքի ընդհանուր սկզբունքները։ Ուսումնասիրվում են լեզվի պատկերավորությունը, խոսքի հուզական երանգավորումը, փոխաբերությունները, խորհրդանիշները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնք նպաստում են ստեղծագործությունների գեղարվեստական ամբողջականությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, ժանրագիտության, ոճաբանության և Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գիտական դիսկուրսում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթների փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գիտական հաղորդակցության առանձնահատկություններն են և այն լեզվական միջոցները, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում է փաստեր, գաղափարներ ու գիտական տեղեկություններ և արտահայտում է իր դիրքորոշումը, գնահատականը կամ վերաբերմունքը քննարկվող խնդրի նկատմամբ։ Աշխատանքում տեղեկատվական գործառույթը դիտարկվում է որպես գիտական տեքստի բովանդակային հիմք, որի միջոցով փոխանցվում, համակարգվում և մեկնաբանվում է մասնագիտական գիտելիքը, մինչդեռ խոսքարկման գործառույթը կապված է ընթերցողի վրա ազդեցության, հեղինակի տեսակետի հիմնավորման, համոզման և հաղորդակցական նպատակի իրականացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական և շարահյուսական միջոցներին, որոնք ապահովում են այս երկու գործառույթների համատեղ իրականացումը՝ մոդալության, գնահատողական բառապաշարի, կապակցիչների, փաստարկման կառուցվածքների, հղումների, վերապահումների և այլ դիսկուրսային ռազմավարությունների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ գիտական տեքստը չի սահմանափակվում միայն օբյեկտիվ տեղեկատվության փոխանցմամբ․ գիտական հաղորդակցության ընթացքում հեղինակը նաև կառուցում է իր հեղինակային դիրքը, գնահատում ներկայացվող փաստերը, կանխատեսում ընթերցողի հնարավոր արձագանքը և ձևավորում փաստարկված համոզչականություն։ Այս համատեքստում տեղեկատվական և խոսքարկման գործառույթները հանդես են գալիս ոչ թե որպես միմյանցից անջատ երևույթներ, այլ որպես փոխկապակցված բաղադրիչներ, որոնք միասին ապահովում են գիտական դիսկուրսի հաղորդակցական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբանների, թարգմանիչների, անգլերեն լեզվի և կիրառական լեզվաբանության մասնագետների, ինչպես նաև գիտական գրության և դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողների։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ոսկու, պլատինի և պալադիումի քանակական ու որակական որոշման մեթոդների մշակմանը և ուսումնասիրությանը՝ որոշ հիմնային օրգանական ներկանյութերի ու էքստրակցիոն-օպտիկական վերլուծության եղանակների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ազնիվ մետաղների իոնների և օրգանական ռեագենտների միջև առաջացող գունավոր միացությունների ձևավորման պայմանները, դրանց բաղադրությունը, կայունությունը և օպտիկական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են համալիրների առաջացման և օրգանական փուլ տեղափոխման արդյունավետության վրա՝ լուծույթի թթվայնությանը, ռեագենտների կոնցենտրացիային, փոխազդեցության տևողությանը, լուծիչի բնույթին և ջերմաստիճանին։ Քննության են առնվում տարբեր հիմնային օրգանական ներկանյութերի ընտրողականությունն ու զգայունությունը՝ նպատակ ունենալով որոշել տվյալ մետաղների հայտնաբերման համար առավել արդյունավետ ռեագենտներն ու փորձարարական պայմանները։ Էքստրակցիայի միջոցով ուսումնասիրվող միացությունները տարանջատվում և խտացվում են համապատասխան օրգանական միջավայրում, իսկ հետագա օպտիկական չափումները հնարավորություն են տալիս գնահատել դրանց պարունակությունը ըստ լույսի կլանման բնութագրերի։ Վերլուծվում են կլանման սպեկտրները, առավելագույն կլանման տիրույթները, չափումների գծայնությունը և որոշման զգայունությունը, ինչպես նաև մշակվող մեթոդների ճշգրտությունն ու վերարտադրելիությունը։ Կարևորվում է ուղեկցող իոնների և այլ նյութերի հնարավոր խանգարող ազդեցության գնահատումը, քանի որ իրական նմուշներում ազնիվ մետաղները հաճախ առկա են բազմաբաղադրիչ համակարգերում։ Ուսումնասիրվում են խանգարող ազդեցությունների նվազեցման, մետաղների ընտրողական տարանջատման և փոքր կոնցենտրացիաների նախնական խտացման հնարավորությունները։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառվել հանքային հումքի, տեխնոլոգիական լուծույթների, արդյունաբերական նյութերի և այլ նմուշների վերլուծության ընթացքում։ Աշխատանքը նպաստում է ազնիվ մետաղների որոշման համեմատաբար զգայուն և արդյունավետ վերլուծական եղանակների կատարելագործմանը՝ համադրելով հեղուկային էքստրակցիայի և օպտիկական չափումների հնարավորությունները։

Մշակույթ

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին մատենագիտական տեղեկատվություն և նախատեսված է ընթերցողներին, հետազոտողներին ու ոլորտի մասնագետներին ընթացիկ հրատարակությունների վերաբերյալ համակարգված տեղեկություն տրամադրելու համար։ Այն ընդգրկում է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տպագիր նյութեր՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած համապատասխան գրականության մեջ։ Նյութը կազմված է որպես ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու, որի հիմնական նպատակն է գրանցել և դասակարգել նոր հրատարակությունները, ապահովել դրանց վերաբերյալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալները և հեշտացնել թեմատիկ որոնումը։ Տեղեկատուի միջոցով կարելի է հետևել ՀՍՍՀ-ում մշակութային և գեղարվեստական կյանքի ուսումնասիրությանը վերաբերող գրականության զարգացմանը, բացահայտել առանձին արվեստի ճյուղերին ու մշակույթի ոլորտներին նվիրված աշխատանքները և ձևավորել անհրաժեշտ գրականության ընտրանի։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է գրադարանների, մատենագիտական ծառայությունների և գիտական հաստատությունների համար, քանի որ այն կարող է ծառայել որպես համալրման, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և հետազոտական աշխատանքի օժանդակ աղբյուր։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև մշակույթի պատմությամբ, արվեստագիտությամբ, գրականագիտությամբ և Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ոչ միայն առանձին հրատարակություններ, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային գիտելիքի և մասնագիտական գրականության ձևավորման ընդհանուր պատկերը։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն կատարում է տեղեկատվական միջնորդի դեր՝ մեծածավալ և բազմազան գրական հոսքից առանձնացնելով ոլորտին վերաբերող նոր նյութերը և ներկայացնելով դրանք համակարգված մատենագիտական ձևով։ Այդ պատճառով այն կարող է օգտագործվել ինչպես ընթացիկ տեղեկացման, այնպես էլ հետագա գիտական ուսումնասիրությունների, գրականության ցանկերի կազմման և թեմատիկ հետազոտությունների նախնական աղբյուրների որոնման նպատակով։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ուսումնասիրության կրոնագիտական ուղղություններին և պատմական իրադարձությունների մեջ կրոնական գործոնի դերի վերլուծության տեսական ու մեթոդաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում կրոնական ինքնության, ազգային պատկանելության, հասարակական հարաբերությունների և քաղաքական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, որ կրոնական գործոնը պատմական վերլուծության մեջ չի կարող դիտարկվել մեկուսացված սոցիալական, էթնիկական, քաղաքական և գաղափարական պայմաններից։ Քննվում են կրոնական համայնքների կարգավիճակի, քրիստոնեական ինքնության, եկեղեցական հաստատությունների և հոգևոր մշակույթի նշանակությունը հայ բնակչության հասարակական կյանքի ու ինքնության պահպանման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն մեթոդաբանական հարցին, թե ինչպես կարելի է տարբերակել կրոնական շարժառիթները քաղաքական, ազգային և սոցիալական գործոններից՝ խուսափելով պատմական բարդ գործընթացները մեկ պատճառի վերագրելուց։ Ուսումնասիրվում են կրոնական հռետորաբանության, ինքնության սահմանազատման, կրոնափոխության, եկեղեցական կառույցների նկատմամբ քաղաքականության և հոգևոր-մշակութային ժառանգության ճակատագրի հետ կապված հարցերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սկզբնաղբյուրների քննադատական օգտագործումը՝ եկեղեցական փաստաթղթերի, վկայությունների, հուշագրությունների, դիվանագիտական նյութերի և ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրների համադրման միջոցով։ Կրոնագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև ողբերգական պատմական փորձի հետագա ընկալումը կրոնական հիշողության, համայնքային ինքնության, հիշատակի ծեսերի և հոգևոր մշակույթի շրջանակներում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր քրիստոնեական եկեղեցիների և կրոնական կազմակերպությունների արձագանքների ուսումնասիրման նշանակությանը՝ դրանք դիտարկելով համապատասխան պատմական միջավայրի և աղբյուրագիտական սահմանափակումների համատեքստում։ Հետազոտությունը կարևորում է պատմագիտության, կրոնագիտության, աստվածաբանության, սոցիոլոգիայի և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությունների միջև միջգիտակարգային կապը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպատակ ունի համակարգելու կրոնական բաղադրիչի ուսումնասիրման հիմնական խնդիրները և ցույց տալու, թե կրոնագիտական վերլուծությունը ինչպես կարող է լրացնել պատմական հետազոտությունը՝ նպաստելով ցեղասպանության պատճառների, հետևանքների, հիշողության և հայ հասարակության հոգևոր-մշակութային փորձառության առավել բազմակողմանի ըմբռնմանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է սելենօրգանական միացությունների հակաօքսիդիչ ազդեցության քիմիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչպիսի մոլեկուլային և քիմիական գործընթացների միջոցով են սելեն պարունակող օրգանական նյութերը հակազդում օքսիդացման գործընթացներին։ Հետազոտության կենտրոնում սելենօրգանական միացությունների կառուցվածքի և դրանց հակաօքսիդիչ ակտիվության փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով կարող է տեղի ունենալ ազատ ռադիկալների, ակտիվ թթվածնային ձևերի և այլ օքսիդացնող մասնիկների չեզոքացում։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սելենի տարբեր քիմիական ձևերի ռեակցիոնունակությունը, սելեն–ածխածին և այլ կապերի առանձնահատկությունները, էլեկտրոնների փոխանցման գործընթացները և օքսիդավերականգնման ռեակցիաները։ Հակաօքսիդիչ ազդեցության ուսումնասիրության համար կարևոր է պարզել, թե միացությունն ինչպես է փոխազդում ռադիկալային մասնիկների հետ, արդյոք գործում է որպես էլեկտրոնի կամ ջրածնի ատոմի դոնոր, և ինչպիսի միջանկյալ ու վերջնական արտադրանքներ են առաջանում այդ փոխազդեցությունների ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել սելենօրգանական միացությունների՝ թիոլների և այլ կենսաբանորեն կարևոր միացությունների հետ փոխազդեցություններին, քանի որ սելեն պարունակող խմբերը կարող են մասնակցել օքսիդավերականգնման ցիկլերին և ազդել բջջային հակաօքսիդիչ համակարգերի գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև կառուցվածք–ակտիվություն կապի բացահայտումը, այսինքն՝ պարզել, թե մոլեկուլի կառուցվածքային որ առանձնահատկություններն են պայմանավորում դրա հակաօքսիդիչ հատկությունների ուժգնությունը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել քիմիական կինետիկայի, սպեկտրոսկոպիայի, քրոմատոգրաֆիայի և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ ռեակցիաների արագությունը, մեխանիզմը և առաջացող նյութերը բացահայտելու համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ կենսաքիմիայի և դեղաքիմիայի համար, քանի որ օքսիդատիվ գործընթացների վերահսկումը կարևոր է կենսաբանական համակարգերի բնականոն գործունեության պահպանման տեսանկյունից։ Միաժամանակ սելենօրգանական միացությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է հաշվի առնել դրանց կենսաբանական ակտիվության և հնարավոր թունաբանական ազդեցությունների հարաբերակցությունը, քանի որ սելենի միացությունների հատկությունները զգալիորեն կախված են քիմիական կառուցվածքից և կոնցենտրացիայից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, դեղաքիմիկոսներին, նյութագետներին, հակաօքսիդիչ համակարգերի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան բնագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։