Recovery of functions in shift invariant spaces

Religion

Գիրքը պարունակում է քրիստոնեական Սուրբ Գրքի Նոր Կտակարանը՝ կենտրոնանալով Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի, մահվան և հարության հետ կապված ավետարանական վկայությունների ու վաղ քրիստոնեական համայնքների հոգևոր ժառանգության վրա։ Այն ներկայացնում է քրիստոնեական հավատքի հիմնարար գաղափարները՝ Աստծո և մարդու հարաբերությունը, փրկության խորհուրդը, հավատը, սերը, ներողամտությունը, ապաշխարությունը, բարոյական պատասխանատվությունն ու հավիտենական կյանքի հույսը։ Նոր Կտակարանի հիմքում Հիսուս Քրիստոսի պատգամն է՝ ուղղված մարդուն հոգևոր վերափոխման, սիրո, խոնարհության, արդարության և մերձավորի հանդեպ հոգատարության։ Ավետարանները պատմում են Քրիստոսի կյանքի և գործունեության մասին, ներկայացնում նրա առակները, քարոզներն ու հրաշքները, ինչպես նաև նրա աշակերտների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առաքելական գրվածքներն արտացոլում են վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման, հավատի տարածման, եկեղեցական կյանքի կազմակերպման և քրիստոնեական վարդապետության մեկնաբանման գործընթացները։ Դրանցում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հավատացյալների վարքագծի, համայնքային համերաշխության, հոգևոր հասունության և քրիստոնեական արժեքներին հավատարիմ մնալու հարցերը։ Գիրքը կարևոր է ոչ միայն որպես պաշտամունքային և հոգևոր ընթերցանության նյութ, այլև որպես համաշխարհային գրականության, փիլիսոփայական մտքի, բարոյագիտության և մշակութային պատմության վրա խոր ազդեցություն ունեցած ստեղծագործությունների ամբողջություն։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու քրիստոնեության գաղափարական հիմքերը, Հիսուս Քրիստոսի ուսմունքի տարածումը և վաղ եկեղեցու պատմական զարգացումը, ինչպես նաև հասկանալու այն արժեքներն ու պատկերացումները, որոնք դարերի ընթացքում ձևավորել են քրիստոնեական հասարակությունների աշխարհայացքն ու մշակութային ինքնությունը։ Հայերեն այս հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայալեզու քրիստոնեական գրավոր ժառանգության և կրոնական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով Սուրբ Գրքի հայերեն ընթերցման, մեկնաբանման և հոգևոր գաղափարների փոխանցման ավանդույթի պահպանմանը։

Medicine

Ծաղկի հիվանդության կանխարգելման և պատվաստման միջոցով բնակչության առողջության պահպանման խնդրին նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է կանխարգելիչ բժշկության կարևորագույն սկզբունքներից մեկը՝ վարակիչ հիվանդությունների դեմ նախապես ձեռնարկվող միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Գրքի հիմնական թեման ծաղկի՝ պատմության ընթացքում մարդկության համար մեծ վտանգ ներկայացրած վարակիչ հիվանդության կանխարգելումն է՝ պատվաստման կիրառման և դրա օգտակարության վերաբերյալ գիտելիքների տարածման միջոցով։ Ծաղիկը դարեր շարունակ եղել է մահացության, ծանր հիվանդացության և հաշմանդամության կարևոր պատճառներից մեկը՝ առաջացնելով համաճարակներ և լուրջ հետևանքներ թողնելով տարբեր հասարակությունների ժողովրդագրական ու սոցիալական կյանքի վրա։ Հիվանդության տարածվածությունը, ծանր ընթացքը և բարձր վտանգավորությունը կանխարգելման արդյունավետ միջոցների որոնումը դարձրել էին ժամանակի բժշկության առաջնահերթ խնդիրներից մեկը։ Այս համատեքստում պատվաստումը ներկայացվում է որպես առողջապահական կարևոր ձեռքբերում, որի նպատակն է օրգանիզմում ձևավորել պաշտպանություն հիվանդության նկատմամբ և նվազեցնել դրա տարածման հավանականությունը։ Աշխատության բովանդակային առանցքը կանխարգելիչ պատվաստման գաղափարի բացատրությունն է, դրա կիրառական նշանակության ներկայացումը և հասարակության շրջանում բժշկական գիտելիքների տարածման անհրաժեշտության հիմնավորումը։ Պատվաստման գաղափարը կապված է մարդու օրգանիզմի բնական պաշտպանական կարողությունների օգտագործման և հիվանդության ծանր հետևանքներից խուսափելու ձգտման հետ։ Ծաղկի դեմ պատվաստման պատմությունը բժշկության զարգացման կարևորագույն փուլերից է։ Մասնավորապես, 18-րդ դարի վերջին Էդվարդ Ջենների իրականացրած գիտական ուսումնասիրությունները հանգեցրին կովի ծաղկի հիմքով պատվաստման մեթոդի զարգացմանը, որը հիմնարար նշանակություն ունեցավ հետագա իմունականխարգելման ձևավորման համար։ 19-րդ դարի սկզբին պատվաստման այս եղանակը աստիճանաբար տարածվում էր տարբեր երկրներում՝ դառնալով հանրային առողջապահության կազմակերպման կարևոր միջոց։ Այդ ժամանակաշրջանում պատվաստման վերաբերյալ տեղեկությունների տարածումը, բնակչության իրազեկումը և բժշկական նոր մեթոդների նկատմամբ վստահության ձևավորումը մեծ նշանակություն ունեին։ Նման խրատական աշխատությունները ծառայում էին բժշկական գիտելիքները մասնագիտական շրջանակներից դուրս տարածելու և մարդկանց կանխարգելիչ միջոցառումների կարևորությանը ծանոթացնելու նպատակին։ Գրքի գաղափարական հիմնական ուղղություններից է հիվանդության կանխարգելման առաջնահերթության ընդգծումը։ Բժշկական մտածողության զարգացման ընթացքում աստիճանաբար ամրապնդվում էր այն գիտակցությունը, որ առողջության պահպանումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն հիվանդության բուժման, այլև դրա առաջացման և տարածման վտանգի նվազեցման վրա։ Այս մոտեցումը հասարակական առողջապահության զարգացման կարևոր նախադրյալներից էր։ Պատվաստումը հնարավորություն էր տալիս հիվանդության դեմ պայքարը կազմակերպելու կանխարգելիչ սկզբունքով՝ այն դարձնելով անհատական առողջության պահպանման և հանրային անվտանգության ապահովման միջոց։ Աշխատության խրատական բնույթը ենթադրում է նաև բժշկական գիտելիքների մատչելի մատուցում, առողջության պահպանման նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորում և նոր բժշկական մեթոդների կիրառման կարևորության բացատրություն։ Հիվանդությունների կանխարգելումը ներկայացվում է որպես ոչ միայն անհատի, այլև ամբողջ հասարակության շահերից բխող գործունեություն, քանի որ վարակիչ հիվանդությունների տարածումը կարող է վտանգել բնակչության լայն շրջանակների առողջությունը։ Այս տեսանկյունից պատվաստումը ձեռք է բերում նաև հասարակական նշանակություն՝ դառնալով համայնքային առողջության պաշտպանության և համաճարակների դեմ պայքարի կարևոր միջոց։ Գրական առումով աշխատությունը պատկանում է վաղ շրջանի բժշկական-լուսավորչական և հանրամատչելի խրատական գրականության շարքին։ Այս ուղղության հրատարակություններին բնորոշ են գործնական նպատակադրումը, առողջապահական գիտելիքների պարզաբանումը, բժշկական նորամուծությունների տարածումը և ընթերցողին օգտակար խորհուրդներ հաղորդելու ձգտումը։ Գրքի վերնագրում օգտագործված «խրատ» հասկացությունն ընդգծում է դրա ուսուցողական բնույթը և ընթերցողի վարքագծի վրա ներգործելու նպատակը։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի լուսավորական մոտեցումը, ըստ որի հասարակության բարեկեցության կարևոր պայմաններից մեկը գիտելիքի տարածումն ու գիտական ձեռքբերումների գործնական կիրառությունն է։ Պատմական առումով հրատարակությունը հետաքրքրական է 19-րդ դարի սկզբի բժշկական մտքի և պատվաստման գաղափարի տարածման ուսումնասիրության համար։ Այդ ժամանակաշրջանում Եվրոպայում և Ռուսական կայսրությունում պատվաստման կազմակերպումը աստիճանաբար դառնում էր պետական և հասարակական առողջապահական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Ծաղկի դեմ պայքարը պահանջում էր բժշկական գիտելիքների տարածում, պատվաստման նկատմամբ հասարակական վստահության ամրապնդում և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպում։ Սանկտ Պետերբուրգը, որպես Ռուսական կայսրության գիտական, վարչական և հրատարակչական խոշոր կենտրոն, կարևոր դեր ուներ բժշկական գիտելիքների տարածման գործում։ Հայերեն նման աշխատության հրատարակությունը վկայում է, որ հայ մտավոր և կրթական միջավայրում նույնպես ուշադրություն էր դարձվում ժամանակակից բժշկական ձեռքբերումներին և դրանց հանրամատչելի ներկայացմանը։ Այն կարևոր արտահայտություն է հայերեն բժշկական գրականության վաղ զարգացման, եվրոպական բժշկական մտքի տարածման և առողջապահական լուսավորության պատմության մեջ։ Հովսեփ Հովհաննիսյանի տպագրական գործունեության հետ կապված այս հրատարակությունը ներկայացնում է նաև հայ տպագրության այն ուղղությունը, որի նպատակն էր ընթերցողին հասանելի դարձնել ոչ միայն կրոնական ու գրական, այլև գործնական նշանակություն ունեցող գիտելիքները։ Գրքի մշակութային արժեքը պայմանավորված է բժշկության և հանրային առողջապահության պատմության մեջ ծաղկի կանխարգելման հիմնախնդրի ներկայացմամբ, ինչպես նաև հայերեն գիտաճանաչողական գրականության ընդլայնման գործում ունեցած նշանակությամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմաբաններին, համաճարակաբաններին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, հայագետներին, մատենագետներին և 19-րդ դարի գիտական ու լուսավորչական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է պատվաստման գաղափարի տարածման, կանխարգելիչ բժշկության ձևավորման և հայերեն բժշկական գիտելիքի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Նրա ընթերցողական արժեքը կայանում է այն պատմական գործընթացի ճանաչման մեջ, որի շնորհիվ հիվանդությունների կանխարգելումը աստիճանաբար դարձավ ժամանակակից բժշկության և հասարակական առողջապահության հիմնարար սկզբունքներից մեկը։

Literature

Մ. Յ. Հիսարյանի աշխատությունը հայ բանաստեղծական գրականության նմուշների ժողովածու է, որը ներկայացնում է տաղային ստեղծագործությունների ավանդույթը։ Տաղարանը միավորում է բանաստեղծական երկեր, որոնց միջոցով արտահայտվում են մարդկային զգացմունքները, հոգևոր ապրումները, սիրո, գեղեցկության և կյանքի մասին խորհրդածությունները։ Ստեղծագործությունների լեզվական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու ժամանակաշրջանի գրական ճաշակին, բանաստեղծական արտահայտչամիջոցներին և հայ գրական մշակույթի զարգացման ընթացքին։ Ժողովածուն կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ տաղարանային գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես բանաստեղծական ժառանգության պահպանման և տարածման միջոց։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության պատմությամբ, 19-րդ դարի բանաստեղծական մշակույթով և հայ տպագիր գրքի զարգացման պատմությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է պորֆիրինային միացությունների և ԴՆԹ-ի A-կոնֆորմացիայի միջև առաջացող մոլեկուլային փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե նուկլեինաթթվի տարածական կառուցվածքը ինչպես է ազդում պորֆիրինների կապման բնույթի, կայունության և ընտրողականության վրա։ A-ձևը տարբերվում է ԴՆԹ-ի առավել տարածված B-ձևից պարույրի երկրաչափությամբ, հիմքերի տարածական դասավորությամբ և ակոսների կառուցվածքային առանձնահատկություններով, ինչի պատճառով նույն լիգանդը տարբեր կոնֆորմացիաների հետ կարող է փոխազդել տարբեր կերպ։ Պորֆիրինները դիտարկվում են որպես ընդարձակ արոմատիկ մակերես և փոփոխելի ծայրամասային խմբեր ունեցող մոլեկուլներ, որոնց կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տարբեր ոչ կովալենտ փոխազդեցությունների միջոցով կապվել նուկլեինաթթուների հետ։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրաստատիկ փոխազդեցությունների, ջրածնային կապերի, արոմատիկ համակարգերի փոխազդեցությունների և ԴՆԹ-ի մակերևութային կառուցվածքի հետ կապման հնարավոր դերերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պորֆիրինի լիցքի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և միջավայրի ֆիզիկաքիմիական պայմանների ազդեցությանը ձևավորվող համալիրների հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կապման հնարավոր մեխանիզմների տարբերակումը և դրանց կախվածության գնահատումը ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիայից։ Դիտարկվում է նաև, թե լիգանդի միացումը որքանով կարող է կապված լինել նուկլեինաթթվի տեղային կառուցվածքային փոփոխությունների կամ համալիրի կայունության փոփոխության հետ։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների շրջանակում կարող են կիրառվել սպեկտրադիտական և այլ ֆիզիկաքիմիական մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կապման ընթացքում պորֆիրինի օպտիկական հատկությունների փոփոխությունները, համալիրների ձևավորումը և փոխազդեցության հարաբերական ուժգնությունը։ Տարբեր պայմաններում ստացված տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու կառուցվածք–փոխազդեցություն կապը և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք նպաստում են տվյալ կոնֆորմացիայի նկատմամբ լիգանդի ընտրողականությանը։ Կարևորվում է նաև A- և այլ կոնֆորմացիոն վիճակներում գտնվող ԴՆԹ-ի հետ պորֆիրինների փոխազդեցությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է ավելի ամբողջական պատկերացում տալ նուկլեինաթթվի երկրաչափության ազդեցության մասին։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունն ունի հիմնարար նշանակություն մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, ֆոտոքիմիայի և նուկլեինաթթուների ֆիզիկաքիմիայի համար՝ նպաստելով ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիոն վիճակների մոլեկուլային ճանաչման մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունը նաև կարևոր հիմք է պորֆիրին–նուկլեինաթթու համալիրների կառուցվածքային և սպեկտրային հատկությունների հետագա ուսումնասիրությունների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է վուլվայի քաղցկեղով հիվանդների բուժման արդյունավետության բարձրացման, ախտորոշման մեթոդների կատարելագործման և բուժական արդյունքների բարելավման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են հիվանդության առաջացմանը նպաստող գործոնները, կլինիկական դրսևորումները, զարգացման փուլերը և ուռուցքային գործընթացի տարածվածության գնահատման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ ախտորոշման նշանակությանը, ժամանակակից հետազոտական մեթոդների կիրառմանը, հիվանդության փուլավորմանը և անհատականացված բուժման ռազմավարությունների մշակմանը։ Քննարկվում են վիրաբուժական միջամտությունների, ճառագայթային թերապիայի և դեղորայքային բուժման հնարավորությունները, դրանց համակցված կիրառման սկզբունքները և բուժման մեթոդների ընտրության վրա ազդող կլինիկական գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բուժումից հետո առաջացող բարդությունների կանխարգելմանը, հիվանդության կրկնության ռիսկերի գնահատմանը, վերականգնողական միջոցառումների կազմակերպմանը և հիվանդների կյանքի որակի բարելավմանը։ Կարևորվում են բազմամասնագիտական մոտեցումը, հիվանդների շարունակական հսկողությունը և բուժման արդյունքների գնահատման կլինիկական չափանիշների կատարելագործումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբանների, գինեկոլոգների, վիրաբույժների, ճառագայթաբանների, բժշկական հետազոտողների և բժշկական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Political Science

Գիրքը ներկայացնում է Ազգային ժողովի տասնյոթերորդ նիստի արձանագրությունը՝ պահպանելով ժողովի աշխատանքների և քննարկումների պաշտոնական գրավոր վկայությունը։ Նման արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են ազգային ներկայացուցչական մարմինների գործունեության, կառավարման գործընթացների, հասարակական խնդիրների քննարկման և համայնքային որոշումների ընդունման պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժողովի կազմակերպական ընթացքի, նիստերի անցկացման կարգի, մասնակիցների ելույթների, բարձրացված հարցերի և արձանագրված որոշումների մասին։ Ազգային ժողովի գործունեությունը հատկապես կարևոր նշանակություն ուներ արևմտահայ հասարակական կյանքում՝ կապված ազգային, կրթական, եկեղեցական, վարչական և համայնքային հարցերի կարգավորման հետ։ Այս տեսակի փաստաթղթերը ոչ միայն արձանագրում են ժողովական քննարկումների ընթացքը, այլև արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական առաջնահերթությունները, ազգային կառույցների գործելակերպը և համայնքի ինքնակազմակերպման ձևերը։ Դրանք արժեքավոր նյութ են հայոց պատմության, արևմտահայ ազգային հաստատությունների, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի և հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Արձանագրության փաստաթղթային բնույթը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր նաև հետազոտողների համար, որոնք ուսումնասիրում են ազգային կառավարման ավանդույթները, ժողովական որոշումների ձևավորումը և հայ համայնքի ինստիտուցիոնալ պատմությունը։