Ռուսական թանգարանը և ինտերնետը

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային և մատենագիտական գործունեության այն ուղղություններին, որոնք կապված են ընթերցողին նպատակային գրականություն առաջարկելու, ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման և ինքնուրույն ընթերցանության մշակույթի զարգացման հետ։ Հետազոտության առանցքում հանձնարարական մատենագիտության նշանակությունն է՝ որպես ընթերցողի և գրականության միջև միջնորդող տեղեկատվական համակարգ, որի միջոցով հնարավոր է տարբեր թեմաների, գիտելիքի բնագավառների և ընթերցողական խմբերի համար ընտրել ու ներկայացնել առավել համապատասխան հրատարակություններ։ Քննվում են հանձնարարական մատենագիտական ցանկերի, ուղեցույցների, ակնարկների և այլ տեղեկատվական նյութերի կազմման ընդհանուր սկզբունքները, դրանց բովանդակային կառուցվածքը, գրականության ընտրության չափանիշները և ընթերցողական նպատակներին համապատասխանեցման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընթերցանության ղեկավարման գաղափարին, որը դիտարկվում է ոչ թե որպես ընթերցողի ընտրության սահմանափակում, այլ որպես խորհրդատվական և կրթական աջակցություն՝ նպաստելով գրականության բազմազանության մեջ կողմնորոշվելուն և ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությունը՝ ընթերցողի տարիքային, կրթական և անհատական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունից մինչև համապատասխան գրականության առաջարկություն և հետագա ընթերցողական հետաքրքրությունների զարգացում։ Անդրադարձ է կատարվում անհատական և խմբային աշխատանքի ձևերին, թեմատիկ ցուցադրություններին, գրքի քննարկումներին, մատենագիտական տեսություններին և տեղեկատվական այլ միջոցներին։ Ուսումնասիրվում է նաև հանձնարարական մատենագիտության կրթական և մշակութային գործառույթը, դրա կապը ինքնակրթության, գիտելիքների ընդլայնման և գրական ճաշակի ձևավորման հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի երեխաների և երիտասարդների ընթերցանության կազմակերպումը, որտեղ գրականության ընտրությունը պահանջում է հաշվի առնել տարիքային ընկալումը, հետաքրքրությունները և կրթական պահանջները։ Միաժամանակ կարևորվում է ընթերցողի ինքնուրույնության զարգացումը՝ նրան անհրաժեշտ որոնողական և մատենագիտական հմտություններով ապահովելու միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հանձնարարական մատենագիտությունն ու ընթերցանության կազմակերպումը որպես փոխկապակցված գրադարանային գործընթացներ, որոնք նպաստում են տեղեկատվության նպատակային տարածմանը, ընթերցողական պահանջմունքների զարգացմանը, գրքի և ընթերցողի արդյունավետ կապի ձևավորմանն ու հասարակության ընթերցողական մշակույթի բարձրացմանը։

Economics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության շինարարության ոլորտում առկա ռիսկերի բացահայտմանը, գնահատմանը և կառավարմանը՝ շեշտադրելով շինարարական գործունեության արդյունավետության, կայունության և կանխատեսելիության բարձրացման խնդիրները։ Շինարարության ոլորտը բնութագրվում է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով, որոնց փոփոխությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին նախագծերի, այնպես էլ ամբողջ շինարարական հատվածի ֆինանսական և տնտեսական արդյունքների վրա։ Այդ պատճառով ռիսկերի համակարգված գնահատումն ու դրանց կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորումը կարևոր պայման են ներդրումային ծրագրերի հաջող իրականացման և շինարարական կազմակերպությունների կայուն գործունեության համար։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից մեկը շինարարության ոլորտում ռիսկերի դասակարգումն է։ Դրանք կարող են ունենալ ֆինանսական, տնտեսական, շուկայական, տեխնիկական, կազմակերպական, իրավական, բնապահպանական և այլ բնույթ։ Շինարարական նախագծերի ընթացքում կարող են առաջանալ հումքի և շինանյութերի գների փոփոխության, ֆինանսավորման պայմանների վատթարացման, պահանջարկի տատանումների, նախագծային սխալների, աշխատանքների ժամկետների խախտման, մատակարարումների ուշացման և այլ ռիսկեր։ Դրանցից յուրաքանչյուրն ունի առաջացման տարբեր պատճառներ և պահանջում է կառավարման համապատասխան մոտեցում։ Ֆինանսական ռիսկերը հատկապես կարևոր են, քանի որ շինարարական ծրագրերը սովորաբար պահանջում են զգալի ներդրումներ և իրականացվում են երկար ժամանակահատվածում։ Փոխարժեքի, տոկոսադրույքների, վարկավորման պայմանների կամ շինարարական նյութերի գների փոփոխությունը կարող է էականորեն ազդել ծրագրի վերջնական արժեքի վրա։ Հետևաբար ռիսկերի գնահատման համակարգում անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես նախնական բյուջեի ձևավորման ճշգրտությունը, այնպես էլ ծախսերի հնարավոր փոփոխությունների նկատմամբ նախագծի զգայունությունը։ Շինարարության ոլորտում կարևոր նշանակություն ունեն նաև շուկայական ռիսկերը։ Բնակարանների, առևտրային և արտադրական տարածքների նկատմամբ պահանջարկի փոփոխությունը կարող է ազդել կառուցապատողների եկամուտների, ներդրումային որոշումների և նոր նախագծերի իրականացման նպատակահարմարության վրա։ Տնտեսական ակտիվության անկումը կամ աճը, բնակչության եկամուտների փոփոխությունը և ֆինանսական շուկայի պայմանները կարող են փոխել շինարարական ծառայությունների և անշարժ գույքի պահանջարկը։ Այդ պատճառով շինարարական նախագծերի պլանավորումը պետք է հիմնված լինի շուկայի հնարավոր զարգացումների գնահատման վրա։ Տեխնիկական և նախագծային ռիսկերը ևս կարևոր տեղ են զբաղեցնում։ Նախագծային փաստաթղթերի թերությունները, հաշվարկային սխալները, ոչ համապատասխան նյութերի կիրառումը, շինարարական տեխնոլոգիաների խախտումները կամ աշխատանքների անբավարար վերահսկողությունը կարող են հանգեցնել լրացուցիչ ծախսերի, ժամկետների երկարաձգման և շինարարական օբյեկտների որակի նվազման։ Այդ պատճառով ռիսկերի կառավարման համակարգը պետք է ներառի տեխնիկական վերահսկողության, որակի ապահովման և նախագծային լուծումների ստուգման արդյունավետ մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև իրավական և վարչական ռիսկերի գնահատումը։ Շինարարական գործունեությունը ենթակա է բազմաթիվ իրավական և կարգավորող պահանջների, որոնք վերաբերում են հողօգտագործմանը, քաղաքաշինական գործընթացներին, շինարարության թույլտվություններին, անվտանգության կանոններին, պայմանագրային հարաբերություններին և այլ հարցերի։ Կարգավորող միջավայրի փոփոխությունները կամ անհրաժեշտ վարչական ընթացակարգերի ձգձգումները կարող են ազդեցություն ունենալ ծրագրերի իրականացման ժամկետների և ծախսերի վրա։ Հետևաբար կազմակերպությունները պետք է ունենան իրավական ռիսկերի մշտադիտարկման և դրանց կանխարգելման համապատասխան գործիքներ։ Ռիսկերի կառավարման կարևոր փուլ է դրանց քանակական և որակական գնահատումը։ Որակական գնահատման միջոցով հնարավոր է որոշել յուրաքանչյուր ռիսկի առաջացման հավանականությունն ու հնարավոր ազդեցության աստիճանը, իսկ քանակական մեթոդները թույլ են տալիս այդ ազդեցությունը արտահայտել ֆինանսական կամ այլ չափելի ցուցանիշներով։ Կարող են կիրառվել ռիսկերի մատրիցներ, զգայունության վերլուծություն, սցենարային գնահատում, հավանականային մոդելավորում և այլ մեթոդներ։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ավելի ամբողջական պատկեր շինարարական նախագծի ռիսկային միջավայրի վերաբերյալ։ Կարևոր խնդիր է ռիսկերի առաջնահերթությունների որոշումը։ Բոլոր ռիսկերը հնարավոր չէ նույն չափով վերահսկել կամ ֆինանսապես չեզոքացնել, ուստի անհրաժեշտ է առանձնացնել այն գործոնները, որոնք ունեն առավել բարձր հավանականություն կամ կարող են առաջացնել առավել մեծ վնաս։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս սահմանափակ ռեսուրսներն ուղղել առավել վտանգավոր ռիսկերի կանխարգելմանը և բարձրացնել կառավարման համակարգի արդյունավետությունը։ Ռիսկերի կառավարման հնարավոր ռազմավարությունների շարքում կարող են կիրառվել ռիսկի կանխարգելումը, նվազեցումը, փոխանցումը, ապահովագրումը, պահուստների ձևավորումը կամ որոշ դեպքերում ռիսկի գիտակցված ընդունումը։ Շինարարական կազմակերպության ընտրած ռազմավարությունը կախված է ռիսկի բնույթից, դրա հնարավոր վնասից, վերահսկելիությունից և կառավարման ծախսերից։ Օրինակ՝ որոշ ֆինանսական ռիսկեր կարող են մասնակիորեն փոխանցվել ապահովագրական կամ պայմանագրային մեխանիզմների միջոցով, մինչդեռ տեխնիկական ռիսկերի դեպքում առավել արդյունավետ կարող է լինել նախնական կանխարգելումը և որակի վերահսկողությունը։ Հայաստանի շինարարության հատվածի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև տեղական տնտեսական և ինստիտուցիոնալ միջավայրի ազդեցությունը ռիսկերի ձևավորման վրա։ Շինարարական կազմակերպությունները գործում են Հայաստանի տնտեսության, ֆինանսական համակարգի, քաղաքաշինական կարգավորման և անշարժ գույքի շուկայի պայմաններում, ուստի միջազգային ընդհանուր մեթոդաբանությունները անհրաժեշտ է հարմարեցնել տեղական առանձնահատկություններին։ Այդ համատեքստում կարևոր են շուկայի ծավալը, ֆինանսավորման հասանելիությունը, շինանյութերի ներմուծման և տեղական արտադրության հարաբերակցությունը, աշխատուժի հասանելիությունը և կարգավորող միջավայրի կայունությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև շինարարական նախագծերի ռիսկերի և ապահովագրության փոխհարաբերությանը։ Ապահովագրական գործիքները կարող են նվազեցնել որոշ անբարենպաստ իրադարձությունների ֆինանսական հետևանքները, սակայն դրանց արդյունավետությունը կախված է ապահովագրական պայմանագրերի բովանդակությունից, ծածկույթի սահմաններից և ռիսկերի ճիշտ գնահատումից։ Այդ պատճառով ապահովագրությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես ռիսկերի կառավարման միակ միջոց, այլ որպես ավելի լայն կառավարման համակարգի բաղադրիչ։ Ժամանակակից մոտեցումների տեսանկյունից կարևոր է նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը ռիսկերի կառավարման գործընթացում։ Շինարարական նախագծերի թվային մոդելավորումը, տվյալների վերլուծությունը, նախագծերի կառավարման համակարգերը և այլ թվային գործիքներ կարող են օգնել վաղ փուլում հայտնաբերել հնարավոր շեղումները, վերահսկել ծախսերն ու ժամկետները և բարելավել որոշումների կայացման գործընթացը։ Տվյալների վրա հիմնված կառավարման կիրառումը կարող է հատկապես օգտակար լինել բազմագործոն և երկարաժամկետ շինարարական ծրագրերում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ռիսկերի գնահատման և կառավարման արդյունավետ համակարգը կարող է նպաստել շինարարական նախագծերի ծախսերի վերահսկմանը, ժամկետների պահպանմանը, ներդրումների արդյունավետության բարձրացմանը և կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Այն կարող է նաև նպաստել շինարարական ոլորտում կանխատեսելիության բարձրացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը շինարարության ոլորտի ռիսկերը դիտարկում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, ֆինանսական, տեխնիկական և ինստիտուցիոնալ գործոնների համակարգ։ Դրա հիմնական ուղղությունն է ռիսկերի ժամանակին բացահայտումը, դրանց հնարավոր ազդեցության գնահատումը և համապատասխան կառավարման մեխանիզմների մշակումը՝ Հայաստանի Հանրապետության շինարարության հատվածի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ներդրումային մասնագետներին, ռիսկերի կառավարման մասնագետներին, քաղաքաշինության ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է թունելների բետոնե և երկաթբետոնե երեսարկների ջրամեկուսացման արդյունավետության բարձրացմանը՝ ներթափանցող նյութերի կիրառման վրա հիմնված նոր տեխնոլոգիական լուծումների մշակման միջոցով։ Քննարկվում են ստորգետնյա կառույցների շահագործման ընթացքում առաջացող խոնավության, ստորերկրյա ջրերի ներթափանցման և ջրի ճնշման ազդեցության հետ կապված հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց հետևանքով բետոնե կառուցվածքներում զարգացող վնասման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի ծակոտկեն կառուցվածքին, մազանոթային ջրաթափանցելիությանը, ճաքերի առաջացման պատճառներին և երկաթբետոնե տարրերի ամրության ու երկարակեցության վրա խոնավության ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են ներթափանցող ջրամեկուսիչ նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը բետոնի բաղադրիչների հետ և կառուցվածքի ներսում ջրի տեղաշարժը սահմանափակող մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում ջրամեկուսիչ նյութերի ընտրության չափանիշներին, կիրառման տեխնոլոգիական առանձնահատկություններին, մակերևույթների նախապատրաստման պահանջներին և պաշտպանական շերտերի արդյունավետության գնահատման հնարավորություններին։ Կարևորվում են թունելների կառուցման և վերանորոգման պայմաններում նոր տեխնոլոգիաների կիրառելիությունը, աշխատանքների կազմակերպման արդյունավետությունը և ջրամեկուսացման համակարգերի հուսալիության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև բետոնի ջրաթափանցելիության, ամրության, ցրտադիմացկունության և քիմիական ազդեցությունների նկատմամբ կայունության գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական և ներթափանցող ջրամեկուսացման տեխնոլոգիաների տեխնիկական ու տնտեսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հեռանկարները տարբեր հիդրոերկրաբանական պայմաններում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ստորգետնյա շինարարության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության և ինժեներական կառույցների շահագործման ժամկետի երկարացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել շինարարական ճարտարագետների, թունելաշինության մասնագետների, նյութագետների, նախագծողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Այս աշխատությունը վերաբերում է հայ դասական պոեզիայի զարգացման մեջ առանձնահատուկ դեր ունեցող բանաստեղծ Վահան Տերյանի կյանքի, ստեղծագործական ուղու և գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ սիմվոլիստական պոեզիայի ձևավորման և զարգացման գործում։ Վահան Տերյանը համարվում է XX դարի սկզբի հայ գրականության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը, որի ստեղծագործություններում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում սիրո, կարոտի, բնության և ներքին հոգեբանական ապրումների խորքային արտահայտումները։ Նրա պոեզիան բնորոշվում է երաժշտական լեզվով, նուրբ զգացմունքայնությամբ և պատկերային մտածողության բարձր մակարդակով, ինչը նրան առանձնացնում է իր ժամանակակիցներից և դարձնում հայ նոր գրականության նորարարական ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Տերյանի ստեղծագործական գործունեությունը սերտորեն կապված է նաև ազգային և հասարակական գաղափարների հետ, որտեղ անձնական ապրումները հաճախ միահյուսվում են հայրենիքի ճակատագրի, պատմական ցավի և ազգային ինքնության հարցերի հետ։ Բացի բանաստեղծական ժառանգությունից, նա կարևոր դեր է ունեցել նաև գրական քննադատության և թարգմանական գործունեության մեջ՝ նպաստելով եվրոպական սիմվոլիզմի գաղափարների տարածմանը հայ գրական միջավայրում։ Նրա կյանքը և ստեղծագործությունը ուսումնասիրության կարևոր նյութ են ինչպես գրականագիտության, այնպես էլ մշակութային պատմության համար՝ բացահայտելով հայ պոեզիայի անցումը դասական ձևերից դեպի արդիական գեղարվեստական մտածողություն։

Medicine

Այս գիտաբժշկական հետազոտությունը նվիրված է երեխաների շրջանում պարբերական հիվանդության (համաճարակային-գենետիկ բնույթի աուտոբորբոքային խանգարման) բուժման ժամանակակից մոտեցումների և բջջաթաղանթային ֆոսֆոլիպիդների փոխանակության խանգարումների շտկման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, սրացման և ռեմիսիայի փուլերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պաթոգենեզում բջջաթաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների դերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է թաղանթային ֆոսֆոլիպիդների նյութափոխանակության խանգարումները՝ ընդգծելով դրանց կապը բորբոքային գործընթացների ակտիվացման, բջջային ազդանշանային ուղիների դիսֆունկցիայի և իմունային պատասխանի փոփոխությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժական մոտեցումներին՝ ներառյալ դեղորայքային թերապիան, մետաբոլիկ ուղղիչ միջոցները և թաղանթակայունության վերականգնման ռազմավարությունները։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև կլինիկական դիտարկումների և լաբորատոր հետազոտությունների տվյալներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել բուժման արդյունավետությունը և հիվանդության ընթացքի բարելավման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարևոր է մանկաբուժության, գենետիկայի, իմունոլոգիայի և կենսաքիմիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով պարբերական հիվանդության ավելի խորը ըմբռնմանը և բուժման օպտիմալացմանը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է գանգուղեղային վնասվածքների վաղ շրջանում առաջացող բարդությունների կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման սկզբունքների և վիրաբուժական բուժման ընդհանուր մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վնասվածքից հետո կարճ ժամանակահատվածում զարգացող վիճակների ժամանակին հայտնաբերումն ու հիվանդի նյարդաբանական վիճակի գնահատումն է, քանի որ նման բարդությունների ընթացքը կարող է արագ փոփոխվել և պահանջել անհետաձգելի բժշկական հսկողություն։ Քննվում են գլխուղեղի և գանգի վնասումների հետևանքով առաջացող կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ներգանգային ճնշման փոփոխությունների նշանակությունը, գիտակցության և նյարդաբանական գործառույթների խանգարումները, ինչպես նաև դրանց կլինիկական գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական պատկերի և գործիքային հետազոտությունների տվյալների համադրմանը՝ տարբեր բնույթի բարդությունները ժամանակին տարբերակելու նպատակով։ Դիտարկվում է նյարդաբանական զննման, ճառագայթային ախտորոշման և հիվանդի վիճակի շարունակական վերահսկման նշանակությունը վնասվածքի ծանրության և փոփոխությունների դինամիկայի գնահատման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն կլինիկական չափանիշների ուսումնասիրությունը, որոնց հիման վրա մասնագետները որոշում են հետագա բուժական ռազմավարությունը և վիրաբուժական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Վիրաբուժական բուժումը ներկայացվում է ընդհանուր կլինիկական սկզբունքների շրջանակում՝ որպես որոշակի կառուցվածքային վնասումների և վտանգավոր ներգանգային փոփոխությունների դեպքում կիրառվող մասնագիտական բուժման բաղադրիչ՝ առանց միջամտությունների տեխնիկական կատարման մանրամասների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումները, ախտորոշիչ հետազոտությունների արդյունքները և բուժման ելքերի վերաբերյալ տվյալները՝ տարբեր բարդությունների ճանաչման և բուժական որոշումների արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ ախտորոշման, բազմամասնագիտական բժշկական մոտեցման և հետվիրահատական հսկողության նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաբանության, նյարդավիրաբուժության, վնասվածքաբանության և ճառագայթային ախտորոշման մոտեցումները՝ գանգուղեղային վնասվածքների վաղ բարդությունների ճանաչման և կլինիկական կառավարման հիմնախնդիրները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։